OPDIVO – ulotka, dawkowanie, skutki uboczne

1. Co to jest lek OPDIVO i w jakim celu się go stosuje

OPDIVO jest lekiem stosowanym w leczeniu:

• zaawansowanego czerniaka (rodzaj nowotworu skóry) u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej
• czerniaka u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej po całkowitym usunięciu (leczenie po operacji nazywane jest leczeniem uzupełniającym)
• zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca (rodzaj nowotworu płuc) u dorosłych
• niedrobnokomórkowego raka płuca (rodzaj nowotworu płuc) przed resekcją lub przed resekcją i po resekcji u dorosłych (leczenie przed zabiegiem chirurgicznym jest nazywane terapią neoadiuwantową; leczenie po zabiegu chirurgicznym jest nazywane terapią adiuwantową)
• złośliwego międzybłoniaka opłucnej (rodzaj nowotworu, który atakuje błonę pokrywającą płuca) u dorosłych
• zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (rodzaj nowotworu nerki) u dorosłych
• zaawansowanego klasycznego chłoniaka Hodgkina u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej
• klasycznego chłoniaka Hodgkina, który nawrócił po poprzednich terapiach lub nie odpowiedział na poprzednie terapie, w tym autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych (przeczepienie własnych komórek krwiotwórczych pacjenta) u dorosłych
• klasycznego chłoniaka Hodgkina, który nawrócił po poprzednich terapiach lub nie odpowiedział na poprzednie terapie u dzieci w wieku 5 lat i powyżej, młodzieży oraz dorosłych w wieku do 30 lat
• zaawansowanego raka głowy i szyi u dorosłych
• zaawansowanego raka urotelialnego (rak pęcherza lub rak dróg moczowych) u dorosłych
• raka urotelialnego po całkowitej resekcji u dorosłych
• zaawansowanego raka jelita grubego (rak okrężnicy lub odbytnicy) u dorosłych
• zaawansowanego raka przełyku u dorosłych
• raka przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego u dorosłych z chorobą resztkową po chemioradioterapii, a następnie operacji

• zaawansowanego gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku

  (rak żołądka lub przełyku) u dorosłych

• nieoperacyjnego lub zaawansowanego raka wątrobowokomórkowego (raka wątroby) u dorosłych.

Substancją czynną jest niwolumab, który jest przeciwciałem monoklonalnym, rodzajem białka, które zostało zaprojektowane, aby rozpoznawać i przyłączać się do specyficznych, określonych substancji w organizmie.

Niwolumab przyłącza się do docelowego białka zwanego receptorem programowanej śmierci 1 (PD-1), które może wyłączyć aktywność limfocytów T (rodzaju białych krwinek będących częścią układu odpornościowego i stanowiących naturalną ochronę organizmu). Przyłączając się do PD-1, niwolumab blokuje jego działanie i zapobiega wyłączeniu limfocytów T. Pomaga to zwiększyć ich aktywność przeciwko komórkom czerniaka, raka płuc, nerki, komórkom nowotworowym układu limfatycznego, raka głowy i szyi, pęcherza, okrężnicy, odbytnicy, żołądka, przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego.

OPDIVO może być podawane w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Jest ważne, aby pacjent przeczytał także ulotki tych leków. W przypadku pytań, dotyczących tych leków, należy porozumieć się z lekarzem.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku OPDIVO

Kiedy nie stosować leku OPDIVO

• jeśli pacjent ma uczulenie na niwolumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

  (wymienionych w punkcie 6 „Zawartość opakowania i inne informacje”). W razie wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku OPDIVO należy omówić to z lekarzem, ponieważ leczenie może powodować:

• Problemy dotyczące serca, takie jak: zmiany rytmu lub częstości bicia serca, lub nieprawidłowy rytm serca.
• Problemy dotyczące płuc, takie jak: trudności w oddychaniu lub kaszel. Mogą to być objawy zapalenia płuc (lub choroby śródmiąższowej płuc).

• Biegunkę (wodniste, luźne lub miękkie stolce) bądź jakiekolwiek objawy zapalenia jelit

  (zapalenia jelita grubego), takie jak: ból brzucha i obecność śluzu lub krwi w stolcu.

• Zapalenie wątroby. Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy zapalenia wątroby mogą obejmować nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, zażółcenie oczu lub skóry (żółtaczkę), bóle w nadbrzuszu po prawej stronie lub męczliwość.
• Zapalenie nerek lub inne problemy z nerkami. Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy mogą obejmować nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych nerek lub zmniejszoną objętość moczu.
• Problemy z gruczołami wytwarzającymi hormony (w tym przysadką, tarczycą, przytarczycami i nadnerczami), które mogą wpływać na funkcjonowanie tych gruczołów. Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy zaburzeń funkcjonowania tych gruczołów mogą obejmować uczucie zmęczenia (nadmierną męczliwość), zmiany masy ciała lub bóle głowy, zmniejszone stężenie wapnia we krwi i zaburzenia widzenia.
• Cukrzycę, w tym ciężkie, czasami zagrażające życiu zaburzenie wywołane obecnością ciał ketonowych we krwi spowodowane cukrzycą (cukrzycowa kwasica ketonowa). Objawy mogą obejmować większe niż zwykle uczucie głodu lub pragnienia, potrzebę częstszego oddawania moczu, utratę masy ciała, uczucie zmęczenia lub trudności z koncentracją, słodki lub owocowy zapach z ust, słodki lub metaliczny smak w ustach, albo nietypowy lub słodki zapach moczu, złe samopoczucie lub chorobę, ból brzucha i głęboki lub szybki oddech.
• Zapalenie skóry, które może prowadzić do ciężkich reakcji skórnych (znanych jako toksyczna nekroliza naskórka i zespół Stevensa-Johnsona). Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy ciężkich reakcji skórnych mogą obejmować wysypkę, świąd i złuszczenie skóry (które może mieć przebieg śmiertelny).
• Zapalenie mięśni, takie jak: zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mięśni szkieletowych i rabdomioliza (sztywność mięśni i stawów, skurcz mięśni). Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy mogą obejmować ból mięśni, sztywność, osłabienie, ból klatki piersiowej lub uczucie ciężkiego zmęczenia.
• Odrzucenie przeszczepionego narządu litego.
• Chorobę przeszczep przeciw gospodarzowi.
• Limfohistiocytozę hemofagocytarną. Jest to rzadka choroba, w której układ odpornościowy wytwarza za dużo, skądinąd prawidłowych, komórek zwalczających zakażenia, nazywanych histiocytami i limfocytami. Objawy choroby mogą obejmować powiększenie wątroby lub śledziony, wysypkę skórną, powiększenie węzłów chłonnych, trudności z oddychaniem, łatwe powstawanie siniaków, zaburzenia czynności nerek i zaburzenia dotyczące serca.
• Zespół nakładania się zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni i miastenii rzekomoporaźnej: nakładanie się dwóch lub trzech schorzeń, w tym zapalenia mięśnia sercowego, które może powodować ból w klatce piersiowej, duszność, nieregularne i (lub) szybkie bicie serca, zapalenia mięśni, które może powodować ból mięśni, oraz stanu, w którym mięśnie stają się słabe i łatwo się męczą (miastenia).

Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów lub jeśli objawy ulegną nasileniu, należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi. Nie należy samodzielnie leczyć objawów za pomocą innych leków. Lekarz prowadzący może

• zlecić podawanie pacjentowi innych leków, aby zapobiec powikłaniom i zmniejszyć nasilenie występujących objawów,
• wstrzymać podanie kolejnej dawki leku OPDIVO,
• lub całkowicie zaprzestać stosowania leku OPDIVO.

Należy zwrócić uwagę, że objawy te czasami występują z opóźnieniem i mogą rozwinąć się po tygodniach lub miesiącach od przyjęcia ostatniej dawki. Przed leczeniem lekarz sprawdzi stan zdrowia pacjenta. Podczas leczenia wykonywane będą także badania krwi.

Należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem leku OPDIVO, jeśli:

• u pacjenta występuje choroba autoimmunologiczna (stan, w którym organizm atakuje własne komórki);
• u pacjenta występuje czerniak oka;
• pacjent otrzymywał wcześniej ipilimumab, inny lek stosowany w leczeniu czerniaka i wystąpiły poważne działania niepożądane spowodowane podaniem tego leku;
• pacjent dowiedział się, że jego nowotwór zajął mózg;
• pacjent przebył w przeszłości zapalenie płuc;
• pacjent przyjmował leki hamujące czynność układu odpornościowego;
• u pacjenta występuje rodzaj chłoniaka zwany guzkowym chłoniakiem Hodgkina z przewagą limfocytów (NLPHL).

Lek OPDIVO działa na układ odpornościowy. Może to powodować stany zapalne w niektórych częściach ciała. Ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych może być większe, jeśli u pacjenta występuje już choroba autoimmunologiczna (stan, w którym organizm atakuje własne komórki). U pacjenta mogą również wystąpić częstsze zaostrzenia istniejącej choroby autoimmunologicznej, które w większości przypadków mają nasilenie łagodne.

Powikłania przeszczepienia komórek macierzystych, w którym zastosowano komórki macierzyste od dawcy (allogeniczne) po leczeniu lekiem OPDIVO. Te powikłania mogą być ciężkie i mogą prowadzić do zgonu. Jeżeli u pacjenta zostanie wykonane przeszczepienie allogenicznych komórek macierzystych, lekarz będzie go obserwować w celu wykrycia objawów ewentualnych powikłań.

Dzieci i młodzież

Leku OPDIVO nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z wyjątkiem młodzieży w wieku 12 lat i powyżej z czerniakiem lub wcześniej nieleczonym klasycznym chłoniakiem Hodgkina oraz u dzieci w wieku 5 lat i powyżej i młodzieży z nawrotowym lub opornym na leczenie klasycznym chłoniakiem Hodgkina.

Lek OPDIVO a inne leki

Przed otrzymaniem leku OPDIVO należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki hamujące układ odpornościowy, takie jak kortykosteroidy, ponieważ leki te mogą wpływać na działanie leku OPDIVO. Jednak gdy pacjent otrzymuje już lek OPDIVO, lekarz może zalecić stosowanie kortykosteroidów w celu zmniejszenia ewentualnych działań niepożądanych, które mogą wystąpić podczas leczenia i nie ma to wpływu na działanie tego leku.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio. Podczas leczenia nie należy przyjmować innych leków bez wcześniejszego poinformowania o tym lekarza.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, gdy planuje mieć dziecko lub karmi piersią, powinna powiedzieć o tym lekarzowi.

Kobiety w ciąży nie powinny stosować leku OPDIVO, chyba że lekarz wyraźnie to zaleci. Skutki stosowania leku OPDIVO u kobiet w ciąży nie są znane, ale istnieje możliwość, że substancja czynna, niwolumab, może mieć niekorzystny wpływ na nienarodzone dziecko.

• Kobiety, które mogą zajść w ciążę, powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia lekiem OPDIVO i przez co najmniej 5 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki leku OPDIVO.
• W przypadku zajścia w ciążę podczas przyjmowania leku OPDIVO należy poinformować o tym swojego lekarza.

Nie wiadomo, czy lek OPDIVO przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla niemowlęcia karmionego piersią. Należy zapytać lekarza, czy można karmić piersią podczas leczenia lekiem OPDIVO lub po zakończeniu tego leczenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek OPDIVO lub OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem lub innymi lekami przeciwnowotworowymi może mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; należy jednak zachować ostrożność podczas wykonywania tych czynności, dopóki pacjent nie upewni się, że lek OPDIVO nie powoduje u niego niekorzystnych działań.

