Ulotka dla pacjenta - Tecentriq
Tecentriq 840 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji Tecentriq 1200 mg koncentrat do sporządzania roztworu do infuzjiatezolizumab
1. Co to jest lek Tecentriq i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Tecentriq
Tecentriq jest lekiem przeciwnowotworowym zawierającym substancję czynną atezolizumab.
- Należy on do grupy leków zwanych przeciwciałami monoklonalnymi.
- Przeciwciało monoklonalne to typ białka opracowany w celu rozpoznawania i przyłączania się do swoistych celów molekularnych w organizmie.
- To przeciwciało może wspierać układ immunologiczny w walce z chorobą nowotworową.
W jakim celu stosuje się lek Tecentriq
Lek Tecentriq jest stosowany u osób dorosłych w leczeniu:
- rodzaju raka pęcherza moczowego, zwanego rakiem urotelialnym
- rodzaju raka płuca, zwanego niedrobnokomórkowym rakiem płuca
- rodzaju raka płuca, zwanego drobnokomórkowym rakiem płuca
- rodzaju raka piersi, zwanego potrójnie ujemnym rakiem piersi
- rodzaju raka wątroby, zwanego rakiem wątrobowokomórkowym
Pacjenci mogą otrzymać lek Tecentriq, gdy rak rozprzestrzenił się do innych części ciała lub nawrócił po wcześniejszym leczeniu.
Pacjenci mogą otrzymać lek Tecentriq, gdy rak płuca nie rozprzestrzenił się do innych części ciała, a leczenie zostanie zastosowane po operacji i chemioterapii. Leczenie zastosowane po operacji nazywane jest terapią adiuwantową.
Lek Tecentriq może być podawany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Ważne, aby przeczytać także ulotki dołączone do opakowań innych leków przeciwnowotworowych przyjmowanych przez pacjenta. W razie jakichkolwiek pytań związanych z tymi lekami należy zwrócić się do lekarza prowadzącego.
Jak działa lek Tecentriq
Lek Tecentriq działa poprzez przyłączanie się do specyficznego białka znajdującego się w organizmie, zwanego „ligandem receptora-programowanej śmierci typu 1 (PD-L1)”. To białko hamuje układ odpornościowy (obronny) organizmu, chroniąc tym samym komórki raka przed atakiem ze strony komórek układu odpornościowego. Przyłączając się do tego białka, lek Tecentriq wspomaga układ odpornościowy w zwalczaniu choroby nowotworowej.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tecentriq
Nie przyjmować leku Tecentriq:
- jeśli pacjent ma uczulenie na atezolizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
W razie wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed przyjęciem leku Tecentriq.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tecentriq należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli:
- u pacjenta występuje choroba autoimmunologiczna (choroba, w której organizm atakuje własne komórki)
- pacjent został poinformowany, że choroba nowotworowa rozprzestrzeniła się do mózgu
- u pacjenta kiedykolwiek wcześniej występowało zapalenie płuc
- u pacjenta występowało lub występuje przewlekłe wirusowe zakażenie wątroby, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu B (HBV) lub wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV)
- u pacjenta występuje zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub nabyty zespół upośledzonej odporności (AIDS)
- u pacjenta występuje poważna choroba sercowo-naczyniowa (serca) lub zaburzenia krwi lub uszkodzenie narządów spowodowane niewystarczającym ukrwieniem
- u pacjenta występowały poważne działania niepożądane z powodu stosowania innych terapii przeciwciałami wspomagającymi układ odpornościowy w walce z rakiem
- pacjent otrzymał leki pobudzające układ immunologiczny
- pacjent otrzymał leki hamujące układ immunologiczny
- pacjent otrzymał żywą atenuowaną szczepionkę
- pacjent otrzymał lek na infekcję (antybiotyk) w ciągu ostatnich dwóch tygodni
Lek Tecentriq oddziałuje na układ immunologiczny. Może powodować stan zapalny w pewnych częściach organizmu. Ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych może być większe, gdy u pacjenta występuje już choroba autoimmunologiczna (stan, w którym organizm atakuje własne komórki). U pacjenta mogą również wystąpić częste zaostrzenia objawów choroby autoimmunologicznej, które w większości przypadków mają łagodny przebieg.
Jeśli którakolwiek z tych sytuacji odnosi się do pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości czy tak nie jest), należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed przyjęciem leku Tecentriq.
Lek Tecentriq może powodować pewne działania niepożądane, o których należy natychmiast powiedzieć lekarzowi prowadzącemu. Mogą one wystąpić po kilku tygodniach lub kilku miesiącach od przyjęcia ostatniej dawki leku. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi w razie zauważenia któregokolwiek z następujących objawów:
- zapalenia płuc: objawy mogą obejmować wystąpienie lub nasilenie kaszlu, duszność i ból w klatce piersiowej
- zapalenia wątroby: objawy mogą obejmować zażółcenie skóry lub oczu, nudności, wymioty, krwawienie lub występowanie siniaków, ciemne zabarwienie moczu i ból brzucha
- zapalenia jelit: objawy mogą obejmować biegunkę (wodniste, luźne lub miękkie stolce), obecność krwi w kale i ból brzucha
- zapalenia tarczycy, nadnerczy i przysadki (niedoczynności tarczycy, nadczynności tarczycy, niedoczynności nadnerczy lub zapalenia przysadki mózgowej): objawy mogą obejmować zmęczenie, utratę masy ciała, przyrost masy ciała, zmiany nastroju, wypadanie włosów, zaparcie, zawroty głowy, bóle głowy, wzmożone pragnienie, nasilenie oddawania moczu i zmiany widzenia
- cukrzycy typu 1, w tym ciężkiego, czasem zagrażającego życiu stanu wywołanego obecnością kwasu we krwi spowodowanego cukrzycą (cukrzycowa kwasica ketonowa): do objawów może należeć większe niż zazwyczaj uczucie głodu lub pragnienia, potrzeba częstszego oddawania moczu, utrata masy ciała, uczucie zmęczenia lub trudności z jasnym myśleniem, słodki lub owocowy oddech, słodki lub metaliczny posmak w ustach, zmieniony zapach moczu lub potu, nudności lub wymioty, ból brzucha, głęboki lub szybki oddech
- zapalenia mózgu lub zapalenia błony otaczającej mózg i rdzeń kręgowy (zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych): objawy mogą obejmować sztywność karku, ból głowy, gorączkę, dreszcze, wymioty, wrażliwość oczu na światło, splątanie i senność
- zapalenia lub zaburzeń nerwów (neuropatii): objawy mogą obejmować osłabienie mięśni rąk i nóg lub mięśni twarzy, podwójne widzenie, trudności z mówieniem i żuciem, drętwienie i mrowienie rąk i stóp
- zapalenia rdzenia kręgowego: objawy mogą obejmować ból, nietypowe odczucia takie jak drętwienie, mrowienie, uczucie zimna lub pieczenia, osłabienie siły rąk lub nóg oraz problemy z pęcherzem i jelitami
- zapalenia trzustki: objawy mogą obejmować ból brzucha, nudności i wymioty
- zapalenia mięśnia sercowego: objawy mogą obejmować skrócony oddech, zmniejszoną tolerancję wysiłku, uczucie zmęczenia, ból w klatce piersiowej, obrzęk wokół kostek lub obrzęk nóg, nieregularną czynność serca oraz omdlenia
- zapalenia nerek: objawy mogą obejmować zmiany w ilości i kolorze oddawanego moczu, ból w obrębie miednicy oraz obrzęk ciała i mogą doprowadzić do niewydolności nerek
- zapalenia mięśni: objawy mogą obejmować słabość mięśni, zmęczenie po chodzeniu lub staniu, potykanie lub przewracanie się oraz problemy z połykaniem i oddychaniem
- ciężkich reakcji związanych z wlewem, w tym ciężkich reakcji alergicznych (zdarzeń występujących w trakcie wlewu lub w czasie jednego dnia po wlewie) mogących obejmować gorączkę, dreszcze, duszność i uderzenia gorąca na twarzy
- ciężkich reakcji skórnych (SCARs): które mogą obejmować wysypkę, świąd, powstawanie pęcherzy na skórze, łuszczenie się skóry lub owrzodzenia i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej lub błonie śluzowej nosa, gardła lub narządów płciowych
- zapalenia worka osierdziowego, w którym znajduje się serce, z towarzyszącym (w pewnych przypadkach) nagromadzeniem się płynu w worku (choroby osierdzia): objawy są podobne do tych występujących w przebiegu zapalenia mięśnia sercowego i mogą obejmować ból w klatce piersiowej (w przypadku zapalenia worka osierdziowego zwykle ból w przedniej części klatki piersiowej, ostry oraz nasilający się podczas głębokiego oddechu i ulegający złagodzeniu w pozycji siedzącej przy pochylaniu się do przodu), kaszel, nieregularne bicie serca, obrzęk wokół kostek, obrzęk nóg i brzucha, duszność, zmęczenie i omdlenia
- stanu, w którym układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele zwalczających zakażenie komórek zwanych histiocytami i limfocytami, co może wywołać różnorodne objawy (limfohistiocytoza hemofagocytarna): objawy mogą obejmować powiększenie wątroby i (lub) śledziony, wysypkę skórną, powiększenie węzłów chłonnych, problemy z oddychaniem, łatwe powstawanie siniaków, zaburzenia nerek i problemy z sercem
- zapalenie środkowej warstwy oka (zapalenie błony naczyniowej oka): objawy mogą obejmować bolesne zaczerwienienie oka, zaburzenia widzenia lub nadwrażliwość na światło
nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość autoimmunohemolityczna):
objawy mogą obejmować bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu
W razie stwierdzenia któregokolwiek z powyższych objawów należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu. Szczególnie ważne, aby natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią jednocześnie objawy różnych chorób wymienionych powyżej, na przykład objawy dotyczące serca, mięśni i widzenia.
