Metoclopramide Baxter, 5 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań – ChPL (charakterystyka produktu leczniczego)

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Metoclopramide Baxter, 5 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda ampułka o pojemności 2 ml zawiera chlorowodorek metoklopramidu jednowodny w ilości odpowiadającej 10 mg bezwodnego chlorowodorku metoklopramidu.

Każda ampułka o pojemności 10 ml zawiera chlorowodorek metoklopramidu jednowodny w ilości odpowiadającej 50 mg bezwodnego chlorowodorku metoklopramidu.

Każdy 1 ml roztworu zawiera 3,4 mg sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych znajduje się w punkcie 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań

Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny.

Osmolarność: 280 mOsmol/l i 320 mOsmol/l

pH: pomiędzy 3,00 a 5,00

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Dorośli

Metoclopramide Baxter, 5 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań jest wskazany do stosowania u dorosłych w następujących przypadkach:

• zapobieganie nudnościom i wymiotom po zabiegach chirurgicznych;
• objawowe leczenie nudności i wymiotów, w tym nudności i wymiotów związanych z ostrym napadem migreny;
• zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów, w tym nudności i wymioty spowodowane chemioterapią (ang. chemotherapy induced nausea and vomiting, CINV) oaz radioterapią (ang. radiotherapy induced nausea and vomiting, RINV).

Dzieci i młodzież

Metoclopramide Baxter jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży (w wieku od 1 do 18 lat) w następujących przypadkach:

• zapobieganie opóźnionym nudnościom i wymiotom po chemioterapii (CINV), jako lek drugiego rzutu;
• zapobieganie pooperacyjnym nudnościom i wymiotom (PONV), jako lek drugiego rzutu.

Produktu leczniczego nie należy stosować u dzieci poniżej 1 roku życia. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży w innych wskazaniach.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Roztwór może być podawany dożylnie lub domięśniowo. Dożylnie lek należy podawać jako powolny bolus (przez co najmniej 3 minuty).

Zarówno u dorosłych, jak i u dzieci i młodzieży, metoklopramid może być podawany najwyżej przez 5 dni.

Dawkowanie

Dorośli (wszystkie wskazania)

W przypadku zapobiegania pooperacyjnym nudnościom i wymiotom (PONV) zaleca się stosowanie pojedynczej dawki 10 mg.

W przypadku objawowego leczenia nudności i wymiotów, w tym nudności i wymiotów związanych z ostrym napadem migreny, a także w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom powodowanym radioterapią (RINV) zalecana pojedyncza dawka wynosi 10 mg i może być powtórzona do 3 razy na dobę.

Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 30 mg lub 0,5 mg/kg mc.

Czas trwania leczenia produktem leczniczym stosowanym dożylnie powinien być możliwie jak najkrótszy, po czym należy zmienić metodę podawania leku na doustną lub doodbytniczą.

Dzieci i młodzież (w wieku 1–18 lat, wszystkie wskazania)

Wielkość zalecanej dawki mieści się w przedziale od 0,1 do 0,15 mg/kg mc. Dawka może być podawana do 3 razy w ciągu doby drogą dożylną. Dobowa dawka maksymalna wynosi 0,5 mg/kg mc.

Tabela dawkowania

W przypadku zapobiegania opóźnionym nudnościom i wymiotom, maksymalny czas leczenia wynosi 5 dni.

W przypadku leczenia zdiagnozowanych pooperacyjnych nudności i wymiotów (PONV), maksymalny czas leczenia wynosi 48 godzin.

Szczególne grupy pacjentów:

Pacjenci w podeszłym wieku U pacjentów w podeszłym wieku należy rozważyć zmniejszenie dawki w zależności od czynności nerek i wątroby oraz ogólnego stanu zdrowia.

Niewydolność nerek U pacjentów z krańcową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤15 ml/min), dawkę dobową należy zmniejszyć o 75%. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 15-60 ml/min), dawkę dobową należy zmniejszyć o 50% (patrz punkt 5.2).

Niewydolność wątroby U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, dawkę należy zmniejszyć o 50% (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież Metoklopramid jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 1. roku życia (patrz punkt 4.3).

Należy przestrzegać zachowywania co najmniej 6 godzinnej przerwy pomiędzy dawkami nawet w przypadku wymiotów lub odrzucenia dawki (patrz punkt 4.4).

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

W przypadkach, kiedy pobudzenie perystaltyki może stanowić ryzyko: krwawienie, mechaniczna niedrożność lub perforacja przewodu pokarmowego.

Stwierdzony lub podejrzewany guz chromochłonny, ze względu na ryzyko wystąpienia epizodów ciężkiego nadciśnienia tętniczego.