Lek OPDIVO zawiera sód

Przed podaniem leku OPDIVO, należy powiedzieć lekarzowi, że pacjent jest na diecie niskosodowej (o ograniczonej zawartości soli). Lek zawiera 2,5 mg sodu (głównego składnika soli stosowanej do gotowania/soli kuchennej) w każdym ml koncentratu. Lek OPDIVO zawiera 10 mg sodu w fiolce zawierającej 4 ml koncentratu, 25 mg sodu w fiolce zawierającej 10 ml koncentratu, 30 mg sodu w fiolce zawierającej 12 ml koncentratu lub 60 mg sodu w fiolce zawierającej 24 ml koncentratu, co odpowiada 0,5%; 1,25%; 1,5% lub 3% zalecanej, maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Produkt leczniczy OPDIVO zawiera polisorbat 80 (E433)

Ten produkt leczniczy zawiera 0,94 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 4 ml, 2,14 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 10 ml, 2,6 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 12 ml i 5,0 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 24 ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli występowały lub występują znane reakcje alergiczne.

Pacjent znajdzie podstawowe informacje zawarte w tej ulotce dla pacjenta również w "Karcie pacjenta", którą otrzyma od lekarza prowadzącego. Jest ważne aby pacjent miał ze sobą "Kartę pacjenta" w czasie leczenia i pokazał ją swojemu opiekunowi.

3. Jak stosować lek OPDIVO

Stosowana dawka leku OPDIVO

W przypadku podawania tylko leku OPDIVO zalecana dawka, w zależności od wskazania, wynosi albo 240 mg podawane co 2 tygodnie albo 480 mg podawane co 4 tygodnie.

W przypadku podawania tylko leku OPDIVO w leczeniu raka skóry u młodzieży w wieku 12 lat i powyżej oraz o masie ciała co najmniej 50 kg zalecana dawka wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie albo 480 mg podawane co 4 tygodnie. W przypadku młodzieży w wieku 12 lat i powyżej oraz o masie ciała poniżej 50 kg zalecana dawka wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała podawane co 2 tygodnie albo 6 mg niwolumabu na kilogram masy ciała podawane co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu raka skóry u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 1 mg niwolumabu na kilogram masy ciała w przypadku pierwszych 4 dawek (faza leczenia skojarzonego). Następnie zalecana dawka leku OPDIVO (faza jednolekowa) wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie albo 480 mg podawane co 4 tygodnie u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej oraz o masie ciała co najmniej 50 kg, albo 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała podawane co 2 tygodnie lub 6 mg niwolumabu na kilogram masy ciała podawane co 4 tygodnie u młodzieży w wieku 12 lat i powyżej oraz o masie ciała poniżej 50 kg.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego raka nerki zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała w przypadku pierwszych 4 dawek (faza leczenia skojarzonego). Następnie zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie albo 480 mg podawane co 4 tygodnie (faza jednolekowa).

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego raka okrężnicy lub odbytnicy zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała lub 240 mg w przypadku pierwszych 4 dawek (faza leczenia skojarzonego), w zależności od leczenia. Następnie zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie lub 480 mg podawane co 4 tygodnie (faza jednolekowa), w zależności od leczenia.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg podawane co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego raka przełyku zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała podawane co 2 tygodnie lub 360 mg co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią (doksorubicyną, winblastyną i dakarbazyną) w leczeniu zaawansowanego klasycznego chłoniaka Hodgkina u dorosłych i młodzieży (w wieku 12 lat i powyżej, o masie ciała co najmniej 80 kg) zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg podawana co 2 tygodnie przez 6 cykli. W przypadku młodzieży w wieku 12 lat i powyżej oraz

o masie ciała poniżej 80 kg zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała podawane co 2 tygodnie przez 6 cykli.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu nieoperacyjnego lub zaawansowanego raka wątroby zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 1 mg niwolumabu na kilogram masy ciała maksymalnie do 4 dawek (faza leczenia skojarzonego), w zależności od leczenia. Następnie zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie lub 480 mg podawane co 4 tygodnie (faza jednolekowa), w zależności od leczenia.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg podawane co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym i adiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg podawane co 3 tygodnie przed resekcją i 480 mg co 4 tygodnie po zabiegu chirurgicznym.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego raka przełyku zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie lub 480 mg podawane co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg podawane co 3 tygodnie lub 240 mg podawane co 2 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu raka urotelialnego, zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg niwolumabu co 3 tygodnie aż do 6 cykli, po których lek OPDIVOw monoterapii podawany jest dożylnie albo w dawce 240 mg podawane co 2 tygodnie albo w dawce 480 mg co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem i chemioterapią w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg co 3 tygodnie. Po zakończeniu 2 cykli chemioterapii lek OPDIVO będzie podawany w skojarzeniu z ipilimumabem; zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg podawane co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z kabozantynibem w leczeniu zaawansowanego raka nerki zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie albo 480 mg podawane co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z brentuksymabem z wedotyną w leczeniu nawrotowego lub opornego na leczenie klasycznego chłoniaka Hodgkina zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 3 mg/kg mc. co 3 tygodnie przez 4 do 6 cykli leczenia.

Przed podaniem, w zależności od dawki, odpowiednia ilość leku OPDIVO będzie rozcieńczona roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworem glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%). Aby uzyskać wymaganą dawkę, konieczne może być zużycie więcej niż jednej fiolki leku OPDIVO.

Jak podawać lek OPDIVO

Lek OPDIVO będzie podawany w szpitalu lub w klinice, pod nadzorem doświadczonego lekarza.

Lek OPDIVO będzie podawany w postaci infuzji (wlewu) do żyły (dożylnie) przez okres 30 lub 60 minut, co 2 lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent. Lekarz będzie kontynuował podawanie leku OPDIVO tak długo, dopóki pacjent będzie odnosił korzyści z jego stosowania lub dopóki pacjent będzie tolerował leczenie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu raka skóry, zaawansowanego raka nerki, zaawansowanego raka okrężnicy lub odbytnicy, albo nieoperacyjnego lub zaawansowanego raka wątroby, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie maksymalnie do 4 dawek (faza leczenia skojarzonego), w zależności od leczenia. Następnie lek będzie podawany w infuzji przez okres 30 lub 60 minut, co 2 lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent (faza jednolekowa).

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego raka przełyku, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 2 lub 3 tygodnie w zależności od dawki podawanej pacjentowi.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie. W przypadku podawania leku OPDIVO po zabiegu chirurgicznym w leczeniu adiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią (doksorubicyną, winblastyną i dakarbazyną) w leczeniu zaawansowanego klasycznego chłoniaka Hodgkina, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 2 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego raka przełyku, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 2 lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie lub co 2 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu raka urotelialnego, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 2, 3 lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem i chemioterapią w leczeniu zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z kabozantynibem infuzja będzie podawana przez okres 30 minut lub 60 minut, co 2 lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z brentuksymabem z wedotyną w leczeniu nawrotowego lub opornego na leczenie klasycznego chłoniaka Hodgkina, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie. W 1. cyklu, w 1. dniu zostanie podany brentuksymab z wedotyną, a w 8. dniu lek OPDIVO. W cyklach 2.–6. najpierw zostanie podany brentuksymab z wedotyną, a następnie lek OPDIVO tego samego dnia, co najmniej 30 minut po zakończeniu wlewu brentuksymabu z wedotyną.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią doksorubicyną, winblastyną i dakarbazyną najpierw należy podać chemioterapię, a następnie lek OPDIVO tego samego dnia.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, najpierw podawany będzie lek OPDIVO, a następnie inne leki.

Pominięcie zastosowania leku OPDIVO

Bardzo ważne jest, aby zgłaszać się na wszystkie wizyty, w czasie których podawany będzie lek OPDIVO. Jeżeli pacjent nie zgłosi się na wizytę, należy zapytać lekarza, kiedy zostanie zaplanowane podanie następnej dawki.

Przerwanie stosowania leku OPDIVO

Przerwanie leczenia może zatrzymać działanie leku. Nie należy przerywać leczenia lekiem OPDIVO bez porozumienia z lekarzem.

W przypadku dalszych pytań, dotyczących leczenia lub stosowania tego leku, należy porozumieć się z lekarzem.

Należy zapoznać się z ulotkami dla tych innych leków, aby zrozumieć zastosowanie tych leków. W przypadku pytań ich dotyczących, należy porozumieć się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz przedyskutuje działania niepożądane i wyjaśni ryzyko i korzyści leczenia.

Należy pamiętać o ważnych objawach stanu zapalnego. Lek OPDIVO działa na układ odpornościowy i może powodować stany zapalne w różnych częściach ciała. Stan zapalny może spowodować poważne uszkodzenia ciała, a niektóre stany zapalne mogą stanowić zagrożenie dla życia i wymagać leczenia lub odstawienia leku OPDIVO.

Dla samego leku OPDIVO zaobserwowano następujące działania niepożądane:

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Zakażenia górnych dróg oddechowych
• Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (które przenoszą tlen), krwinek białych (które są ważne dla zwalczania zakażeń) lub płytek krwi (komórek, które pomagają w krzepnięciu krwi)
• Zmniejszenie apetytu, zwiększenie stężenia cukru we krwi (hiperglikemia)
• Ból głowy
• Duszność, kaszel
• Biegunka (wodniste, luźne lub miękkie stolce), wymioty, nudności, ból brzucha, zaparcie
• Wysypka skórna, czasem z pęcherzami, świąd
• Ból mięśni, kości (ból mięśniowo-szkieletowy) i stawów
• Uczucie zmęczenia lub osłabienie, gorączka

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Ciężkie zakażenie płuc (zapalenie płuc), zapalenie oskrzeli

• Reakcje związane z infuzją leku, reakcja alergiczna (w tym reakcja alergiczna zagrażająca

  życiu)

• Niedoczynność tarczycy (co może powodować męczliwość lub zwiększenie masy ciała), nadczynność tarczycy (co może powodować przyspieszenie akcji serca, nadmierną potliwość i utratę masy ciała), obrzęk tarczycy
• Odwodnienie, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie stężenia cukru we krwi (hipoglikemia)
• Zapalenie nerwów (powodujące drętwienie, osłabienie, mrowienie lub pieczenie rąk i nóg), zawroty głowy
• Niewyraźne widzenie, suchość oczu
• Szybkie bicie serca, nieprawidłowy rytm serca
• Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze)
• Zapalenie płuc (z objawami, takimi jak: kasłanie i trudności w oddychaniu), obecność płynu wokół płuc

• Zapalenie jelit (zapalenie jelita grubego), wrzody w jamie ustnej i zmiany opryszczkowe

  (zapalenie jamy ustnej), suchość w ustach

• Przebarwienia skóry (bielactwo), suchość skóry, zaczerwienienie skóry, nietypowe wypadanie lub przerzedzenie włosów
• Zapalenie stawów
• Niewydolność nerek (w tym nagłe wstrzymanie czynności nerek)
• Ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk (opuchnięcie)

Niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Zwiększenie liczby pewnych typów białych krwinek
• Przewlekłe choroby związane z rozrostem komórek zapalnych w różnych narządach i tkankach, najczęściej w płucach (sarkoidoza)
• Zmniejszone wydzielanie hormonów wytwarzanych przez nadnercza (gruczoły znajdujące się nad nerkami), niedoczynność lub zapalenie przysadki mózgowej znajdującej się u podstawy mózgu, cukrzyca
• Zwiększenie stężenia kwasów we krwi (kwasica metaboliczna)
• Uszkodzenie nerwów, powodujące drętwienie i osłabienie (polineuropatia), zapalenie nerwów spowodowane atakiem własnego organizmu, co powoduje drętwienie, osłabienie, mrowienie lub pieczenie (neuropatia pochodzenia autoimmunologicznego)
• Zapalenie oka (które powoduje ból i zaczerwienienie)
• Zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie błony otaczającej serce i gromadzenie płynu wokół serca (zaburzenia osierdzia), zmiany rytmu lub częstości bicia serca
• Obecność płynu w płucach
• Zapalenie trzustki, zapalenie żołądka
• Zapalenie wątroby, zablokowanie przewodów żółciowych (zastój żółci)
• Choroba skóry z powstawaniem pogrubionych, czerwonych plam na skórze, często ze srebrzystym złuszczaniem (łuszczyca), choroba skóry twarzy, w której zazwyczaj pojawia się nietypowe zaczerwienienie nosa i policzków (trądzik różowaty), ciężkie zaburzenia skórne, które przebiegają z powstawaniem zaczerwienionych, często swędzących zmian, przypominających wysypkę występującą w odrze, która rozpoczyna się na kończynach, a czasem na twarzy i reszcie ciała (rumień wielopostaciowy), pokrzywka (swędząca wysypka z obecnością bąbli)
• Zapalenie mięśni powodujące ich ból lub sztywność (reumatyczny ból wielomięśniowy)

