Charakterystyka produktu leczniczego - Lorazepam Orion 2,5 mg
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Lorazepam Orion, 2,5 mg, tabletki
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka zawiera 2,5 mg lorazepamu.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda tabletka zawiera 122,80 mg laktozy jednowodnej.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka
Jasnożółte, okrągłe, płaskie tabletki niepowlekane o ściętych brzegacho rozmiarach około 8 mmx 3,1 mm, z symbolem „2,5” wytłoczonym po jednej stronie i głęboką linią podziału po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
U dorosłych w krótkotrwałym leczeniu zaburzeń lękowych lub w krótkotrwałym usuwaniu lęku i niepokoju związanego z objawami depresji.
Produkt leczniczy Lorazepam Orion jest wskazany tylko wtedy, kiedy leczenie niefarmakologiczne okazało się nieskuteczne, a choroba jest ciężka, wyniszczająca lub powoduje nadmierny niepokój upacjenta. Niepokój i napięcie związane ze stresem dnia codziennego z reguły nie wymagają stosowania leków przeciwlękowych.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie
Dawkowanie i czas leczenia należy określić indywidualnie dla każdego pacjenta. Należy zastosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki okres; w razie potrzeby dawkę można zwiększyć. Nie zaleca się długotrwałego stosowania produktu leczniczego. Na ogół czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 2–4 tygodni, włączając stopniowe odstawienie leku. Czas trwania leczenia nie powinien być przedłużany przed określeniem potrzeby kontynuacji leczenia i nie powinien przekraczać maksymalnie 2–3 miesięcy.
Nie zaleca się długotrwałego stosowania, ponieważ niewiele wiadomo o długoterminowym bezpieczeństwie stosowania i skuteczności, a lorazepam może wywoływać uzależnienie (patrz punkt 4.4).
Produkt leczniczy należy odstawiać stopniowo, ponieważ ryzyko wystąpienia objawów odstawienia oraz objawów zodbicia wzrasta po nagłym odstawieniu.
W leczeniu stanów lękowych średnia dobowa dawka wynosi od 2 mgdo 3 mg, w kilku dawkach podzielonych. Dawka dobowa może jednak wahać się od 1 do 7,5 mg. Największa dawka powinna być przyjmowana przed snem.
W leczeniu bezsenności w wyniku lęku lub przemijającego stresu sytuacyjnego pojedyncza dawka dobowa wynosi od 1 mg do 2 mg i zwykle podawana jest przed snem.
Dla dawek, których nie można uzyskać za pomocą tabletek o tej mocy zaleca się zastosowanie innej mocy produktu leczniczego Lorazepam Orion, dostępnej w obrocie (1 mg).
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania lorazepamu u dzieci.
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku oraz osłabionych zalecana dawka początkowa wynosi 1 mg na dobę, w dwóch dawkach podzielonych. Dawkowanie powinno być starannie dostosowane do potrzeb itolerancji pacjenta. Generalnie należy zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstęp między dawkami ustarszych i osłabionych pacjentów, jak również u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, lub przewlekłą niewydolnością oddechową. Tacy pacjenci powinni być często kontrolowani, a dawki powinny zostać starannie dobrane na podstawie reakcji pacjenta. W przypadku pacjentów wpodeszłym wieku oraz osłabionych zazwyczaj stosowana dawka powinna być zmniejszona o 50%, adawkowanie należy dostosować do potrzeb i tolerancji pacjenta.
Sposób podawania
Tabletki powinny być przyjmowane z płynem, niezależnie od posiłków. Podawanie po posiłku może powodować opóźnienie wchłaniania leku.
4.3 Przeciwwskazania
Lorazepam Orion jest przeciwwskazany u pacjentów z:
- nadwrażliwością na substancję czynną, inne benzodiazepiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
- zespołem bezdechu sennego;
- ciężką niewydolnością oddechową;
- miastenią (myasthenia gravis);
- ciężką niewydolnością wątroby.
