KEYTRUDA – ulotka, dawkowanie, skutki uboczne

1. Co to jest lek KEYTRUDA i w jakim celu się go stosuje

KEYTRUDA zawiera substancję czynną pembrolizumab, który jest przeciwciałem monoklonalnym. KEYTRUDA działa pomagając układowi immunologicznemu pacjenta w walce z rakiem.

Lek KEYTRUDA stosowany jest u osób dorosłych w leczeniu:

• pewnego rodzaju nowotworu skóry nazywanego czerniakiem
• pewnego rodzaju nowotworu płuc nazywanego niedrobnokomórkowym rakiem płuca
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego złośliwym międzybłoniakiem opłucnej (MPM), który atakuje błonę otaczającą płuca i wyściełającą ścianę klatki piersiowej
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego klasycznym chłoniakiem Hodgkina
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego rakiem pęcherza moczowego (rak urotelialny)
• pewnego rodzaju nowotworu głowy i szyi nazywanego płaskonabłonkowym rakiem głowy i szyi
• pewnego rodzaju raka nerek nazywanego rakiem nerkowokomórkowym
• pewnego rodzaju nowotworu okrężnicy lub odbytnicy (nazywanego rakiem jelita grubego), macicy (nazywanego rakiem endometrium), żołądka (nazywanego rakiem żołądka), jelita cienkiego (nazywanego rakiem jelita cienkiego) albo dróg żółciowych lub pęcherzyka żółciowego (nazywanego rakiem dróg żółciowych), w przypadku, którego ustalono obecność niestabilności mikrosatelitarnej wysokiego stopnia (MSI-H) lub zaburzeń mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (dMMR)
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego rakiem przełyku
• pewnego rodzaju nowotworu piersi nazywanego potrójnie ujemnym rakiem piersi
• pewnego rodzaju nowotworu macicy nazywanego rakiem endometrium
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego rakiem szyjki macicy

• pewnego rodzaju nowotworu żołądka nazywanego gruczolakorakiem żołądka lub połączenia

  żołądkowo-przełykowego

• pewnego rodzaju nowotworu dróg żółciowych lub pęcherzyka żółciowego nazywanego rakiem dróg żółciowych
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego rakiem jajnika

Lek KEYTRUDA stosowany jest u dzieci i młodzieży:

• w wieku 12 lat i starszych w leczeniu pewnego rodzaju nowotworu skóry nazywanego czerniakiem.
• w wieku 3 lat i starszych w leczeniu pewnego rodzaju nowotworu nazywanego klasycznym chłoniakiem Hodgkina.

Lek KEYTRUDA stosuje się u osób, u których doszło do przerzutów nowotworu lub u których nowotwór nie może być usunięty chirurgicznie.

Lek KEYTRUDA stosuje się u osób po operacji usunięcia czerniaka, niedrobnokomórkowego raka płuca lub raka nerkowokomórkowego, aby zapobiec ponownemu wystąpieniu raka (leczenie adjuwantowe).

Lek KEYTRUDA stosuje się u osób przed operacją (leczenie neoadjuwantowe) w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuc, raka urotelialnego, potrójnie ujemnego raka piersi, lub płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, a następnie kontynuuje przyjmowanie leku KEYTRUDA po operacji (leczenie adjuwantowe), aby zapobiec ponownemu wystąpieniu raka.

Lek KEYTRUDA może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi z radioterapią lub bez radioterapii. Ważne jest zapoznanie się również z treścią ulotek tych innych leków. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących tych leków należy zwrócić się do lekarza.

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku KEYTRUDA

Kiedy nie stosować leku KEYTRUDA:

• jeśli pacjent ma uczulenie na pembrolizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6 „Zawartość opakowania i inne informacje”). W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku KEYTRUDA należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku KEYTRUDA należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta:

• występuje choroba autoimmunologiczna (stan, w którym atakowane są własne komórki organizmu)
• występuje zapalenie płuc lub śródmiąższowe nacieki zapalne w płucach
• pacjent przyjmował wcześniej ipilimumab, inny lek stosowany w leczeniu czerniaka i u pacjenta wystąpiły poważne działania niepożądane związane z tym lekiem
• wystąpiła reakcja alergiczna na inne leczenie z zastosowaniem przeciwciał monoklonalnych
• występuje lub występowało przewlekłe wirusowe zakażenie wątroby, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu B (HBV) lub wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV)
• występuje zakażenie ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) lub zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS)
• występuje uszkodzenie wątroby
• występuje uszkodzenie nerek

• pacjent miał przeszczepiony narząd lity lub szpik kostny (komórki macierzyste)

  z wykorzystaniem komórek macierzystych pochodzących od dawcy (przeszczep allogeniczny)

KEYTRUDA wpływa na układ odpornościowy. Może powodować stany zapalne w niektórych częściach ciała. Ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych może być większe, jeśli pacjent choruje już na chorobę autoimmunologiczną (stan, w którym organizm niszczy własne komórki). Pacjent może również doświadczać częstszych zaostrzeń choroby autoimmunologicznej, które w większości przypadków są łagodne.

Podczas przyjmowania leku KEYTRUDA u pacjenta mogą wystąpić poważne działania niepożądane. Te działania niepożądane mogą czasami zagrażać życiu i mogą prowadzić do zgonu. Te działania niepożądane mogą wystąpić w dowolnym momencie leczenia, a nawet po zakończeniu leczenia. Więcej niż jedno działanie niepożądane może wystąpić u pacjenta w tym samym czasie.

Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie poinformować

o tym lekarza. Lekarz prowadzący może zlecić pacjentowi stosowanie innych leków, aby zapobiec cięższym powikłaniom i zmniejszyć nasilenie występujących objawów. Lekarz prowadzący może wstrzymać podanie kolejnej dawki leku KEYTRUDA lub przerwać leczenie lekiem KEYTRUDA.

• zapalenie płuc, które może obejmować duszność, ból w klatce piersiowej lub kaszel
• zapalenie jelit, które może obejmować biegunkę lub zwiększoną liczbę wypróżnień, występowanie czarnych, smolistych, kleistych stolców lub stolców z domieszką krwi lub śluzu, silny ból lub tkliwość brzucha, nudności, wymioty
• zapalenie wątroby, które może obejmować nudności lub wymioty, zmniejszenie apetytu, ból po prawej stronie brzucha, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, ciemny mocz bądź większą niż zwykle skłonność do krwawień lub powstawania siniaków
• zapalenie nerek, które może obejmować zmiany ilości lub zabarwienia oddawanego moczu
• zapalenie gruczołów wydzielania wewnętrznego (zwłaszcza tarczycy, przysadki mózgowej i nadnerczy), które może obejmować przyspieszone bicie serca, zmniejszenie masy ciała, nadmierną potliwość, zwiększenie masy ciała, wypadanie włosów, uczucie zimna, zaparcia, obniżenie barwy głosu, bóle mięśni, zawroty głowy lub omdlenia, uporczywe lub nietypowe bóle głowy
• cukrzyca typu 1, w tym cukrzycowa kwasica ketonowa (obecność kwasów we krwi w przebiegu cukrzycy), objawy mogą obejmować większe niż zwykle uczucie głodu lub pragnienia, konieczność częstszego oddawania moczu lub zmniejszenie masy ciała, uczucie zmęczenia lub nudności, ból brzucha, przyspieszony i pogłębiony oddech, dezorientację, nietypową senność, słodki zapach oddechu, słodki lub metaliczny posmak w ustach lub inny zapach moczu lub potu
• zapalenie oczu, które może obejmować zaburzenia widzenia
• zapalenie mięśni, które może obejmować ból mięśni lub osłabienie mięśni
• zapalenie mięśnia sercowego, które może obejmować duszność, nieregularne bicie serca, uczucie zmęczenia lub ból w klatce piersiowej (zapalenie mięśnia sercowego)
• zapalenie trzustki, które może obejmować ból brzucha, nudności i wymioty

• zapalenie skóry, które może obejmować wysypkę, swędzenie, powstawanie pęcherzy na skórze,

  łuszczenie skóry lub powstawanie ran na skórze, i (lub) powstawanie owrzodzeń w jamie ustnej lub na śluzówce nosa, gardła, lub narządów płciowych

• choroba immunologiczna, która może obejmować płuca, skórę, oczy i (lub) węzły chłonne

  (sarkoidoza)

• zapalenie mózgu, które może obejmować stan dezorientacji, gorączkę, zaburzenia pamięci lub drgawki (zapalenie mózgu)
• ból, drętwienie, mrowienie lub uczucie osłabienia kończyn górnych lub dolnych; zaburzenia ze strony pęcherza moczowego lub jelit, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego)

• zapalenie i bliznowacenie dróg żółciowych, które może obejmować ból w górnej, prawej części

  żołądka, obrzęk wątroby lub śledziony, zmęczenie, swędzenie lub zażółcenie skóry lub białkówki oczu (stwardniające zapalenie dróg żółciowych)

• zapalenie żołądka
• zmniejszona czynność przytarczyc, która może obejmować skurcze lub kurcze mięśni, zmęczenie i osłabienie (niedoczynność przytarczyc)
• zapalenie błony otaczającej serce, które może obejmować ból w klatce piersiowej, duszność lub uczucie zmęczenia (zapalenie osierdzia)
• stan, w którym jednocześnie występują niektóre lub wszystkie z następujących objawów: ból mięśni lub osłabienie mięśni, zaburzenia widzenia, uczucie zmęczenia, duszność, ból w klatce piersiowej lub nieregularne bicie serca (zespół nakładania się zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni i miastenii rzekomoporaźnej)
• reakcje związane z infuzją, które mogą obejmować duszność, świąd lub wysypkę, zawroty głowy lub gorączkę

Powikłania, w tym choroba „przeszczep przeciw gospodarzowi” (ang. GVHD, Graft-Versus-Host-Disease) u osób po przeszczepieniu szpiku kostnego (komórek macierzystych) z wykorzystaniem komórek macierzystych pochodzących od dawcy (przeszczep allogeniczny).