• Zespół nakładania się zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni i miastenii

  rzekomoporaźnej: nakładanie się dwóch lub trzech schorzeń, w tym zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni oraz stanu, w którym mięśnie stają się słabe i łatwo się męczą (miastenia)

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób)

• Chwilowe i przemijające niezakaźne zapalenie błon ochronnych otaczających mózg i rdzeń kręgowy (aseptyczne zapalenie opon mózgowych)

• Choroba powodująca zapalenie lub powiększenie węzłów chłonnych (choroba

  Kikuchi-Fujimoto)

• Zakwaszenie krwi na skutek zaburzeń cukrzycowych (cukrzycowa kwasica ketonowa), osłabienie czynności przytarczyc

• Przemijające zapalenie nerwów, które powoduje ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół

  Guillaina-Barrégo), utrata osłonek wokół nerwów (demielinizacja), stan związany z osłabieniem mięśni i nadmierną męczliwością (zespół miasteniczny), zapalenie mózgu

• Zapalenie nerwu wzrokowego, które może powodować całkowitą lub częściową utratę wzroku

  (optic neuritis)

• Choroba zapalna naczyń krwionośnych
• Owrzodzenie jelita cienkiego

• Ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka lub zespół

  Stevensa-Johnsona)

• Choroba, w której układ odpornościowy atakuje gruczoły, które wydzielają płyny, takie jak: łzy i ślina (zespół Sjögrena), ból mięśni, tkliwość lub słabość mięśni niespowodowana ćwiczeniami fizycznymi (miopatia), zapalenie mięśni, sztywność mięśni i stawów, skurcz mięśni (rabdomioliza)

• Zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego. Objawy mogą obejmować częste i (lub)

  bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu.

• Brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)

• Celiakia (charakteryzująca się objawami, takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)

Inne odnotowane działania niepożądane o nieznanej częstości (nie można oszacować w oparciu o dostępne dane):

• Choroba (zwana limfohistiocytozą hemofagocytarną), w której układ odpornościowy wytwarza za dużo komórek zwalczających zakażenia, nazywanych histiocytami i limfocytami, co może powodować występowanie różnych objawów.
• Odrzucenie przeszczepionego narządu litego
• Grupa powikłań metabolicznych występujących po leczeniu nowotworu, charakteryzujących się dużym stężeniem potasu i fosforanów we krwi oraz małym stężeniem wapnia we krwi (zespół rozpadu guza)
• Choroba zapalna (najprawdopodobniej pochodzenia autoimmunologicznego) wpływająca na oczy, skórę, błony bębenkowe uszu, mózg i rdzeń kręgowy (zespół Vogta-Koyanagi-Harady)
• Ból, drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg; problemy z pęcherzem lub jelitami, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego/poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego)
• Zmiany w dowolnym obszarze skóry i (lub) narządów płciowych, które są związane z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (liszaj twardzinowy lub inne choroby liszajowe)

Dla leku OPDIVO w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi zaobserwowano następujące działania niepożądane (częstość i nasilenie działań niepożądanych mogą się różnić w zależności od otrzymanego połączenia leków przeciwnowotworowych):

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Zakażenia górnych dróg oddechowych
• Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (które przenoszą tlen), krwinek białych (które są ważne dla zwalczania zakażeń) lub płytek krwi (komórek, które pomagają w krzepnięciu krwi)
• Reakcja alergiczna, reakcje związane z infuzją leku
• Niedoczynność tarczycy (co może powodować męczliwość lub zwiększenie masy ciała), nadczynność tarczycy (co może powodować przyspieszenie akcji serca, nadmierną potliwość i utratę masy ciała)
• Zmniejszenie apetytu, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie stężenia albumin we krwi, zwiększenie (hiperglikemia) lub zmniejszenie (hipoglikemia) stężenia cukru we krwi
• Zapalenie nerwów (powodujące drętwienie, osłabienie, mrowienie lub piekący ból rąk i nóg), ból głowy, zawroty głowy, zmiany odczuwania smaku
• Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze)
• Skrócony oddech (duszność), kaszel, nieprawidłowe brzmienie głosu (dysfonia)
• Biegunka (wodniste, luźne lub miękkie stolce), zaparcie, wymioty, nudności, ból brzucha, wrzody w jamie ustnej i zmiany opryszczkowe (zapalenie jamy ustnej), niestrawność (dyspepsja)
• Wysypka skórna, czasem z pęcherzami, świąd, ból dłoni lub podeszew stóp: wysypka lub zaczerwienienie skóry, mrowienie i tkliwość przechodząca w symetryczne zaczerwienienie, obrzęk i ból, głównie dłoni i podeszwy stopy (zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej)
• Ból stawów, ból mięśni i kości (ból mięśniowo-szkieletowy), skurcz mięśni
• Nadmiar białka w moczu
• Uczucie zmęczenia lub osłabienie, gorączka, obrzęk (opuchnięcie)

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Ciężkie zakażenie płuc (zapalenie płuc), zapalenie oskrzeli, zapalenie oka (zapalenie spojówek)
• Zwiększenie liczby pewnych typów białych krwinek, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych z pojawieniem się gorączki
• Zmniejszone wydzielanie hormonów wytwarzanych przez nadnercza (gruczoły znajdujące się nad nerkami), niedoczynność lub zapalenie przysadki mózgowej znajdującej się u podstawy mózgu, obrzęk tarczycy, cukrzyca
• Odwodnienie, zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi
• Wrażenia czuciowe jak drętwienie i mrowienie (parestezja)
• Słyszenie uporczywego dźwięku w uchu, gdy nie ma dźwięku (szumy uszne)
• Niewyraźne widzenie, suchość oka
• Szybkie bicie serca, nieprawidłowy rytm serca, choroba zapalna naczyń krwionośnych
• Tworzenie się zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych (zakrzepica)
• Zapalenie płuc (z objawami, takimi jak: kasłanie i trudności w oddychaniu), obecność płynu wokół płuc, zakrzepy krwi, krwawienie z nosa

• Zapalenie jelit (zapalenie jelita grubego), zapalenie trzustki, suchość w ustach, zapalenie

  żołądka, ból jamy ustnej, hemoroidy (guzki krwawnicze)

• Zapalenie wątroby
• Przebarwienia skóry (w tym bielactwo), zaczerwienienie skóry, nietypowe wypadanie lub przerzedzenie włosów, zmiana zabarwienia włosów, pokrzywka (swędząca wysypka), przebarwienie skóry lub nietypowe ciemnienie (hiperpigmentacja skóry), suchość skóry
• Zapalenie stawów, słabość mięśni, ból mięśni
• Niewydolność nerek (w tym nagłe wstrzymanie czynności nerek)
• Ból, ból w klatce piersiowej, dreszcze
• Ogólne złe samopoczucie

Niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Zakwaszenie krwi na skutek zaburzeń cukrzycowych (cukrzycowa kwasica ketonowa)
• Zwiększenie stężenia kwasów we krwi

• Przemijające zapalenie nerwów, które powoduje ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół

  Guillaina-Barrégo); uszkodzenie nerwów, powodujące drętwienie i osłabienie (polineuropatia); opadanie stopy (porażenie nerwu strzałkowego); zapalenie nerwów spowodowane atakiem własnego organizmu, co powoduje drętwienie, osłabienie, mrowienie lub pieczenie (neuropatia pochodzenia autoimmunologicznego); słabość mięśni i męczliwość bez zaniku (miastenia lub zespół miasteniczny)

• Zapalenie mózgu
• Zapalenie oka (które powoduje ból i zaczerwienienie)
• Zmiany rytmu lub częstości bicia serca, wolny rytm serca, zapalenie mięśnia sercowego
• Perforacja jelit, zapalenie dwunastnicy, pieczenie lub ból języka (glossodynia)
• Ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (zespół Stevensa-Johnsona), choroba skóry z powstawaniem pogrubionych, czerwonych plam na skórze, często ze srebrzystym złuszczaniem (łuszczyca), ciężkie zaburzenia skórne, które przebiegają z powstawaniem zaczerwienionych, często swędzących zmian, przypominających wysypkę występującą w odrze, która rozpoczyna się na kończynach, a czasem na twarzy i reszcie ciała (rumień wielopostaciowy), zmiany w dowolnym obszarze skóry i (lub) okolicy narządów płciowych, które wiążą się z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (inne choroby liszajowe).
• Tkliwość lub słabość mięśni niespowodowana ćwiczeniami fizycznymi (miopatia), zapalenie mięśni, sztywność mięśni i stawów, zapalenie mięśni powodujące ich ból lub sztywność (reumatyczny ból wielomięśniowy), uszkodzenie kości szczęki, nieprawidłowy otwór między dwiema częściami ciała, takimi jak: narząd lub naczynie krwionośne a inną strukturą (przetoka)

• Zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego. Objawy mogą obejmować częste i (lub)

  bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu.

• Zespół nakładania się zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni i miastenii

  rzekomoporaźnej: nakładanie się dwóch lub trzech schorzeń, w tym zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni oraz stanu, w którym mięśnie stają się słabe i łatwo się męczą (miastenia)

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób)

• Nieinfekcyjne, przemijające i odwracalne zapalenie błony ochronnej otaczającej mózg i rdzeń kręgowy (aseptyczne zapalenie opon mózgowych)
• Przewlekła choroba związana z gromadzeniem się komórek zapalnych w różnych narządach i tkankach, najczęściej płucach (sarkoidoza)
• Osłabienie czynności przytarczyc
• Grupa powikłań metabolicznych występujących po leczeniu nowotworu, charakteryzujących się dużym stężeniem potasu i fosforanów we krwi oraz małym stężeniem wapnia we krwi (zespół rozpadu guza)
• Choroba zapalna (najprawdopodobniej pochodzenia autoimmunologicznego) wpływająca na oczy, skórę, błony bębenkowe uszu, mózg i rdzeń kręgowy (zespół Vogta-Koyanagi-Harady)

• Zapalenie nerwu wzrokowego, które może powodować całkowitą lub częściową utratę wzroku

  (optic neuritis)

• Zapalenie nerwów
• Ból, drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg; problemy z pęcherzem lub jelitami, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego/poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego)
• Ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka), zmiany w dowolnym obszarze skóry i (lub) narządów płciowych, które są związane z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (liszaj twardzinowy)
• Przewlekła choroba stawów (spondyloartropatia), choroba, w której układ odpornościowy atakuje gruczoły, które wydzielają płyny, takie jak: łzy i ślina (zespół Sjögrena), skurcz mięśni (rabdomioliza)

• Brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)

• Celiakia (charakteryzująca się objawami, takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)

Inne odnotowane działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• Choroba (zwana limfohistiocytozą hemofagocytarną), w której układ odpornościowy wytwarza za dużo komórek zwalczających zakażenia, nazywanych histiocytami i limfocytami, co może powodować występowanie różnych objawów.
• Odrzucenie przeszczepionego narządu litego
• Zapalenie błony otaczającej serce i gromadzenie płynu wokół serca (zaburzenia osierdzia)

Należy niezwłocznie powiadomić lekarza w przypadku zaobserwowania któregokolwiek z działań niepożądanych wymienionych powyżej. Nie należy samodzielnie leczyć objawów za pomocą innych leków.