Dyskineza późna wywołana lekami neuroleptycznymi lub metoklopramidem w wywiadzie.

Padaczka (zwiększona częstość i intensywność napadów drgawek).

Choroba Parkinsona.

Równoczesne stosowanie lewodopy lub agonistów receptorów dopaminergicznych (patrz punkt 4.5).

Methemoglobinemia indukowana metoklopramidem lub niedobór NADH reduktazy cytochromu b₅ w wywiadzie.

Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 1. roku życia, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń pozapiramidowych (patrz punkt 4.4).

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Zaburzenia neurologiczne

Mogą wystąpić objawy pozapiramidowe, zwłaszcza u dzieci i młodych osób dorosłych, i (lub) po podaniu dużych dawek. Reakcje te występują zwykle na początku leczenia i mogą pojawić się po jednorazowym podaniu produktu. W razie wystąpienia objawów pozapiramidowych należy natychmiast przerwać stosowanie metoklopramidu. Objawy te zwykle są całkowicie odwracalne po odstawieniu produktu, ale mogą wymagać leczenia objawowego (stosowanie benzodiazepin u dzieci i (lub) leków stosowanych w chorobie Parkinsona o działaniu antycholinergicznym u dorosłych).

Aby uniknąć przedawkowania przy podawaniu metoklopramidu, roztwór do wstrzykiwań należy przestrzegać co najmniej sześciogodzinnego odstępu pomiędzy kolejnymi dawkami, nawet w przypadku wystąpienia wymiotów i odrzucenia dawki.

Długotrwałe leczenie metoklopramidem może wywołać dyskinezy późne, potencjalnie nieodwracalne, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Ze względu na ryzyko wystąpienia dyskinezy późnej, czas leczenia nie powinien być dłuższy niż 3 miesiące (patrz punkt 4.8). W razie wystąpienia klinicznych objawów dyskinezy późnej należy przerwać leczenie.

Podczas leczenia metoklopramidem w skojarzeniu z lekami neuroleptycznymi oraz samym metoklopramidem zgłaszano występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego (patrz punkt 4.8). W razie wystąpienia objawów złośliwego zespołu neuroleptycznego należy natychmiast przerwać stosowanie metoklopramidu i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi i pacjentów przyjmujących inne leki działające na ośrodkowy układ nerwowy (patrz punkt 4.3).

Metoklopramid może również nasilić objawy choroby Parkinsona.

Methemoglobinemia

Zgłaszano przypadki methemoglobinemii, która może być powiązana z niedoborem NADH reduktazy cytochromu b5. W takich przypadkach, należy natychmiast i na stałe odstawić metoklopramid i włączyć odpowiednie środki (jak na przykład leczenie błękitem metylenowym).

Zaburzenia serca

Po podaniu metoklopramidu we wstrzyknięciu, zwłaszcza dożylnie, zgłaszano występowanie poważnych działań niepożądanych dotyczących układu krążenia, w tym przypadki zapaści krążenia, ciężkiej bradykardii, zatrzymania akcji serca i wydłużenia odstępu QT (patrz punkt 4.8).

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania metoklopramidu, zwłaszcza drogą dożylną, u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia w sercu (w tym wydłużeniem odstępu QT), pacjentów z niewyrównanymi zaburzeniami równowagi elektrolitowej, bradykardią oraz pacjentów przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (np. niedociśnienie tętnicze, akatyzja), dożylne dawki należy podawać w powolnym bolusie, trwającym co najmniej 3 minuty.

Niewydolność nerek i wątroby

U pacjentów z niewydolnością nerek lub ciężką niewydolnością wątroby zalecane jest zmniejszenie dawki (patrz punkt 4.2).

Metoklopramid może spowodować wzrost stężenia prolaktyny w surowicy.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu produktu leczniczego Metoclopramide Baxter u pacjentów z atopią (także z astmą) oraz porfirią w wywiadzie.

Należy zachować szczególną ostrożność podając dożylnie produkt leczniczy Metoclopramide Baxter pacjentom z zespołem chorego węzła zatokowego lub innymi zaburzeniami przewodzenia w sercu w wywiadzie.

4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Leki, których jednoczesne stosowanie z metoklopramidem jest przeciwwskazane: Lewodopa lub agoniści dopaminy i metoklopramid wykazują wzajemny antagonizm (patrz punkt 4.3).

Leki, których jednoczesne stosowanie z metoklopramidem nie jest zalecane: Alkohol nasila uspokajające działanie metoklopramidu.

Leki, których jednoczesne stosowanie z metoklopramidem należy uwzględnić: Ze względu na działanie prokinetyczne metoklopramidu, może wystąpić zmiana stopnia wchłaniania innych leków.

