Ulotka dla pacjenta - Kyinsu
1. Co to jest lek Kyinsu i w jakim celu się go stosuje
Kyinsu jest lekiem stosowanym w leczeniu cukrzycy, zawierającym dwie substancje czynne:
- Insulina icodec: insulina analogowa działająca w taki sam sposób, jak insulina wytwarzana naturalnie, ale dłużej. Pomaga kontrolować ilość cukru we krwi w organizmie.
- Semaglutyd: działa w organizmie jak hormon GLP-1. Zmniejsza stężenie cukru we krwi, gdy jest ono zbyt duże.
Lek Kyinsu stosuje się w celu kontrolowania dużego stężenia cukru we krwi u osób dorosłych z cukrzycą typu 2, niekontrolowaną przy zastosowaniu insuliny bazowej lub glukagonopodobnego peptydu 1 (GLP-1). Lek Kyinsu jest stosowany w leczeniu cukrzycy łącznie z dietą, ćwiczeniami fizycznymi i lekami na cukrzycę przyjmowanymi doustnie.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kyinsu
Kiedy nie stosować leku Kyinsu
- jeśli pacjent ma uczulenie na insulinę icodec, semaglutyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Kyinsu należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:
- pacjent choruje na cukrzycę typu 1 – chorobę, w której organizm nie produkuje wystarczającej ilości insuliny.
- u pacjenta występuje cukrzycowa kwasica ketonowa – powikłanie powodujące nadmiar kwasu
we krwi.
- u pacjenta występuje małe stężenie cukru we krwi. Może wystąpić, jeśli dawka leku Kyinsu jest zbyt duża, w przypadku pominięcia posiłku lub podjęcia nieplanowanego, forsownego wysiłku fizycznego – należy postępować zgodnie z informacjami podanymi na końcu niniejszej ulotki w punkcie „Za małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia)”.
- u pacjenta występuje duże stężenie cukru we krwi – należy postępować zgodnie z informacjami podanymi na końcu niniejszej ulotki w punkcie „Zbyt duże stężenie cukru we krwi (hiperglikemia)”.
- u pacjenta występuje ciężka niewydolność serca.
- pacjent przyjmuje pioglitazon. Stosowanie pioglitazonu w skojarzeniu z insuliną wymaga szczególnej uwagi – patrz „Lek Kyinsu a inne leki” poniżej.
- pacjent ma choroby oczu. Nagła poprawa kontroli stężenia cukru we krwi może prowadzić do przemijającego nasilenia retinopatii cukrzycowej. Ta choroba oczu może powodować utratę wzroku i ślepotę u osób z cukrzycą. Jeżeli u pacjenta występują zaburzenia widzenia, należy skonsultować się z lekarzem.
Należy upewnić się, że pacjent używa właściwego leku. Przed każdym wstrzyknięciem należy zawsze sprawdzić etykietę wstrzykiwacza, aby uniknąć pomylenia leku Kyinsu z innymi lekami. Pacjenci niewidomi lub słabo widzący powinni uzyskać pomoc osoby dobrze widzącej, przeszkolonej w zakresie używania wstrzykiwacza.
W trakcie leczenia lekiem Kyinsu należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli:
- u pacjenta występuje silny i utrzymujący się ból brzucha. Może to być objaw stanu zapalnego trzustki (ostre zapalenie trzustki).
- u pacjenta nastąpiła utrata płynów z organizmu (odwodnienie), np. w przypadku wymiotów i biegunki. Ważne jest, aby pić dużo płynów, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia za pomocą leku Kyinsu. Ma to szczególne znaczenie w przypadku pacjentów z chorobą nerek.
- u pacjenta występują zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia. Miejsce wstrzyknięcia należy zmieniać regularnie, aby zapobiec zmianom w tkance tłuszczowej pod skórą. Takie zmiany obejmują zgrubienie lub obkurczenie się skóry lub powstawanie grudek pod skórą. Lek Kyinsu może nie działać zbyt dobrze w przypadku wstrzyknięcia w obszar, w którym występują grudki (patrz punkt 3 „Jak stosować lek Kyinsu”). Jeżeli obecnie insulina jest wstrzykiwana w obszar, w którym występują grudki, to przed zmianą obszaru należy porozmawiać z lekarzem. Lekarz może zalecić dokładniejsze sprawdzenie stężenia cukru we krwi i dostosowanie dawki leku Kyinsu lub innego leku na cukrzycę.