Zmiany w wynikach badań

Lek OPDIVO sam lub w skojarzeniu może powodować zmiany w wynikach badań zlecanych przez lekarza. Należą do nich:

• Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwiększona aktywność enzymów wątrobowych: aminotransferazy asparaginianowej, aminotransferazy alaninowej, gamma glutamylotransferazy lub fosfatazy alkalicznej we krwi; zwiększone stężenie produktów przemiany bilirubiny we krwi)
• Nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek (zwiększona ilość kreatyniny we krwi)
• Zwiększona aktywność enzymu, który rozkłada tłuszcze, a także enzymu rozkładającego skrobię
• Zwiększone lub zmniejszone stężenie wapnia lub potasu
• Zwiększone lub zmniejszone stężenie magnezu lub sodu we krwi
• Zwiększone stężenie hormonu tyreotropowego
• Zwiększone stężenie triglicerydów we krwi
• Zwiększone stężenie cholesterolu we krwi

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek OPDIVO

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz na etykiecie fiolki po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C do 8°C).

Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nieotwarta fiolka może być przechowywana w kontrolowanej temperaturze pokojowej do 25ºC, w pomieszczeniu z dostępem światła przez okres do 48 godzin.

Nie przechowywać niewykorzystanej pozostałości roztworu do infuzji w celu ponownego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek OPDIVO

• Substancją czynną jest niwolumab.

Każdy ml koncentratu do sporządzenia roztworu do infuzji zawiera 10 mg niwolumabu. Każda fiolka zawiera 40 mg (w 4 ml), 100 mg (w 10 ml), 120 mg (w 12 ml) lub 240 mg (w 24 ml) niwolumabu.

• Pozostałe składniki to: sodu cytrynian dwuwodny, sodu chlorek, mannitol (E421), kwas pentetowy, polisorbat 80 (E433), sodu wodorotlenek, kwas solny, woda do wstrzykiwań (patrz punkt 2 „Lek OPDIVO zawiera sód” i „Lek OPDIVO zawiera polisorbat 80 (E433)”).

Jak wygląda lek OPDIVO i co zawiera opakowanie

OPDIVO koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (jałowy koncentrat) jest przezroczystym do opalizującego, bezbarwnym do jasnożółtego płynem, który może zawierać nieliczne jasne cząstki.

Jest dostępny w opakowaniach zawierających 1 fiolkę po 4 ml, 1 fiolkę po 10 ml, 1 fiolkę po 12 ml lub 1 fiolkę po 24 ml.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Bristol-Myers Squibb Pharma EEIG

Plaza 254

Blanchardstown Corporate Park 2

Dublin 15, D15 T867

Irlandia

Wytwórca

Swords Laboratories Unlimited Company t/a Bristol-Myers Squibb Cruiserath Biologics Cruiserath Road, Mulhuddart

Dublin 15, D15 H6EF

Irlandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien

N.V. Bristol-Myers Squibb Belgium S.A.

Tél/Tel: + 32 2 352 76 11

medicalinfo.belgium@bms.com

Lietuva

Swixx Biopharma UAB

Tel: + 370 52 369140

medinfo.lithuania@swixxbiopharma.com

България

Swixx Biopharma EOOD

Teл.: + 359 2 4942 480

medinfo.bulgaria@swixxbiopharma.com

Luxembourg/Luxemburg

N.V. Bristol-Myers Squibb Belgium S.A. Tél/Tel: + 32 2 352 76 11 medicalinfo.belgium@bms.com

Česká republika

Bristol-Myers Squibb spol. s r.o. Tel: + 420 221 016 111

medinfo.czech@bms.com

Magyarország

Bristol-Myers Squibb Kft. Tel.: + 36 1 301 9797

Medinfo.hungary@bms.com

Danmark

Bristol-Myers Squibb Denmark Tlf: + 45 45 93 05 06

medinfo.denmark@bms.com

Malta

A.M. Mangion Ltd

Tel: + 356 23976333

pv@ammangion.com

Deutschland

Bristol-Myers Squibb GmbH & Co. KGaA Tel: 0800 0752002 (+ 49 89 121 42 350) medwiss.info@bms.com

Nederland

Bristol-Myers Squibb B.V. Tel: + 31 (0)30 300 2222

medischeafdeling@bms.com

Eesti

Swixx Biopharma OÜ

Tel: + 372 640 1030

medinfo.estonia@swixxbiopharma.com

Norge

Bristol-Myers Squibb Norway AS Tlf: + 47 67 55 53 50

medinfo.norway@bms.com

Ελλάδα

Bristol-Myers Squibb A.E.

Τηλ: + 30 210 6074300

medinfo.greece@bms.com

Österreich

Bristol-Myers Squibb GesmbH Tel: + 43 1 60 14 30

medinfo.austria@bms.com

España

Bristol-Myers Squibb, S.A.

Tel: + 34 91 456 53 00

informacion.medica@bms.com

Polska

Bristol-Myers Squibb Polska Sp. z o.o. Tel.: + 48 22 2606400

informacja.medyczna@bms.com

France

Bristol-Myers Squibb SAS

Tél: + 33 (0)1 58 83 84 96

infomed@bms.com

Portugal

Bristol-Myers Squibb Farmacêutica Portuguesa, S.A.

Tel: + 351 21 440 70 00

portugal.medinfo@bms.com

Hrvatska

Swixx Biopharma d.o.o.

Tel: + 385 1 2078 500

medinfo.croatia@swixxbiopharma.com

România

Bristol-Myers Squibb Marketing Services S.R.L. Tel: + 40 (0)21 272 16 19 medinfo.romania@bms.com

Irlandia

Bristol-Myers Squibb Pharmaceuticals uc Tel: 1 800 749 749 (+ 353 (0)1 483 3625) medical.information@bms.com

Slovenija

Swixx Biopharma d.o.o.

Tel: + 386 1 2355 100

medinfo.slovenia@swixxbiopharma.com

Ísland

Vistor ehf.

Sími: + 354 535 7000

medical.information@bms.com

Slovenská republika

Swixx Biopharma s.r.o.

Tel: + 421 2 20833 600

medinfo.slovakia@swixxbiopharma.com

Italia

Bristol-Myers Squibb S.r.l.

Tel: + 39 06 50 39 61

medicalinformation.italia@bms.com

Suomi/Finland

Oy Bristol-Myers Squibb (Finland) Ab Puh/Tel: + 358 9 251 21 230

medinfo.finland@bms.com

Κύπρος

Bristol-Myers Squibb A.E.

Τηλ: 800 92666 (+ 30 210 6074300)

medinfo.greece@bms.com

Sverige

Bristol-Myers Squibb Aktiebolag Tel: + 46 8 704 71 00

medinfo.sweden@bms.com

Latvija

Swixx Biopharma SIA

Tel: + 371 66164750

medinfo.latvia@swixxbiopharma.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Przygotowanie i podanie leku OPDIVO

Produkt leczniczy powinien być przygotowywany przez przeszkolony personel, zgodnie z zasadami dobrej praktyki, a w szczególności z zachowaniem zasad aseptyki.

Obliczenie dawki

Aby podać pacjentowi pełną dawkę, może być potrzebna więcej niż jedna fiolka koncentratu produktu OPDIVO.

Niwolumab w monoterapii

Dawka przepisana dorosłym, w zależności od wskazania, to 240 mg lub 480 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Czerniak (zaawansowany czerniak lub leczenie uzupełniające) u młodzieży. Przepisana dawka dla młodzieży w wieku 12 lat i powyżej o masie ciała co najmniej 50 kg to 240 mg albo 480 mg. W przypadku młodzieży w wieku 12 lat i powyżej oraz o masie ciała poniżej 50 kg przepisana dawka podawana jest w mg/kg mc. Na podstawie przepisanej dawki wylicza się całkowitą dawkę, która ma być podana.

• Całkowita dawka niwolumabu w mg = masa ciała pacjenta w kg × przepisana dawka w mg/kg mc.
• Objętość koncentratu OPDIVO potrzebna do przygotowania dawki (ml) = całkowita dawka niwolumabu w mg, podzielona przez 10 (moc koncentratu OPDIVO wynosi 10 mg/ml).

Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem

Przepisaną pacjentowi dawkę podaje się w mg/kg mc. Na podstawie przepisanej dawki wylicza się całkowitą dawkę, która ma być podana (patrz informacje powyżej).

Niwolumab w skojarzeniu ipilimumabem w złośliwym międzybłoniaku opłucnej

Dawka przepisana pacjentowi to 360 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w zaawansowanym raku jelita grubego w tym odbytnicy

Dawka przepisana pacjentowi może być na podstawie masy ciała (3 mg/kg mc.) lub wynosić 240 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu ipilimumabem w zaawansowanym raku przełyku

Dawka przepisana pacjentowi może być na podstawie masy ciała (3 mg/kg mc.) lub wynosić 360 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu ipilimumabem w nieoperacyjnym lub zaawansowanym raku wątroby

Dawkę przepisaną pacjentowi podaje się na podstawie masy ciała (1 mg/kg mc.).

Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią w operacyjnym niedrobnokomórkowym raku płuca

Dawka przepisana pacjentowi to 360 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią (doksorubicyną, winblastyną i dakarbazyną) w leczeniu zaawansowanego klasycznego chłoniaka Hodgkina

Dawka przepisana dla dorosłych i młodzieży (w wieku 12 lat i powyżej, o masie ciała co najmniej 80 kg) wynosi 240 mg.

Dawka przepisana dla młodzieży w wieku 12 lat i powyżej, o masie ciała poniżej 80 kg jest ustalana na podstawie masy ciała (3 mg/kg mc.).

Niwolumab w skojarzeniu chemioterapią w zaawansowanym raku przełyku

Dawka przepisana pacjentowi to 240 mg lub 480 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu chemioterapią w gruczolakoraku żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku

Dawka przepisana pacjentowi to 360 mg lub 240 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu ipilimumabem i chemioterapią

Dawka przepisana pacjentowi to 360 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z kabozantynibem

Dawka przepisana pacjentowi to 240 mg lub 480 mg niwolumabu bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z brentuksymabem z wedotyną

Dawkę przepisaną pacjentowi podaje się w mg/kg mc. Na podstawie przepisanej dawki wylicza się całkowitą dawkę, która ma być podana (patrz informacje powyżej).

Przygotowanie wlewu

W czasie przygotowania wlewu należy zachować warunki aseptyczne.

OPDIVO można podawać dożylnie w jeden z następujących sposobów:

• bez rozcieńczania, po przeniesieniu do pojemnika infuzyjnego przy użyciu odpowiedniej jałowej strzykawki;

lub

• po rozcieńczeniu zgodnie z poniższą instrukcją:

  • stężenie końcowe roztworu do infuzji powinno mieścić się w zakresie od 1 do 10 mg/ml
  • całkowita objętość roztworu do infuzji nie może być większa niż 160 ml. U pacjentów ważących mniej niż 40 kg, całkowita objętość roztworu do infuzji nie może być większa niż 4 ml na kilogram masy ciała pacjenta.

• Koncentrat OPDIVO można rozcieńczać przy użyciu jednego z następujących roztworów:

  • roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%); lub
  • roztwór glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%).

KROK 1

• Sprawdzić koncentrat OPDIVO w celu wykrycia obecności cząstek lub zmiany zabarwienia.

  Nie wstrząsać fiolką. Koncentrat OPDIVO jest przezroczystym do opalizującego, bezbarwnym do jasnożółtego płynem. Fiolkę należy wyrzucić, jeżeli roztwór jest mętny, zmienił kolor lub zawiera cząstki inne niż kilka cząstek półprzezroczystych lub białych.

• Pobrać wymaganą objętość koncentratu OPDIVO przy użyciu odpowiedniej jałowej strzykawki.

KROK 2

• Przenieść koncentrat do jałowej, pustej butelki szklanej lub worka do podania dożylnego (z

  PCV lub poliolefiny).