4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Produkt leczniczy Lorazepam Orion nie jest wskazany w leczeniu podstawowym zaburzeń psychotycznych ani zaburzeń depresyjnych i nie powinien być stosowany w leczeniu pacjentów zdepresją, którzy nie stosują odpowiedniego leczenia przeciwdepresyjnego. Benzodiazepiny mogą mieć działanie odhamowujące i mogą wyzwalać skłonności samobójcze lub powodować nasilenie objawów u pacjentów z depresją. Dlatego u tych pacjentów należy stosować jedynie minimalne dawki.
Pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby należy często kontrolować, a dawkowanie powinno być starannie dostosowane do reakcji pacjenta. U tych pacjentów może być wystarczająca mniejsza dawka. Takie same środki ostrożności należy zastosować w leczeniu osób w podeszłym wieku iosłabionych oraz u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową.
Tak jak w przypadku innych środków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), benzodiazepiny mogą wywoływać encefalopatię u pacjentów z ciężką niewydolnością wątrobylub powodować pogorszenie wcześniej istniejącej encefalopatii wątrobowej. Z tego powodulorazepam należy stosować ostrożnie u pacjentów z encefalopatią wątrobową.
Podczas leczenia benzodiazepinami u niektórych pacjentów występowała trombocytopenia, agranulocytoza lub pancytopenia, a także w niektórych przypadkach obserwowano zwiększoną aktywność enzymów wątrobowych. Jeśli konieczne jest powtórzenie cyklu leczenia, należy okresowo kontrolować morfologię krwi oraz czynność wątroby.
Podczas leczenia benzodiazepinami zgłaszano ciężkie reakcje anafilaktyczne. Przypadki występowania obrzęku naczynioruchowego, obejmującego język, nagłośnię lub krtań, zgłaszano po pierwszej lub kolejnej dawce benzodiazepiny. U niektórych pacjentów występowała również duszność, uczucie duszenia się, nudności i wymioty. W niektórych przypadkach pacjenci wymagali leczenia doraźnego i farmakoterapii. Jeśli obrzęk naczynioruchowy obejmuje język, nagłośnię lub krtań, może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych, a nawet dozgonu. Benzodiazepinynie mogą być stosowaneu pacjentów, u których w przeszłości występował obrzęk naczynioruchowy związany ze stosowaniem tych leków.
Chociaż niedociśnienie tętnicze występuje rzadko, benzodiazepiny należy stosować ostrożnie upacjentów, uktórych spadek ciśnienia krwi może spowodować powikłania ze strony układu krążenia lub mózgowe. Jest to szczególnie ważne u pacjentów w podeszłym wieku.
Należy zachować ostrożność w razie leczenia pacjentów z ostrą jaskrą z wąskim kątem przesączania.
Lorazepam należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów zataksją rdzeniowo -móżdżkową.
Lęk może być objawem wielu innych chorób. Należy wziąć pod uwagę, że lęk może być związany zchorobą zasadniczą o charakterze somatycznym lub psychicznym, dla której istnieje swoiste leczenie.
Czas trwania leczenia
Należy ocenić potrzebę kontynuacji stosowania produktu leczniczego Lorazepam Orion, jeśli czas trwania leczenia przekroczy 4 tygodnie, a następnie regularnie podczas terapii. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać maksymalnie 2–3 miesięcy.
Depresja oddechowa
Stosowanie benzodiazepin, w tym lorazepamu, może powodować depresję oddechową, która może prowadzić do zgonu.
Uzależnienie
Stosowanie benzodiazepin może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Leczenie farmakologiczne lęku powinno być zawsze wspomagające. W miarę możliwości leczenie powinien rozpoczynać, prowadzić i kończyć ten sam lekarz.
Lorazepamma potencjał uzależniający. Przyjmowanie produktu leczniczego codziennie, przez kilka tygodni powoduje ryzyko rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego, nie tylko w przypadku nadmiernego stosowania zbyt dużych dawek produktu leczniczego, ale także podczas przyjmowania dawek terapeutycznych. Ryzyko uzależnienia wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia i jest większe u pacjentów uzależnionych od innych leków lub alkoholu w wywiadzie, a także u chorych ze znacznymi zaburzeniami osobowości. Nie należy zatem stosować tego produktu leczniczego u narkomanów i alkoholików.