Powikłania te mogą być ciężkie i mogą prowadzić do śmierci. Mogą one wystąpić, jeśli tego rodzaju przeszczep wykonano w przeszłości bądź też, jeśli zostanie on wykonany w przyszłości. Lekarz będzie monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów, które mogą obejmować wysypkę skórną, zapalenie wątroby, ból brzucha lub biegunkę.

Dzieci i młodzież

Nie podawać leku KEYTRUDA dzieciom w wieku poniżej 18 lat, z wyjątkiem dzieci:

• z klasycznym chłoniakiem Hodgkina w wieku 3 lat i starszych
• z czerniakiem w wieku 12 lat i starszych.

KEYTRUDA a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi

• Jeśli pacjent przyjmuje inne leki, które mogą osłabiać jego układ immunologiczny.

  • Należą do nich na przykład kortykosteroidy, takie jak prednizon.
  • Leki te mogą wpływać na działanie leku KEYTRUDA.
  • Jednakże, gdy pacjent jest już leczony lekiem KEYTRUDA, lekarz może zalecić stosowanie kortykosteroidów w celu zmniejszenia działań niepożądanych, które może powodować lek KEYTRUDA.

  • Kortykosteroidy można również podawać pacjentowi przed otrzymaniem leku

    KEYTRUDA w skojarzeniu z chemioterapią w celu zapobiegania i (lub) leczenia nudności, wymiotów i innych działań niepożądanych spowodowanych chemioterapią.

• O wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Ciąża

• Kobiety w ciąży nie mogą stosować leku KEYTRUDA, o ile lekarz prowadzący w sposób szczególny nie zaleci takiego leczenia.
• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poinformować o tym lekarza.
• Lek KEYTRUDA może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub doprowadzić do jego śmierci.
• Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas przyjmowania leku KEYTRUDA oraz przez co najmniej 4 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki leku.

Karmienie piersią

• Kobiety karmiące piersią powinny poinformować o tym lekarza.
• Nie wolno karmić piersią podczas przyjmowania leku KEYTRUDA.
• Nie wiadomo, czy lek KEYTRUDA przenika do mleka ludzkiego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek KEYTRUDA wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub osłabienia są możliwymi działaniami niepożądanymi występującymi podczas przyjmowania leku KEYTRUDA. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn po otrzymaniu leku KEYTRUDA, chyba że pacjent ma pewność, że czuje się dobrze.

Lek KEYTRUDA zawiera polisorbat 80

Ten lek zawiera 0,2 mg polisorbatu 80 w każdym ml koncentratu. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują znane reakcje alergiczne.

3. Jak przyjmować lek KEYTRUDA

Pacjent otrzyma lek KEYTRUDA w szpitalu lub w przychodni pod opieką lekarza mającego doświadczenie w leczeniu nowotworów.

• Zalecana dawka leku KEYTRUDA u osób dorosłych to

  • 200 mg co 3 tygodnie lub
  • 400 mg co 6 tygodni.
• Zalecana dawka leku KEYTRUDA u dzieci i młodzieży w wieku 3 lat i starszych z klasycznym chłoniakiem Hodgkina oraz młodzieży w wieku 12 lat i starszej z czerniakiem to 2 mg/kg mc. (maksymalnie 200 mg) co 3 tygodnie.

• Lekarz prowadzący będzie podawać lek KEYTRUDA we wlewie dożylnym (dożylnie)

  trwającym około 30 minut.

• Lekarz prowadzący może zmienić sposób podawania leczenia, z leku KEYTRUDA podawanego we wlewie dożylnym na lek KEYTRUDA podawany we wstrzyknięciu podskórnym.
• Lekarz zadecyduje, ile dawek leku należy podać pacjentowi.

Jeśli pacjent nie zgłosi się na wizytę w celu przyjęcia leku KEYTRUDA

• Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym, aby uzgodnić datę kolejnej wizyty.
• Bardzo ważne jest, aby nie pominąć dawki tego leku.

Przerwanie przyjmowania leku KEYTRUDA

Przerwanie leczenia może spowodować ustąpienie efektów leczenia. Nie należy przerywać leczenia lekiem KEYTRUDA bez uzgodnienia tego z lekarzem prowadzącym.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych z leczeniem, należy zwrócić się do lekarza.

Karta dla pacjenta

Informacje te znajdują się również w otrzymanej od lekarza karcie dla pacjenta. Ważne jest, aby zachować tą kartę i pokazać ją swojemu partnerowi lub opiekunom.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podczas przyjmowania leku KEYTRUDA u pacjenta mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane. Patrz punkt 2.

W związku ze stosowaniem leku KEYTRUDA w monoterapii zgłoszono następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 osoby na 10)

• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych
• zmniejszenie aktywności gruczołu tarczycy
• zmniejszenie apetytu
• ból głowy
• duszność; kaszel
• biegunka; ból brzucha; nudności; wymioty; zaparcia
• świąd; wysypka na skórze
• ból mięśni i kości; ból stawów
• uczucie zmęczenia; nietypowe zmęczenie lub osłabienie; obrzęki; gorączka

Często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 10)

• zakażenia płuc

• zmniejszenie liczby płytek krwi (większa skłonność do powstawania siniaków lub krwawień);

  zmniejszenie liczby krwinek białych (neutrofilów, limfocytów)

• reakcje związane z infuzją leku
• nadczynność gruczołu tarczycy; uderzenia gorąca
• zmniejszenie stężenia sodu, potasu lub wapnia we krwi
• problemy ze snem
• zawroty głowy; stan zapalny nerwów powodujący zdrętwienie, osłabienie, mrowienie lub piekący ból rąk i nóg; brak energii; zaburzenia odczuwania smaku
• suchość oka
• zaburzenia rytmu serca
• wysokie ciśnienie tętnicze krwi
• zapalenie płuc
• zapalenie jelit; suchość w jamie ustnej
• zapalenie wątroby

• czerwone wypukłe wykwity skórne, czasami z występowaniem pęcherzy; zapalenie skóry;

  utrata barwnika w niektórych obszarach skóry; suchość skóry; świąd skóry; wypadanie włosów; trądzikopodobne zmiany skórne

• ból mięśni, bolesność lub tkliwość mięśni; bóle rąk lub nóg; ból stawów z obrzękiem
• objawy grypopodobne; dreszcze
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi; zwiększenie stężenia wapnia we krwi; nieprawidłowe wyniki badania czynności nerek

Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 100)

• zmniejszenie liczby krwinek białych (leukocytów); odpowiedź zapalna skierowana przeciw płytkom krwi; zwiększenie liczby krwinek białych (eozynofilów)

• choroba immunologiczna, która może obejmować płuca, skórę, oczy i (lub) węzły chłonne

  (sarkoidoza)

• zmniejszenie wydzielania hormonów produkowanych przez nadnercza; zapalenie przysadki mózgowej, gruczołu zlokalizowanego u podstawy mózgu; zapalenie tarczycy
• cukrzyca typu 1, w tym cukrzycowa kwasica ketonowa
• stan, w którym mięśnie ulegają osłabieniu i łatwiej się męczą; drgawki

• zapalenie oczu; ból, podrażnienie, świąd lub zaczerwienienie oka; nadwrażliwość na światło;

  zaburzenia widzenia pod postacią widzenia plamek

• zapalenie mięśnia sercowego, które może objawiać się jako duszność, nieregularne bicie serca, uczucie zmęczenia lub ból w klatce piersiowej (zapalenie mięśnia sercowego); zapalenie błony otaczającej serce, które może objawiać się jako ból w klatce piersiowej, duszność lub uczucie zmęczenia (zapalenie osierdzia); gromadzenie płynu wokół serca

• zapalenie trzustki; zapalenie żołądka; owrzodzenie rozwijające się w błonie wyściełającej

  żołądek lub górny odcinek jelita cienkiego

• powstawanie zgrubiałych, czasami łuszczących się narośli na skórze; małe guzki na skórze, grudki lub owrzodzenia skóry; zmiana koloru włosów
• stan zapalny pochewek ścięgnistych
• zapalenie nerek
• zwiększenie aktywności amylazy, enzymu rozkładającego skrobię

Rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 1000)

• odpowiedź zapalna skierowana przeciw czerwonym krwinkom; stan zwany limfohistiocytozą hemofagocytarną, w którym układ immunologiczny wytwarza zbyt wiele komórek zwalczających zakażenia, czyli histiocytów i limfocytów, co może prowadzić do wystąpienia różnych objawów; uczucie osłabienia, uczucie zawrotu głowy, duszność lub bladość skóry (objawy zmniejszenia liczby czerwonych krwinek, prawdopodobnie z powodu anemii zwanej wybiórczą aplazją czerwonokrwinkową)
• zmniejszona czynność przytarczyc, która może objawiać się skurczami lub kurczami mięśni, zmęczeniem i osłabieniem

• przemijające zapalenie nerwów powodujące ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół

  Guillain-Barré); zapalenie mózgu, które może objawiać się stanem dezorientacji, gorączką, zaburzeniami pamięci lub drgawkami (zapalenie mózgu); ból, drętwienie, mrowienie lub uczucie osłabienia kończyn górnych lub dolnych; zaburzenia ze strony pęcherza moczowego lub jelit, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego); obrzęk nerwu wzrokowego, który może spowodować utratę widzenia w jednym oku lub w obu oczach, ból podczas ruchu gałek ocznych i (lub) utratę widzenia barw (zapalenie nerwu wzrokowego); zapalenie błony otaczającej rdzeń kręgowy i mózg, mogące objawiać się sztywnością karku, bólem głowy, gorączką, nadwrażliwością oczu na światło, nudnościami lub wymiotami (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)

• zapalenie naczyń krwionośnych

• brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki); perforacja jelita cienkiego; celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)

• zapalenie dróg żółciowych
• swędzenie, powstawanie pęcherzy na skórze, łuszczenie skóry lub powstawanie ran na skórze, i (lub) powstawanie owrzodzeń w jamie ustnej lub na śluzówce nosa, gardła, lub narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona lub martwica toksyczno-rozpływna naskórka); bolesne, czerwone guzki podskórne
• choroba, w przebiegu której układ odpornościowy atakuje gruczoły wydzielające w organizmie płyny, takie jak łzy i ślina (zespół Sjögrena)
• zapalenie pęcherza moczowego, które może objawiać się jako częste i (lub) bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu

W badaniach klinicznych prowadzonych z zastosowaniem leku KEYTRUDA w skojarzeniu z chemioterapią, radioterapią lub chemioterapią z radioterapią zgłoszono następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 osoby na 10)

• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych; zmniejszenie liczby krwinek białych (neutrofilów);

  zmniejszenie liczby płytek krwi (większa skłonność do powstawania siniaków lub krwawień)

• zmniejszenie aktywności gruczołu tarczycy
• zmniejszenie stężenia potasu we krwi; zmniejszenie apetytu
• problemy ze snem

• stan zapalny nerwów powodujący zdrętwienie, osłabienie, mrowienie lub piekący ból rąk i nóg;

  ból głowy

• duszność; kaszel
• biegunka; nudności; wymioty; ból brzucha; zaparcia
• wypadanie włosów; świąd; wysypka
• ból stawów; ból mięśni i kości
• uczucie zmęczenia; nietypowe zmęczenie lub osłabienie; gorączka; obrzęk
• zwiększenie poziomu enzymu wątrobowego aminotransferazy alaninowej we krwi; zwiększenie poziomu enzymu wątrobowego aminotransferazy asparaginianowej we krwi

Często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 10)

• zakażenia płuc
• zmniejszenie liczby krwinek białych (neutrofilów) z gorączką; zmniejszenie liczby krwinek białych (leukocytów, limfocytów)
• reakcja związana z infuzją leku
• zmniejszenie wydzielania hormonów produkowanych przez nadnercza; nadczynność gruczołu tarczycy; zapalenie tarczycy
• zmniejszenie stężenia sodu lub wapnia we krwi
• zawroty głowy; zaburzenia odczuwania smaku
• suchość oka
• zaburzenia rytmu serca
• wysokie ciśnienie tętnicze krwi
• zapalenie płuc
• zapalenie jelit; zapalenie żołądka; suchość w jamie ustnej
• zapalenie wątroby

• czerwone wypukłe wykwity skórne, czasami z występowaniem pęcherzy; zapalenie skóry;

  trądzikopodobne zmiany skórne; suchość skóry, świąd skóry

• ból mięśni, bolesność lub tkliwość mięśni; ból rąk lub nóg; ból stawów z obrzękiem
• nagłe uszkodzenie nerek
• objawy grypopodobne; dreszcze
• zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; zwiększenie poziomu we krwi enzymu wątrobowego zwanego fosfatazą zasadową; nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek; zwiększenie stężenia wapnia we krwi

Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 100)

• odpowiedź zapalna skierowana przeciw czerwonym krwinkom; zwiększenie liczby krwinek białych (eozynofilów)
• zapalenie przysadki mózgowej, gruczołu zlokalizowanego u podstawy mózgu
• cukrzyca typu 1, w tym cukrzycowa kwasica ketonowa
• zapalenie mózgu, które może objawiać się stanem dezorientacji, gorączką, zaburzeniami pamięci lub drgawkami (zapalenie mózgu); brak energii

• zapalenie oczu; ból, podrażnienie, świąd lub zaczerwienienie oka; nadwrażliwość na światło;

  zaburzenia widzenia pod postacią widzenia plamek

• zapalenie mięśnia sercowego, które może objawiać się jako duszność, nieregularne bicie serca, uczucie zmęczenia lub ból w klatce piersiowej (zapalenie mięśnia sercowego); zapalenie błony otaczającej serce, które może objawiać się jako ból w klatce piersiowej, duszność lub uczucie zmęczenia (zapalenie osierdzia); gromadzenie płynu wokół serca
• zapalenie naczyń krwionośnych
• zapalenie trzustki; owrzodzenie rozwijające się w błonie wyściełającej żołądek lub górny odcinek jelita cienkiego
• powstawanie zgrubiałych, czasami łuszczących się narośli na skórze; obszary skóry z utratą barwnika; małe guzki na skórze, grudki lub owrzodzenia skóry
• stan zapalny pochewek ścięgnistych

• zapalenie nerek; zapalenie pęcherza moczowego, które może objawiać się jako częste i (lub)

  bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu

• zwiększenie aktywności amylazy, enzymu rozkładającego skrobię

Rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 1000)

• odpowiedź zapalna skierowana przeciw płytkom krwi

• choroba immunologiczna, która może obejmować płuca, skórę, oczy i (lub) węzły chłonne

  (sarkoidoza)

• zmniejszona czynność przytarczyc, która może objawiać się skurczami lub kurczami mięśni, zmęczeniem i osłabieniem
• stan, w którym mięśnie ulegają osłabieniu i łatwiej się męczą; przemijające zapalenie nerwów powodujące ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół Guillain-Barré); ból, drętwienie, mrowienie lub uczucie osłabienia kończyn górnych lub dolnych; zaburzenia ze strony pęcherza moczowego lub jelit, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego); obrzęk nerwu wzrokowego, który może spowodować utratę widzenia w jednym oku lub w obu oczach, ból podczas ruchu gałek ocznych i (lub) utratę widzenia barw (zapalenie nerwu wzrokowego); drgawki; zapalenie błony otaczającej rdzeń kręgowy i mózg, mogące objawiać się sztywnością karku, bólem głowy, gorączką, nadwrażliwością oczu na światło, nudnościami lub wymiotami (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)

• brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki); perforacja jelita cienkiego; celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)

• zapalenie dróg żółciowych
• swędzenie, powstawanie pęcherzy na skórze, łuszczenie skóry lub powstawanie ran na skórze i (lub) powstawanie owrzodzeń w jamie ustnej lub na śluzówce nosa, gardła, lub narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona); bolesne, czerwone guzki podskórne; zmiana koloru włosów
• choroba, w przebiegu której układ odpornościowy atakuje gruczoły wydzielające w organizmie płyny, takie jak łzy i ślina (zespół Sjögrena)

W badaniach klinicznych prowadzonych z zastosowaniem leku KEYTRUDA w skojarzeniu z aksytynibem lub lenwatynibem zgłoszono następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 osoby na 10)

• zakażenia dróg moczowych (zwiększona częstość oddawania moczu i ból przy oddawaniu moczu)
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych
• zmniejszenie aktywności gruczołu tarczycy
• zmniejszenie apetytu
• ból głowy; zaburzenia odczuwania smaku
• wysokie ciśnienie tętnicze krwi
• duszność; kaszel
• biegunka; ból brzucha; nudności; wymioty; zaparcia
• wysypka; świąd
• ból stawów, ból mięśni i kości; ból mięśni, bolesność lub tkliwość mięśni; ból rąk lub nóg
• uczucie zmęczenia; nietypowe zmęczenie lub osłabienie; obrzęk; gorączka
• zwiększenie aktywności lipazy, enzymu rozkładającego tłuszcze; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi; nieprawidłowe wyniki badania czynności nerek

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 osoby na 10)

• zakażenie płuc
• zmniejszenie liczby krwinek białych (granulocytów obojętnochłonnych, limfocytów, leukocytów); zmniejszenie liczby płytek krwi (większa skłonność do powstawania siniaków lub krwawień)
• reakcje związane z infuzją leku
• zmniejszenie wydzielania hormonów produkowanych przez nadnercza; nadczynność gruczołu tarczycy; zapalenie tarczycy
• zmniejszenie stężenia sodu, potasu lub wapnia we krwi
• problemy ze snem
• zawroty głowy; stan zapalny nerwów powodujący zdrętwienie, osłabienie, mrowienie lub piekący ból rąk i nóg; brak energii
• suchość oczu
• zaburzenia rytmu serca
• zapalenie płuc
• zapalenie jelit; zapalenie trzustki; zapalenie żołądka; suchość w jamie ustnej
• zapalenie wątroby

• czerwone wypukłe wykwity skórne, czasami z występowaniem pęcherzy; zapalenie skóry;

  suchość skóry; trądzikopodobne zmiany skórne; wypadanie włosów

• ból stawów z obrzękiem
• zapalenie nerek
• objawy grypopodobne; dreszcze
• zwiększenie aktywności amylazy, enzymu rozkładającego skrobię; zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; zwiększenie aktywności we krwi enzymu wątrobowego nazywanego fosfatazą zasadową; zwiększenie stężenia wapnia we krwi

Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 100)

• zwiększenie liczby krwinek białych (eozynofilów)
• zapalenie przysadki mózgowej, gruczołu zlokalizowanego u podstawy mózgu
• cukrzyca typu 1, w tym cukrzycowa kwasica ketonowa
• stan, w którym mięśnie ulegają osłabieniu i łatwiej się męczą; zapalenie mózgu, które może objawiać się stanem dezorientacji, gorączką, zaburzeniami pamięci lub drgawkami (zapalenie mózgu)

• zapalenie oczu; ból, podrażnienie, świąd lub zaczerwienienie oka; nadwrażliwość na światło;

  zaburzenia widzenia pod postacią widzenia plamek

• zapalenie mięśnia sercowego, które może objawiać się jako duszność, nieregularne bicie serca, uczucie zmęczenia lub ból w klatce piersiowej (zapalenie mięśnia sercowego); gromadzenie płynu wokół serca
• zapalenie naczyń krwionośnych
• owrzodzenie rozwijające się w błonie wyściełającej żołądek lub górny odcinek jelita cienkiego
• suchość skóry, świąd skóry; powstawanie zgrubiałych, czasami łuszczących się narośli na skórze; utrata barwnika w niektórych obszarach skóry; małe guzki na skórze, grudki lub owrzodzenia skóry; zmiany koloru włosów
• stan zapalny pochewek ścięgnistych

Rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 1000)

• zmniejszona czynność przytarczyc, która może objawiać się skurczami lub kurczami mięśni, zmęczeniem i osłabieniem
• obrzęk nerwu wzrokowego, który może spowodować utratę widzenia w jednym oku lub w obu oczach, ból podczas ruchu gałek ocznych i (lub) utratę widzenia barw (zapalenie nerwu wzrokowego)
• perforacja jelita cienkiego
• swędzenie, powstawanie pęcherzy na skórze, łuszczenie skóry lub powstawanie ran na skórze, i (lub) powstawanie owrzodzeń w jamie ustnej lub na śluzówce nosa, gardła lub narządów płciowych (martwica toksyczno-rozpływna naskórka lub zespół Stevensa-Johnsona)
• choroba, w której układ odpornościowy atakuje gruczoły wydzielania zewnętrznego w organizmie, takie jak gruczoły łzowe i ślinowe (zespół Sjögrena)
• zapalenie pęcherza moczowego, które może objawiać się jako częste i (lub) bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu

Inne działania niepożądane, które notowano z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki); celiakia (charakteryzująca się takimi objawami, jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)

Wysypka występuje częściej w przypadku podawania produktu leczniczego KEYTRUDA w skojarzeniu z enfortumabem wedotyny niż w przypadku podawania wyłącznie produktu leczniczego KEYTRUDA.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek KEYTRUDA

Nieotwarta fiolka

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie fiolki po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C).

Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Po przygotowaniu infuzji

Trwałość pod względem chemicznym i fizycznym wykazano do 42 dni w temperaturze 2 °C do 8 °C lub w temperaturze 23 °C do 27 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt po rozcieńczeniu należy zużyć natychmiast. Roztworu po rozcieńczeniu nie wolno zamrażać. Jeśli nie zostanie niezwłocznie podany, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada użytkownik i zwykle okres ten nie powinien być dłuższy niż 7 dni w temperaturze 2 °C do 8 °C lub 12 godzin w temperaturze pokojowej, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli lek zostanie schłodzony w lodówce, przed użyciem fiolki i (lub) worki do podawania dożylnego muszą być pozostawione do momentu osiągnięcia temperatury pokojowej.

Nie przechowywać niezużytej pozostałości roztworu do ponownego zastosowania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek KEYTRUDA

Substancją czynną leku jest pembrolizumab.

Jedna fiolka 4 ml zawiera 100 mg pembrolizumabu.

Każdy ml koncentratu zawiera 25 mg pembrolizumabu.

Pozostałe składniki to: L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek jednowodny, sacharoza, polisorbat 80 i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek KEYTRUDA i co zawiera opakowanie

Lek KEYTRUDA jest przezroczystym do lekko opalizującego, bezbarwnym do bladożółtego roztworem o pH 5,2 – 5,8.

Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających jedną lub dwie szklane fiolki.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Merck Sharp & Dohme B.V.

Waarderweg 39

2031 BN Haarlem

Holandia

Wytwórca

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien

MSD Belgium

Tél/Tel: +32(0)27766211 dpoc_belux@msd.com

Lietuva

UAB Merck Sharp & Dohme Tel. +370 5 2780 247

dpoc_lithuania@msd.com

България

Мерк Шарп и Доум България ЕООД Тел.: +359 2 819 3737 info-msdbg@msd.com

Luxembourg/Luxemburg

MSD Belgium

Tél/Tel: +32(0)27766211 dpoc_belux@msd.com

Česká republika

Merck Sharp & Dohme s.r.o. Tel.: +420 277 050 000 dpoc_czechslovak@msd.com

Magyarország

MSD Pharma Hungary Kft. Tel.: +36 1 888 5300

hungary_msd@msd.com

Danmark

MSD Danmark ApS

Tlf.: +45 4482 4000

dkmail@msd.com

Malta

Merck Sharp & Dohme Cyprus Limited Tel: 8007 4433 (+356 99917558) dpoccyprus@msd.com

Deutschland

MSD Sharp & Dohme GmbH Tel.: +49 (0) 89 20 300 4500 medinfo@msd.de

Nederland

Merck Sharp & Dohme B.V. Tel: 0800 9999000

(+31 23 5153153)

medicalinfo.nl@msd.com

Eesti

Merck Sharp & Dohme OÜ Tel: +372 614 4200

dpoc.estonia@msd.com

Norge

MSD (Norge) AS

Tlf: +47 32 20 73 00

medinfo.norway@msd.com

Ελλάδα

MSD Α.Φ.Ε.Ε.

Τηλ: +30 210 98 97 300 dpoc.greece@msd.com

Österreich

Merck Sharp & Dohme Ges.m.b.H. Tel: +43 (0) 1 26 044

dpoc_austria@msd.com

España

Merck Sharp & Dohme de España, S.A. Tel: +34 91 321 06 00

msd_info@msd.com

Polska

MSD Polska Sp. z o.o. Tel.: +48 22 549 51 00 msdpolska@msd.com

France

MSD France

Tél: +33 (0)1 80 46 40 40

Portugal

Merck Sharp & Dohme, Lda Tel.: +351 21 4465700 inform_pt@msd.com

Hrvatska

Merck Sharp & Dohme d.o.o. Tel: +385 1 6611 333

dpoc.croatia@msd.com

România

Merck Sharp & Dohme Romania S.R.L. Tel.: +40 21 529 29 00 msdromania@msd.com Ireland

Merck Sharp & Dohme Ireland (Human Health) Limited

Tel: +353 (0)1 2998700

medinfo_ireland@msd.com

Slovenija

Merck Sharp & Dohme, inovativna zdravila d.o.o. Tel: +386 1 520 4201 msd.slovenia@msd.com

Ísland

Vistor ehf.

Sími: +354 535 7000

Slovenská republika

Merck Sharp & Dohme, s. r. o. Tel.: +421 2 58282010 dpoc_czechslovak@msd.com

Italia

MSD Italia S.r.l.

Tel: 800 23 99 89 (+39 06 361911) dpoc.italy@msd.com

Suomi/Finland

MSD Finland Oy

Puh/Tel: +358 (0)9 804 650 info@msd.fi

Κύπρος

Merck Sharp & Dohme Cyprus Limited Τηλ: 800 00 673 (+357 22866700) dpoccyprus@msd.com

Sverige

Merck Sharp & Dohme (Sweden) AB Tel: +46 77 5700488 medicinskinfo@msd.com

Latvija

SIA Merck Sharp & Dohme Latvija Tel.: +371 67025300

dpoc.latvia@msd.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Przygotowywanie i podawanie infuzji

• Nie wstrząsać fiolki.
• Ogrzać fiolkę do temperatury pokojowej (25 °C lub poniżej).

• Przed rozcieńczeniem fiolkę z płynem można przechowywać poza lodówką (w temperaturze

  25 °C lub poniżej) maksymalnie przez 24 godziny.

• Przed zastosowaniem produktów leczniczych podawanych drogą pozajelitową powinno się sprawdzić, czy nie zawierają nierozpuszczonych cząsteczek i czy nie są przebarwione. Koncentrat jest przezroczystym do lekko opalizującego, bezbarwnym do bladożółtego roztworem. Jeśli fiolka zawiera widoczne cząstki, należy ją wyrzucić.
• Pobrać wymaganą ilość koncentratu, maksymalnie 4 ml (100 mg) i dodać do worka infuzyjnego zawierającego 9 mg/ml (0,9%) roztwór chlorku sodu lub 50 mg/ml (5%) roztwór glukozy w celu otrzymania rozcieńczonego roztworu o końcowym stężeniu w zakresie od 1 do 10 mg/ml. Każda fiolka zawiera nadmiar 0,25 ml koncentratu (całkowita zawartość w fiolce to 4,25 ml), który zapewnia pobranie 4 ml koncentratu. Wymieszać rozcieńczony roztwór delikatnie odwracając worek.

• Trwałość pod względem chemicznym i fizycznym wykazano do 42 dni w temperaturze

  2 °C do 8 °C lub w temperaturze 23 °C do 27 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt po rozcieńczeniu należy zużyć natychmiast. Roztworu po rozcieńczeniu nie wolno zamrażać. Jeśli nie zostanie niezwłocznie podany, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada użytkownik i zwykle okres ten nie powinien być dłuższy niż 7 dni w temperaturze 2 °C do 8 °C lub 12 godzin w temperaturze pokojowej, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli lek zostanie schłodzony w lodówce, przed użyciem fiolki i (lub) worki do podawania dożylnego muszą być pozostawione do momentu osiągnięcia temperatury pokojowej. W rozcieńczonym roztworze można zobaczyć przezroczyste do białych białkopodobne cząstki. Roztwór do infuzji należy podawać dożylnie w ciągu 30 minut używając sterylnego, niepirogennego wbudowanego lub dodatkowego filtra o średnicy porów 0,2-5 µm o małej zdolności wiązania białek.

• Nie podawać innych produktów leczniczych używając tego samego zestawu do wlewów dożylnych.

• Produkt leczniczy KEYTRUDA przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia.

  Wszelkie niezużyte pozostałości produktu znajdujące się w fiolce należy usunąć.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

1. Co to jest lek KEYTRUDA i w jakim celu się go stosuje

KEYTRUDA zawiera substancję czynną pembrolizumab, który jest przeciwciałem monoklonalnym. KEYTRUDA działa pomagając układowi immunologicznemu pacjenta w walce z rakiem.