• W razie potrzeby rozcieńczyć wymaganą objętością roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%). Aby ułatwić przygotowanie, koncentrat można przenieść bezpośrednio do fabrycznie napełnionego worka zawierającego odpowiednią objętość roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%).
• Delikatnie wymieszać roztwór do infuzji przez ręczne obracanie. Nie wstrząsać.

Podawanie

Nie wolno podawać produktu leczniczego OPDIVO w szybkim wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie.

Produkt leczniczy OPDIVO należy podawać w infuzji dożylnej trwającej 30 lub 60 minut w zależności od dawki i wskazania.

Produktu leczniczego OPDIVO nie należy podawać w tym samym czasie z innymi produktami leczniczymi i poprzez ten sam przewód infuzyjny. Wlew należy podawać przez osobny przewód infuzyjny.

Należy użyć zestawu infuzyjnego z wbudowanym jałowym, niepirogennym filtrem o niskim stopniu wiązania białka (o średnicy porów od 0,2 μm do 1,2 μm).

Do infuzji produktu OPDIVO można stosować:

• Pojemniki z PCV
• Pojemniki poliolefinowe
• Butelki szklane
• Zestawy infuzyjne z PCV
• Wbudowane filtry z błonami polieterosulfonowymi o średnicy porów od 0,2 μm do 1,2 μm.

Po podaniu dawki niwolumabu przewód infuzyjny należy przepłukać roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworem glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%).

Warunki przechowywania i termin ważności

Nieotwarta fiolka

OPDIVO należy przechowywać w lodówce (2°C do 8°C). Fiolki należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Leku OPDIVO nie należy zamrażać. Nieotwarta fiolka może być przechowywana w kontrolowanej temperaturze pokojowej do 25ºC, w pomieszczeniu z dostępem światła przez okres do 48 godzin.

Nie stosować leku OPDIVO po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz na etykiecie fiolki po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

OPDIVO roztwór do infuzji

Wykazano następującą chemiczną i fizyczną stabilność produktu od momentu przygotowania (wliczono czas podawania produktu):

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, przygotowany roztwór do infuzji, niezależnie od rozcieńczalnika, należy zużyć jak najszybciej. Jeżeli nie zostanie użyty od razu, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiedzialny jest użytkownik. Czas przechowywania nie powinien przekroczyć 7 dni w temperaturze od 2°C do 8°C lub 8 godzin (z całkowitego 7-dniowego okresu przechowywania) w temperaturze pokojowej (≤ 25°C). W czasie przygotowywania infuzji należy zapewnić warunki aseptyczne.

Usuwanie

Nie należy przechowywać ewentualnej niewykorzystanej części roztworu do infuzji w celu późniejszego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

1. Co to jest lek OPDIVO i w jakim celu się go stosuje

OPDIVO jest lekiem stosowanym w leczeniu:

• zaawansowanego czerniaka (rodzaj nowotworu skóry) u dorosłych
• czerniaka u dorosłych po całkowitym usunięciu (leczenie po operacji nazywane jest leczeniem uzupełniającym)
• zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca (rodzaj nowotworu płuc) u dorosłych
• niedrobnokomórkowego raka płuca (rodzaj nowotworu płuc) przed resekcją+ lub przed resekcją i po resekcji u dorosłych (leczenie przed zabiegiem chirurgicznym jest nazywane terapią neoadiuwantową; leczenie po zabiegu chirurgicznym jest nazywane terapią adiuwantową)
• zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (rodzaj nowotworu nerki) u dorosłych
• zaawansowanego raka głowy i szyi u dorosłych
• zaawansowanego raka urotelialnego (rak pęcherza lub rak dróg moczowych) u dorosłych
• raka urotelialnego po całkowitej resekcji u dorosłych
• zaawansowanego raka jelita grubego (rak okrężnicy lub odbytnicy) u dorosłych
• zaawansowanego raka przełyku u dorosłych
• raka przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego u dorosłych z chorobą resztkową po chemioradioterapii, a następnie operacji

• zaawansowanego gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku

  (rak żołądka lub przełyku) u dorosłych

• nieoperacyjnego lub zaawansowanego raka wątrobowokomórkowego (raka wątroby) u dorosłych.

Substancją czynną jest niwolumab, który jest przeciwciałem monoklonalnym, rodzajem białka, które zostało zaprojektowane, aby rozpoznawać i przyłączać się do specyficznych, określonych substancji w organizmie.

Niwolumab przyłącza się do docelowego białka zwanego receptorem programowanej śmierci 1 (PD-1), które może wyłączyć aktywność limfocytów T (rodzaju białych krwinek będących częścią układu odpornościowego i stanowiących naturalną ochronę organizmu). Przyłączając się do PD-1, niwolumab blokuje jego działanie i zapobiega wyłączeniu limfocytów T. Pomaga to zwiększyć ich aktywność przeciwko komórkom czerniaka, raka płuc, nerki, raka głowy i szyi, pęcherza, okrężnicy, odbytnicy, żołądka, przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego.

OPDIVO może być podawane w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Jest ważne, aby pacjent przeczytał także ulotki tych leków. W przypadku pytań, dotyczących tych leków, należy porozumieć się z lekarzem.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku OPDIVO

Kiedy nie stosować leku OPDIVO

• jeśli pacjent ma uczulenie na niwolumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku

  (wymienionych w punkcie 6 „Zawartość opakowania i inne informacje”). W razie wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku OPDIVO należy omówić to z lekarzem, ponieważ leczenie może powodować:

• Problemy dotyczące serca, takie jak: zmiany rytmu lub częstości bicia serca, lub nieprawidłowy rytm serca.
• Problemy dotyczące płuc, takie jak: trudności w oddychaniu lub kaszel. Mogą to być objawy zapalenia płuc (lub choroby śródmiąższowej płuc).

• Biegunkę (wodniste, luźne lub miękkie stolce) bądź jakiekolwiek objawy zapalenia jelit

  (zapalenia jelita grubego), takie jak: ból brzucha i obecność śluzu lub krwi w stolcu.

• Zapalenie wątroby. Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy zapalenia wątroby mogą obejmować nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, zażółcenie oczu lub skóry (żółtaczkę), bóle w nadbrzuszu po prawej stronie lub męczliwość.
• Zapalenie nerek lub inne problemy z nerkami. Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy mogą obejmować nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych nerek lub zmniejszoną objętość moczu.
• Problemy z gruczołami wytwarzającymi hormony (w tym przysadką, tarczycą, przytarczycami i nadnerczami), które mogą wpływać na funkcjonowanie tych gruczołów. Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy zaburzeń funkcjonowania tych gruczołów mogą obejmować uczucie zmęczenia (nadmierną męczliwość), zmiany masy ciała lub bóle głowy, zmniejszone stężenie wapnia we krwi i zaburzenia widzenia.
• Cukrzycę, w tym ciężkie, czasami zagrażające życiu zaburzenie wywołane obecnością ciał ketonowych we krwi spowodowane cukrzycą (cukrzycowa kwasica ketonowa). Objawy mogą obejmować większe niż zwykle uczucie głodu lub pragnienia, potrzebę częstszego oddawania moczu, utratę masy ciała, uczucie zmęczenia lub trudności z koncentracją, słodki lub owocowy zapach z ust, słodki lub metaliczny smak w ustach, albo nietypowy lub słodki zapach moczu, złe samopoczucie lub chorobę, ból brzucha i głęboki lub szybki oddech.
• Zapalenie skóry, które może prowadzić do ciężkich reakcji skórnych (znanych jako toksyczna nekroliza naskórka i zespół Stevensa-Johnsona). Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy ciężkich reakcji skórnych mogą obejmować wysypkę, świąd i złuszczenie skóry (które może mieć przebieg śmiertelny).
• Zapalenie mięśni, takie jak: zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mięśni szkieletowych i rabdomioliza (sztywność mięśni i stawów, skurcz mięśni). Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy mogą obejmować ból mięśni, sztywność, osłabienie, ból klatki piersiowej lub uczucie ciężkiego zmęczenia.
• Odrzucenie przeszczepionego narządu litego.
• Chorobę przeszczep przeciw gospodarzowi.
• Limfohistiocytozę hemofagocytarną. Jest to rzadka choroba, w której układ odpornościowy wytwarza za dużo, skądinąd prawidłowych, komórek zwalczających zakażenia, nazywanych histiocytami i limfocytami. Objawy choroby mogą obejmować powiększenie wątroby lub śledziony, wysypkę skórną, powiększenie węzłów chłonnych, trudności z oddychaniem, łatwe powstawanie siniaków, zaburzenia czynności nerek i zaburzenia dotyczące serca.
• Zespół nakładania się zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni i miastenii rzekomoporaźnej: nakładanie się dwóch lub trzech schorzeń, w tym zapalenia mięśnia sercowego, które może powodować ból w klatce piersiowej, duszność, nieregularne i (lub) szybkie bicie serca, zapalenia mięśni, które może powodować ból mięśni, oraz stanu, w którym mięśnie stają się słabe i łatwo się męczą (miastenia).

Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów lub jeśli objawy ulegną nasileniu, należy jak najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi. Nie należy samodzielnie leczyć objawów za pomocą innych leków. Lekarz prowadzący może

• zlecić podawanie pacjentowi innych leków, aby zapobiec powikłaniom i zmniejszyć nasilenie występujących objawów,
• wstrzymać podanie kolejnej dawki leku OPDIVO,
• lub całkowicie zaprzestać stosowania leku OPDIVO.

Należy zwrócić uwagę, że objawy te czasami występują z opóźnieniem i mogą rozwinąć się po tygodniach lub miesiącach od przyjęcia ostatniej dawki. Przed leczeniem lekarz sprawdzi stan zdrowia pacjenta. Podczas leczenia wykonywane będą także badania krwi.

Należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem leku OPDIVO, jeśli:

• u pacjenta występuje choroba autoimmunologiczna (stan, w którym organizm atakuje własne komórki);
• u pacjenta występuje czerniak oka;
• pacjent otrzymywał wcześniej ipilimumab, inny lek stosowany w leczeniu czerniaka i wystąpiły poważne działania niepożądane spowodowane podaniem tego leku;
• pacjent dowiedział się, że jego nowotwór zajął mózg;
• pacjent przebył w przeszłości zapalenie płuc;
• pacjent przyjmował leki hamujące czynność układu odpornościowego.

Lek OPDIVO działa na układ odpornościowy. Może to powodować stany zapalne w niektórych częściach ciała. Ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych może być większe, jeśli u pacjenta występuje już choroba autoimmunologiczna (stan, w którym organizm atakuje własne komórki). U pacjenta mogą również wystąpić częstsze zaostrzenia istniejącej choroby autoimmunologicznej, które w większości przypadków mają nasilenie łagodne.

Powikłania przeszczepienia komórek macierzystych, w którym zastosowano komórki macierzyste od dawcy (allogeniczne) po leczeniu lekiem OPDIVO. Te powikłania mogą być ciężkie i mogą prowadzić do zgonu. Jeżeli u pacjenta zostanie wykonane przeszczepienie allogenicznych komórek macierzystych, lekarz będzie go obserwować w celu wykrycia objawów ewentualnych powikłań.

Dzieci i młodzież

Leku OPDIVO roztwór do wstrzykiwań nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek OPDIVO a inne leki

Przed otrzymaniem leku OPDIVO należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki hamujące układ odpornościowy, takie jak kortykosteroidy, ponieważ leki te mogą wpływać na działanie leku OPDIVO. Jednak gdy pacjent otrzymuje już lek OPDIVO, lekarz może zalecić stosowanie kortykosteroidów w celu zmniejszenia ewentualnych działań niepożądanych, które mogą wystąpić podczas leczenia i nie ma to wpływu na działanie tego leku.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio. Podczas leczenia nie należy przyjmować innych leków bez wcześniejszego poinformowania o tym lekarza.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, gdy planuje mieć dziecko lub karmi piersią, powinna powiedzieć o tym lekarzowi.