Objawy odstawienia
W przypadku rozwinięcia się uzależnienia fizycznego, nagłe przerwanie leczenia może doprowadzić do objawów odstawienia. Objawy związane z odstawianiem benzodiazepin obejmują: bóle głowy, bóle mięśni, lęk, napięcie, depresję, bezsenność, niepokój, splątanie, drażliwość, nadmierne pocenie się i zespół odstawienia (z odbicia), kiedyobjawy, które doprowadziły do leczenia benzodiazepinami, powracają w nasilonej postaci. Objawy te mogą być trudne do odróżnienia od pierwotnych dolegliwości, z powodu których produkt leczniczy został przepisany.
W ciężkich przypadkach mogą wystąpić następujące objawy odstawienia: poczucie nierealności, depersonalizacja, nadwrażliwość na dźwięki, szumy uszne, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i kontakt fizyczny, ruchy mimowolne, wymioty, omamy i drgawki. Drgawki mogą występować częściej u pacjentów z obecnością drgawek w wywiadzie lub przyjmujących leki obniżające próg drgawkowy, np. leki przeciwdepresyjne.
Objawy odstawienia, szczególnie te ciężkie, występują częściej u pacjentów, którzy stosowali duże dawki przez długi czas. Objawy odstawienia obserwowano również po zakończeniu leczenia benzodiazepinami w dawkach terapeutycznych, zwłaszcza w razie nagłego przerwania leczenia. Ryzyko wystąpienia objawów odstawienia/zespołu odstawienia (z odbicia) wzrasta po nagłym przerwaniu leczenia. Produkt leczniczy należy więc odstawiać stopniowo.
Niepamięć
W związku ze stosowaniem benzodiazepin opisywano przemijającą niepamięć następczą oraz zaburzenia pamięci. Ryzyko niepamięci następczej należy brać pod uwagę, jeśli produkt leczniczy jest przyjmowany w ciągu dnia lub jeśli czas działania leku prawdopodobnie przekracza czas snu pacjenta. Pacjenci powinni zapewnić sobie okres nieprzerwanego snu, który jest wystarczający do zniesienia działania leku (np. od 7 do 8 godzin). Ponadto, pacjenci powinni otrzymać dokładne wskazówki, dotyczące zachowania w życiu codziennym, z uwzględnieniem szczególnych sytuacji życiowych (np. aktywność zawodowa).
Reakcje psychiczne i paradoksalne
Podczas stosowania benzodiazepinsporadycznie zgłaszano reakcje paradoksalne. Reakcje te obejmują niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresywność, urojenia, gniew, koszmary senne, omamy, psychozy iniewłaściwe zachowanie. Są one bardziej prawdopodobne u dzieci i osób starszych. W razie ich wystąpienia należy przerwać stosowanie leku.
Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem z opioidami
Jednoczesne stosowanie produktu leczniczego Lorazepam Orionz opioidami może powodować uspokojenie, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Ze względu na tezagrożenia, jednoczesne przepisywanie leków uspokajających, takich, jak benzodiazepiny lub podobne leki, takie, jak produkt leczniczy Lorazepam Orion, z opioidamimożna rozważać tylko wtedy, gdy nie jest możliwe zastosowanie innych metod leczenia.
Jeśli zostanie podjęta decyzja o przepisaniu produktu leczniczego Lorazepam Orion jednocześnie zopioidami, należy zastosować najmniejszą, skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy (patrz również punkt 4.2 „Dawkowanie i sposób podawania”).
Należy monitorować pacjentów czy nie występują u nich objawy podmiotowe i przedmiotowe depresji oddechowej oraz uspokojenia. W związku z tym, bezwzględnie zaleca się, aby poinformować pacjentów i ich opiekunów o możliwości wystąpienia takich objawów (patrz punkt 4.5).
Alkohol
Podczas leczenia lorazepamem należy unikać spożywania alkoholu (patrz punkt 4.5).
Pacjenci w podeszłym wieku
Lorazepam należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów w podeszłym wieku, zewzględu na ryzyko sedacjii (lub) osłabienia układu mięśniowo-szkieletowego, co może w tejpopulacji zwiększać ryzyko upadków i przyczyniać się do ciężkich następstw. U pacjentów w podeszłym wieku należy stosować zmniejszoną dawkę (patrz punkt 4.2 Dawkowanie).