Leki przeciwcholinergiczne i pochodne morfiny Leki przeciwcholinergiczne i pochodne morfiny w skojarzeniu z metoklopramidem mogą osłabiać jego wpływ na motorykę przewodu pokarmowego.

Leki hamujące czynność ośrodkowego układu nerwowego (pochodne morfiny, leki przeciwlękowe, leki przeciwhistaminowe o działaniu sedacyjnym blokujące receptory H1, leki przeciwdepresyjne o działaniu sedacyjnym, barbiturany, klonidyna i powiązane leki) Działanie uspokajające leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy i metoklopramidu nasila się.

Leki neuroleptyczne Metoklopramid może wzmacniać działanie wywołujące objawy pozapiramidowe innych neuroleptyków.

Leki serotoninergiczne Jednoczesne stosowanie metoklopramidu z lekami serotoninergicznymi może zwiększyć ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego.

Digoksyna Metoklopramid może zmniejszyć biodostępność digoksyny. Wymagana jest ścisła kontrola stężenia digoksyny w osoczu.

Cyklosporyna Metoklopramid zwiększa biodostępność cyklosporyny (C_max o 46% i ekspozycję o 22%). Wymagana jest ścisła kontrola stężenia cyklosporyny w osoczu. Kliniczne znaczenie tego faktu nie jest znane.

Miwakurium i suksametonium Metoklopramid we wstrzyknięciu może przedłużyć czas trwania blokady przewodnictwa mięśniowo-nerwowego (poprzez zahamowanie cholinesterazy osoczowej).

Silne inhibitory CYP2D6 Podczas jednoczesnego stosowania z silnymi inhibitorami CYP2D6, takimi jak fluoksetyna lub paroksetyna, zwiększa się stężenie metoklopramidu. Chociaż znaczenie kliniczne nie jest znane, pacjentów należy obserwować pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża Dane otrzymane z dużej liczby (ponad 1000 opisanych przypadków narażenia) zastosowań produktu w okresie ciąży nie wskazują, że metoklopramid wywołuje wady rozwojowe lub działa szkodliwie na płód. Metoklopramid może być stosowany w okresie ciąży, jeśli jest to klinicznie uzasadnione. Ze względu na właściwości farmakologiczne (podobnie jak inne neuroleptyki), nie można wykluczyć wystąpienia objawów pozapiramidowych u noworodka w przypadku stosowania metoklopramidu pod koniec ciąży. Z tego względu należy unikać stosowania metoklopramidu pod koniec ciąży. W przypadku zażywania metoklopramidu należy prowadzić kontrolę stanu urodzeniowego noworodka.

Karmienie piersią Metoklopramid przenika do mleka kobiecego w niewielkim stopniu. Nie można wykluczyć wystąpienia działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią. Z tego względu nie zaleca się stosowania metoklopramidu w czasie karmienia piersią. Należy rozważyć przerwanie leczenia metoklopramidem u kobiet karmiących piersią.

Płodność Brak dostępnych danych dotyczących wpływu produktu leczniczego Metoclopramide Baxter na płodność.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Metoklopramid może powodować działania niepożądane, takie jak senność, dyskinezy, dystonie i zaburzenia widzenia które mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz także punkt 4.8 Działania niepożądane).

4.8 Działania niepożądane

Działania niepożądane zostały wymienione według klasyfikacji układów i narządów. Częstości występowania są zdefiniowane następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

^* Zaburzenia endokrynologiczne podczas długotrwałego leczenia w powiązaniu z hiperprolaktynemią (brak miesiączki, mlekotok, ginekomastia).

Następujące reakcje czasami powiązane występują z większą częstością po stosowaniu dużych dawek:

• objawy pozapiramidowe: ostra dystonia i dyskineza, objawy choroby Parkinsona, akatyzja, nawet po podaniu pojedynczej dawki produktu leczniczego, szczególnie u dzieci i młodych osób dorosłych (patrz punkt 4.4)
• senność, obniżony poziom świadomości, splątanie, omamy

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zglaszać równiez podmiotowi odpowiedzialnemu.

4.9 Przedawkowanie

Objawy Może dojść do wystąpienia objawów pozapiramidowych, senności, obniżenia poziomu świadomości, dezorientacji, omamów i zatrzymania krążenia i oddychania.

Postępowanie W razie wystąpienia objawów pozapiramidowych powiązanych lub niepowiązanych z przedawkowaniem, stosuje się leczenie objawowe (u dzieci podaje się benzodiazepiny i (lub) leki stosowane w chorobie Parkinsona o działaniu antycholinergicznym u dorosłych).