Kobiety w ciąży nie powinny stosować leku OPDIVO, chyba że lekarz wyraźnie to zaleci. Skutki stosowania leku OPDIVO u kobiet w ciąży nie są znane, ale istnieje możliwość, że substancja czynna, niwolumab, może mieć niekorzystny wpływ na nienarodzone dziecko.

• Kobiety, które mogą zajść w ciążę, powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia lekiem OPDIVO i przez co najmniej 5 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki leku OPDIVO.
• W przypadku zajścia w ciążę podczas przyjmowania leku OPDIVO należy poinformować o tym swojego lekarza.

Nie wiadomo, czy lek OPDIVO przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla niemowlęcia karmionego piersią. Należy zapytać lekarza, czy można karmić piersią podczas leczenia lekiem OPDIVO lub po zakończeniu tego leczenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek OPDIVO lub OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem może mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; należy jednak zachować ostrożność podczas wykonywania tych czynności, dopóki pacjent nie upewni się, że lek OPDIVO nie powoduje u niego niekorzystnych działań.

Lek OPDIVO zawiera polisorbat 80 (E433)

Ten lek zawiera 1,25 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 2,5 ml oraz 2,5 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 5 ml, co odpowiada 5 mg/10 ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli występowały lub występują znane reakcje alergiczne.

Pacjent znajdzie podstawowe informacje zawarte w tej ulotce dla pacjenta również w "Karcie pacjenta", którą otrzyma od lekarza prowadzącego. Jest ważne aby pacjent miał ze sobą "Kartę pacjenta" w czasie leczenia i pokazał ją swojemu opiekunowi.

3. Jak stosować lek OPDIVO

Stosowana dawka leku OPDIVO

W przypadku podawania tylko leku OPDIVO we wstrzyknięciu podskórnym zalecana dawka wynosi albo 600 mg podawane co 2 tygodnie albo 1200 mg podawane co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu raka skóry zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wlewie dożylnym wynosi 1 mg niwolumabu na kilogram masy ciała w przypadku pierwszych 4 dawek (faza leczenia skojarzonego). Następnie zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wstrzyknięciu podskórnym wynosi 600 mg co 2 tygodnie albo 1200 mg co 4 tygodnie (faza jednolekowa).

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego raka nerki zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wlewie dożylnym wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała w przypadku pierwszych 4 dawek (faza leczenia skojarzonego). Następnie zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wstrzyknięciu podskórnym wynosi 600 mg co 2 tygodnie albo 1200 mg co 4 tygodnie (faza jednolekowa).

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego raka okrężnicy lub odbytnicy zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wlewie dożylnym wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała lub 240 mg w przypadku pierwszych 4 dawek (faza leczenia skojarzonego), w zależności od leczenia. Następnie zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wstrzyknięciu podskórnym wynosi 600 mg co 2 tygodnie lub 1200 mg co 4 tygodnie (faza jednolekowa), w zależności od leczenia.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu nieoperacyjnego lub zaawansowanego raka wątroby zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wlewie dożylnym wynosi 1 mg niwolumabu na kilogram masy ciała, do maksymalnie 4 dawek (faza leczenia skojarzonego), w zależności od leczenia. Następnie zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wstrzyknięciu podskórnym wynosi 600 mg co 2 tygodnie lub 1200 mg co 4 tygodnie (faza jednolekowa), w zależności od leczenia.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego raka przełyku zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 600 mg co 2 tygodnie lub 1200 mg co 4 tygodnie we wstrzyknięciu podskórnym.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 600 mg co 2 tygodnie albo 900 mg co 3 tygodnie we wstrzyknięciu podskórnym.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wstrzyknięciu podskórnym wynosi 900 mg co 3 tygodnie przez 3 cykle.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym i adiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wstrzyknięciu podskórnym wynosi 900 mg niwolumabu co 3 tygodnie przez 4 cykle (faza leczenia skojarzonego) przed resekcją oraz wynosi 1200 mg co 4 tygodnie (faza jednolekowa) we wstrzyknięciu podskórnym po zabiegu chirurgicznym.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu raka urotelialnego zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wstrzyknięciu podskórnym wynosi 900 mg niwolumabu co 3 tygodnie w przypadku pierwszych 6 cykli (faza leczenia skojarzonego). Następnie zalecana dawka leku OPDIVO podawanego we wstrzyknięciu podskórnym wynosi albo 600 mg co 2 tygodnie albo 1200 mg co 4 tygodnie (faza jednolekowa).

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z kabozantynibem w leczeniu zaawansowanego raka nerki zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 600 mg co 2 tygodnie albo 1200 mg co 4 tygodnie we wstrzyknięciu podskórnym.

Jak podawać lek OPDIVO

Lek OPDIVO będzie podawany pod nadzorem doświadczonego lekarza. Aby uzyskać wymaganą dawkę, konieczne może być zużycie więcej niż jednej fiolki leku OPDIVO.

Lek OPDIVO jest podawany w postaci wstrzyknięcia pod skórę brzucha lub uda przez okres 3 do 5 minut, co 2 tygodnie, 3 tygodnie lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent. Podawanie leku OPDIVO będzie kontynuowane, dopóki pacjent będzie odnosił korzyści z jego stosowania lub dopóki pacjent będzie tolerował leczenie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu raka skóry, zaawansowanego raka nerki, zaawansowanego raka okrężnicy lub odbytnicy, albo nieoperacyjnego lub zaawansowanego raka wątroby, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie aż do 4 dawek (faza leczenia skojarzonego), w zależności od leczenia. Następnie lek będzie podawany w postaci wstrzyknięcia pod skórę brzucha lub uda przez okres 3 do 5 minut, co 2 lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent (faza jednolekowa).

W przypadku podawania leku OPDIVO w postaci wstrzyknięcia pod skórę brzucha lub uda w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca, lek będzie podawany przez okres 3 do 5 minut, co 3 tygodnie (faza leczenia skojarzonego). W przypadku podawania leku OPDIVO w postaci wstrzyknięcia pod skórę brzucha lub uda po zabiegu chirurgicznym w leczeniu adiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca, lek będzie podawany przez okres 3 do 5 minut, co 4 tygodnie (faza jednolekowa).

W przypadku podawania leku OPDIVO w postaci wstrzyknięcia pod skórę brzucha lub uda w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego raka przełyku, lek będzie podawany przez okres 3 lub 5 minut, co 2 lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w postaci wstrzyknięcia pod skórę brzucha lub uda w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku, lek będzie podawany przez okres 3 do 5 minut, co 2 tygodnie lub co 3 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w postaci wstrzyknięcia pod skórę brzucha lub uda w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego raka urotelialnego, lek będzie podawany przez okres 3 do 5 minut co 3 tygodnie (faza leczenia skojarzonego), a następnie co 2 lub 4 tygodnie (faza jednolekowa), w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w postaci wstrzyknięcia pod skórę brzucha lub uda w skojarzeniu z kabozantynibem, lek będzie podawany przez okres 3 minut do 5 minut, co 2 lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi, najpierw podawany będzie lek OPDIVO, a następnie inne leki.

Pominięcie zastosowania leku OPDIVO

Bardzo ważne jest, aby zgłaszać się na wszystkie wizyty, w czasie których podawany będzie lek OPDIVO. Jeżeli pacjent nie zgłosi się na wizytę, należy zapytać lekarza, kiedy zostanie zaplanowane podanie następnej dawki.

Przerwanie stosowania leku OPDIVO

Przerwanie leczenia może zatrzymać działanie leku. Nie należy przerywać leczenia lekiem OPDIVO bez porozumienia z lekarzem.

W przypadku dalszych pytań, dotyczących leczenia lub stosowania tego leku, należy porozumieć się z lekarzem.

Należy zapoznać się z ulotkami dla tych innych leków, aby zrozumieć zastosowanie tych leków. W przypadku pytań ich dotyczących, należy porozumieć się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz przedyskutuje działania niepożądane i wyjaśni ryzyko i korzyści leczenia.

Należy pamiętać o ważnych objawach stanu zapalnego. Lek OPDIVO działa na układ odpornościowy i może powodować stany zapalne w różnych częściach ciała. Stan zapalny może spowodować poważne uszkodzenia ciała, a niektóre stany zapalne mogą stanowić zagrożenie dla życia i wymagać leczenia lub odstawienia leku OPDIVO.

Dla samego leku OPDIVO zaobserwowano następujące działania niepożądane:

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Zakażenia górnych dróg oddechowych
• Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (które przenoszą tlen), krwinek białych (które są ważne dla zwalczania zakażeń) lub płytek krwi (komórek, które pomagają w krzepnięciu krwi)
• Zmniejszenie apetytu, zwiększenie stężenia cukru we krwi (hiperglikemia)
• Ból głowy
• Duszność, kaszel
• Biegunka (wodniste, luźne lub miękkie stolce), wymioty, nudności, ból brzucha, zaparcie
• Wysypka skórna, czasem z pęcherzami, świąd
• Ból mięśni, kości (ból mięśniowo-szkieletowy) i stawów
• Uczucie zmęczenia lub osłabienie, gorączka

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Ciężkie zakażenie płuc (zapalenie płuc), zapalenie oskrzeli

• Reakcje związane z infuzją leku, reakcja alergiczna (w tym reakcja alergiczna zagrażająca

  życiu)

• Niedoczynność tarczycy (co może powodować męczliwość lub zwiększenie masy ciała), nadczynność tarczycy (co może powodować przyspieszenie akcji serca, nadmierną potliwość i utratę masy ciała), obrzęk tarczycy
• Odwodnienie, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie stężenia cukru we krwi (hipoglikemia)
• Zapalenie nerwów (powodujące drętwienie, osłabienie, mrowienie lub pieczenie rąk i nóg), zawroty głowy
• Niewyraźne widzenie, suchość oczu
• Szybkie bicie serca, nieprawidłowy rytm serca
• Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze)
• Zapalenie płuc (z objawami, takimi jak: kasłanie i trudności w oddychaniu), obecność płynu wokół płuc

• Zapalenie jelit (zapalenie jelita grubego), wrzody w jamie ustnej i zmiany opryszczkowe

  (zapalenie jamy ustnej), suchość w ustach

• Przebarwienia skóry (bielactwo), suchość skóry, zaczerwienienie skóry, nietypowe wypadanie lub przerzedzenie włosów
• Zapalenie stawów
• Niewydolność nerek (w tym nagłe wstrzymanie czynności nerek)
• Ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk (opuchnięcie)
• Reakcja w miejscu wstrzyknięcia

Niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Zwiększenie liczby pewnych typów białych krwinek
• Przewlekłe choroby związane z rozrostem komórek zapalnych w różnych narządach i tkankach, najczęściej w płucach (sarkoidoza)
• Zmniejszone wydzielanie hormonów wytwarzanych przez nadnercza (gruczoły znajdujące się nad nerkami), niedoczynność lub zapalenie przysadki mózgowej znajdującej się u podstawy mózgu, cukrzyca
• Zwiększenie stężenia kwasów we krwi (kwasica metaboliczna)
• Uszkodzenie nerwów, powodujące drętwienie i osłabienie (polineuropatia), zapalenie nerwów spowodowane atakiem własnego organizmu, co powoduje drętwienie, osłabienie, mrowienie lub pieczenie (neuropatia pochodzenia autoimmunologicznego)
• Zapalenie oka (które powoduje ból i zaczerwienienie)
• Zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie błony otaczającej serce i gromadzenie płynu wokół serca (zaburzenia osierdzia), zmiany rytmu lub częstości bicia serca
• Obecność płynu w płucach
• Zapalenie trzustki, zapalenie żołądka
• Zapalenie wątroby, zablokowanie przewodów żółciowych (zastój żółci)
• Choroba skóry z powstawaniem pogrubionych, czerwonych plam na skórze, często ze srebrzystym złuszczaniem (łuszczyca), choroba skóry twarzy, w której zazwyczaj pojawia się nietypowe zaczerwienienie nosa i policzków (trądzik różowaty), ciężkie zaburzenia skórne, które przebiegają z powstawaniem zaczerwienionych, często swędzących zmian, przypominających wysypkę występującą w odrze, która rozpoczyna się na kończynach, a czasem na twarzy i reszcie ciała (rumień wielopostaciowy), pokrzywka (swędząca wysypka z obecnością bąbli)
• Zapalenie mięśni powodujące ich ból lub sztywność (reumatyczny ból wielomięśniowy)
• Zespół nakładania się zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni i miastenii rzekomoporaźnej: nakładanie się dwóch lub trzech schorzeń, w tym zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni oraz stanu, w którym mięśnie stają się słabe i łatwo się męczą (miastenia)