Nie należy podejmować samodzielnych prób leczenia innymi lekami. Lekarz prowadzący może:
- podać pacjentowi inne leki zapobiegające powikłaniom i łagodzące objawy
- odłożyć podanie kolejnej dawki leku Tecentriq
- przerwać leczenie lekiem Tecentriq.
Badania diagnostyczne i kontrolne
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz prowadzący wykona badania kontrolne, aby ocenić ogólny stan zdrowia pacjenta. Podczas leczenia u pacjenta będą również wykonywane badania krwi.
Dzieci i młodzież
Tego leku nie należy podawać dzieciom ani młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku Tecentriq nie zostały ustalone w tej grupie wiekowej.
Lek Tecentriq a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków dostępnych bez recepty, w tym leków ziołowych.
Ciąża i antykoncepcja
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Pacjentki w ciąży nie otrzymają leku Tecentriq, chyba że lekarz prowadzący uzna to za konieczne, ponieważ wpływ leku Tecentriq na kobiety w ciąży nie jest znany – istnieje możliwość, że lek zaszkodzi nienarodzonemu dziecku.
Jeśli pacjentka jest zdolna do zajścia w ciążę, powinna stosować skuteczne metody antykoncepcji:
- podczas leczenia lekiem Tecentriq i
- przez 5 miesięcy od przyjęcia ostatniej dawki.
- Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia lekiem Tecentriq, powinna powiedzieć o tym lekarzowi.
Karmienie piersią
Nie wiadomo czy lek Tecentriq przenika do mleka kobiecego. Należy zapytać lekarza o to, czy przerwać karmienie piersią, czy zakończyć leczenie lekiem Tecentriq.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Tecentriq ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli pacjent odczuwa zmęczenie, nie powinien prowadzić pojazdów, ani obsługiwać maszyn do czasu aż poczuje się lepiej.
Lek Tecentriq zawiera polisorbat (E 432)
Lek Tecentriq 840 mg zawiera 5,6 mg polisorbatu 20 w każdej dawce 14 ml, co odpowiada stężeniu 0,4 mg/ml. Lek Tecentriq 1200 mg zawiera 8,0 mg polisorbatu 20 w każdej dawce 20 ml, co odpowiada stężeniu 0,4 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek reakcje alergiczne.
Karta dla Pacjenta
Ważne informacje zawarte w tej ulotce można znaleźć w Karcie dla Pacjenta, którą pacjent otrzymał od lekarza. Ważne, aby zachować tę Kartę dla Pacjenta i pokazać ją swojemu partnerowi lub opiekunom.
3. Jak stosować lek Tecentriq
Lek Tecentriq będzie podawany przez lekarza doświadczonego w leczeniu raka, w szpitalu lub przychodni.
Lek Tecentriq występuje w dwóch różnych formach (postaciach):
- jedna jest podawana jako wlew do żyły (infuzja dożylna)
- druga jest podawana jako wstrzyknięcie pod skórę (wstrzyknięcie podskórne).
Lekarz może rozważyć zmianę leczenia dożylnego lekiem Tecentriq na leczenie podskórne lekiem Tecentriq (i na odwrót), jeśli uzna to za właściwe.
Jaka dawka leku Tecentriq będzie podawana dożylnie
Zalecana dawka to:
- 840 miligramów (mg) podawana co dwa tygodnie lub
- 1200 miligramów (mg) podawana co trzy tygodnie lub
- 1680 miligramów (mg) podawana co cztery tygodnie.
Jak dożylnie podawany jest lek Tecentriq
Lek Tecentriq podaje się w kroplówce do żyły (tzw. infuzja dożylna).
Pierwsza infuzja będzie podana przez 60 minut.
- Lekarz będzie uważnie obserwował pacjenta podczas pierwszej infuzji.
- Jeśli podczas pierwszej infuzji nie wystąpią żadne związane z nią reakcje, kolejne infuzje będą podawane przez 30 minut.
Jak długo trwa leczenie
Lekarz będzie stosował lek Tecentriq u pacjenta tak długo, jak długo pacjent będzie odnosił korzyści z leczenia. Jednak stosowanie tego leku może zostać przerwane, jeśli działania niepożądane staną się zbyt dużym problemem.
Pominięcie przyjęcia leku Tecentriq
Jeśli pacjent pominie wizytę, należy natychmiast umówić się na kolejną. Aby leczenie było w pełni skuteczne, bardzo ważne jest regularne przyjmowanie leku w infuzji.
Przerwanie stosowania leku Tecentriq
Nie należy przerywać leczenia lekiem Tecentriq bez omówienia tego z lekarzem prowadzącym, ponieważ przerwanie leczenia może zakończyć działanie leku.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent zauważy u siebie niżej wymienione działania niepożądane lub jeśli działania te się nasilą. Działania niepożądane mogą wystąpić po kilku tygodniach lub miesiącach od przyjęcia ostatniej dawki. Nie należy samodzielnie rozpoczynać leczenia innymi lekami.
Lek Tecentriq podawany w monoterapii
Niżej wymienione działania niepożądane były zgłaszane w badaniach klinicznych z lekiem Tecentriq podawanym jako jedyny lek (w monoterapii):
Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów
- gorączka
- nudności
- wymioty
- uczucie dużego zmęczenia i braku energii (uczucie zmęczenia)
- brak energii
- swędzenie skóry
- biegunka
- ból stawów
- wysypka
- utrata apetytu
- duszność
- zakażenie układu moczowego
- ból pleców
- kaszel
- ból głowy
- mała liczba krwinek czerwonych, co może powodować uczucie zmęczenia i duszności
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów
- zapalenie płuc (niezakaźne zapalenie płuc)
obniżone stężenie tlenu, co może powodować duszność, jako konsekwencja zapalenia płuc
(niedotlenienie)
- ból brzucha
- ból mięśni i kości
- zapalenie wątroby
- wzrost aktywności enzymów wątrobowych (widoczny w badaniach), co może być objawem zapalenia wątroby
- trudności z połykaniem
- małe stężenie potasu (hipokaliemia) lub sodu we krwi (hiponatremia) stwierdzane w badaniach krwi
- niskie ciśnienie krwi (hipotensja)
- zmniejszona aktywność tarczycy (niedoczynność tarczycy)
- reakcje związane z infuzją leku (reakcja związana z infuzją, nadwrażliwość, zespół uwalniania cytokin lub reakcja anafilaktyczna)
- choroba grypopodobna
- dreszcze
- zapalenie jelit
- mała liczba płytek krwi, która może zwiększać skłonność do występowania siniaków lub krwawienia (małopłytkowość)
- wysokie stężenie cukru we krwi
- przeziębienie (zapalenie nosa i gardła)
- ból jamy ustnej i gardła lub suchość w jamie ustnej
- suchość skóry
- nieprawidłowe wyniki badań nerek (możliwe uszkodzenie nerek)
- nadmierna aktywność tarczycy (nadczynność tarczycy)
- zapalenie worka osierdziowego, w którym znajduje się serce, z towarzyszącym (w pewnych przypadkach) nagromadzeniem się płynu w worku (choroby osierdzia)
uszkodzenie nerwów mogące powodować drętwienie, ból i (lub) utratę funkcji ruchowych
(neuropatia obwodowa)
- zapalenie stawów
mała liczba krwinek białych z gorączką lub bez, co może zwiększać ryzyko zakażenia
(neutropenia)
- wysoka aktywność gamma-glutamylotransferazy w badaniach krwi
małe stężenie albumin (hipoalbuminemia), fosforanów (hipofosfatemia) lub wapnia
(hipokalcemia) w badaniach krwi
Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów
- zapalenie trzustki
- drętwienie lub porażenie, które mogą być objawami zespołu Guillaina-Barrégo
- zapalenie błony otaczającej rdzeń kręgowy i mózg
- małe stężenie hormonów nadnerczy
- cukrzyca typu 1 (w tym cukrzycowa kwasica ketonowa)
- zapalenie mięśni
- czerwone, suche, łuszczące się miejsca stwardniałej skóry (łuszczyca)
- zapalenie nerek
- świąd, pęcherze na skórze, łuszczenie się skóry lub jej owrzodzenia i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej lub błonie śluzowej nosa, gardła lub narządów płciowych, które to działania mogą być ciężkie (ciężkie reakcje skórne)
- zapalenie przysadki mózgowej (znajdującej się u podstawy mózgu)
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (wykazane w badaniach), co może być objawem zapalenia mięśni lub mięśnia sercowego
- zmiany na skórze i (lub) w okolicach genitaliów związane z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (zmiany liszajowe)
- zapalenie oka (zapalenie błony naczyniowej oka)
- stan zapalny w obrębie ścięgien (zapalenie pochewki ścięgnistej)
Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów
- zapalenie mięśnia sercowego
- myasthenia gravis – choroba powodująca osłabienie mięśni
- limfohistiocytoza hemofagocytarna, stan, w którym układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele zwalczających zakażenie komórek zwanych histiocytami i limfocytami, co może wywołać różnorodne objawy
- zapalenie rdzenia kręgowego
- osłabienie nerwów twarzowych i mięśni twarzy (niedowład twarzy/porażenie nerwu twarzowego)
- celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)
- rodzaj zakażenia wirusem opryszczki (zakażenie wirusem cytomegalii)
- choroba zapalna obejmująca głównie skórę, płuca i oczy (sarkoidoza)
- nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość autoimmunohemolityczna)
Inne działania niepożądane zgłaszane z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zapalenie pęcherza moczowego; objawy mogą obejmować częste lub bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu
brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych
(zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)
Lek Tecentriq podawany w leczeniu skojarzonym z lekami przeciwnowotworowymi
Następujące działania niepożądane zaobserwowano w badaniach klinicznych, gdy lek Tecentriq był podawany w leczeniu skojarzonym z lekami przeciwnowotworowymi:
Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów
- mała liczba krwinek czerwonych, co może powodować uczucie zmęczenia i duszność
mała liczba krwinek białych z gorączką lub bez, co może zwiększać ryzyko zakażenia
(neutropenia, leukopenia)
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), co może sprzyjać występowaniu siniaków lub krwawień
- zaparcie
uszkodzenie nerwów mogące powodować drętwienie, ból i (lub) utratę funkcji ruchowych
(neuropatia obwodowa)
- zbyt mała aktywność gruczołu tarczowego (niedoczynność tarczycy)
- utrata apetytu
- duszność
- biegunka
- mdłości
- swędzenie skóry
- wysypka
- ból stawów
- uczucie silnego zmęczenia
- gorączka
- ból głowy
- kaszel
- ból w mięśniach i kościach
- wymioty
- ból pleców
- brak energii
- zakażenie płuc
- przeziębienie (zapalenie nosa i gardła)
- wypadanie włosów
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)
- obrzęk rąk lub nóg
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów:
wyniki testów krwi wskazujące na niskie stężenie potasu (hipokaliemia) lub sodu
(hiponatremia)
- zapalenie jamy ustnej lub warg
- chrypka (dysfonia)
- niskie stężenie magnezu (hipomagnezemia), co może powodować osłabienie i skurcze mięśni, drętwienie i ból ramion i nóg
- obecność białka w moczu (proteinuria)
- zapalenie jelit
- omdlenia
- podwyższone stężenie enzymów wątrobowych (wykazane w badaniach) mogące świadczyć o zapaleniu wątroby
- zmiany w odczuwaniu smaku
- zmniejszenie liczby limfocytów (rodzaju białych krwinek), co wiąże się z podwyższonym ryzykiem infekcji
- nieprawidłowy wynik badania nerek (możliwe uszkodzenie nerek)
- nadmierna aktywność gruczołu tarczowego (nadczynność tarczycy)
- zawroty głowy
- reakcje związane z infuzją leku (reakcja związana z infuzją, nadwrażliwość, zespół uwalniania cytokin lub reakcja anafilaktyczna)
- ciężkie zakażenie krwi (sepsa)
- zapalenie stawów
- wysoka aktywność gamma-glutamylotransferazy w badaniach krwi
małe stężenie albumin (hipoalbuminemia), fosforanów (hipofosfatemia) lub wapnia
(hipokalcemia) w badaniach krwi
Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów
- czerwone, suche, łuszczące się miejsca stwardniałej skóry (łuszczyca)
- świąd, pęcherze na skórze, łuszczenie się skóry lub jej owrzodzenia i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej lub błonie śluzowej nosa, gardła lub narządów płciowych, które to działania mogą być ciężkie (ciężkie reakcje skórne)
- zapalenie worka osierdziowego, w którym znajduje się serce, z towarzyszącym (w pewnych przypadkach) nagromadzeniem się płynu w worku (choroby osierdzia)
- zapalenie przysadki mózgowej (znajdującej się u podstawy mózgu)
- stan zapalny w obrębie ścięgien (zapalenie pochewki ścięgnistej)
Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów
- limfohistiocytoza hemofagocytarna, stan, w którym układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele zwalczających zakażenie komórek zwanych histiocytami i limfocytami, co może wywołać różnorodne objawy
- osłabienie nerwów twarzowych i mięśni twarzy (niedowład twarzy/porażenie nerwu twarzowego)
- celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)
- zmiany na skórze i (lub) w okolicach genitaliów związane z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (zmiany liszajowe)
- zapalenie oka (zapalenie błony naczyniowej oka)
- rodzaj zakażenia wirusem opryszczki (zakażenie wirusem cytomegalii)
- nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość autoimmunohemolityczna)
Inne działania niepożądane zgłaszane z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych
(zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)
W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek działań niepożądanych wymienionych powyżej lub nasilenia już istniejących działań niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Tecentriq
Lek Tecentriq będzie przechowywany przez fachowy personel medyczny w szpitalu lub przychodni. Szczegółowe warunki przechowywania podano niżej:
- Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i fiolce po skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Nie zamrażać.
- Przechowywać fiolkę w pudełku tekturowym w celu ochrony przed światłem.