Lek KEYTRUDA stosowany jest u osób dorosłych w leczeniu:

• pewnego rodzaju nowotworu skóry nazywanego czerniakiem
• pewnego rodzaju nowotworu płuc nazywanego niedrobnokomórkowym rakiem płuca
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego złośliwym międzybłoniakiem opłucnej (MPM), który atakuje błonę otaczającą płuca i wyściełającą ścianę klatki piersiowej
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego klasycznym chłoniakiem Hodgkina
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego rakiem pęcherza moczowego (rak urotelialny)
• pewnego rodzaju nowotworu głowy i szyi nazywanego płaskonabłonkowym rakiem głowy i szyi
• pewnego rodzaju raka nerek nazywanego rakiem nerkowokomórkowym
• pewnego rodzaju nowotworu okrężnicy lub odbytnicy (nazywanego rakiem jelita grubego), macicy (nazywanego rakiem endometrium), żołądka (nazywanego rakiem żołądka), jelita cienkiego (nazywanego rakiem jelita cienkiego) albo dróg żółciowych lub pęcherzyka żółciowego (nazywanego rakiem dróg żółciowych), w przypadku, którego ustalono obecność niestabilności mikrosatelitarnej wysokiego stopnia (MSI-H) lub zaburzeń mechanizmów naprawy uszkodzeń DNA o typie niedopasowania (dMMR)
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego rakiem przełyku
• pewnego rodzaju nowotworu piersi nazywanego potrójnie ujemnym rakiem piersi
• pewnego rodzaju nowotworu macicy nazywanego rakiem endometrium
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego rakiem szyjki macicy

• pewnego rodzaju nowotworu żołądka nazywanego gruczolakorakiem żołądka lub połączenia

  żołądkowo-przełykowego

• pewnego rodzaju nowotworu dróg żółciowych lub pęcherzyka żółciowego nazywanego rakiem dróg żółciowych
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego rakiem jajnika

Lek KEYTRUDA stosowany jest u młodzieży w wieku 12 lat lub starszej w leczeniu:

• pewnego rodzaju nowotworu skóry nazywanego czerniakiem
• pewnego rodzaju nowotworu nazywanego klasycznym chłoniakiem Hodgkina

Lek KEYTRUDA stosuje się u osób, u których doszło do przerzutów nowotworu lub u których nowotwór nie może być usunięty chirurgicznie.

Lek KEYTRUDA stosuje się u osób po operacji usunięcia czerniaka, niedrobnokomórkowego raka płuca lub raka nerkowokomórkowego, aby zapobiec ponownemu wystąpieniu raka (leczenie adjuwantowe).

Lek KEYTRUDA stosuje się u osób przed operacją (leczenie neoadjuwantowe) w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuc, raka urotelialnego, potrójnie ujemnego raka piersi, lub płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, a następnie kontynuuje przyjmowanie leku KEYTRUDA po operacji (leczenie adjuwantowe), aby zapobiec ponownemu wystąpieniu raka.

Lek KEYTRUDA może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi z radioterapią lub bez radioterapii. Ważne jest zapoznanie się również z treścią ulotek tych innych leków. W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących tych leków należy zwrócić się do lekarza.

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku KEYTRUDA

Kiedy nie stosować leku KEYTRUDA:

• jeśli pacjent ma uczulenie na pembrolizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6 „Zawartość opakowania i inne informacje”). W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku KEYTRUDA należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku KEYTRUDA należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta:

• występuje choroba autoimmunologiczna (stan, w którym atakowane są własne komórki organizmu)
• występuje zapalenie płuc lub śródmiąższowe nacieki zapalne w płucach
• pacjent przyjmował wcześniej ipilimumab, inny lek stosowany w leczeniu czerniaka i u pacjenta wystąpiły poważne działania niepożądane związane z tym lekiem
• wystąpiła reakcja alergiczna na inne leczenie z zastosowaniem przeciwciał monoklonalnych
• występuje lub występowało przewlekłe wirusowe zakażenie wątroby, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu B (HBV) lub wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV)
• występuje zakażenie ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) lub zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS)
• występuje uszkodzenie wątroby
• występuje uszkodzenie nerek

• pacjent miał przeszczepiony narząd lity lub szpik kostny (komórki macierzyste)

  z wykorzystaniem komórek macierzystych pochodzących od dawcy (przeszczep allogeniczny)

KEYTRUDA wpływa na układ odpornościowy. Może powodować stany zapalne w niektórych częściach ciała. Ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych może być większe, jeśli pacjent choruje już na chorobę autoimmunologiczną (stan, w którym organizm niszczy własne komórki). Pacjent może również doświadczać częstszych zaostrzeń choroby autoimmunologicznej, które w większości przypadków są łagodne.

Podczas przyjmowania leku KEYTRUDA u pacjenta mogą wystąpić poważne działania niepożądane. Te działania niepożądane mogą czasami zagrażać życiu i mogą prowadzić do zgonu. Te działania niepożądane mogą wystąpić w dowolnym momencie leczenia, a nawet po zakończeniu leczenia. Więcej niż jedno działanie niepożądane może wystąpić u pacjenta w tym samym czasie. Jeśli u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie poinformować

o tym lekarza. Lekarz prowadzący może zlecić pacjentowi stosowanie innych leków, aby zapobiec cięższym powikłaniom i zmniejszyć nasilenie występujących objawów. Lekarz prowadzący może wstrzymać podanie kolejnej dawki leku KEYTRUDA lub przerwać leczenie lekiem KEYTRUDA.

• zapalenie płuc, które może obejmować duszność, ból w klatce piersiowej lub kaszel
• zapalenie jelit, które może obejmować biegunkę lub zwiększoną liczbę wypróżnień, występowanie czarnych, smolistych, kleistych stolców lub stolców z domieszką krwi lub śluzu, silny ból lub tkliwość brzucha, nudności, wymioty
• zapalenie wątroby, które może obejmować nudności lub wymioty, zmniejszenie apetytu, ból po prawej stronie brzucha, zażółcenie skóry lub białkówek oczu, ciemny mocz bądź większą niż zwykle skłonność do krwawień lub powstawania siniaków
• zapalenie nerek, które może obejmować zmiany ilości lub zabarwienia oddawanego moczu
• zapalenie gruczołów wydzielania wewnętrznego (zwłaszcza tarczycy, przysadki mózgowej i nadnerczy), które może obejmować przyspieszone bicie serca, zmniejszenie masy ciała, nadmierną potliwość, zwiększenie masy ciała, wypadanie włosów, uczucie zimna, zaparcia, obniżenie barwy głosu, bóle mięśni, zawroty głowy lub omdlenia, uporczywe lub nietypowe bóle głowy
• cukrzyca typu 1, w tym cukrzycowa kwasica ketonowa (obecność kwasów we krwi w przebiegu cukrzycy), objawy mogą obejmować większe niż zwykle uczucie głodu lub pragnienia, konieczność częstszego oddawania moczu lub zmniejszenie masy ciała, uczucie zmęczenia lub nudności, ból brzucha, przyspieszony i pogłębiony oddech, dezorientację, nietypową senność, słodki zapach oddechu, słodki lub metaliczny posmak w ustach lub inny zapach moczu lub potu
• zapalenie oczu, które może obejmować zaburzenia widzenia
• zapalenie mięśni, które może obejmować ból mięśni lub osłabienie mięśni
• zapalenie mięśnia sercowego, które może obejmować duszność, nieregularne bicie serca, uczucie zmęczenia lub ból w klatce piersiowej (zapalenie mięśnia sercowego)
• zapalenie trzustki, które może obejmować ból brzucha, nudności i wymioty

• zapalenie skóry, które może obejmować wysypkę, swędzenie, powstawanie pęcherzy na skórze,

  łuszczenie skóry lub powstawanie ran na skórze, i (lub) powstawanie owrzodzeń w jamie ustnej lub na śluzówce nosa, gardła, lub narządów płciowych

• choroba immunologiczna, która może obejmować płuca, skórę, oczy i (lub) węzły chłonne

  (sarkoidoza)

• zapalenie mózgu, które może obejmować stan dezorientacji, gorączkę, zaburzenia pamięci lub drgawki (zapalenie mózgu)
• ból, drętwienie, mrowienie lub uczucie osłabienia kończyn górnych lub dolnych; zaburzenia ze strony pęcherza moczowego lub jelit, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego)

• zapalenie i bliznowacenie dróg żółciowych, które może obejmować ból w górnej, prawej części

  żołądka, obrzęk wątroby lub śledziony, zmęczenie, swędzenie lub zażółcenie skóry lub białkówki oczu (stwardniające zapalenie dróg żółciowych)

• zapalenie żołądka
• zmniejszona czynność przytarczyc, która może obejmować skurcze lub kurcze mięśni, zmęczenie i osłabienie (niedoczynność przytarczyc)
• zapalenie błony otaczającej serce, które może obejmować ból w klatce piersiowej, duszność lub uczucie zmęczenia (zapalenie osierdzia)
• stan, w którym jednocześnie występują niektóre lub wszystkie z następujących objawów: ból mięśni lub osłabienie mięśni, zaburzenia widzenia, uczucie zmęczenia, duszność, ból w klatce piersiowej lub nieregularne bicie serca (zespół nakładania się zapalenia mięśnia sercowego, zapalenia mięśni i miastenii rzekomoporaźnej)
• reakcje związane z infuzją, które mogą obejmować duszność, świąd lub wysypkę, zawroty głowy lub gorączkę

Powikłania, w tym choroba „przeszczep przeciw gospodarzowi” (ang. GVHD, Graft-Versus-Host-Disease) u osób po przeszczepieniu szpiku kostnego (komórek macierzystych) z wykorzystaniem komórek macierzystych pochodzących od dawcy (przeszczep allogeniczny).

Powikłania te mogą być ciężkie i mogą prowadzić do śmierci. Mogą one wystąpić, jeśli tego rodzaju przeszczep wykonano w przeszłości bądź też, jeśli zostanie on wykonany w przyszłości. Lekarz będzie monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów, które mogą obejmować wysypkę skórną, zapalenie wątroby, ból brzucha lub biegunkę.

Dzieci i młodzież

Nie podawać leku KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań dzieciom w wieku poniżej 18 lat, z wyjątkiem młodzieży w wieku 12 lat i starszej, o masie ciała powyżej 40 kg, z klasycznym chłoniakiem Hodgkina lub czerniakiem.

KEYTRUDA a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi

• Jeśli pacjent przyjmuje inne leki, które mogą osłabiać jego układ immunologiczny.

  • Należą do nich na przykład kortykosteroidy, takie jak prednizon.
  • Leki te mogą wpływać na działanie leku KEYTRUDA.
  • Jednakże, gdy pacjent jest już leczony lekiem KEYTRUDA, lekarz może zalecić stosowanie kortykosteroidów w celu zmniejszenia działań niepożądanych, które może powodować lek KEYTRUDA.