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób)

• Chwilowe i przemijające niezakaźne zapalenie błon ochronnych otaczających mózg i rdzeń kręgowy (aseptyczne zapalenie opon mózgowych)

• Choroba powodująca zapalenie lub powiększenie węzłów chłonnych (choroba

  Kikuchi-Fujimoto)

• Zakwaszenie krwi na skutek zaburzeń cukrzycowych (cukrzycowa kwasica ketonowa), osłabienie czynności przytarczyc

• Przemijające zapalenie nerwów, które powoduje ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół

  Guillaina-Barrégo), utrata osłonek wokół nerwów (demielinizacja), stan związany z osłabieniem mięśni i nadmierną męczliwością (zespół miasteniczny), zapalenie mózgu

• Zapalenie nerwu wzrokowego, które może powodować całkowitą lub częściową utratę wzroku

  (optic neuritis)

• Choroba zapalna naczyń krwionośnych
• Owrzodzenie jelita cienkiego

• Ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka lub zespół

  Stevensa-Johnsona)

• Choroba, w której układ odpornościowy atakuje gruczoły, które wydzielają płyny, takie jak: łzy i ślina (zespół Sjögrena), ból mięśni, tkliwość lub słabość mięśni niespowodowana ćwiczeniami fizycznymi (miopatia), zapalenie mięśni, sztywność mięśni i stawów, skurcz mięśni (rabdomioliza)

• Zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego. Objawy mogą obejmować częste i (lub)

  bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu.

• Brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)

• Celiakia (charakteryzująca się objawami, takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)

Inne odnotowane działania niepożądane o nieznanej częstości (nie można oszacować w oparciu o dostępne dane):

• Choroba (zwana limfohistiocytozą hemofagocytarną), w której układ odpornościowy wytwarza za dużo komórek zwalczających zakażenia, nazywanych histiocytami i limfocytami, co może powodować występowanie różnych objawów.
• Odrzucenie przeszczepionego narządu litego
• Grupa powikłań metabolicznych występujących po leczeniu nowotworu, charakteryzujących się dużym stężeniem potasu i fosforanów we krwi oraz małym stężeniem wapnia we krwi (zespół rozpadu guza)
• Choroba zapalna (najprawdopodobniej pochodzenia autoimmunologicznego) wpływająca na oczy, skórę, błony bębenkowe uszu, mózg i rdzeń kręgowy (zespół Vogta-Koyanagi-Harady)
• Ból, drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg; problemy z pęcherzem lub jelitami, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego/poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego)
• Zmiany w dowolnym obszarze skóry i (lub) narządów płciowych, które są związane z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (liszaj twardzinowy lub inne choroby liszajowe)

Dla leku OPDIVO w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi zaobserwowano następujące działania niepożądane (częstość i nasilenie działań niepożądanych mogą się różnić w zależności od otrzymanego połączenia leków przeciwnowotworowych):

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Zakażenia górnych dróg oddechowych
• Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (które przenoszą tlen), krwinek białych (które są ważne dla zwalczania zakażeń) lub płytek krwi (komórek, które pomagają w krzepnięciu krwi)
• Niedoczynność tarczycy (co może powodować męczliwość lub zwiększenie masy ciała), nadczynność tarczycy (co może powodować przyspieszenie akcji serca, nadmierną potliwość i utratę masy ciała)
• Zmniejszenie apetytu, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie stężenia albumin we krwi, zwiększenie (hiperglikemia) lub zmniejszenie (hipoglikemia) stężenia cukru we krwi
• Zapalenie nerwów (powodujące drętwienie, osłabienie, mrowienie lub piekący ból rąk i nóg), ból głowy, zawroty głowy, zmiany odczuwania smaku
• Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze)
• Skrócony oddech (duszność), kaszel, nieprawidłowe brzmienie głosu (dysfonia)
• Biegunka (wodniste, luźne lub miękkie stolce), zaparcie, wymioty, nudności, ból brzucha, wrzody w jamie ustnej i zmiany opryszczkowe (zapalenie jamy ustnej), niestrawność (dyspepsja)
• Wysypka skórna, czasem z pęcherzami, świąd, ból dłoni lub podeszew stóp: wysypka lub zaczerwienienie skóry, mrowienie i tkliwość przechodząca w symetryczne zaczerwienienie, obrzęk i ból, głównie dłoni i podeszwy stopy (zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej)
• Ból stawów, ból mięśni i kości (ból mięśniowo-szkieletowy), skurcz mięśni
• Nadmiar białka w moczu
• Uczucie zmęczenia lub osłabienie, gorączka, obrzęk (opuchnięcie)

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Ciężkie zakażenie płuc (zapalenie płuc), zapalenie oskrzeli, zapalenie oka (zapalenie spojówek)
• Zwiększenie liczby pewnych typów białych krwinek, zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych z pojawieniem się gorączki
• Reakcja alergiczna, reakcje związane z infuzją leku
• Zmniejszone wydzielanie hormonów wytwarzanych przez nadnercza (gruczoły znajdujące się nad nerkami), niedoczynność lub zapalenie przysadki mózgowej znajdującej się u podstawy mózgu, obrzęk tarczycy, cukrzyca
• Odwodnienie, zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi
• Wrażenia czuciowe jak drętwienie i mrowienie (parestezja)
• Słyszenie uporczywego dźwięku w uchu, gdy nie ma dźwięku (szumy uszne)
• Niewyraźne widzenie, suchość oka
• Szybkie bicie serca, nieprawidłowy rytm serca, choroba zapalna naczyń krwionośnych
• Tworzenie się zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych (zakrzepica)
• Zapalenie płuc (z objawami, takimi jak: kasłanie i trudności w oddychaniu), obecność płynu wokół płuc, zakrzepy krwi, krwawienie z nosa

• Zapalenie jelit (zapalenie jelita grubego), zapalenie trzustki, suchość w ustach, zapalenie

  żołądka, ból jamy ustnej, hemoroidy (guzki krwawnicze)

• Zapalenie wątroby
• Przebarwienia skóry (w tym bielactwo), zaczerwienienie skóry, nietypowe wypadanie lub przerzedzenie włosów, zmiana zabarwienia włosów, pokrzywka (swędząca wysypka), przebarwienie skóry lub nietypowe ciemnienie (hiperpigmentacja skóry), suchość skóry
• Zapalenie stawów, słabość mięśni, ból mięśni
• Niewydolność nerek (w tym nagłe wstrzymanie czynności nerek)
• Ból, ból w klatce piersiowej, dreszcze
• Ogólne złe samopoczucie

Niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

• Zakwaszenie krwi na skutek zaburzeń cukrzycowych (cukrzycowa kwasica ketonowa)
• Zwiększenie stężenia kwasów we krwi

• Przemijające zapalenie nerwów, które powoduje ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół

  Guillaina-Barrégo); uszkodzenie nerwów, powodujące drętwienie i osłabienie (polineuropatia); opadanie stopy (porażenie nerwu strzałkowego); zapalenie nerwów spowodowane atakiem własnego organizmu, co powoduje drętwienie, osłabienie, mrowienie lub pieczenie (neuropatia pochodzenia autoimmunologicznego); słabość mięśni i męczliwość bez zaniku (miastenia lub zespół miasteniczny), zapalenie mózgu

• Zapalenie oka (które powoduje ból i zaczerwienienie)
• Zmiany rytmu lub częstości bicia serca, wolny rytm serca, zapalenie mięśnia sercowego
• Perforacja jelit, zapalenie dwunastnicy, pieczenie lub ból języka (glossodynia)
• Ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (zespół Stevensa-Johnsona), choroba skóry z powstawaniem pogrubionych, czerwonych plam na skórze, często ze srebrzystym złuszczaniem (łuszczyca), ciężkie zaburzenia skórne, które przebiegają z powstawaniem zaczerwienionych, często swędzących zmian, przypominających wysypkę występującą w odrze, która rozpoczyna się na kończynach, a czasem na twarzy i reszcie ciała (rumień wielopostaciowy), zmiany w dowolnym obszarze skóry i (lub) okolicy narządów płciowych, które wiążą się z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (inne choroby liszajowe).
• Tkliwość lub słabość mięśni niespowodowana ćwiczeniami fizycznymi (miopatia), zapalenie mięśni, sztywność mięśni i stawów, zapalenie mięśni powodujące ich ból lub sztywność (reumatyczny ból wielomięśniowy), uszkodzenie kości szczęki, nieprawidłowy otwór między dwiema częściami ciała, takimi jak: narząd lub naczynie krwionośne a inną strukturą (przetoka)

• Zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego. Objawy mogą obejmować częste i (lub)

  bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu.

• Zespół nakładania się zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni i miastenii

  rzekomoporaźnej: nakładanie się dwóch lub trzech schorzeń, w tym zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni oraz stanu, w którym mięśnie stają się słabe i łatwo się męczą (miastenia)

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób)

• Nieinfekcyjne, przemijające i odwracalne zapalenie błony ochronnej otaczającej mózg i rdzeń kręgowy (aseptyczne zapalenie opon mózgowych)
• Przewlekła choroba związana z gromadzeniem się komórek zapalnych w różnych narządach i tkankach, najczęściej płucach (sarkoidoza)
• Osłabienie czynności przytarczyc
• Grupa powikłań metabolicznych występujących po leczeniu nowotworu, charakteryzujących się dużym stężeniem potasu i fosforanów we krwi oraz małym stężeniem wapnia we krwi (zespół rozpadu guza)
• Choroba zapalna (najprawdopodobniej pochodzenia autoimmunologicznego) wpływająca na oczy, skórę, błony bębenkowe uszu, mózg i rdzeń kręgowy (zespół Vogta-Koyanagi-Harady)

• Zapalenie nerwu wzrokowego, które może powodować całkowitą lub częściową utratę wzroku

  (optic neuritis)

• Zapalenie nerwów
• Ból, drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg; problemy z pęcherzem lub jelitami, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego/poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego)
• Ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka), zmiany w dowolnym obszarze skóry i (lub) narządów płciowych, które są związane z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (liszaj twardzinowy)
• Przewlekła choroba stawów (spondyloartropatia), choroba, w której układ odpornościowy atakuje gruczoły, które wydzielają płyny, takie jak: łzy i ślina (zespół Sjögrena), skurcz mięśni (rabdomioliza)

• Brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)

• Celiakia (charakteryzująca się objawami, takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)

Inne odnotowane działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• Choroba (zwana limfohistiocytozą hemofagocytarną), w której układ odpornościowy wytwarza za dużo komórek zwalczających zakażenia, nazywanych histiocytami i limfocytami, co może powodować występowanie różnych objawów.
• Odrzucenie przeszczepionego narządu litego
• Zapalenie błony otaczającej serce i gromadzenie płynu wokół serca (zaburzenia osierdzia)

Należy niezwłocznie powiadomić lekarza w przypadku zaobserwowania któregokolwiek z działań niepożądanych wymienionych powyżej. Nie należy samodzielnie leczyć objawów za pomocą innych leków.