Zmiana z innych leków na cukrzycę we wstrzyknięciach
Ważne jest, aby zawsze sprawdzać, czy pacjent wstrzykuje przepisaną dawkę, zwłaszcza przy zmianie z leków na cukrzycę we wstrzyknięciach podawanych codziennie lub innych podawanych raz w tygodniu na lek Kyinsu podawany raz w tygodniu. Należy zawsze przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawki leku, jaką należy wstrzyknąć (patrz punkt 3). W razie wątpliwości dotyczących stosowania leku Kyinsu należy porozmawiać z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
Przedostanie się pokarmu lub płynu do płuc w trakcie znieczulenia
U niektórych pacjentów przyjmujących leki takie jak semaglutyd (jedna z substancji czynnych leku Kyinsu) występowały problemy z przedostawaniem się jedzenia lub płynu z żołądka do płuc podczas znieczulenia ogólnego lub głębokiej sedacji. Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Kyinsu przed wykonaniem zabiegu wymagającego znieczulenia ogólnego lub głębokiej sedacji.
Przeciwciała przeciw lekowi Kyinsu
Leczenie lekiem Kyinsu może powodować wytwarzanie przez organizm przeciwciał przeciwko insulinie lub przeciwko hormonowi GLP-1. W bardzo rzadkich przypadkach może to wymagać zmiany dawki leku Kyinsu.
Dzieci i młodzież
Nie należy podawać tego leku dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Nie ma doświadczenia dotyczącego stosowania Kyinsu w tej grupie wiekowej.
Lek Kyinsu a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki mają wpływ na stężenie cukru we krwi, dlatego może być konieczna zmiana dawki leku Kyinsu.
W przypadku stosowania insuliny bazowej lub agonisty receptora GLP-1 należy omówić z lekarzem, kiedy należy przerwać leczenie insuliną bazową i agonistą receptora GLP-1 przed rozpoczęciem stosowania leku Kyinsu.
Poniżej wymienione są najważniejsze leki mające wpływ na leczenie lekiem Kyinsu.
Może być konieczne zmniejszenie dawki leku Kyinsu, jeśli pacjent stosuje:
- inne leki przeciwcukrzycowe (doustnie lub we wstrzyknięciach);
- sulfonamidy – w leczeniu zakażeń bakteryjnych;
- steroidy anaboliczne (takie jak testosteron);
- leki blokujące receptory beta-adrenergiczne – w przypadku wysokiego ciśnienia krwi, chorób serca lub innych chorób. Te leki mogą utrudnić rozpoznanie objawów zapowiadających za małe stężenie cukru we krwi (patrz informacja w ramce na końcu tej ulotki „Objawy zapowiadające za małe stężenie cukru we krwi”);
- kwas acetylosalicylowy i leki nazywane salicylanami – przeciwbólowo lub w celu obniżenia gorączki;
- inhibitory monoaminooksydazy – w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona;
- inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę – w leczeniu niektórych chorób serca lub wysokiego ciśnienia krwi.
Te leki mogą powodować zmniejszenie stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia), gdy są stosowane w połączeniu z lekiem Kyinsu.
Może być konieczne zwiększenie dawki leku Kyinsu, jeśli pacjent stosuje:
- danazol – lek wpływający na owulację;
- doustne środki antykoncepcyjne;
- hormony tarczycy – w leczeniu schorzeń tarczycy;
- hormon wzrostu – w leczeniu niedoboru hormonu wzrostu;
- glikokortykosteroidy (takie jak kortyzon) – w leczeniu stanów zapalnych;
- leki sympatykomimetyczne, takie jak epinefryna (adrenalina), salbutamol lub terbutalina – w leczeniu astmy;
- tiazydy – w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub nadmiernego zatrzymania płynów w organizmie.
Te leki mogą powodować zwiększenie stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia), gdy są stosowane jednocześnie z lekiem Kyinsu.