Leczenie objawowe i ciągłą obserwację czynności układu sercowo-naczyniowego oraz układu oddechowego należy dostosować do stanu klinicznego pacjenta.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki stosowane w nudnościach i wymiotach.

Kod ATC: A03FA01

Metoklopramid jest podstawionym benzamidem. Stosowany jest między innymi ze względu na swoje właściwości przeciwwymiotne. Działanie przeciwwymiotne jest wynikiem dwóch mechanizmów działających na poziomie ośrodkowym: - Działanie antagonistyczne na receptory dopaminy D₂ w strefie wyzwalania chemoreceptora oraz w ośrodku wymiotnym umiejscowionym w rdzeniu przedłużonym, odpowiedzialnym za wywoływanie wymiotów apomorfiną, oraz - Działanie antagonistyczne na receptory serotoninergiczne 5HT3 oraz działanie agonistyczne na receptory 5HT4 odpowiedzialne za wywoływanie wymiotów przez chemioterapię.

Oprócz działania na poziomie ośrodkowym, metoklopramid, dzięki obwodowemu mechanizmowi działania, ma stymulujący wpływ na motorykę przewodu pokarmowego. Występuje działanie antydopaminergiczne i wzmocnienie działania acetylocholiny. Wynikiem tego jest przyspieszone opróżnianie żołądka, a także wzrasta nacisk na dolny zwieracz przełyku. Metoklopramid nie ma wpływu na wydzielanie soku żołądkowego.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie Po podaniu domięśniowym względna biodostępność w porównaniu do podania dożylneego wynosi od 60 do 100%. Maksymalne stężenie w osoczu występuje w ciągu 0,5 do 2 godzin.

Dystrybucja Objętość dystrybucji wynosi 2-3 l/kg; 13-22% wiąże się z białkami osocza.

Metabolizm Metoklopramid jest wydalany głównie z moczem, zarówno w postaci niezmienionej, jak też w postaci siarczanu lub glukuronianu. Głównym metabolitem jest koniugat siarkowy N-4.

Eliminacja Okres półtrwania w osoczu wynosi od 5 do 6 godzin, niezależnie od drogi podania.

Niewydolność nerek U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, klirens metoklopramidu zmniejsza się o 70%, natomiast zwiększa się okres półtrwania w fazie eliminacji (około 10 godzin dla klirensu kreatyniny 10-50 ml/min i 15 godzin dla klirensu kreatyniny <10 ml/min).

Niewydolność wątroby U pacjentów z marskością wątroby, zaobserwowano kumulację metoklopramidu, związaną z 50% zmniejszeniem jego klirensu osoczowego.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Brak istotnych danych o znaczeniu klinicznym nie opisanych w pozostałych punktach Charakterystyki Produktu Leczniczego.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Kwas cytrynowy jednowodny (E 330) Sodu cytrynian (E 331) Sodu chlorek

Sodu wodorotlenek (E 524) (do ustalenia pH) Kwas solny (E 507) (do ustalenia pH) Woda do wstrzykiwań

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Produkt leczniczy nie powinien być mieszany z innymi produktami leczniczymi, oprócz sytuacji wymienionych w punkcie 6.6.

6.3 Okres ważności

2 lata

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność po otwarciu przez 24 godziny w temperaturze 25°C

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed jego wykorzystaniem odpowiada użytkownik. Nie powinien on być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że rozpuszczanie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać. Warunki przechowywania produktu leczniczego po jego otwarciu opisano w punkcie 6.3.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Ampułki ze szkła typu I zapakowane w blister i tekturowe pudełko o pojemności 2 ml i 10 ml.

Produkt leczniczy Metoclopramide Baxter, 5 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań znajduje się w szklanych ampułkach zawierających 2 ml roztworu i 10 ml roztworu, które są zapakowane w blistry, a następnie w tekturowe pudełko. W obrocie dostępne są następujące opakowania:

5 x 2 ml, 10 x 2 ml, 25 x 2 ml 5 x 10 ml, 10 x 10 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Jeżeli zużyta została tylko część zawartości ampułki, pozostałą część roztworu należy wyrzucić.

Po otwarciu: z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie on natychmiast zużyty, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik.

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.

Produkt leczniczy Metoclopramide Baxter, 5 mg/mL, roztwór do wstrzykiwań zachowuje przez 24 godziny zgodność z następującymi roztworami: 1. 0,9% roztworem sodu chlorku do wstrzykiwań 2. 5% roztworem glukozy do wstrzykiwań 3. 4% roztworem glukozy w 0,18% roztworze sodu chlorku do wstrzykiwań 4. roztworem mleczanu Ringera.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Baxter Holding B.V.

Kobaltweg 49,

3542 CE Utrecht

Holandia

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO