Klisyri 10 mg/g maść – ChPL (charakterystyka produktu leczniczego)

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Klisyri 10 mg/g maść

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każdy gram maści zawiera 10 mg tyrbanibuliny.

Każda saszetka zawiera 2,5 mg tyrbanibuliny w 250 mg maści.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Każdy gram maści zawiera 890 mg glikolu propylenowego (E1520).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Maść

Maść w kolorze białym lub białawym.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1 Wskazania do stosowania

Produkt leczniczy Klisyri wskazany jest w leczeniu powierzchniowym niehiperkeratotycznego, niehipertroficznego rogowacenia słonecznego (stopnia I w skali Olsena) twarzy albo skóry głowy u osób dorosłych.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Maść z tyrbanibuliną należy stosować na zmieniony chorobowo obszar na twarzy albo skórze głowy, raz na dobę, przez pięć kolejnych dni stanowiących jeden cykl leczenia. Na leczony obszar

o powierzchni do 25 cm² należy nanieść cienką warstwę maści.

W przypadku pominięcia dawki należy zastosować maść jak najszybciej, a następnie kontynuować stosowanie zgodnie ze schematem leczenia. Nie należy jednak stosować maści częściej niż raz na dobę.

Maści z tyrbanibuliną nie należy stosować do momentu wygojenia się skóry po leczeniu z zastosowaniem jakiegokolwiek innego produktu leczniczego, procedury albo zabiegu chirurgicznego oraz nie należy jej nanosić na otwarte rany ani uszkodzoną skórę (patrz punkt 4.4).

Efekt terapeutyczny można ocenić po około ośmiu tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Jeżeli w badaniu kontrolnym nie stwierdzono całkowitego ustąpienia objawów na leczonym obszarze, po około ośmiu tygodniach od rozpoczęcia cyklu leczenia albo później, należy ponownie ocenić efekty leczenia i ponownie rozważyć jego wdrożenie.

Nie są dostępne dane kliniczne dotyczące leczenia przez dłużej niż jeden cykl obejmujący pięć kolejnych dni (patrz punkt 4.4). W przypadku ponownego wystąpienia objawów lub pojawienia się nowych zmian w leczonym obszarze należy rozważyć inne opcje leczenia.

Szczególne grupy pacjentów

Niewydolność wątroby lub nerek

Nie przeprowadzono badań tyrbanibuliny u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Na podstawie badań farmakologii klinicznej i badań in vitro stwierdzono, że korekta dawki nie jest konieczna (patrz punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku

Korekta dawki nie jest wymagana (patrz punkt 5.1).

Dzieci i młodzież

Stosowanie produktu leczniczego Klisyri u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu jakim jest rogowacenie słoneczne.

Sposób podawania

Maść z tyrbanibuliną jest przeznaczona wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Należy unikać kontaktu z oczami, ustami i wewnętrzną stroną nozdzy bądź uszu.

Każda saszetka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku i należy ją wyrzucić po wykorzystaniu (patrz punkt 6.6.).

Lekarz powinien rozpocząć i monitorować leczenie.

Przed zastosowaniem tyrbanibuliny należy umyć obszar leczenia wodą z łagodnym mydłem i osuszyć go. Część maści z jednorazowej saszetki należy wycisnąć na czubek palca i nałożyć równą, cienką warstwę na cały leczony obszar, o maksymalnej powierzchni 25 cm². Maść należy stosować mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Leczonego obszaru nie należy bandażować ani w inny sposób osłaniać. Należy unikać mycia i dotykania leczonego obszaru przez około osiem godzin po zastosowaniu tyrbanibuliny. Po tym czasie leczony obszar można umyć wodą z łagodnym mydłem.

Ręce należy umyć wodą z mydłem przed użyciem maści i bezpośrednio po jej zastosowaniu.