Warfaryna lub inne podobne leki przyjmowane doustnie w celu zmniejszenia krzepliwości krwi. Konieczne może być częste wykonywanie badań krwi w celu sprawdzenia, jak szybko krzepnie krew.
Oktreotyd i lanreotyd – w leczeniu akromegalii, rzadkiej choroby związanej z nadmiarem hormonu wzrostu. Mogą one zarówno zwiększać, jak i zmniejszać stężenie cukru we krwi.
Pioglitazon – lek przeciwcukrzycowy podawany doustnie w cukrzycy typu 2. U niektórych pacjentów z długotrwałą cukrzycą typu 2, chorobą serca lub wcześniejszym udarem mózgu wystąpiła niewydolność serca podczas leczenia pioglitazonem w skojarzeniu z insuliną. Należy niezwłocznie poinformować lekarza w przypadku wystąpienia objawów niewydolności serca, takich jak duszność, zmęczenie, zatrzymanie płynów, zwiększenie masy ciała, obrzęk wokół kostek.
Stosowanie leku Kyinsu z alkoholem
W przypadku spożywania alkoholu stężenie cukru we krwi może się zwiększać lub zmniejszać. Należy sprawdzać stężenie cukru we krwi częściej niż zwykle w przypadku spożywania alkoholu.
Ciąża i karmienie piersią
Leku nie należy stosować w okresie ciąży, gdyż nie wiadomo, czy może mieć on szkodliwy wpływ na płód. Dlatego w trakcie stosowania tego leku zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji. Jeśli pacjentka chce zajść w ciążę, powinna omówić z lekarzem, jak zmienić leczenie, ponieważ należy przerwać stosowanie tego leku co najmniej 2 miesiące wcześniej.
Nie wiadomo, czy ten lek przenika do mleka matki i nie można wykluczyć zagrożenia dla dziecka. Dlatego stosowanie leku Kyinsu nie jest zalecane podczas karmienia piersią. Lekarz zdecyduje, czy należy przerwać leczenie tym lekiem, czy karmienie piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Kyinsu nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, ale zmienia stężenie cukru we krwi. Za małe lub zbyt duże stężenie cukru we krwi może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Może również zmniejszyć zdolność koncentracji lub reagowania, co może stanowić zagrożenie dla pacjenta lub innych osób. Należy poprosić lekarza lub pielęgniarkę o poradę, jeśli:
- u pacjenta często występuje małe stężenie cukru we krwi;
- pacjent ma trudności w rozpoznawaniu za małego stężenia cukru we krwi.
Lek Kyinsu zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3. Jak stosować lek Kyinsu
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Lek Kyinsu podaje się raz w tygodniu.
- Lek Kyinsu należy wstrzykiwać tego samego dnia tygodnia. Aby ułatwić zapamiętanie, że ten lek należy wstrzykiwać tylko raz w tygodniu, zaleca się zapisanie wybranego dnia tygodnia w kalendarzu.
- Lek można stosować o dowolnej porze dnia.
Jaką lość leku należy wstrzykiwać
Lekarz z pacjentem zadecydują:
- jaka ilość leku Kyinsu będzie potrzebna w każdym tygodniu;
- kiedy należy sprawdzać stężenie cukru we krwi;
- kiedy konieczna jest zmiana dawki – lekarz może zmienić dawkę w zależności od stężenia cukru we krwi;
- jeśli istnieje potrzeba dostosowania leczenia w przypadku stosowania innych leków.
Maksymalna zalecana dawka tygodniowa wynosi 350 dawek jednostkowych.
Jak podawać lek Kyinsu
Lek Kyinsu znajduje się we wstrzykiwaczu z możliwością nastawiania dawki.
Lek Kyinsu jest podawany w postaci wstrzyknięcia pod skórę (wstrzyknięcie podskórne).
Nie wolno wstrzykiwać go dożylnie ani domięśniowo.
- Najlepsze miejsca do wykonania wstrzyknięcia to przednia część uda, górna część ramion lub brzuch.
- Należy za każdym razem zmieniać miejsce wstrzyknięcia w obrębie danego obszaru, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia grudek i wgłębień pod skórą (patrz punkt 2 i 4).
- Do każdego wstrzyknięcia należy zawsze użyć nowej igły. Ponowne użycie igieł zwiększa ryzyko blokowania się igieł, co prowadzi do niedokładnego dawkowania. Igłę należy wyrzucić po każdym użyciu, z zachowaniem ostrożności.
- W celu uniknięcia błędów w dawkowaniu oraz potencjalnego przedawkowania nie należy pobierać leku ze wstrzykiwacza za pomocą strzykawki.
- Lek Kyinsu podaje się w „dawkach jednostkowych”. Licznik dawki na wstrzykiwaczu pokazuje liczbę dawek jednostkowych.
Wstrzykiwacze z lekiem Kyinsu mogą zawierać następujące dawki:
- Wstrzykiwacz 0,43 ml dostarcza od 10 do 300 dawek jednostkowych w jednym wstrzyknięciu w odstępach co 10 dawek jednostkowych.
- Wstrzykiwacz 1 ml dostarcza od 10 do 350 dawek jednostkowych w jednym wstrzyknięciu w odstępach co 10 dawek jednostkowych.
- Wstrzykiwacz 1,5 ml dostarcza od 10 do 350 dawek jednostkowych w jednym wstrzyknięciu w odstępach co 10 dawek jednostkowych.
- 10 dawek jednostkowych zawiera 10 jednostek insuliny icodec i 0,029 mg semaglutydu.
Przed wstrzyknięciem leku należy zawsze sprawdzić etykietę na wstrzykiwaczu, aby upewnić się, że używa się właściwego wstrzykiwacza.
Osoby niewidome lub mające trudności z odczytaniem licznika dawki na wstrzykiwaczu, nie powinny korzystać ze wstrzykiwacza bez pomocy. Należy uzyskać pomoc osoby dobrze widzącej, przeszkolonej w zakresie używania wstrzykiwacza.
Przed pierwszym użyciem leku Kyinsu lekarz lub pielęgniarka pokażą pacjentowi, jak należy wykonywać wstrzyknięcia.
Należy dokładnie zapoznać się z „Instrukcją użycia” zamieszczoną na odwrocie niniejszej ulotki dla pacjenta i używać wstrzykiwacza w sposób opisany w instrukcji.
Kiedy nie stosować leku Kyinsu
- w pompach insulinowych;
- jeśli wstrzykiwacz jest uszkodzony lub był przechowywany nieprawidłowo (patrz punkt 5);
- jeśli obecne są widoczne cząstki stałe – roztwór powinien być przezroczysty i bezbarwny.
W przypadku zaburzeń czynności nerek lub wątroby
Może być konieczne częstsze sprawdzanie stężenia cukru we krwi. Należy zwrócić się do lekarza w sprawie zmiany dawki leku.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Kyinsu
Stężenie cukru we krwi może być małe lub mogą wystąpić nudności lub wymioty. Jeśli stężenie cukru we krwi będzie małe, należy zapoznać się z informacjami podanymi na końcu niniejszej ulotki – „Za małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia)”.
Pominięcie zastosowania leku Kyinsu
- Jeżeli od momentu, w którym lek Kyinsu powinien być wstrzyknięty upłynęły 3 dni lub mniej, należy wykonać wstrzyknięcie natychmiast, kiedy pacjent sobie o tym przypomni. Następną dawkę należy wstrzyknąć w ustalonym wcześniej dniu.
- Jeżeli od momentu, w którym lek Kyinsu powinien być wstrzyknięty upłynęły więcej niż 3 dni, należy wykonać wstrzyknięcie natychmiast, kiedy pacjent sobie o tym przypomni. Pacjent powinien wstrzyknąć kolejną dawkę leku Kyinsu tydzień po wstrzyknięciu pominiętej dawki. Jeżeli pacjent chce wrócić do ustalonego wcześniej dnia dawkowania, może zrobić to po konsultacji z lekarzem, poprzez wydłużanie odstępu pomiędzy kolejnymi dawkami.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Przerwanie stosowania leku Kyinsu
Nie należy przerywać stosowania leku Kyinsu bez konsultacji z lekarzem. Przerwanie stosowania leku Kyinsu może doprowadzić do zwiększenia stężenie cukru we krwi (hiperglikemii) i do kwasicy ketonowej. Należy zapoznać się z informacjami podanymi na końcu niniejszej ulotki „Zbyt duże stężenie cukru we krwi (hiperglikemia)”.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane
małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia) – bardzo często (może wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
- Małe stężenie cukru we krwi może być bardzo poważne.
- Jeśli stężenie cukru we krwi jest za małe, może prowadzić do utraty przytomności.
- Bardzo małe stężenie cukru we krwi może powodować uszkodzenie mózgu i może zagrażać życiu.
Należy niezwłocznie zwiększyć stężenie cukru we krwi w przypadku wystąpienia objawów małego stężenia cukru we krwi (patrz porada „Za małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia)” na końcu niniejszej ulotki).
- uszkodzenie siatkówki oczu (powikłania retinopatii cukrzycowej), które może powodować problemy ze wzrokiem – często (może wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów) Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli w trakcie leczenia tym lekiem u pacjenta wystąpią jakiekolwiek problemy ze wzrokiem, takie jak zaburzenia widzenia.
zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia (lipodystrofia, amyloidoza skórna) – rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów)
W przypadku zbyt częstego wstrzykiwania leku w to samo miejsce:
- skóra może się obkurczyć lub ulec zgrubieniu
grudki pod skórą mogą być również spowodowane przez gromadzenie się białka
o nazwie amyloid.
Ten lek może nie działać odpowiednio jeśli zostanie wstrzyknięty w obszar, w którym występują grudki, pogrubienie lub obkurczenie skóry. Za każdym razem należy zmieniać miejsce wstrzyknięcia, co pomoże zapobiec wystąpieniu tych zmian skórnych.
ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne) – rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów)
W przypadku wystąpienia objawów, takich jak trudności z oddychaniem, obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła z trudnościami w przełykaniu, lub przyspieszone bicie serca, należy natychmiast uzyskać pomoc medyczną i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Inne działania niepożądane
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
- złe samopoczucie (nudności);
- biegunka.
Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów)
- reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypka lub swędzenie;
- zmniejszony apetyt;
- ból głowy;
- zawroty głowy;
- szybkie bicie serca;
- wymioty;
- ból brzucha;
- wzdęcie brzucha;
- zaparcia;
- niestrawność (dyspepsja);
- zapalenie błony śluzowej żołądka (nieżyt żołądka);
- refluks lub zgaga („choroba refluksowa przełyku”);
- odbijanie się;
- nadmierna ilość gazów jelitowych (wzdęcia);
- zmęczenie;
- zwiększona aktywność enzymów trzustkowych.
Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów)
- zmiana odczuwania smaku pokarmów lub napojów (dysgeuzja);
- stan zapalny trzustki (ostre zapalenie trzustki);
- opóźnienie opróżniania żołądka;
- kamienie żółciowe;
- reakcje w miejscu wstrzyknięcia;
- obrzęk, zwłaszcza kostek i stóp, spowodowany zatrzymaniem płynów (obrzęk obwodowy).
Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- niedrożność jelit;
- obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła z trudnościami w przełykaniu (obrzęk naczynioruchowy).
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Kyinsu
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie wstrzykiwacza i opakowaniu zewnętrznym po „Termin ważności - EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przed pierwszym otwarciem
Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C).
Nie zamrażać. Przechowywać z dala od elementu chłodzącego.
W celu ochrony przed światłem, nakładać nasadkę na wstrzykiwacz.
Po pierwszym otwarciu lub jako doraźny zapas
Wstrzykiwacz Kyinsu można przechowywać w temperaturze pokojowej (poniżej 30 °C) lub w lodówce (2 °C – 8 °C) przez maksymalnie:
6 tygodni (wstrzykiwacz o pojemności 0,43 ml)
lub
- 8 tygodni (wstrzykiwacze o pojemności 1 ml i 1,5 ml).
Nie stosować tego leku, jeśli roztwór nie jest przezroczysty i bezbarwny lub prawie bezbarwny.
Nie stosować tego leku, jeśli został zamrożony.
W celu ochrony przed światłem należy zawsze nakładać nasadkę na wstrzykiwacz, gdy nie jest on używany.
Ten lek może być stosowany tylko przez jedną osobę.
Zawsze przed każdym wstrzyknięciem należy założyć nową igłę.