Substancja pomocnicza o znanym działaniu
Lorazepam Orion zawiera laktozę jednowodną. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany upacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji
Opioidy
W przypadku jednoczesnego stosowania leków uspokajających, takich, jak benzodiazepiny lub podobne leki, takie, jak produkt leczniczy Lorazepam Orion, z opioidamizwiększa ryzyko wystąpienia uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki oraz zgonu, ze względu na addytywne działanie na ośrodkowy układ nerwowy. Należy stosować najmniejszą, skuteczną dawkę, aczas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy (patrz punkt 4.4).
Dodatkowo, opioidowe leki przeciwbólowe w połączeniu z benzodiazepinami mogą powodować nasilenie euforii i prowadzić do zwiększenia uzależnienia psychicznego.
Stosowanie lorazepamu równocześnie z innymi produktami leczniczymi, hamującymi czynność OUN (np. leki przeciwlękowe, przeciwdepresyjne, nasenne / uspokajające, barbiturany, leki przeciwpsychotyczne, przeciwdrgawkowe, znieczulające, beta-adrenolityki, i uspokajające leki przeciwhistaminowe) oraz z alkoholem może powodować interaktywne nasilenie działania depresyjnego na OUN. Jeśli to możliwe, należy unikać jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych. Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy stosować mniejsze dawki lorazepamu.
Przeciwpadaczkowe produkty lecznicze
Badania farmakokinetyczne dotyczące potencjalnych interakcji między benzodiazepinami iprzeciwpadaczkowymi produktami leczniczymi dostarczyły sprzecznych wyników. Zgłaszano zarówno zmniejszenie, jak i zwiększenie stężeń substancji czynnych, a także brak zmian.
Jednoczesne stosowanie fenobarbitalu może prowadzić do addytywnego działania na OUN. Należy zwrócić szczególną uwagę na dostosowanie dawki w początkowej fazie leczenia.
Działania niepożądane mogą być bardziej widoczne w przypadku pochodnych hydantoiny lub barbituranów.
Walproinian może hamować glukuronidację lorazepamu (wzrost stężenia w surowicy: zwiększone ryzyko wystąpienia senności). Dawki lorazepamu należy zmniejszyć do około 50% w przypadku jednoczesnego podawania z walproinianem.
Klozapina
Jednoczesne stosowanie klozapiny i lorazepamu może powodować znaczne uspokojenie, nadmierne ślinienie i ataksję.
Inne produkty lecznicze nasilające działanie uspokajające
Cyzapryd, lofeksydyna, nabilon, disulfiram i leki zwiotczające mięśnie – baklofeni tyzanidyna. Nasilenie działania uspokajającego może również wystąpić podczas stosowania alfa-adrenolityków lub moksonidyny.
Związki mające wpływ na enzymy wątrobowe
Ryfampicyna może nasilać metabolizm lorazepamu.
Działanie hipotensyjne
Leki przeciwnadciśnieniowe, rozszerzające naczynia i diuretyki: nasilenie działania hipotensyjnego przez inhibitory konwertazy angiotensyny (ang. Angiotensin Converting Enzyme – ACE), alfa-adrenolityki, antagonistów receptora angiotensyny II, antagonistów kanału wapniowego, adrenolityki, beta-adrenolityki, moksonidynę, azotany, hydralazynę, minoksydyl, nitroprusydek sodu i leki moczopędne.
Inne interakcje
Jednoczesne stosowanie lorazepamu i probenecydumoże powodować szybszy początek działania lub przedłużenie czasu działania lorazepamu ze względu na dłuższy okres półtrwania oraz zmniejszenie całkowitego klirensu. Dawki lorazepamu należy zmniejszyć do około 50% w przypadku jednoczesnego podawania z probenecydem.
Stosowanie kofeiny, teofiliny i aminofiliny może zmniejszać skuteczność benzodiazepin, w tym lorazepamu.
Alkohol
Nie należy stosować lorazepamu z alkoholem. Jednoczesne stosowanie lorazepamu i etanolu powoduje nasilenie działania uspokajającego.
4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ciąża
Doświadczenia nad stosowaniem u człowieka pokazują, że benzodiazepiny mogą powodować wady wrodzone, jeśli stosowane są w okresie ciąży.