Maść z tyrbanibuliną jest przeznaczona do stosowania na twarz lub skórę głowy. Informacje dotyczące niewłaściwej drogi podania można znaleźć w punkcie 4.4.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Nieprawidłowa droga podania

Należy unikać kontaktu produktu leczniczego Klisyri z oczami. Maść z tyrbanibuliną może powodować podrażnienie oczu. W razie przypadkowego kontaktu produktu leczniczego z oczami, należy natychmiast przepłukać je dużą ilością wody, a pacjent powinien jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Maści z tyrbanibuliną nie wolno spożywać. W razie przypadkowego spożycia należy wypić dużą ilość wody i skontaktować się z lekarzem.

Maści z tyrbanibuliną nie należy stosować wewnątrz nozdrzy ani uszu ani na wargi.

Nie zaleca się stosowania maści z tyrbanibuliną do momentu wygojenia się skóry po leczeniu z zastosowaniem jakiegokolwiek innego produktu leczniczego, procedury albo zabiegu chirurgicznego oraz nie należy jej nanosić na otwarte rany ani na uszkodzoną skórę, jeżeli doszło do naruszenia bariery skórnej (patrz punkt 4.2).

Miejscowe reakcje skórne

Po miejscowym zastosowaniu maści z tyrbanibuliną mogą wystąpić miejscowe reakcje skórne na leczonym obszarze, w tym rumień, łuszczenie się skóry, tworzenie się strupów, obrzęk, nadżerki/owrzodzenie oraz powstawanie pęcherzyków/krost (patrz punkt 4.8). Odpowiednia ocena efektów leczenia może nie być możliwa przed ustąpieniem miejscowych reakcji skórnych.

Ekspozycja na światło słoneczne

Ze względu na charakter choroby należy unikać nadmiernej ekspozycji na światło słoneczne (w tym lampy kwarcowe i solaria) albo ją minimalizować.

Pacjenci o obniżonej odporności

Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania maści z tyrbanibuliną u pacjentów z obniżoną odpornością.

Ryzyko progresji raka skóry

Zmiany wyglądu rogowacenia słonecznego mogą być oznaką progresji choroby do raka kolczystokomórkowego. Zmiany w zakresie rogowacenia słonecznego, które są nieprawidłowe w obrazie klinicznym lub podejrzenie wystąpienia nowotworu złośliwego wymagają odpowiedniego postępowania.

Glikol propylenowy

Lek zawiera 222,5 mg glikolu propylenowego w każdej saszetce co odpowiada 890 mg/g.

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono żadnych badań dotyczących interakcji.

Biorąc pod uwagę drogę podania (miejscowa), krótki czas dawkowania (pięć dni) i niską ekspozycję ogólnoustrojową (nanomolowe średnie C_max) oraz dane in vitro, stwierdzono, że maść z tyrbanibuliną ma niski potencjał interakcji w przypadku maksymalnej ekspozycji klinicznej.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania tyrbanibuliny u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Maść zawierająca tyrbanibulinę nie jest zalecana do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy tyrbanibulina/metabolity przenikają do mleka ludzkiego.

Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać stosowanie produktu leczniczego, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Płodność

Nie są dostępne dane dotyczące ludzi na temat wpływu maści z tyrbanibuliną na płodność. Uznano, że zmiany zaobserwowane w nieklinicznych badaniach dotyczących płodności i wczesnego rozwoju zarodkowego u szczurów wskazują na występowanie toksycznego wpływu na męską płodność (patrz punkt 5.3).

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Produkt leczniczy Klisyri nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

4.8 Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą miejscowe reakcje skórne. Miejscowe reakcje skórne obejmowały: rumień (91%), łuszczenie się skóry (82%), tworzenie się strupów (46%), obrzęk (39%), nadżerki/owrzodzenie (12%) oraz powstawanie pęcherzyków/krost (8%) w miejscu zastosowania. Ponadto w obszarze leczenia zgłaszano świąd (9,1%) i ból (9,9%) w miejscu zastosowania.