Zmiany w wynikach badań

Lek OPDIVO sam lub w skojarzeniu może powodować zmiany w wynikach badań zlecanych przez lekarza. Należą do nich:

• Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwiększona aktywność enzymów wątrobowych: aminotransferazy asparaginianowej, aminotransferazy alaninowej, gamma glutamylotransferazy lub fosfatazy alkalicznej we krwi; zwiększone stężenie produktów przemiany bilirubiny we krwi)
• Nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek (zwiększona ilość kreatyniny we krwi)
• Zwiększona aktywność enzymu, który rozkłada tłuszcze, a także enzymu rozkładającego skrobię
• Zwiększone lub zmniejszone stężenie wapnia lub potasu
• Zwiększone lub zmniejszone stężenie magnezu lub sodu we krwi
• Zwiększone stężenie hormonu tyreotropowego
• Zwiększone stężenie triglicerydów we krwi
• Zwiększone stężenie cholesterolu we krwi

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek OPDIVO

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz na etykiecie fiolki po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C do 8°C).

Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie przechowywać niewykorzystanej pozostałości roztworu do wstrzykiwań w celu ponownego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek OPDIVO

• Substancją czynną jest niwolumab.

Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 120 mg niwolumabu.

Każda fiolka 2,5 ml zawiera 300 mg niwolumabu.

Każda fiolka 5 ml zawiera 600 mg niwolumabu.

Pozostałe składniki to rekombinowana ludzka hialuronidaza (rHuPH20), histydyna, histydyny chlorowodorek jednowodny, sacharoza, kwas pentetowy, polisorbat 80 (E433), metionina i woda do wstrzykiwań (patrz punkt 2 „Lek OPDIVO zawiera polisorbat 80 (E433)”).

Jak wygląda lek OPDIVO i co zawiera opakowanie

OPDIVO roztwór do wstrzykiwań jest przezroczystym do opalizującego, bezbarwnym do jasnożółtego płynem, który może zawierać nieliczne jasne cząstki.

Jest dostępny w opakowaniach zawierających albo 1 szklaną fiolkę 2,5 ml albo 1 szklaną fiolkę 5 ml.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Bristol-Myers Squibb Pharma EEIG

Plaza 254

Blanchardstown Corporate Park 2

Dublin 15, D15 T867

Irlandia

Wytwórca

Swords Laboratories Unlimited Company t/a Bristol-Myers Squibb Cruiserath Biologics Cruiserath Road, Mulhuddart

Dublin 15, D15 H6EF

Irlandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien

N.V. Bristol-Myers Squibb Belgium S.A.

Tél/Tel: + 32 2 352 76 11

medicalinfo.belgium@bms.com

Lietuva

Swixx Biopharma UAB

Tel: + 370 52 369140 medinfo.lithuania@swixxbiopharma.com

България

Swixx Biopharma EOOD

Teл.: + 359 2 4942 480

medinfo.bulgaria@swixxbiopharma.com

Luxembourg/Luxemburg

N.V. Bristol-Myers Squibb Belgium S.A. Tél/Tel: + 32 2 352 76 11 medicalinfo.belgium@bms.com

Česká republika

Bristol-Myers Squibb spol. s r.o.

Tel: + 420 221 016 111

medinfo.czech@bms.com

Magyarország

Bristol-Myers Squibb Kft. Tel.: + 36 1 301 9797

Medinfo.hungary@bms.com

Danmark

Bristol-Myers Squibb Denmark

Tlf: + 45 45 93 05 06

medinfo.denmark@bms.com

Malta

A.M. Mangion Ltd

Tel: + 356 23976333

pv@ammangion.com

Deutschland

Bristol-Myers Squibb GmbH & Co. KGaA

Tel: 0800 0752002 (+ 49 89 121 42 350)

medwiss.info@bms.com

Nederland

Bristol-Myers Squibb B.V. Tel: + 31 (0)30 300 2222 medischeafdeling@bms.com

Eesti

Swixx Biopharma OÜ

Tel: + 372 640 1030

medinfo.estonia@swixxbiopharma.com

Norge

Bristol-Myers Squibb Norway AS Tlf: + 47 67 55 53 50 medinfo.norway@bms.com

Ελλάδα

Bristol-Myers Squibb A.E.

Τηλ: + 30 210 6074300

medinfo.greece@bms.com

Österreich

Bristol-Myers Squibb GesmbH Tel: + 43 1 60 14 30

medinfo.austria@bms.com

España

Bristol-Myers Squibb, S.A.

Tel: + 34 91 456 53 00

informacion.medica@bms.com

Polska

Bristol-Myers Squibb Polska Sp. z o.o. Tel.: + 48 22 2606400

informacja.medyczna@bms.com

France

Bristol-Myers Squibb SAS

Tél: + 33 (0)1 58 83 84 96

infomed@bms.com

Portugal

Bristol-Myers Squibb Farmacêutica Portuguesa, S.A.

Tel: + 351 21 440 70 00

portugal.medinfo@bms.com

Hrvatska

Swixx Biopharma d.o.o.

Tel: + 385 1 2078 500

medinfo.croatia@swixxbiopharma.com

România

Bristol-Myers Squibb Marketing Services S.R.L. Tel: + 40 (0)21 272 16 19 medinfo.romania@bms.com

Irlandia

Bristol-Myers Squibb Pharmaceuticals uc Tel: 1 800 749 749 (+ 353 (0)1 483 3625) medical.information@bms.com

Slovenija

Swixx Biopharma d.o.o.

Tel: + 386 1 2355 100

medinfo.slovenia@swixxbiopharma.com

Ísland

Vistor ehf.

Sími: + 354 535 7000

medical.information@bms.com

Slovenská republika

Swixx Biopharma s.r.o.

Tel: + 421 2 20833 600

medinfo.slovakia@swixxbiopharma.com

Italia

Bristol-Myers Squibb S.r.l.

Tel: + 39 06 50 39 61

medicalinformation.italia@bms.com

Suomi/Finland

Oy Bristol-Myers Squibb (Finland) Ab Puh/Tel: + 358 9 251 21 230 medinfo.finland@bms.com

Κύπρος

Bristol-Myers Squibb A.E.

Τηλ: 800 92666 (+ 30 210 6074300) medinfo.greece@bms.com

Sverige

Bristol-Myers Squibb Aktiebolag Tel: + 46 8 704 71 00

medinfo.sweden@bms.com

Latvija

Swixx Biopharma SIA

Tel: + 371 66164750

medinfo.latvia@swixxbiopharma.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Aby uniknąć błędów związanych z podawaniem leków, ważne jest, aby sprawdzać etykiety fiolek w celu upewnienia się, że pacjentowi podawana jest właściwa postać leku (postać dożylna lub podskórna), zgodna z zaleceniami.

Przygotowanie i podanie leku OPDIVO

Lek powinien być przygotowywany przez przeszkolony personel, zgodnie z zasadami dobrej praktyki, a w szczególności z zachowaniem zasad aseptyki.

Obliczenie dawki

Aby podać pacjentowi pełną dawkę, może być potrzebna więcej niż jedna fiolka leku OPDIVO.

Niwolumab w monoterapii

Dawka przepisana pacjentowi to 600 mg lub 1200 mg bez względu na masę ciała pacjenta, w zależności od wskazania.

Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym niedrobnokomórkowym raku płuca

Dawka przepisana pacjentowi to 900 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Leczenie neoadiuwantowe i adiuwantowe niedrobnokomórkowego raka płuca Dawka przepisana pacjentowi to 900 mg bez względu na masę ciała pacjenta, podawana w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny (faza leczenia neoadiuwantowego). Następnie, po zabiegu chirurgicznym (faza leczenia adiuwantowego), dawka przepisana pacjentowi to 1200 mg w monoterapii (faza jednolekowa) bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią w zaawansowanym raku przełyku Dawka przepisana pacjentowi to 600 mg lub 1200 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią w gruczolakoraku żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku

Dawka przepisana pacjentowi to 600 mg lub 900 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu raka urotelialnego

Dawka przepisana pacjentowi to 900 mg (faza leczenia skojarzonego) albo 600 mg lub 1200 mg (faza jednolekowa) bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z kabozantynibem w leczeniu zaawansowanego raka nerki Dawka przepisana pacjentowi to 600 mg lub 1200 mg niwolumabu bez względu na masę ciała pacjenta.

Przygotowanie do wykonania wstrzyknięcia

• Sprawdzić fiolkę z lekiem OPDIVO roztwór do wstrzykiwań, czy nie zawiera cząstek stałych lub przebarwienia. Nie wstrząsać fiolką. Lek OPDIVO roztwór do wstrzykiwań jest przezroczystym do opalizującego, bezbarwnym do jasnożółtego płynem. Fiolkę należy wyrzucić, jeżeli roztwór jest mętny, zmienił kolor lub zawiera cząstki inne niż kilka cząstek półprzezroczystych lub białych.
• Odczekać, aż fiolka lub fiolki (w zależności od przepisanej dawki) osiągną temperaturę pokojową.
• Pobrać wymaganą objętość leku OPDIVO roztwór do wstrzykiwań przy użyciu odpowiedniej sterylnej strzykawki i igły do przenoszenia.

Podawanie

Leku OPDIVO roztwór do wstrzykiwań nie wolno podawać dożylnie.

Lek OPDIVO roztwór do wstrzykiwań należy podawać podskórnie za pomocą igły do wstrzyknięć podskórnych 23–25G lub zestawu do podawania podskórnego (np. typu motylkowego) przez okres 3 lub 5 minut w tkankę podskórną brzucha lub uda.

Należy zmieniać miejsca kolejnych wstrzyknięć. Nie należy wykonywać wstrzyknięć w miejsca, w których skóra jest delikatna, zaczerwieniona lub posiniaczona, a także w miejsca, w których znajdują się blizny lub znamiona. Jeśli podawanie zostanie przerwane, można je wznowić w tym samym lub innym miejscu.

Nie należy podawać innych leków podskórnie w to samo miejsce, w które podano lek OPDIVO roztwór do wstrzykiwań.

Lek OPDIVO roztwór do wstrzykiwań jest zgodny z:

• polipropylenem
• poliwęglanem
• polietylenem
• poliuretanem
• polichlorkiem winylu
• fluorowanym kopolimerem etylenu
• stalą nierdzewną

Warunki przechowywania i termin ważności

Nieotwarta fiolka

Lek OPDIVO należy przechowywać w lodówce (2°C do 8°C). Fiolki należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Leku OPDIVO nie należy zamrażać.

Nie stosować leku OPDIVO po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz na etykiecie fiolki po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowywanie w strzykawce

Po przeniesieniu z fiolki do strzykawki, wykazano stabilność chemiczną i fizyczną leku OPDIVO roztwór do wstrzykiwań przez okres do 7 dni w temperaturze 2°C do 8°C (bez dostępu światła), oraz przez okres do 24 godzin w temperaturze pokojowej (≤ 25°C) i z dostępem światła w pomieszczeniu (okres 24 godzin może być dodatkowy do 7 dni przechowywania w temperaturze 2°C do 8°C).

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, po przeniesieniu z fiolki do strzykawki, roztwór należy zużyć natychmiast, ponieważ nie zawiera on żadnych przeciwdrobnoustrojowych środków konserwujących ani bakteriostatycznych. Jeśli nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada użytkownik, przy czym czas nie powinien być dłuższy niż łączny okres przechowywania wynoszący do 7 dni w lodówce w temperaturze 2°C do 8°C (bez dostępu światła) oraz do 8 godzin w temperaturze pokojowej (≤ 25°C) i z dostępem światła w pomieszczeniu. Wyrzucić, jeśli czas przechowywania przekroczy podane limity. W czasie przygotowywania strzykawki do wstrzykiwań należy zapewnić warunki aseptyczne.

Usuwanie

Nie przechowywać niewykorzystanej pozostałości roztworu do wstrzykiwań w celu ponownego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.