Nie należy stosować benzodiazepinw okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym i ostatnim trymestrze. Jeśli produkt leczniczy jest przepisywany kobiecie w wieku rozrodczym, należy ją poinformować, aby skontaktowała się z lekarzem odnośnie zaprzestania stosowania produktu leczniczego, jeśli zamierza zajść w ciążę lub podejrzewa, że jest w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia.
Benzodiazepiny mogą powodować uszkodzenia płodu, jeśli są stosowane w okresie ciąży. Liczne badania wykazują, że stosowanie leków przeciwlękowych, takich jak diazepam, chlordiazepoksyd imeprobamat, wiąże się ze wzrostem ryzyka wystąpienia wad wrodzonych. Badania próbek krwi pępowinowej u ludzi pokazują, że benzodiazepiny i ich glukuroniany przenikają przez łożysko idocierają do płodu. Dzieci matek, które przyjmowały benzodiazepiny przed porodem przez kilka tygodni lub dłużej, wykazywały objawy odstawienia w okresie poporodowym. U noworodków urodzonych przez matki, które przyjmowały benzodiazepiny w późnym okresie ciąży lub podczas porodu obserwowano zmniejszenie aktywności, hipotonię, hipotermię, depresjęoddechową, bezdech, problemy z karmieniem i zaburzenia odpowiedzi metabolicznej na zimno.
U noworodków sprzęganie lorazepamu wydaje się przebiegać powoli, a glukuroniany są wykrywane w moczu przez ponad siedem dni. Glukuronidacja lorazepamu może kompetycyjnie hamować sprzęganie bilirubiny, co prowadzi do hiperbilirubinemii u noworodków.
Karmienie piersią
Lorazepam przenika do mleka ludzkiego, wpływając na noworodki/dzieci karmione piersią przez leczone matki. Należy podjąć decyzję dotyczącą przerwania karmienia piersią lub przerwania/zaniechania leczenia lorazepamem, uwzględniając korzyści dla dziecka wynikające zkarmienia piersią oraz korzyści dla matki związane z leczeniem. U niemowląt matek karmiących piersią iprzyjmujących benzodiazepiny obserwowano ospałość i niezdolność do ssania. Należy obserwować niemowlęta pod kątem efektów farmakologicznych (włączając ospałość i drażliwość).
4.7 Wpływ na zdolnośćprowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lorazepamwywiera umiarkowany lub znaczny wpływ na zdolność reagowania, poprzez działanie uspokajające, nasenne i zwiotczające mięśnie. Mogą również wystąpić działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy. Należy o tym pamiętać podczas wykonywania czynności wymagających zachowania czujności i uwagi, np. prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy unikać prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn ani nie wykonywać potencjalnie niebezpiecznych czynności do czasu ustalenia, czy produkt leczniczy wpływa u pacjenta na zdolność wykonywania tych czynności.
4.8 Działania niepożądane
Działania niepożądane występują zwykle na początku leczenia i na ogół zmniejszają się lub znikają podczas dalszego stosowania lub po zmniejszeniu dawki.
Częstość występowania określa się następująco: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Rzadko | Dyskrazja (trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia) |
| Zaburzenia układu immunologicznego | Bardzo rzadko | Reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilatyczne / rzekomoanafilaktyczne, |
| Częstość nieznana | Obrzęk naczynioruchowy | |
| Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | Niezbyt często | Zmiany apetytu |
| Bardzo rzadko | Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (ang. Syndrome of Inappropriate Antidiuretic Hormone Secrection – SIADH), hiponatremia | |
| Zaburzenia psychiczne | Często | Dezorientacja, depresja, ujawnienie depresji |
| Niezbyt często | Zmiany libido, osłabienie orgazmu, stłumienie emocji | |
| Bardzo rzadko | Brak zahamowań, euforia, myśli/próby samobójcze Reakcje paradoksalne, w tym: lęk, pobudzenie, ekscytacja, wrogość, agresja, gniew, zaburzenia snu/bezsenność, pobudzenie seksualne, omamy | |
| Częstość nieznana | Uzależnienie (patrz punkt 4.4) | |
| Zaburzenia układu nerwowego | Bardzo często | Uspokojenie, senność |
| Często | Ataksja, zawroty głowy | |
| Niezbyt często | Bóle głowy, zmniejszenie czujności | |
| Rzadko | Przemijająca niepamięć następcza lub zaburzenia pamięci | |
| Bardzo rzadko | Objawy pozapiramidowe, drżenie, zawroty głowy, dyzartria/niewyraźna mowa, drgawki/napady padaczkowe, śpiączka | |
| Częstość nieznana | Wydłużony czas reakcji, zaburzenia koncentracji, zaburzenia równowagi | |
| Zaburzenia oka | Niezbyt często | Zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie i niewyraźne widzenie) |
| Zaburzenia naczyniowe | Bardzo rzadko | Niskie ciśnienie krwi, obniżenie ciśnienia krwi |
| Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia | Bardzo rzadko | Depresja oddechowa, bezdech, nasilenie bezdechu sennego, nasilenie obturacyjnej choroby płuc |
| Zaburzenia żołądka i jelit | Niezbyt często | Nudności, zaburzenia żołądkowo-jelitowe |
| Bardzo rzadko | Zaparcia | |
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | Rzadko | Zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, |
| zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej | ||
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Niezbyt często | Reakcje skórne |
| Bardzo rzadko | Skórne reakcje alergiczne, łysienie | |
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej | Często | Osłabienie mięśni |
| Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | Niezbyt często | Impotencja |
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Bardzo często | Zmęczenie |
| Często | Astenia | |
| Bardzo rzadko | Hipotermia | |
| Częstość nieznana | Zespół odstawienia (patrz punkt 4.4) |
Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych
Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane do podmiotu odpowiedzialnego lub za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa
Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
4.9 Przedawkowanie
W razie przedawkowania należy zawsze pamiętać, że pacjent mógł przyjąć kilka środków.
Objawy
Przedawkowanie benzodiazepin przejawia się zazwyczaj depresją ośrodkowego układu nerwowego oróżnym nasileniu, od senności po śpiączkę. W łagodnych przypadkach objawy obejmują senność, splątanie i letarg. W cięższych przypadkach, a zwłaszcza gdy pacjent spożył inne środki wywołujące depresję OUN lub alkohol, przedawkowanie może powodować ataksję, niedociśnienie, hipotonię mięśni, depresję oddechową, zmiany świadomości, od senności do głębokiej śpiączki, a także bardzo rzadko zgon.
Leczenie
Jeśli przedawkowanie miało miejsce niedawno, należy w razie potrzeby wywołać wymioty i (lub) wykonać płukanie żołądka, a następnie zastosować leczenie wspomagające, monitorować parametry życiowe i starannie obserwować pacjenta. Jeśli opróżnienie żołądka nie przynosi efektów, podanie węgla aktywnego może skutecznie zmniejszyć wchłanianie leku. Nie zaleca się wywoływania wymiotów, jeśli istnieje ryzyko aspiracji zawartości żołądka. Niedociśnienietętnicze, choć mało prawdopodobne, może być leczone noradrenaliną. W przypadku niewydolności oddechowej konieczne jest zastosowanie wspomaganej wentylacji. Lorazepamw niewielkim stopniu usuwany jest poprzez dializę. Glukuronian lorazepamu, który jest nieaktywnym metabolitem, może zostać usunięty przy użyciu dializy.
Antagonista benzodiazepiny, flumazenil, może być przydatny w leczeniu przedawkowania benzodiazepiny u pacjentów hospitalizowanych. Przed użyciem flumazenilu należy zapoznać się zdrukami informacyjnymi zawierającymi dane o produkcie leczniczym.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: leki psycholeptyczne, pochodne benzodiazepiny, kod ATC: N05 BA06
Lorazepam Orion jest benzodiazepiną o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym, przeciwdrgawkowym, nasennym i rozluźniającym mięśnie.
Mechanizm działania
Mechanizm działania benzodiazepinnie został jeszcze w pełni poznany. Wydaje się jednak, że mają one kilka mechanizmów działania. Benzodiazepiny przypuszczalnie wywierają swoje działanie poprzez wiązanie ze swoistymi receptorami w kilku miejscach w obrębie OUN, wzmacniając efekty synaptycznego i presynaptycznego hamowania przez kwas gamma-aminomasłowy lub bezpośrednio wpływając na mechanizmy generujące potencjał czynnościowy.