Igły nie mogą być używane wielokrotnie. Igły należy wyrzucić natychmiast po użyciu. W przypadku zablokowania się igły, pacjent musi postępować zgodnie z instrukcją użycia zamieszczoną na końcu ulotki dla pacjenta dołączonej do opakowania.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Kyinsu
Substancjami czynnymi są insulina icodec i semaglutyd. Każdy ml roztworu zawiera
700 jednostek insuliny icodec i 2 mg semaglutydu.
- Kyinsu (700 jednostek + 2 mg)/ml (0,43 ml) zawiera 300 jednostek insuliny icodec i 0,86 mg semaglutydu.
- Kyinsu (700 jednostek + 2 mg)/ml (1 ml) zawiera 700 jednostek insuliny icodec i 2 mg semaglutydu.
- Kyinsu (700 jednostek/ml + 2 mg)/ml (1,5 ml) zawiera 1050 jednostek insuliny icodec i 3 mg semaglutydu.
- Pozostałe składniki to cynku octan, glicerol (E 422), fenol, metakrezol, sodu chlorek, sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) (E 524), kwas solny (do dostosowania pH) (E 507) oraz woda do wstrzykiwań (patrz punkt 2 „Lek Kyinsu zawiera sód”).
Jak wygląda lek Kyinsu i co zawiera opakowanie
Lek Kyinsu jest przezroczystym i bezbarwnym lub prawie bezbarwnym roztworem do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu.
Wstrzykiwacz jest przeznaczony do stosowania z jednorazowymi igłami o grubości 30G, 31G oraz 32G i długości do 8 mm.
Opakowanie zewnętrzne ma kolor różowy, a moc leku jest podana na niebieskim polu. Obudowa wstrzykiwacza ma kolor zielony, etykieta wstrzykiwacza ma kolor różowy, a moc leku jest zaznaczona na niebieskim polu.
Wielkości opakowań
- Wielkość opakowania: 1 wstrzykiwacz o pojemności 0,43 ml (bez igieł).
Wielkość opakowania: 1 wstrzykiwacz o pojemności 0,43 ml (z 6 jednorazowymi igłami
NovoFine Plus).
- Wielkość opakowania: 1 wstrzykiwacz o pojemności 1 ml (bez igieł).
Wielkość opakowania: 1 wstrzykiwacz o pojemności 1 ml (z 9 jednorazowymi igłami NovoFine
Plus).
- Wielkość opakowania: 1 wstrzykiwacz o pojemności 1,5 ml (bez igieł).
Wielkość opakowania: 1 wstrzykiwacz o pojemności 1,5 ml (z 9 jednorazowymi igłami
NovoFine Plus).
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Novo Nordisk A/S
Novo Alle 1
2880 Bagsvaerd
Dania
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.
HIPOGLIKEMIA I HIPERGLIKEMIA
Ogólne zdarzenia związane z leczeniem cukrzycy
Za małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia)
Może wystąpić w wyniku:
- spożycia alkoholu;
- podania zbyt dużej dawki leku Kyinsu;
- większego niż zwykle wysiłku fizycznego;
- za małego posiłku lub pominięcia go.
Objawy zapowiadające za małe stężenie cukru we krwi, które mogą pojawić się nagle:
- ból głowy;
- szybkie bicie serca;
- nudności lub uczucie silnego głodu;
- zimne poty lub chłodna blada skóra;
- krótkotrwałe zaburzenia widzenia;
- drżenie lub pobudzenie nerwowe, albo niepokój;
- nienaturalne uczucie zmęczenia, osłabienia lub senności.
- niewyraźna mowa, uczucie dezorientacji, trudności z koncentracją.
Co należy zrobić, jeśli objawy wskazują na za małe stężenie cukru we krwi:
- spożyć tabletki z glukozą lub inną bogatą w cukier przekąskę, jak słodycze, ciastka lub sok owocowy (na wszelki wypadek zawsze należy mieć przy sobie tabletki z glukozą lub bogatą w cukier przekąskę);
- jeśli to możliwe, zmierzyć stężenie cukru we krwi i odpocząć. Może być konieczne wykonanie więcej niż jednego pomiaru stężenia cukru we krwi. Wynika to z faktu, że poprawa stężenia cukru we krwi może nie nastąpić od razu;
- następnie należy poczekać na ustąpienie objawów za małego stężenia cukru we krwi lub do ustabilizowania stężenia cukru we krwi. Następnie kontynuować przyjmowanie insuliny jak zwykle.
Co powinny zrobić inne osoby, gdy pacjent straci przytomność
Pacjent powinien poinformować o cukrzycy wszystkich, z którymi przebywa. Należy poinformować inne osoby o konsekwencjach za małego stężenia glukozy we krwi, w tym o ryzyku utraty przytomności.
Należy poinformować odpowiednie osoby, że w przypadku utraty przytomności, muszą:
- ułożyć pacjenta na boku;
- natychmiast poszukać pomocy medycznej;
- nie podawać pacjentowi jedzenia ani picia, gdyż istnieje ryzyko zadławienia.
Pacjent może szybciej odzyskać przytomność, jeśli otrzyma glukagon. Może go podać jedynie osoba, która wie, jak go stosować.
- Po podaniu glukagonu, od razu po odzyskaniu przytomności, należy spożyć cukier lub przekąskę zawierającą cukier.
- Jeśli pacjent nie reaguje na podanie glukagonu, powinien być leczony w szpitalu.
Jeśli bardzo małe stężenie cukru we krwi nie jest odpowiednio leczone, może spowodować uszkodzenie mózgu. Może ono trwać krótko lub długo. Może też doprowadzić do śmierci.
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli:
- wystąpiło za małe stężenie cukru we krwi, które doprowadziło do utraty przytomności;
- miało miejsce podanie glukagonu;
- w ostatnim czasie wystąpiło kilkakrotnie za małe stężenie cukru we krwi. Dawkowanie wstrzyknięć leku Kyinsu, dieta lub aktywność fizyczna mogą wymagać zmiany.
Zbyt duże stężenie cukru we krwi (hiperglikemia)
Może wystąpić w wyniku:
- spożycia alkoholu;
- infekcji lub gorączki;
- zastosowania za małej dawki leku Kyinsu;
- spożycia większego niż zwykle posiłku lub podjęcia mniejszego niż zwykle wysiłku fizycznego;
- ciągłego stosowania za małej dawki leku Kyinsu;
- pominięcia dawki leku Kyinsu lub zaprzestania stosowania leku Kyinsu bez konsultacji z lekarzem.
Objawy zapowiadające zbyt duże stężenie cukru, które zazwyczaj pojawiają się stopniowo:
- uczucie pragnienia;
- zaczerwieniona lub sucha skóra;
- utrata apetytu;
- uczucie senności i zmęczenia;
- częstsze oddawanie moczu;
- suchość w ustach lub owocowa woń oddechu (zapach acetonu);
- złe samopoczucie (nudności lub wymioty).
Mogą to być objawy bardzo poważnego stanu – kwasicy ketonowej. Polega on na gromadzeniu się kwasu we krwi, wynikającym z rozkładania przez organizm tłuszczu, a nie cukru. Brak leczenia może prowadzić do śpiączki cukrzycowej, a nawet do śmierci.
Co należy zrobić, jeśli objawy wskazują na zbyt duże stężenie cukru we krwi:
- sprawdzić stężenie cukru we krwi;
- sprawdzić obecność ciał ketonowych w moczu lub we krwi;
- natychmiast poszukać pomocy medycznej.
Instrukcja użycia
Przed rozpoczęciem stosowania igły i wstrzykiwacza z lekiem Kyinsu, należy zawsze uważnie przeczytać niniejsze instrukcje i omówić z lekarzem, pielęgniarką lub farmaceutą technikę prawidłowego wstrzykiwania leku Kyinsu.
Lek Kyinsu to wstrzykiwacz jednorazowego użytku zawierający roztwór do wstrzykiwań insuliny icodec i semaglutydu (700 jednostek + 2 mg)/ml.
Lek Kyinsu podaje się w „dawkach jednostkowych”.
Za pomocą wstrzykiwacza można podać lek w odstępie co 10 dawek jednostkowych.
W jednym wstrzyknięciu wstrzykiwacz może podawać dawki:
- od 10 dawek jednostkowych wynoszących 10 jednostek insuliny icodec + 0,029 mg semaglutydu;
- do 350 dawek jednostkowych wynoszących 350 jednostek insuliny icodec + 1 mg semaglutydu.
Nie przeliczać dawki. Ustawiona liczba dawek jednostkowych jest taka sama, jak liczba wskazywana na liczniku dawki.
Należy zawsze zacząć od sprawdzenia etykiety wstrzykiwacza, aby upewnić się, że zawiera on lek Kyinsu (700 jednostek + 2 mg)/ml.
Wstrzykiwacz jest przeznaczony do stosowania z jednorazowymi igłami 30G, 31G, i 32G
o długości do 8 mm.
Wstrzyknięcie raz w tygodniu 
Wstrzykiwacz z lekiem Kyinsu
Uwaga: Używany wstrzykiwacz może się różnić od przykładowego wstrzykiwacza pokazanego na rysunku. Niniejsza instrukcja dotyczy wszystkich wstrzykiwaczy z lekiem Kyinsu.

nastawiania dawki
Przycisk podania dawki
Informacje na temat igieł
Do każdego wstrzyknięcia należy zawsze użyć nowej igły. Sprawdzić przepływ zgodnie z opisem w „Etapie 2” i użyć nowej igły do każdego wstrzyknięcia. Po każdym użyciu należy zawsze usunąć igłę.
Igła NovoFine Plus (przykład) 
Etap 1 Przygotowanie wstrzykiwacza z nową igłą
Sprawdzić nazwę i stężenie na etykiecie wstrzykiwacza, aby
upewnić się, że zawiera lek Kyinsu
(700 jednostek + 2 mg)/ml.
- Zdjąć nasadkę wstrzykiwacza. Patrz rysunek A.
A 
- Należy zawsze sprawdzić, czy roztwór we wstrzykiwaczu jest przezroczysty i bezbarwny lub prawie bezbarwny.
Spojrzeć przez okienko wstrzykiwacza. Jeśli roztwór jest
mętny lub zawiera cząstki stałe, nie używać wstrzykiwacza.
Patrz rysunek B.
B 
| C | |||
| D | |||
| E | |||
| F | ||||




Etap 2 Sprawdzenie przepływu insuliny przed każdym wstrzyknięciem
- Należy zawsze sprawdzić przepływ insuliny przed każdym wstrzyknięciem. Pozwoli to upewnić się, że zostanie podana pełna dawka leku Kyinsu.
Obracać pokrętło nastawiania dawki w kierunku zgodnym
z ruchem wskazówek zegara do momentu, aż na liczniku dawki pojawi się pierwszy znacznik (10 dawek jednostkowych). Patrz rysunek G.

Upewnić się, że znacznik zrównał się ze wskaźnikiem dawki.
Patrz rysunek H.
G 
- Trzymać wstrzykiwacz igłą skierowaną do góry.
Wcisnąć przycisk podania dawki i przytrzymać go do
momentu, kiedy licznik dawki pokaże . Wartość musi zrównać się ze wskaźnikiem dawki.
- Na końcu igły powinna pojawić się kropla roztworu. Ta kropla wskazuje, że wstrzykiwacz jest gotowy do użycia. Patrz rysunek I.
Jeśli kropla nie pojawi się, należy ponownie sprawdzić
przepływ. Można to zrobić łącznie maksymalnie sześć razy.
Jeśli kropla nadal się nie pojawia, igła może być niedrożna.
Zmienić igłę zgodnie z opisem w „Etapie 5” i „Etapie 1”.
- Następnie ponownie sprawdzić przepływ insuliny.
- Nie stosować wstrzykiwacza, jeśli kropla roztworu nadal się nie pojawia.
I 
| Etap 3 Nastawienie dawki | |
| J |
| |
| |
Wybranie miejsca wstrzyknięcia
| |
| Etap 4 Wstrzyknięcie dawki | |||
| L | ||
| |||
| N | ||
| Etap 5 Po wykonaniu wstrzyknięcia | |||
| O | ||
| P | ||
| Q | ||
Czy we wstrzykiwaczu pozostała wystarczająca ilość leku?
| |
| Ważne informacje | |
| |
| Dbanie o wstrzykiwacz | |
| |










Więcej informacji o leku Kyinsu