Rozcieńczony roztwór należy przechowywać nie dłużej niż przez 24 godziny w temperaturze od
2°C do 8°C lub przez 8 godzin w temperaturze otoczenia (≤25°C), chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i atestowanych warunkach aseptycznych.
- Nie używać, jeśli lek jest mętny, ma zmienioną barwę lub gdy widać w nim pływające cząstki.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Fachowy personel medyczny usunie leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Tecentriq
- Substancją czynną jest atezolizumab. Każdy ml zawiera 60 mg atezolizumabu. Każda fiolka 14 ml zawiera 840 mg atezolizumabu. Każda fiolka 20 ml zawiera 1200 mg atezolizumabu.
Po rozcieńczeniu końcowe stężenie rozcieńczonego roztworu powinno wynosić pomiędzy
3,2 mg/ml a 16,8 mg/ml.
Pozostałe składniki to: histydyna, kwas octowy lodowaty, sacharoza, polisorbat 20 (E 432)
(patrz punkt 2 „Lek Tecentriq zawiera polisorbat”) i woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek Tecentriq i co zawiera opakowanie
Lek Tecentriq jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji. Jest to przezroczysty roztwór w kolorze od bezbarwnego do lekko żółtawego.
Lek Tecentriq jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 szklaną fiolkę.
Podmiot odpowiedzialny
Roche Registration GmbH
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
Wytwórca
Roche Pharma AG
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
België/Belgique/Belgien, Luxembourg/Luxemburg N.V. Roche S.A.
België/Belgique/Belgien Tél/Tel: +32 (0) 2 525 82 11
Lietuva
UAB “Roche Lietuva” Tel: +370 5 2546799
България
Рош България ЕООД Тел: +359 2 474 5444
Magyarország
Roche (Magyarország) Kft. Tel.: +36 - 1 279 4500
Česká republika
Roche s. r. O.
Tel: +420 - 2 20382111
Nederland
Roche Nederland B.V. Tel: +31 (0) 348 438000
Danmark
Roche Pharmaceuticals A/S Tlf.: +45 - 36 39 99 99
Norge
Roche Norge AS
Tlf: +47 - 22 78 90 00
Deutschland
Roche Pharma AG
Tel: +49 (0) 7624 140
Österreich
Roche Austria GmbH Tel: +43 (0) 1 27739
Eesti
Roche Eesti OÜ
Tel: + 372 - 6 177 380
Polska
Roche Polska Sp. z o.o. Tel.: +48 - 22 345 18 88
Ελλάδα, Κύπρος
Roche (Hellas) A.E.
Ελλάδα
Τηλ: +30 210 61 66 100
Portugal
Roche Farmacêutica Química, Lda Tel: +351 - 21 425 70 00
España
Roche Farma S.A.
Tel: +34 - 91 324 81 00
România
Roche România S.R.L. Tel: +40 21 206 47 01
France
Roche
Tél: +33 (0) 1 47 61 40 00
Slovenija
Roche farmacevtska družba d.o.o. Tel: +386 - 1 360 26 00
Hrvatska
Roche d.o.o.
Tel: +385 1 4722 333
Slovenská republika
Roche Slovensko, s.r.o. Tel: +421 - 2 52638201
Ireland, Malta
Roche Products (Ireland) Ltd. Ireland/L-Irlanda
Tel: +353 (0) 1 469 0700
Suomi/Finland
Roche Oy
Puh/Tel: +358 (0) 10 554 500
Ísland
Roche Pharmaceuticals A/S c/o Icepharma hf
Sími: +354 540 8000
Sverige
Roche AB
Tel: +46 (0) 8 726 1200
Italia
Roche S.p.A.
Tel: +39 - 039 2471
Latvija
Roche Latvija SIA
Tel: +371 - 6 7039831
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu/ ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
Instrukcja rozcieńczania
Dla zaleconej dawki 840 mg: z fiolki pobrać czternaście ml koncentratu produktu leczniczego Tecentriq, a następnie pobraną ilość rozcieńczyć w chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w postaci roztworu do wstrzykiwań znajdującego się w worku infuzyjnym wykonanym z polichlorku winylu (PCW), poliolefin (PO), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP).
Dla zaleconej dawki 1200 mg: z fiolki pobrać dwadzieścia ml koncentratu produktu leczniczego Tecentriq, a następnie pobraną ilość rozcieńczyć w chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w postaci roztworu do wstrzykiwań znajdującego się w worku infuzyjnym wykonanym z polichlorku winylu (PCW), poliolefin (PO), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP).
Dla zaleconej dawki 1680 mg: z dwóch fiolek pobrać dwadzieścia osiem ml koncentratu produktu leczniczego Tecentriq 840 mg, a następnie pobraną ilość rozcieńczyć w chlorku sodu o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) w postaci roztworu do wstrzykiwań znajdującego się w worku infuzyjnym wykonanym z polichlorku winylu (PCW), poliolefin (PO), polietylenu (PE) lub polipropylenu (PP).
Po rozcieńczeniu końcowe stężenie rozcieńczonego roztworu powinno wynosić pomiędzy 3,2 mg/ml a 16,8 mg/ml. Worek infuzyjny należy delikatnie odwracać dnem do góry, aby wymieszać roztwór, unikając wytworzenia piany. Po przygotowaniu roztwór należy natychmiast podać pacjentowi.
Produkty lecznicze podawane drogą pozajelitową należy uważnie obejrzeć pod kątem obecności cząstek i przebarwień, zanim lek zostanie podany pacjentowi. W razie stwierdzenia cząstek lub przebarwień, roztworu nie należy używać.
Nie obserwowano niezgodności pomiędzy produktem leczniczym Tecentriq a wchodzącą w kontakt z produktem powierzchnią worków infuzyjnych, wykonanych z PCW, PO, PE lub PP. Ponadto, nie obserwowano niezgodności z wbudowanymi filtrami o membranach składających się z polieterosulfonu lub polisulfonu oraz zestawami infuzyjnymi i innymi materiałami do infuzji wykonanymi z PCW, PE, polibutadienu lub polieterouretanów. Stosowanie wbudowanych filtrów membranowych jest opcjonalne.
Rozcieńczony roztwór
Wykazano, że produkt leczniczy zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez okres do 24 godzin w temperaturze ≤30°C i przez okres do 30 dni w temperaturze od 2°C do 8°C od czasu przygotowania.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór do infuzji należy natychmiast zużyć. Jeśli roztwór nie zostanie natychmiast zużyty, za czas i warunki przechowywania roztworu przed podaniem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinno trwać to dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C lub 8 godzin w temperaturze otoczenia (≤25°C), chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i atestowanych warunkach aseptycznych.
Sposób podawania
Produkt leczniczy Tecentriq jest przeznaczony do podawania dożylnego. Infuzji nie wolno podawać w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego lub bolusa.
Pierwszą dawkę produktu leczniczego Tecentriq należy podawać przez 60 minut. Jeśli pierwsza infuzja jest dobrze tolerowana, wszystkie kolejne infuzje można podawać w czasie 30 minut.
Nie należy jednocześnie podawać innych produktów leczniczych przez tę samą linię infuzyjną.
Usuwanie
Należy zminimalizować usuwanie produktu leczniczego Tecentriq do środowiska. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Tecentriq 1875 mg roztwór do wstrzykiwańatezolizumab
1. Co to jest lek Tecentriq i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Tecentriq
Tecentriq jest lekiem przeciwnowotworowym zawierającym substancję czynną atezolizumab.
- Należy on do grupy leków zwanych przeciwciałami monoklonalnymi.
- Przeciwciało monoklonalne to typ białka opracowany w celu rozpoznawania i przyłączania się do swoistych celów molekularnych w organizmie.
- To przeciwciało może wspierać układ immunologiczny w walce z chorobą nowotworową.
W jakim celu stosuje się lek Tecentriq
Lek Tecentriq jest stosowany u osób dorosłych w leczeniu:
- rodzaju raka pęcherza moczowego, zwanego rakiem urotelialnym
- rodzaju raka płuca, zwanego niedrobnokomórkowym rakiem płuca
- rodzaju raka płuca, zwanego drobnokomórkowym rakiem płuca
- rodzaju raka piersi, zwanego potrójnie ujemnym rakiem piersi
- rodzaju raka wątroby, zwanego rakiem wątrobowokomórkowym
Pacjenci mogą otrzymać lek Tecentriq, gdy rak rozprzestrzenił się do innych części ciała lub nawrócił po wcześniejszym leczeniu.
Pacjenci mogą otrzymać lek Tecentriq, gdy rak płuca nie rozprzestrzenił się do innych części ciała, a leczenie zostanie zastosowane po operacji i chemioterapii. Leczenie zastosowane po operacji nazywane jest terapią adiuwantową.
Lek Tecentriq może być podawany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Ważne, aby przeczytać także ulotki dołączone do opakowań innych leków przeciwnowotworowych przyjmowanych przez pacjenta. W razie jakichkolwiek pytań związanych z tymi lekami należy zwrócić się do lekarza prowadzącego.
Jak działa lek Tecentriq
Lek Tecentriq działa poprzez przyłączanie się do specyficznego białka znajdującego się w organizmie, zwanego „ligandem receptora-programowanej śmierci typu 1 (PD-L1)”. To białko hamuje układ odpornościowy (obronny) organizmu, chroniąc tym samym komórki raka przed atakiem ze strony komórek układu odpornościowego. Przyłączając się do tego białka, lek Tecentriq wspomaga układ odpornościowy w zwalczaniu choroby nowotworowej.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tecentriq
Nie przyjmować leku Tecentriq:
- jeśli pacjent ma uczulenie na atezolizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
W razie wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed przyjęciem leku Tecentriq.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tecentriq należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli:
- u pacjenta występuje choroba autoimmunologiczna (choroba, w której organizm atakuje własne komórki)
- pacjent został poinformowany, że choroba nowotworowa rozprzestrzeniła się do mózgu
- u pacjenta kiedykolwiek wcześniej występowało zapalenie płuc
- u pacjenta występowało lub występuje przewlekłe wirusowe zakażenie wątroby, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu B (HBV) lub wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV)
- u pacjenta występuje zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub nabyty zespół upośledzonej odporności (AIDS)
- u pacjenta występuje poważna choroba sercowo-naczyniowa (serca) lub zaburzenia krwi lub uszkodzenie narządów spowodowane niewystarczającym ukrwieniem
- u pacjenta występowały poważne działania niepożądane z powodu stosowania innych terapii przeciwciałami wspomagającymi układ odpornościowy w walce z rakiem
- pacjent otrzymał leki pobudzające układ immunologiczny
- pacjent otrzymał leki hamujące układ immunologiczny
- pacjent otrzymał żywą atenuowaną szczepionkę
- pacjent otrzymał lek na infekcję (antybiotyk) w ciągu ostatnich dwóch tygodni
Lek Tecentriq oddziałuje na układ immunologiczny. Może powodować stan zapalny w pewnych częściach organizmu. Ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych może być większe, gdy u pacjenta występuje już choroba autoimmunologiczna (stan, w którym organizm atakuje własne komórki). U pacjenta mogą również wystąpić częste zaostrzenia objawów choroby autoimmunologicznej, które w większości przypadków mają łagodny przebieg.
Jeśli którakolwiek z tych sytuacji odnosi się do pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości czy tak nie jest), należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed przyjęciem leku Tecentriq.
Lek Tecentriq może powodować pewne działania niepożądane, o których należy natychmiast powiedzieć lekarzowi prowadzącemu. Mogą one wystąpić po kilku tygodniach lub kilku miesiącach od przyjęcia ostatniej dawki leku. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi w razie zauważenia któregokolwiek z następujących objawów:
- zapalenia płuc: objawy mogą obejmować wystąpienie lub nasilenie kaszlu, duszność i ból w klatce piersiowej
- zapalenia wątroby: objawy mogą obejmować zażółcenie skóry lub oczu, nudności, wymioty, krwawienie lub występowanie siniaków, ciemne zabarwienie moczu i ból brzucha
- zapalenia jelit: objawy mogą obejmować biegunkę (wodniste, luźne lub miękkie stolce), obecność krwi w kale i ból brzucha
- zapalenia tarczycy, nadnerczy i przysadki (niedoczynności tarczycy, nadczynności tarczycy, niedoczynności nadnerczy lub zapalenia przysadki mózgowej): objawy mogą obejmować zmęczenie, utratę masy ciała, przyrost masy ciała, zmiany nastroju, wypadanie włosów, zaparcie, zawroty głowy, bóle głowy, wzmożone pragnienie, nasilenie oddawania moczu i zmiany widzenia
- cukrzycy typu 1, w tym ciężkiego, czasem zagrażającego życiu stanu wywołanego obecnością kwasu we krwi spowodowanego cukrzycą (cukrzycowa kwasica ketonowa): do objawów może należeć większe niż zazwyczaj uczucie głodu lub pragnienia, potrzeba częstszego oddawania moczu, utrata masy ciała, uczucie zmęczenia lub trudności z jasnym myśleniem, słodki lub owocowy oddech, słodki lub metaliczny posmak w ustach, zmieniony zapach moczu lub potu, nudności lub wymioty, ból brzucha, głęboki lub szybki oddech
- zapalenia mózgu lub zapalenia błony otaczającej mózg i rdzeń kręgowy (zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych): objawy mogą obejmować sztywność karku, ból głowy, gorączkę, dreszcze, wymioty, wrażliwość oczu na światło, splątanie i senność
- zapalenia lub zaburzeń nerwów (neuropatii): objawy mogą obejmować osłabienie mięśni rąk i nóg lub mięśni twarzy, podwójne widzenie, trudności z mówieniem i żuciem, drętwienie i mrowienie rąk i stóp
- zapalenia rdzenia kręgowego: objawy mogą obejmować ból, nietypowe odczucia takie jak drętwienie, mrowienie, uczucie zimna lub pieczenia, osłabienie siły rąk lub nóg oraz problemy z pęcherzem i jelitami
- zapalenia trzustki: objawy mogą obejmować ból brzucha, nudności i wymioty
- zapalenia mięśnia sercowego: objawy mogą obejmować skrócony oddech, zmniejszoną tolerancję wysiłku, uczucie zmęczenia, ból w klatce piersiowej, obrzęk wokół kostek lub obrzęk nóg, nieregularną czynność serca oraz omdlenia
- zapalenia nerek: objawy mogą obejmować zmiany w ilości i kolorze oddawanego moczu, ból w obrębie miednicy oraz obrzęk ciała i mogą doprowadzić do niewydolności nerek
- zapalenia mięśni: objawy mogą obejmować słabość mięśni, zmęczenie po chodzeniu lub staniu, potykanie lub przewracanie się oraz problemy z połykaniem i oddychaniem
- ciężkich reakcji związanych ze wstrzyknięciem, w tym ciężkich reakcji alergicznych (zdarzeń występujących w trakcie wstrzyknięcia lub w czasie jednego dnia po wstrzyknięciu) mogących obejmować gorączkę, dreszcze, duszność i uderzenia gorąca na twarzy
- ciężkich reakcji skórnych (SCARs): które mogą obejmować wysypkę, świąd, powstawanie pęcherzy na skórze, łuszczenie się skóry lub owrzodzenia i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej lub błonie śluzowej nosa, gardła lub narządów płciowych
- zapalenia worka osierdziowego, w którym znajduje się serce, z towarzyszącym (w pewnych przypadkach) nagromadzeniem się płynu w worku (choroby osierdzia): objawy są podobne do tych występujących w przebiegu zapalenia mięśnia sercowego i mogą obejmować ból w klatce piersiowej (w przypadku zapalenia worka osierdziowego zwykle ból w przedniej części klatki piersiowej, ostry oraz nasilający się podczas głębokiego oddechu i ulegający złagodzeniu w pozycji siedzącej przy pochylaniu się do przodu), kaszel, nieregularne bicie serca, obrzęk wokół kostek, obrzęk nóg i brzucha, duszność, zmęczenie i omdlenia
- stanu, w którym układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele zwalczających zakażenie komórek zwanych histiocytami i limfocytami, co może wywołać różnorodne objawy (limfohistiocytoza hemofagocytarna): objawy mogą obejmować powiększenie wątroby i (lub) śledziony, wysypkę skórną, powiększenie węzłów chłonnych, problemy z oddychaniem, łatwe powstawanie siniaków, zaburzenia nerek i problemy z sercem
- zapalenie środkowej warstwy oka (zapalenie błony naczyniowej oka): objawy mogą obejmować bolesne zaczerwienienie oka, zaburzenia widzenia lub nadwrażliwość na światło
nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość autoimmunohemolityczna):
objawy mogą obejmować bladość skóry, zmęczenie, duszność, ciemne zabarwienie moczu
W razie stwierdzenia któregokolwiek z powyższych objawów należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu. Szczególnie ważne, aby natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią jednocześnie objawy różnych chorób wymienionych powyżej, na przykład objawy dotyczące serca, mięśni i widzenia.
Nie należy podejmować samodzielnych prób leczenia innymi lekami. Lekarz prowadzący może:
- podać pacjentowi inne leki zapobiegające powikłaniom i łagodzące objawy
- odłożyć podanie kolejnej dawki leku Tecentriq
- przerwać leczenie lekiem Tecentriq.
Badania diagnostyczne i kontrolne
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz prowadzący wykona badania kontrolne, aby ocenić ogólny stan zdrowia pacjenta. Podczas leczenia u pacjenta będą również wykonywane badania krwi.
Dzieci i młodzież
Tego leku nie należy podawać dzieciom ani młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku Tecentriq nie zostały ustalone w tej grupie wiekowej.
Lek Tecentriq a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków dostępnych bez recepty, w tym leków ziołowych.
Ciąża i antykoncepcja
- Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
- Pacjentki w ciąży nie otrzymają leku Tecentriq, chyba że lekarz prowadzący uzna to za konieczne, ponieważ wpływ leku Tecentriq na kobiety w ciąży nie jest znany – istnieje możliwość, że lek zaszkodzi nienarodzonemu dziecku.
Jeśli pacjentka jest zdolna do zajścia w ciążę, powinna stosować skuteczne metody antykoncepcji:
- podczas leczenia lekiem Tecentriq i
- przez 5 miesięcy od przyjęcia ostatniej dawki.
- Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia lekiem Tecentriq, powinna powiedzieć o tym lekarzowi.
Karmienie piersią
Nie wiadomo czy lek Tecentriq przenika do mleka kobiecego. Należy zapytać lekarza o to, czy przerwać karmienie piersią, czy zakończyć leczenie lekiem Tecentriq.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Tecentriq ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli pacjent odczuwa zmęczenie, nie powinien prowadzić pojazdów, ani obsługiwać maszyn do czasu aż poczuje się lepiej.
Lek Tecentriq zawiera polisorbat (E 432)
Ten lek zawiera 9 mg polisorbatu 20 w każdej dawce 15 ml, co odpowiada stężeniu 0,6 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek reakcje alergiczne.
Karta dla Pacjenta
Ważne informacje zawarte w tej ulotce można znaleźć w Karcie dla Pacjenta, którą pacjent otrzymał od lekarza. Ważne, aby zatrzymać tę Kartę dla Pacjenta i pokazać ją swojemu partnerowi lub opiekunom.
3. Jak stosować lek Tecentriq
Lek Tecentriq będzie podawany przez lekarza doświadczonego w leczeniu raka.
Lek Tecentriq występuje w dwóch różnych formach (postaciach):
- jedna jest podawana jako wlew do żyły (infuzja dożylna)
- druga jest podawana jako wstrzyknięcie pod skórę (wstrzyknięcie podskórne).
Lekarz może rozważyć zmianę leczenia podskórnego lekiem Tecentriq na leczenie dożylne lekiem Tecentriq (i na odwrót), jeśli uzna to za właściwe.
Jaka dawka leku Tecentriq będzie podawana podskórnie
Zalecana dawka leku Tecentriq w postaci roztworu do wstrzykiwań wynosi 1875 mg co trzy tygodnie.
Jak podskórnie podawany jest lek Tecentriq
Lek Tecentriq podaje się we wstrzyknięciu pod skórę (wstrzyknięciu podskórnym).
- Lek będzie wstrzykiwany przez około 7 minut
- Miejsce wstrzyknięcia będzie zmieniane pomiędzy lewym a prawym udem
- Lekarz lub pielęgniarka upewnią się, że każde wstrzyknięcie jest podawane w nowe miejsce (co najmniej 2,5 cm od miejsca poprzedniego wstrzyknięcia) oraz w miejsce, gdzie skóra nie jest zaczerwieniona, zasiniała, tkliwa lub stwardniała
- Inne leki należy podawać w inne miejsca
Jak długo trwa leczenie
Lekarz będzie stosował lek Tecentriq u pacjenta tak długo, jak długo pacjent będzie odnosił korzyści z leczenia. Jednak stosowanie tego leku może zostać przerwane, jeśli działania niepożądane staną się zbyt dużym problemem.
Pominięcie przyjęcia leku Tecentriq
Jeśli pacjent pominie wizytę, należy natychmiast umówić się na kolejną. Aby leczenie było w pełni skuteczne, bardzo ważne jest regularne przyjmowanie wstrzyknięć leku.
Przerwanie stosowania leku Tecentriq
Nie należy przerywać leczenia lekiem Tecentriq bez omówienia tego z lekarzem prowadzącym, ponieważ przerwanie leczenia może zakończyć działanie leku.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent zauważy u siebie niżej wymienione działania niepożądane lub jeśli działania te się nasilą. Działania niepożądane mogą wystąpić po kilku tygodniach lub miesiącach od przyjęcia ostatniej dawki. Nie należy samodzielnie rozpoczynać leczenia innymi lekami.
Lek Tecentriq podawany w monoterapii
Niżej wymienione działania niepożądane były zgłaszane w badaniach klinicznych z lekiem Tecentriq podawanym jako jedyny lek (w monoterapii):
Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów
- gorączka
- nudności
- wymioty
- uczucie dużego zmęczenia i braku energii (uczucie zmęczenia)
- brak energii
- swędzenie skóry
- biegunka
- ból stawów
- wysypka
- utrata apetytu
- duszność
- zakażenie układu moczowego
- ból pleców
- kaszel
- ból głowy
- mała liczba krwinek czerwonych, co może powodować uczucie zmęczenia i duszności
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów
- zapalenie płuc (niezakaźne zapalenie płuc)
obniżone stężenie tlenu, co może powodować duszność, jako konsekwencja zapalenia płuc
(niedotlenienie)
- ból brzucha
- ból mięśni i kości
- zapalenie wątroby
- wzrost aktywności enzymów wątrobowych (widoczny w badaniach), co może być objawem zapalenia wątroby
- trudności z połykaniem
- małe stężenie potasu (hipokaliemia) lub sodu we krwi (hiponatremia) stwierdzane w badaniach krwi
- niskie ciśnienie krwi (hipotensja)
- zmniejszona aktywność tarczycy (niedoczynność tarczycy)
- reakcje związane z infuzją leku (reakcja związana z infuzją, nadwrażliwość, zespół uwalniania cytokin lub reakcja anafilaktyczna)
- choroba grypopodobna
- dreszcze
- zapalenie jelit
- mała liczba płytek krwi, która może zwiększać skłonność do występowania siniaków lub krwawienia (małopłytkowość)
- wysokie stężenie cukru we krwi
- przeziębienie (zapalenie nosa i gardła)
- ból jamy ustnej i gardła lub suchość w jamie ustnej
- suchość skóry
- nieprawidłowe wyniki badań nerek (możliwe uszkodzenie nerek)
- nadmierna aktywność tarczycy (nadczynność tarczycy)
- zapalenie worka osierdziowego, w którym znajduje się serce, z towarzyszącym (w pewnych przypadkach) nagromadzeniem się płynu w worku (choroby osierdzia)
- reakcja w miejscu wstrzyknięcia
uszkodzenie nerwów mogące powodować drętwienie, ból i (lub) utratę funkcji ruchowych
(neuropatia obwodowa)
- zapalenie stawów
mała liczba krwinek białych z gorączką lub bez, co może zwiększać ryzyko zakażenia
(neutropenia)
- wysoka aktywność gamma-glutamylotransferazy w badaniach krwi
małe stężenie albumin (hipoalbuminemia), fosforanów (hipofosfatemia) lub wapnia
(hipokalcemia) w badaniach krwi
Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów
- zapalenie trzustki
- drętwienie lub porażenie, które mogą być objawami zespołu Guillaina-Barrégo
- zapalenie błony otaczającej rdzeń kręgowy i mózg
- małe stężenie hormonów nadnerczy
- cukrzyca typu 1 (w tym cukrzycowa kwasica ketonowa)
- zapalenie mięśni
- czerwone, suche, łuszczące się miejsca stwardniałej skóry (łuszczyca)
- zapalenie nerek
- świąd, pęcherze na skórze, łuszczenie się skóry lub jej owrzodzenia i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej lub błonie śluzowej nosa, gardła lub narządów płciowych, które to działania mogą być ciężkie (ciężkie reakcje skórne)
- zapalenie przysadki mózgowej (znajdującej się u podstawy mózgu)
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (wykazane w badaniach), co może być objawem zapalenia mięśni lub mięśnia sercowego
- zmiany na skórze i (lub) w okolicach genitaliów związane z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (zmiany liszajowe)
- zapalenie oka (zapalenie błony naczyniowej oka)
- stan zapalny w obrębie ścięgien (zapalenie pochewki ścięgnistej)
Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów
- zapalenie mięśnia sercowego
- myasthenia gravis – choroba powodująca osłabienie mięśni
- limfohistiocytoza hemofagocytarna, stan, w którym układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele zwalczających zakażenie komórek zwanych histiocytami i limfocytami, co może wywołać różnorodne objawy
- zapalenie rdzenia kręgowego
- osłabienie nerwów twarzowych i mięśni twarzy (niedowład twarzy/porażenie nerwu twarzowego)
- celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)
- rodzaj zakażenia wirusem opryszczki (zakażenie wirusem cytomegalii)
- choroba zapalna obejmująca głównie skórę, płuca i oczy (sarkoidoza)
- nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość autoimmunohemolityczna)
Inne działania niepożądane zgłaszane z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zapalenie pęcherza moczowego; objawy mogą obejmować częste lub bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu
brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych
(zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)
Lek Tecentriq podawany w leczeniu skojarzonym z lekami przeciwnowotworowymi
Następujące działania niepożądane zaobserwowano w badaniach klinicznych, gdy lek Tecentriq był podawany w leczeniu skojarzonym z lekami przeciwnowotworowymi:
Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów
- mała liczba krwinek czerwonych, co może powodować uczucie zmęczenia i duszność
mała liczba krwinek białych z gorączką lub bez, co może zwiększać ryzyko zakażenia
(neutropenia, leukopenia)
- mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), co może sprzyjać występowaniu siniaków lub krwawień
- zaparcie
uszkodzenie nerwów mogące powodować drętwienie, ból i (lub) utratę funkcji ruchowych
(neuropatia obwodowa)
- zbyt mała aktywność gruczołu tarczowego (niedoczynność tarczycy)
- utrata apetytu
- duszność
- biegunka
- mdłości
- swędzenie skóry
- wysypka
- ból stawów
- uczucie silnego zmęczenia
- gorączka
- ból głowy
- kaszel
- ból w mięśniach i kościach
- wymioty
- ból pleców
- brak energii
- zakażenie płuc
- przeziębienie (zapalenie nosa i gardła)
- wypadanie włosów
- wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)
- obrzęk rąk lub nóg
Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów
wyniki testów krwi wskazujące na niskie stężenie potasu (hipokaliemia) lub sodu
(hiponatremia)
- zapalenie jamy ustnej lub warg
- chrypka (dysfonia)
- niskie stężenie magnezu (hipomagnezemia), co może powodować osłabienie i skurcze mięśni, drętwienie i ból ramion i nóg
- obecność białka w moczu (proteinuria)
- zapalenie jelit
- omdlenia
- podwyższone stężenie enzymów wątrobowych (wykazane w badaniach) mogące świadczyć o zapaleniu wątroby
- zmiany w odczuwaniu smaku
- zmniejszenie liczby limfocytów (rodzaju białych krwinek), co wiąże się z podwyższonym ryzykiem infekcji
- nieprawidłowy wynik badania nerek (możliwe uszkodzenie nerek)
- nadmierna aktywność gruczołu tarczowego (nadczynność tarczycy)
- zawroty głowy
- reakcje związane z infuzją leku (reakcja związana z infuzją, nadwrażliwość, zespół uwalniania cytokin lub reakcja anafilaktyczna)
- ciężkie zakażenie krwi (sepsa)
- zapalenie stawów
- wysoka aktywność gamma-glutamylotransferazy w badaniach krwi
małe stężenie albumin (hipoalbuminemia), fosforanów (hipofosfatemia) lub wapnia
(hipokalcemia) w badaniach krwi
Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów
- czerwone, suche, łuszczące się miejsca stwardniałej skóry (łuszczyca)
- świąd, pęcherze na skórze, łuszczenie się skóry lub jej owrzodzenia i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej lub błonie śluzowej nosa, gardła lub narządów płciowych, które to działania mogą być ciężkie (ciężkie reakcje skórne)
- zapalenie worka osierdziowego, w którym znajduje się serce, z towarzyszącym (w pewnych przypadkach) nagromadzeniem się płynu w worku (choroby osierdzia)
- zapalenie przysadki mózgowej (znajdującej się u podstawy mózgu)
- stan zapalny w obrębie ścięgien (zapalenie pochewki ścięgnistej)
Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów
- limfohistiocytoza hemofagocytarna, stan, w którym układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele zwalczających zakażenie komórek zwanych histiocytami i limfocytami, co może wywołać różnorodne objawy
- osłabienie nerwów twarzowych i mięśni twarzy (niedowład twarzy/porażenie nerwu twarzowego)
- celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu pokarmów zawierających gluten)
- zmiany na skórze i (lub) w okolicach genitaliów związane z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (zmiany liszajowe)
- zapalenie oka (zapalenie błony naczyniowej oka)
- rodzaj zakażenia wirusem opryszczki (zakażenie wirusem cytomegalii)
- nieprawidłowy rozpad czerwonych krwinek (niedokrwistość autoimmunohemolityczna)
Inne działania niepożądane zgłaszane z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych
(zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)
W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek działań niepożądanych wymienionych powyżej lub nasilenia już istniejących działań niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Tecentriq
Lek Tecentriq będzie przechowywany przez fachowy personel medyczny w szpitalu lub przychodni. Szczegółowe warunki przechowywania podano niżej:
- Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i fiolce po skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
- Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Nie zamrażać.
- Przechowywać fiolkę w pudełku tekturowym w celu ochrony przed światłem.
- Nie używać, jeśli lek jest mętny, ma zmienioną barwę lub gdy widać w nim pływające cząstki.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Fachowy personel medyczny usunie leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Tecentriq
Substancją czynną jest atezolizumab. Każdy ml zawiera 125 mg atezolizumabu.
Jedna fiolka 15 ml zawiera 1875 mg atezolizumabu.
Pozostałe składniki to: histydyna, metionina, kwas octowy, sacharoza, polisorbat 20 (E 432)
(patrz punkt 2 „Lek Tecentriq zawiera polisorbat”), rekombinowana ludzka hialuronidaza (rHuPH20) i woda do wstrzykiwań.