Działanie farmakodynamiczne
Lorazepam jest krótko działającą benzodiazepinąo właściwościach ogólnych zbliżonych do diazepamu. Wykazuje działanie przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdrgawkowe, nasenne i rozluźniające mięśnie.
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Lorazepam jest skutecznym lekiem przeciwlękowym potencjalnie mogącym powodować uzależnienie oraz prowadzić do niewłaściwego stosowania i nadużywania. Pacjenci z silnymi zaburzeniami lękowymi mogą być krótkotrwale (maksymalnie 2–4 tygodni) leczeni przy użyciu lorazepamu. Współczynnik ryzyka względem korzyści staje się mniej korzystny podczas dłuższego leczenia oraz ujemny w przypadku stosowania powyżej 2–3 miesięcy.
Dzieci i młodzież
Nie ustalono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania lorazepamu u dzieci.
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Po podaniu doustnym lorazepam jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie wosoczu występuje po upływie około 2 godzin od podania.
Eliminacja
Okres półtrwania niesprzężonego lorazepamu w osoczu człowieka wynosi zazwyczaj około 12 do 16 godzin. Przy stężeniach istotnych klinicznie lorazepam w około 90% wiąże się z białkami osocza. Stężenie lorazepamu w osoczu jest zależne od dawki.
Po wielokrotnym podaniu u zdrowych osób nie obserwowano wzmożonej kumulacji. Lorazepam jest metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym z wytworzeniem nieaktywnego glukuronidu. Lorazepam nie ma aktywnych metabolitów; 70% do 75% dawki ulega wydaleniu wmoczu w postaci glukuronidu. Lorazepam nie jest hydroksylowany w znaczącym stopniu ani teżnie jest substratem dla N-dealkilujących enzymów układu CYP450.
Szczególne grupy pacjentów
Wiek nie ma klinicznie istotnego wpływu na właściwości farmakokinetyczne lorazepamu. Podczas badania pacjentów w podeszłym wieku obserwowano statystycznie istotnezmniejszenie całkowitego klirensu, jednak okres półtrwania w fazie eliminacji nie uległ znaczącej zmianie.
Nie obserwowano zmiany klirensu lorazepamu u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby spowodowana przez alkohol). Podczas badań farmakokinetycznych pojedynczych dawek u pacjentów z różnym stopniem niewydolności nerek (łagodna do ciężkiej) nie obserwowano znaczących zmian dotyczących wchłaniania, klirensu i wydalania lorazepamu. Wydalanie nieaktywnego glukuronianu było znacznie opóźnione. Upośledzenie wydalania z wydłużeniem okresu półtrwania obserwowano w rezultacie dłuższego podawania lorazepamu u dwóch pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. Hemodializa nie ma istotnego wpływu na właściwości farmakokinetyczne niezmienionego lorazepamu, natomiast w znaczącym stopniu usuwa nieaktywny glukuronian z osocza.
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Nie stwierdzono działania rakotwórczego u myszy i szczurów podczas 18-miesięcznego badania zużyciem podawanego doustnie lorazepamu. Badanie aktywności mutagennej na Drosophila melanogasterpokazuje, że lorazepam nie ma właściwości mutagennych. Preimplantacyjne badanie na szczurach, w którym dawka doustna lorazepamu wynosiła 20 mg/kg, nie wykazało zaburzeń płodności.
6. DANE FARMACEUTYCZNE
6.1 Wykaz substancji pomocniczych
Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna
Polakrylina potasowa
Żelaza tlenek żółty (E 172)
Magnezu stearynian.
6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
Blister miękki Aluminium/PE: 2 lata.
Blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: 2 lata.
6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25ºC. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister miękki Aluminium/PE w tekturowym pudełku.
Blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.
Opakowanie zawiera:
Blister miękki Aluminium/PE: 10, 20 i 30 tabletek.
Blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium: 10, 20, 25 i 30 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do
stosowania
Bez specjalnych wymagań dotyczących usuwania.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Orion Corporation
Orionintie 1
FI-02200 Espoo
Finlandia
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr: 27237
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 01.08.2022
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
Więcej informacji o leku Lorazepam Orion 2,5 mg