  • Kortykosteroidy można również podawać pacjentowi przed otrzymaniem leku

    KEYTRUDA w skojarzeniu z chemioterapią w celu zapobiegania i (lub) leczenia nudności, wymiotów i innych działań niepożądanych spowodowanych chemioterapią.

• O wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Ciąża

• Kobiety w ciąży nie mogą stosować leku KEYTRUDA, o ile lekarz prowadzący w sposób szczególny nie zaleci takiego leczenia.
• Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poinformować o tym lekarza.
• Lek KEYTRUDA może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku lub doprowadzić do jego śmierci.
• Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas przyjmowania leku KEYTRUDA oraz przez co najmniej 4 miesiące po przyjęciu ostatniej dawki leku.

Karmienie piersią

• Kobiety karmiące piersią powinny poinformować o tym lekarza.
• Nie wolno karmić piersią podczas przyjmowania leku KEYTRUDA.
• Nie wiadomo, czy lek KEYTRUDA przenika do mleka ludzkiego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek KEYTRUDA wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub osłabienia są możliwymi działaniami niepożądanymi występującymi podczas przyjmowania leku KEYTRUDA. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn po otrzymaniu leku KEYTRUDA, chyba że pacjent ma pewność, że czuje się dobrze.

Lek KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań zawiera polisorbat 80

Ten lek zawiera 0,2 mg polisorbatu 80 w każdym ml roztworu. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują znane reakcje alergiczne.

Lek KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

3. Jak przyjmować lek KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań

Pacjent otrzyma lek KEYTRUDA pod opieką lekarza mającego doświadczenie w leczeniu nowotworów.

• Zalecana dawka leku KEYTRUDA u osób dorosłych oraz u młodzieży z czerniakiem lub klasycznym chłoniakiem Hodgkina, w wieku 12 lat i starszej, o masie ciała powyżej 40 kg to:

  • 395 mg co 3 tygodnie lub
  • 790 mg co 6 tygodni.
• Lekarz prowadzący poda lek KEYTRUDA we wstrzyknięciu pod skórę (podskórnie) w okolicę brzucha (jamy brzusznej) lub uda. Procedura trwa 1-2 minuty.
• Lekarz prowadzący lub pielęgniarka wstrzyknie lek w miejsce, gdzie skóra nie jest uszkodzona, obolała, posiniaczona, z bliznami, łuszcząca się lub ma czerwone plamy, i za każdym razem wybierze nowe miejsce wstrzyknięcia.
• Lekarz prowadzący może zmienić sposób podawania leczenia, z leku KEYTRUDA podawanego we wstrzyknięciu pod skórę na lek KEYTRUDA podawany we wlewie dożylnym.
• Lekarz prowadzący zadecyduje, ile dawek leku należy podać pacjentowi.

Jeśli pacjent nie zgłosi się na wizytę w celu przyjęcia leku KEYTRUDA

• Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem prowadzącym, aby uzgodnić datę kolejnej wizyty.
• Bardzo ważne jest, aby nie pominąć dawki tego leku.

Przerwanie przyjmowania leku KEYTRUDA

Przerwanie leczenia może spowodować ustąpienie efektów leczenia. Nie należy przerywać leczenia lekiem KEYTRUDA bez uzgodnienia tego z lekarzem prowadzącym.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych z leczeniem, należy zwrócić się do lekarza.

Karta dla pacjenta

Informacje te znajdują się również w otrzymanej od lekarza karcie dla pacjenta. Ważne jest, aby zachować tą kartę i pokazać ją swojemu partnerowi lub opiekunom.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podczas przyjmowania leku KEYTRUDA u pacjenta mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane. Patrz punkt 2.

Zgłaszano miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia po podaniu leku KEYTRUDA w postaci wstrzyknięcia podskórnego. Częstość występowania miejscowych reakcji w miejscu wstrzyknięcia jest określona jako często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 10).

Działania niepożądane obserwowane podczas podawania leku KEYTRUDA w postaci wlewu dożylnego mogą również wystąpić podczas podawania leku KEYTRUDA w postaci wstrzyknięcia podskórnego.

W związku ze stosowaniem leku KEYTRUDA podawanego we wlewie dożylnym w monoterapii zgłoszono następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 osoby na 10)

• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych
• zmniejszenie aktywności gruczołu tarczycy
• zmniejszenie apetytu
• ból głowy
• duszność; kaszel
• biegunka; ból brzucha; nudności; wymioty; zaparcia
• świąd; wysypka na skórze
• ból mięśni i kości; ból stawów
• uczucie zmęczenia; nietypowe zmęczenie lub osłabienie; obrzęki; gorączka

Często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 10)

• zakażenia płuc

• zmniejszenie liczby płytek krwi (większa skłonność do powstawania siniaków lub krwawień);

  zmniejszenie liczby krwinek białych (neutrofilów, limfocytów)

• reakcje związane z podawaniem leku
• nadczynność gruczołu tarczycy; uderzenia gorąca
• zmniejszenie stężenia sodu, potasu lub wapnia we krwi
• problemy ze snem
• zawroty głowy; stan zapalny nerwów powodujący zdrętwienie, osłabienie, mrowienie lub piekący ból rąk i nóg; brak energii; zaburzenia odczuwania smaku
• suchość oka
• zaburzenia rytmu serca
• wysokie ciśnienie tętnicze krwi
• zapalenie płuc
• zapalenie jelit; suchość w jamie ustnej
• zapalenie wątroby

• czerwone wypukłe wykwity skórne, czasami z występowaniem pęcherzy; zapalenie skóry;

  utrata barwnika w niektórych obszarach skóry; suchość skóry; świąd skóry; wypadanie włosów; trądzikopodobne zmiany skórne

• ból mięśni, bolesność lub tkliwość mięśni; bóle rąk lub nóg; ból stawów z obrzękiem
• objawy grypopodobne; dreszcze
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi; zwiększenie stężenia wapnia we krwi; nieprawidłowe wyniki badania czynności nerek

Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 100)

• zmniejszenie liczby krwinek białych (leukocytów); odpowiedź zapalna skierowana przeciw płytkom krwi; zwiększenie liczby krwinek białych (eozynofilów)

• choroba immunologiczna, która może obejmować płuca, skórę, oczy i (lub) węzły chłonne

  (sarkoidoza)

• zmniejszenie wydzielania hormonów produkowanych przez nadnercza; zapalenie przysadki mózgowej, gruczołu zlokalizowanego u podstawy mózgu; zapalenie tarczycy
• cukrzyca typu 1, w tym cukrzycowa kwasica ketonowa
• stan, w którym mięśnie ulegają osłabieniu i łatwiej się męczą; drgawki

• zapalenie oczu; ból, podrażnienie, świąd lub zaczerwienienie oka; nadwrażliwość na światło;

  zaburzenia widzenia pod postacią widzenia plamek

• zapalenie mięśnia sercowego, które może objawiać się jako duszność, nieregularne bicie serca, uczucie zmęczenia lub ból w klatce piersiowej (zapalenie mięśnia sercowego); zapalenie błony otaczającej serce, które może objawiać się jako ból w klatce piersiowej, duszność lub uczucie zmęczenia (zapalenie osierdzia); gromadzenie płynu wokół serca

• zapalenie trzustki; zapalenie żołądka; owrzodzenie rozwijające się w błonie wyściełającej

  żołądek lub górny odcinek jelita cienkiego

• powstawanie zgrubiałych, czasami łuszczących się narośli na skórze; małe guzki na skórze, grudki lub owrzodzenia skóry; zmiana koloru włosów
• stan zapalny pochewek ścięgnistych
• zapalenie nerek
• zwiększenie aktywności amylazy, enzymu rozkładającego skrobię

Rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 1000)

• odpowiedź zapalna skierowana przeciw czerwonym krwinkom; stan zwany limfohistiocytozą hemofagocytarną, w którym układ immunologiczny wytwarza zbyt wiele komórek zwalczających zakażenia, czyli histiocytów i limfocytów, co może prowadzić do wystąpienia różnych objawów; uczucie osłabienia, uczucie zawrotu głowy, duszność lub bladość skóry (objawy zmniejszenia liczby czerwonych krwinek, prawdopodobnie z powodu anemii zwanej wybiórczą aplazją czerwonokrwinkową)
• zmniejszona czynność przytarczyc, która może objawiać się skurczami lub kurczami mięśni, zmęczeniem i osłabieniem

• przemijające zapalenie nerwów powodujące ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół

  Guillain-Barré); zapalenie mózgu, które może objawiać się stanem dezorientacji, gorączką, zaburzeniami pamięci lub drgawkami (zapalenie mózgu); ból, drętwienie, mrowienie lub uczucie osłabienia kończyn górnych lub dolnych; zaburzenia ze strony pęcherza moczowego lub jelit, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego); obrzęk nerwu wzrokowego, który może spowodować utratę widzenia w jednym oku lub w obu oczach, ból podczas ruchu gałek ocznych i (lub) utratę widzenia barw (zapalenie nerwu wzrokowego); zapalenie błony otaczającej rdzeń kręgowy i mózg, mogące objawiać się sztywnością karku, bólem głowy, gorączką, nadwrażliwością oczu na światło, nudnościami lub wymiotami (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)

• zapalenie naczyń krwionośnych

• brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki); perforacja jelita cienkiego; celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)

• zapalenie dróg żółciowych
• swędzenie, powstawanie pęcherzy na skórze, łuszczenie skóry lub powstawanie ran na skórze, i (lub) powstawanie owrzodzeń w jamie ustnej lub na śluzówce nosa, gardła, lub narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona lub martwica toksyczno-rozpływna naskórka); bolesne, czerwone guzki podskórne
• choroba, w przebiegu której układ odpornościowy atakuje gruczoły wydzielające w organizmie płyny, takie jak łzy i ślina (zespół Sjögrena)
• zapalenie pęcherza moczowego, które może objawiać się jako częste i (lub) bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu

W badaniach klinicznych prowadzonych z zastosowaniem leku KEYTRUDA podawanego we wlewie dożylnym w skojarzeniu z chemioterapią, radioterapią lub chemioterapią z radioterapią zgłoszono następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 osoby na 10)

• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych; zmniejszenie liczby krwinek białych (neutrofilów);

  zmniejszenie liczby płytek krwi (większa skłonność do powstawania siniaków lub krwawień)

• zmniejszenie aktywności gruczołu tarczycy
• zmniejszenie stężenia potasu we krwi; zmniejszenie apetytu
• problemy ze snem

• stan zapalny nerwów powodujący zdrętwienie, osłabienie, mrowienie lub piekący ból rąk i nóg;

  ból głowy

• duszność; kaszel
• biegunka; nudności; wymioty; ból brzucha; zaparcia
• wypadanie włosów; świąd; wysypka
• ból stawów; ból mięśni i kości
• uczucie zmęczenia; nietypowe zmęczenie lub osłabienie; gorączka; obrzęk
• zwiększenie poziomu enzymu wątrobowego aminotransferazy alaninowej we krwi; zwiększenie poziomu enzymu wątrobowego aminotransferazy asparaginianowej we krwi Często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 10)
• zakażenia płuc
• zmniejszenie liczby krwinek białych (neutrofilów) z gorączką; zmniejszenie liczby krwinek białych (leukocytów, limfocytów)
• reakcja związana z podaniem leku
• zmniejszenie wydzielania hormonów produkowanych przez nadnercza; nadczynność gruczołu tarczycy; zapalenie tarczycy
• zmniejszenie stężenia sodu lub wapnia we krwi
• zawroty głowy; zaburzenia odczuwania smaku
• suchość oka
• zaburzenia rytmu serca
• wysokie ciśnienie tętnicze krwi
• zapalenie płuc
• zapalenie jelit; zapalenie żołądka; suchość w jamie ustnej
• zapalenie wątroby

• czerwone wypukłe wykwity skórne, czasami z występowaniem pęcherzy; zapalenie skóry;

  trądzikopodobne zmiany skórne; suchość skóry, świąd skóry

• ból mięśni, bolesność lub tkliwość mięśni; ból rąk lub nóg; ból stawów z obrzękiem
• nagłe uszkodzenie nerek
• objawy grypopodobne; dreszcze
• zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; zwiększenie poziomu we krwi enzymu wątrobowego zwanego fosfatazą zasadową; nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek; zwiększenie stężenia wapnia we krwi

Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 100)

• odpowiedź zapalna skierowana przeciw czerwonym krwinkom; zwiększenie liczby krwinek białych (eozynofilów)
• zapalenie przysadki mózgowej, gruczołu zlokalizowanego u podstawy mózgu
• cukrzyca typu 1, w tym cukrzycowa kwasica ketonowa
• zapalenie mózgu, które może objawiać się stanem dezorientacji, gorączką, zaburzeniami pamięci lub drgawkami (zapalenie mózgu); brak energii

• zapalenie oczu; ból, podrażnienie, świąd lub zaczerwienienie oka; nadwrażliwość na światło;

  zaburzenia widzenia pod postacią widzenia plamek

• zapalenie mięśnia sercowego, które może objawiać się jako duszność, nieregularne bicie serca, uczucie zmęczenia lub ból w klatce piersiowej (zapalenie mięśnia sercowego); zapalenie błony otaczającej serce, które może objawiać się jako ból w klatce piersiowej, duszność lub uczucie zmęczenia (zapalenie osierdzia); gromadzenie płynu wokół serca
• zapalenie naczyń krwionośnych
• zapalenie trzustki; owrzodzenie rozwijające się w błonie wyściełającej żołądek lub górny odcinek jelita cienkiego
• powstawanie zgrubiałych, czasami łuszczących się narośli na skórze; obszary skóry z utratą barwnika; małe guzki na skórze, grudki lub owrzodzenia skóry
• stan zapalny pochewek ścięgnistych

• zapalenie nerek; zapalenie pęcherza moczowego, które może objawiać się jako częste i (lub)

  bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu

• zwiększenie aktywności amylazy, enzymu rozkładającego skrobię

Rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 1000)

• odpowiedź zapalna skierowana przeciw płytkom krwi

• choroba immunologiczna, która może obejmować płuca, skórę, oczy i (lub) węzły chłonne

  (sarkoidoza)

• zmniejszona czynność przytarczyc, która może objawiać się skurczami lub kurczami mięśni, zmęczeniem i osłabieniem
• stan, w którym mięśnie ulegają osłabieniu i łatwiej się męczą; przemijające zapalenie nerwów powodujące ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół Guillain-Barré); ból, drętwienie, mrowienie lub uczucie osłabienia kończyn górnych lub dolnych; zaburzenia ze strony pęcherza moczowego lub jelit, w tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego); obrzęk nerwu wzrokowego, który może spowodować utratę widzenia w jednym oku lub w obu oczach, ból podczas ruchu gałek ocznych i (lub) utratę widzenia barw (zapalenie nerwu wzrokowego); drgawki; zapalenie błony otaczającej rdzeń kręgowy i mózg, mogące objawiać się sztywnością karku, bólem głowy, gorączką, nadwrażliwością oczu na światło, nudnościami lub wymiotami (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)

• brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki); perforacja jelita cienkiego; celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)

• zapalenie dróg żółciowych
• swędzenie, powstawanie pęcherzy na skórze, łuszczenie skóry lub powstawanie ran na skórze i (lub) powstawanie owrzodzeń w jamie ustnej lub na śluzówce nosa, gardła, lub narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona); bolesne, czerwone guzki podskórne; zmiana koloru włosów
• choroba, w przebiegu której układ odpornościowy atakuje gruczoły wydzielające w organizmie płyny, takie jak łzy i ślina (zespół Sjögrena)

W badaniach klinicznych prowadzonych z zastosowaniem leku KEYTRUDA podawanego we wlewie dożylnym w skojarzeniu z aksytynibem lub lenwatynibem zgłoszono następujące działania niepożądane:

Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 osoby na 10)

• zakażenia dróg moczowych (zwiększona częstość oddawania moczu i ból przy oddawaniu moczu)
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych
• zmniejszenie aktywności gruczołu tarczycy
• zmniejszenie apetytu
• ból głowy; zaburzenia odczuwania smaku
• wysokie ciśnienie tętnicze krwi
• duszność; kaszel
• biegunka; ból brzucha; nudności; wymioty; zaparcia
• wysypka; świąd
• ból stawów, ból mięśni i kości; ból mięśni, bolesność lub tkliwość mięśni; ból rąk lub nóg
• uczucie zmęczenia; nietypowe zmęczenie lub osłabienie; obrzęk; gorączka
• zwiększenie aktywności lipazy, enzymu rozkładającego tłuszcze; zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi; nieprawidłowe wyniki badania czynności nerek

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 osoby na 10)

• zakażenie płuc
• zmniejszenie liczby krwinek białych (granulocytów obojętnochłonnych, limfocytów, leukocytów); zmniejszenie liczby płytek krwi (większa skłonność do powstawania siniaków lub krwawień)
• reakcje związane z podaniem leku
• zmniejszenie wydzielania hormonów produkowanych przez nadnercza; nadczynność gruczołu tarczycy; zapalenie tarczycy
• zmniejszenie stężenia sodu, potasu lub wapnia we krwi
• problemy ze snem
• zawroty głowy; stan zapalny nerwów powodujący zdrętwienie, osłabienie, mrowienie lub piekący ból rąk i nóg; brak energii
• suchość oczu
• zaburzenia rytmu serca
• zapalenie płuc
• zapalenie jelit; zapalenie trzustki; zapalenie żołądka; suchość w jamie ustnej
• zapalenie wątroby

• czerwone wypukłe wykwity skórne, czasami z występowaniem pęcherzy; zapalenie skóry;

  suchość skóry; trądzikopodobne zmiany skórne; wypadanie włosów

• ból stawów z obrzękiem
• zapalenie nerek
• objawy grypopodobne; dreszcze
• zwiększenie aktywności amylazy, enzymu rozkładającego skrobię; zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi; zwiększenie aktywności we krwi enzymu wątrobowego nazywanego fosfatazą zasadową; zwiększenie stężenia wapnia we krwi

Niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 100)

• zwiększenie liczby krwinek białych (eozynofilów)
• zapalenie przysadki mózgowej, gruczołu zlokalizowanego u podstawy mózgu
• cukrzyca typu 1, w tym cukrzycowa kwasica ketonowa
• stan, w którym mięśnie ulegają osłabieniu i łatwiej się męczą; zapalenie mózgu, które może objawiać się stanem dezorientacji, gorączką, zaburzeniami pamięci lub drgawkami (zapalenie mózgu)

• zapalenie oczu; ból, podrażnienie, świąd lub zaczerwienienie oka; nadwrażliwość na światło;

  zaburzenia widzenia pod postacią widzenia plamek

• zapalenie mięśnia sercowego, które może objawiać się jako duszność, nieregularne bicie serca, uczucie zmęczenia lub ból w klatce piersiowej (zapalenie mięśnia sercowego); gromadzenie płynu wokół serca
• zapalenie naczyń krwionośnych
• owrzodzenie rozwijające się w błonie wyściełającej żołądek lub górny odcinek jelita cienkiego
• suchość skóry, świąd skóry; powstawanie zgrubiałych, czasami łuszczących się narośli na skórze; utrata barwnika w niektórych obszarach skóry; małe guzki na skórze, grudki lub owrzodzenia skóry; zmiany koloru włosów
• stan zapalny pochewek ścięgnistych

Rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 osoby na 1000)

• zmniejszona czynność przytarczyc, która może objawiać się skurczami lub kurczami mięśni, zmęczeniem i osłabieniem
• obrzęk nerwu wzrokowego, który może spowodować utratę widzenia w jednym oku lub w obu oczach, ból podczas ruchu gałek ocznych i (lub) utratę widzenia barw (zapalenie nerwu wzrokowego)
• perforacja jelita cienkiego
• swędzenie, powstawanie pęcherzy na skórze, łuszczenie skóry lub powstawanie ran na skórze, i (lub) powstawanie owrzodzeń w jamie ustnej lub na śluzówce nosa, gardła lub narządów płciowych (martwica toksyczno-rozpływna naskórka lub zespół Stevensa-Johnsona)
• choroba, w której układ odpornościowy atakuje gruczoły wydzielania zewnętrznego w organizmie, takie jak gruczoły łzowe i ślinowe (zespół Sjögrena)
• zapalenie pęcherza moczowego, które może objawiać się jako częste i (lub) bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu

Inne działania niepożądane, które notowano z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych

  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki); celiakia (charakteryzująca się takimi objawami, jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten) Wysypka występuje częściej w przypadku podawania produktu leczniczego KEYTRUDA w skojarzeniu z enfortumabem wedotyny niż w przypadku podawania wyłącznie produktu leczniczego KEYTRUDA.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek KEYTRUDA

Nieotwarta fiolka

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie fiolki po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C).

Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Przygotowana strzykawka

Po przeniesieniu z fiolki do strzykawki, trwałość pod względem chemicznym i fizycznym produktu leczniczego KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań wykazano do 30 dni w temperaturze od 2 °C do 8 °C (chronionego przed światłem) oraz do 24 godzin w temperaturze pokojowej (w zwykłym oświetleniu). Z mikrobiologicznego punktu widzenia, roztwór należy zużyć natychmiast po przeniesieniu z fiolki do strzykawki. Jeśli nie zostanie niezwłocznie podany, za czas i warunki przechowywania przed podaniem odpowiada użytkownik i zwykle okres ten nie powinien być dłuższy niż 8 godzin w temperaturze pokojowej lub 24 godziny w temperaturze od 2 °C do 8 °C, chyba że przygotowanie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Okres 24 godzin może obejmować do 8 godzin w temperaturze pokojowej (25 °C lub poniżej). Wyrzucić, jeśli czas przechowywania przekroczy te limity. Jeśli produkt zostanie schłodzony w lodówce, przed podaniem napełniona strzykawka musi być pozostawiona do momentu osiągnięcia temperatury pokojowej przez co najmniej 30 minut. Napełnionej strzykawki nie wolno zamrażać.

Nie przechowywać niezużytej pozostałości roztworu do wstrzykiwań do ponownego zastosowania. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek KEYTRUDA

Substancją czynną leku jest pembrolizumab.

Jedna fiolka 2,4 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 395 mg pembrolizumabu. Jedna fiolka 4,8 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 790 mg pembrolizumabu.

Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 165 mg pembrolizumabu.

Pozostałe składniki to: rekombinowana berahialuronidaza alfa, L-histydyna, L-histydyny chlorowodorek jednowodny, L-metionina, sacharoza, polisorbat 80 i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek KEYTRUDA i co zawiera opakowanie

Lek KEYTRUDA jest przezroczystym do lekko opalizującego, bezbarwnym do bladożółtego roztworem o pH 5,3 – 5,9.

Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających jedną szklaną fiolkę.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Merck Sharp & Dohme B.V.

Waarderweg 39

2031 BN Haarlem

Holandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien

MSD Belgium

Tél/Tel: +32(0)27766211

dpoc_belux@msd.com

Lietuva

UAB Merck Sharp & Dohme Tel. +370 5 2780 247

dpoc_lithuania@msd.com

България

Мерк Шарп и Доум България ЕООД Тел.: +359 2 819 3737

info-msdbg@msd.com

Luxembourg/Luxemburg

MSD Belgium

Tél/Tel: +32(0)27766211 dpoc_belux@msd.com

Česká republika

Merck Sharp & Dohme s.r.o.

Tel.: +420 277 050 000

dpoc_czechslovak@msd.com

Magyarország

MSD Pharma Hungary Kft. Tel.: +36 1 888 5300

hungary_msd@msd.com

Danmark

MSD Danmark ApS

Tlf.: +45 4482 4000

dkmail@msd.com

Malta

Merck Sharp & Dohme Cyprus Limited Tel: 8007 4433 (+356 99917558) dpoccyprus@msd.com

Deutschland

MSD Sharp & Dohme GmbH Tel.: +49 (0) 89 20 300 4500

medinfo@msd.de

Nederland

Merck Sharp & Dohme B.V. Tel: 0800 9999000

(+31 23 5153153)

medicalinfo.nl@msd.com

Eesti

Merck Sharp & Dohme OÜ

Tel: +372 614 4200

dpoc.estonia@msd.com

Norge

MSD (Norge) AS

Tlf: +47 32 20 73 00

medinfo.norway@msd.com

Ελλάδα

MSD Α.Φ.Ε.Ε.

Τηλ: +30 210 98 97 300

dpoc.greece@msd.com

Österreich

Merck Sharp & Dohme Ges.m.b.H. Tel: +43 (0) 1 26 044

dpoc_austria@msd.com

España

Merck Sharp & Dohme de España, S.A. Tel: +34 91 321 06 00

msd_info@msd.com

Polska

MSD Polska Sp. z o.o. Tel.: +48 22 549 51 00 msdpolska@msd.com

France

MSD France

Tél: +33 (0)1 80 46 40 40

Portugal

Merck Sharp & Dohme, Lda Tel.: +351 21 4465700 inform_pt@msd.com

Hrvatska

Merck Sharp & Dohme d.o.o.

Tel: +385 1 6611 333

dpoc.croatia@msd.com

România

Merck Sharp & Dohme Romania S.R.L. Tel.: +40 21 529 29 00 msdromania@msd.com

Ireland

Merck Sharp & Dohme Ireland (Human Health) Limited

Tel: +353 (0)1 2998700

medinfo_ireland@msd.com

Slovenija

Merck Sharp & Dohme, inovativna zdravila d.o.o. Tel: +386 1 520 4201 msd.slovenia@msd.com

Ísland

Vistor ehf.

Sími: +354 535 7000

Slovenská republika

Merck Sharp & Dohme, s. r. o. Tel.: +421 2 58282010 dpoc_czechslovak@msd.com

Italia

MSD Italia S.r.l.

Tel: 800 23 99 89 (+39 06 361911) dpoc.italy@msd.com

Suomi/Finland

MSD Finland Oy

Puh/Tel: +358 (0)9 804 650 info@msd.fi

Κύπρος

Merck Sharp & Dohme Cyprus Limited Τηλ: 800 00 673 (+357 22866700) dpoccyprus@msd.com

Sverige

Merck Sharp & Dohme (Sweden) AB Tel: +46 77 5700488 medicinskinfo@msd.com

Latvija

SIA Merck Sharp & Dohme Latvija Tel.: +371 67025300

dpoc.latvia@msd.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Przygotowywanie i podawanie

Produkt leczniczy KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań powinien być podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny.

Produkt leczniczy KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań jest gotowy do użycia. Nie rozcieńczać produktu leczniczego KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań.

Nie wstrząsać fiolki.

Przygotowanie strzykawki

• Ogrzać fiolkę produktu leczniczego KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań do temperatury pokojowej przez co najmniej 30 minut.

• Nieotwartą fiolkę można przechowywać poza lodówką (w temperaturze 25 °C lub poniżej)

  maksymalnie przez 24 godziny przed przygotowaniem do podania.

• Przed zastosowaniem produktów leczniczych podawanych drogą pozajelitową powinno się sprawdzić, czy nie zawierają nierozpuszczonych cząsteczek i czy nie są przebarwione. Produkt leczniczy KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań jest przezroczystym do lekko opalizującego, bezbarwnym do bladożółtego roztworem. Jeśli fiolka zawiera widoczne cząstki, należy ją wyrzucić.
• Produkt leczniczy KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań wykazuje zgodność z materiałami strzykawek wykonanych z polipropylenu i poliwęglanu oraz z igłami transferowymi i igłami do wstrzykiwań wykonanymi ze stali nierdzewnej.
• Pobrać wymaganą objętość czyli 2,4 ml (395 mg) lub 4,8 ml (790 mg), używając sterylnej strzykawki i igły transferowej (zalecane 18-21G), zgodnie z zalecaną dawką. Aby uniknąć zatkania igły, należy bezpośrednio przed wstrzyknięciem podskórnym wymienić igłę na igłę do wstrzykiwań podskórnych 25-30G, 13 mm.

Przechowywanie przygotowanej strzykawki

• Produkt nie zawiera substancji konserwujących i należy go zużyć natychmiast po pobraniu z fiolki. Jeśli nie zostanie niezwłocznie podany, strzykawkę zawierającą produkt leczniczy KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań należy przechowywać z założoną igłą transferową i nasadką (patrz czas przechowywania przygotowanej strzykawki w punkcie 5).
• Jeśli strzykawka z produktem leczniczym zostanie schłodzona w lodówce, przed użyciem musi być pozostawiona przez co najmniej 30 minut do momentu osiągnięcia temperatury pokojowej. • Napełnionej strzykawki nie wolno zamrażać.

Podawanie

• Wstrzyknąć produkt leczniczy KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań w tkankę podskórną uda lub brzucha, unikając obszaru znajdującego się w odległości 5 cm od pępka. Nie wstrzykiwać pod skórę uszkodzoną, obolałą, posiniaczoną, z bliznami, łuszczącą się lub z czerwonymi plamami.

  • Wstrzyknąć jedną dawkę 2,4 ml produktu leczniczego KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań (395 mg) podskórnie co 3 tygodnie przez 1 minutę.
  • Wstrzyknąć jedną dawkę 4,8 ml produktu leczniczego KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań (790 mg) podskórnie co 6 tygodni przez 2 minuty.
• Zmieniać miejsca wstrzyknięcia dla kolejnych wstrzyknięć.
• Podczas leczenia produktem leczniczym KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań nie należy podawać innych produktów leczniczych do stosowania podskórnego w tym samym miejscu, co produkt leczniczy KEYTRUDA roztwór do wstrzykiwań.

• Produkt leczniczy KEYTRUDA przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia.

  Wszelkie niezużyte pozostałości produktu znajdujące się w fiolce należy usunąć.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.