Jak wygląda lek Tecentriq i co zawiera opakowanie
Lek Tecentriq jest roztworem do wstrzykiwań. Jest to przezroczysty roztwór w kolorze od bezbarwnego do lekko żółtawego.
Lek Tecentriq jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 szklaną fiolkę.
Podmiot odpowiedzialny
Roche Registration GmbH
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
Wytwórca
Roche Pharma AG
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
België/Belgique/Belgien, Luxembourg/Luxemburg N.V. Roche S.A.
Tél/Tel: +32 (0) 2 525 82 11
Lietuva
UAB “Roche Lietuva” Tel: +370 5 2546799
България
Рош България ЕООД Тел: +359 2 474 5444
Magyarország
Roche (Magyarország) Kft. Tel.: +36 - 1 279 4500
Česká republika
Roche s. r. O.
Tel: +420 - 2 20382111
Nederland
Roche Nederland B.V. Tel: +31 (0) 348 438000
Danmark
Roche Pharmaceuticals A/S Tlf.: +45 - 36 39 99 99
Norge
Roche Norge AS
Tlf: +47 - 22 78 90 00
Deutschland
Roche Pharma AG
Tel: +49 (0) 7624 140
Österreich
Roche Austria GmbH Tel: +43 (0) 1 27739
Eesti
Roche Eesti OÜ
Tel: + 372 - 6 177 380
Polska
Roche Polska Sp. z o.o. Tel.: +48 - 22 345 18 88
Ελλάδα, Κύπρος
Roche (Hellas) A.E.
Ελλάδα
Τηλ: +30 210 61 66 100
Portugal
Roche Farmacêutica Química, Lda Tel: +351 - 21 425 70 00
España
Roche Farma S.A.
Tel: +34 - 91 324 81 00
România
Roche România S.R.L. Tel: +40 21 206 47 01
France
Roche
Tél: +33 (0) 1 47 61 40 00
Slovenija
Roche farmacevtska družba d.o.o. Tel: +386 - 1 360 26 00
Hrvatska
Roche d.o.o.
Tel: +385 1 4722 333
Slovenská republika
Roche Slovensko, s.r.o. Tel: +421 - 2 52638201
Ireland, Malta
Roche Products (Ireland) Ltd. Ireland/L-Irlanda
Tel: +353 (0) 1 469 0700
Suomi/Finland
Roche Oy
Puh/Tel: +358 (0) 10 554 500
Ísland
Roche Pharmaceuticals A/S c/o Icepharma hf
Sími: +354 540 8000
Sverige
Roche AB
Tel: +46 (0) 8 726 1200
Italia
Roche S.p.A.
Tel: +39 - 039 2471
Latvija
Roche Latvija SIA
Tel: +371 - 6 7039831
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu/ ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
W celu uniknięcia błędów medycznych ważne, aby przed podaniem produktu leczniczego sprawdzić etykiety produktu w celu upewnienia się, że pacjentowi podawana jest właściwa postać leku (do podawania dożylnego lub do podawania podskórnego), zgodna z zaleceniami.
Przed podaniem produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań należy sprawdzić wzrokowo czy roztwór nie zawiera żadnych widocznych cząstek i czy nie zmienił zabarwienia.
Produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań jest gotowy do użycia, NIE należy go rozcieńczać ani mieszać z innymi produktami leczniczymi.
Produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań jest przeznaczony tylko do jednorazowego użycia i powinien być przygotowywany przez fachowy personel medyczny.
Nie zaobserwowano niezgodności między produktem leczniczym Tecentriq roztwór do wstrzykiwań a polipropylenem (PP), poliwęglanem (PC), stalą nierdzewną (SS), polichlorkiem winylu (PVC) i poliuretanami (PU).
Przygotowanie strzykawki
Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór do wstrzykiwań produktu leczniczego Tecentriq powinien zostać zużyty natychmiast po pobraniu z fiolki do strzykawki, ponieważ nie zawiera żadnych przeciwbakteryjnych substancji konserwujących ani środków bakteriostatycznych.
- Wyjąć fiolkę przechowywaną w lodówce i odczekać, aż roztwór osiągnie temperaturę pokojową.
Używając sterylnej igły pobrać z fiolki cały roztwór do wstrzykiwań produktu leczniczego
Tecentriq (zalecana igła 18G) do strzykawki.
Usunąć igłę służącą do pobrania roztworu i podłączyć zestaw do wstrzykiwań podskórnych (np.
igłę typu motylek) składający się z igły do wstrzykiwań ze stali nierdzewnej o grubości 23-25G. Do podania należy użyć zestawu do wstrzykiwań podskórnych, w którym resztkowa objętość NIE przekroczy 0,5 ml.
- W celu usunięcia powietrza z linii infuzyjnej należy napełniać linię zestawu do wstrzykiwań podskórnych roztworem produktu leczniczego do momentu, gdy roztwór dotrze do igły.
- Po napełnieniu i usunięciu nadmiaru płynu należy upewnić się, że strzykawka zawiera dokładnie 15 ml roztworu.
- Podać niezwłocznie, aby uniknąć zatkania się igły. NIE NALEŻY przechowywać przygotowanej strzykawki dołączonej do już napełnionego zestawu do wstrzykiwań podskórnych.
Jeśli dawka nie zostanie podana natychmiast, patrz punkt „Przechowywanie strzykawki” poniżej.
Przechowywanie strzykawki
- Jeśli roztwór nie zostanie natychmiast zużyty, za czas i warunki przechowywania roztworu przed podaniem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinno to trwać to dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2°C do 8°C, chyba że przygotowanie miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.
- Jeśli dawka nie będzie niezwłocznie podana, stosując technikę aseptyczną należy pobrać z fiolki cały roztwór do wstrzykiwań produktu leczniczego Tecentriq do strzykawki, biorąc pod uwagę objętość dawki (15 ml) i objętość potrzebną do wypełnienia zestawu do wstrzykiwań podskórnych. Zastąpić igłę służącą do pobrania zatyczką strzykawki. Na czas przechowywania NIE NALEŻY podłączać zestawu do wstrzykiwań podskórnych.
- Przygotowaną strzykawkę można przechowywać od momentu przygotowania do 30 dni w temperaturze od 2°C do 8°C i do 8 godzin w temperaturze ≤30°C w rozproszonym świetle dziennym.
- Jeśli strzykawka jest przechowywana w lodówce, przed podaniem należy odczekać aż roztwór osiągnie temperaturę pokojową.
Sposób podawania
Produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań nie jest przeznaczony do podawania dożylnego i należy go podawać wyłącznie we wstrzyknięciu podskórnym.
Przed podaniem, produkt leczniczy Tecentriq roztwór do wstrzykiwań należy wyjąć z lodówki i poczekać aż roztwór osiągnie temperaturę pokojową. W celu uzyskania instrukcji dotyczących używania i przygotowania produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań do podania, patrz punkt 6.6. Charakterystyki Produktu Leczniczego.
Należy podawać 15 ml produktu leczniczego Tecentriq roztwór do wstrzykiwań wstrzykując go podskórnie w udo przez około 7 minut. Zalecane jest użycie zestawu do wstrzykiwań podskórnych (np. igieł typu motylek). NIE NALEŻY podawać pacjentowi objętości roztworu, która pozostała w zestawie.
Miejsce wstrzyknięcia należy zmieniać wyłącznie pomiędzy prawym a lewym udem. Nowe wstrzyknięcia należy wykonywać co najmniej 2,5 cm od miejsca poprzednich wstrzyknięć i nigdy w okolice, gdzie skóra jest zaczerwieniona, zasiniała, tkliwa lub stwardniała. Jeśli to możliwe, podczas leczenia produktem leczniczym Tecentriq roztwór do wstrzykiwań inne produkty lecznicze przeznaczone do podawania podskórnego należy wstrzykiwać w inne obszary skóry.
Usuwanie
Należy zminimalizować usuwanie produktu leczniczego Tecentriq do środowiska. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Więcej informacji o leku Tecentriq