Tabelaryczny wykaz działań niepożądanych

Tabela 1 zawiera listę działań niepożądanych zgłoszonych w badaniach klinicznych. Częstość występowania została zdefiniowana jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Tabela 1: Działania niepożądane

1. a) Ból w miejscu zastosowania obejmuje: ból, tkliwość, kłucie i uczucie pieczenia w miejscu zastosowania.

Opis wybranych działań niepożądanych

Miejscowe reakcje skórne

Większość reakcji skórnych miała charakter przejściowy oraz nasilenie od lekkiego do umiarkowanego. Po zastosowaniu maści z tyrbanibuliną częstość występowania miejscowych reakcji skórnych o większym nasileniu niż w punkcie początkowym była następująca: rumień (91%), łuszczenie się skóry (82%), tworzenie się strupów (46%), obrzęk (39%), nadżerki/owrzodzenie (12%) oraz powstawanie pęcherzyków/krost (8%). Ogólna częstość występowania ciężkich miejscowych reakcji skórnych wynosiła 13%. Do ciężkich miejscowych reakcji skórnych, których częstość występowania wynosiła > 1%, należały: łuszczenie się skóry (9%), rumień (6%) i tworzenie się strupów (2%). Żadna z miejscowych reakcji skórnych nie wymagała leczenia.

Ogólnie liczba miejscowych reakcji skórnych osiągała poziom szczytowy 8 dni po rozpoczęciu leczenia i zwykle reakcje te ustępowały w ciągu 2 do 3 tygodni po zakończeniu leczenia maścią z tyrbanibuliną.

Świąd i ból w obszarze leczenia

Świąd i ból występujące w obszarze leczenia miały nasilenie od łagodnego do umiarkowanego, charakter przejściowy (występowały głównie w okresie pierwszych 10 dni od momentu rozpoczęcia leczenia), a większość z tych zdarzeń nie wymagała leczenia.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V.

4.9 Przedawkowanie

Przedawkowanie na skutek miejscowego zastosowania maści z tyrbanibuliną może powodować zwiększenie częstości występowania i nasilenia miejscowych reakcji skórnych. Nie przewiduje się wystąpienia objawów ogólnoustrojowych w wyniku przedawkowania po miejscowym zastosowaniu maści z tyrbanibuliną ze względu na małe wchłanianie ogólnoustrojowe tyrbanibuliny. Postępowanie w przypadku przedawkowania powinno obejmować leczenie objawów klinicznych.

Informacje na temat nieprawidłowej drogi podania znajdują się w punkcie 4.4.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Antybiotyki i chemioterapeutyki do zastosowań dermatologicznych, inne chemioterapeutyki, kod ATC: D06BX03

Mechanizm działania

Tyrbanibulina zaburza mikrotubule, wiążąc się bezpośrednio z tubuliną, co indukuje zatrzymanie cyklu komórkowego i śmierć rozrastających się komórek oraz jest związane z zakłóceniem sygnalizacji kinazy tyrozynowej Src.

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania tyrbanibuliny na twarzy albo na skórze głowy przez pięć kolejnych dni badano w dwóch kluczowych randomizowanych badaniach fazy III, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną stosującą nośnik (KX01-AK-003 oraz KX01-AK-004), z udziałem 702 dorosłych pacjentów (353 pacjentów leczonych z zastosowaniem tyrbanibuliny i 349 pacjentów leczonych z zastosowaniem nośnika).

U pacjentów występowało od czterech do ośmiu klinicznie typowych, widocznych, wyraźnych, niehiperkeratotycznych, niehipertroficznych zmian związanych z rogowaceniem słonecznym znajdujących się na obszarze leczenia, obejmującym 25 cm² twarzy albo skóry głowy. Każdego planowego dnia podania dawki maść stosowano na cały obszar leczenia. W grupie stosującej tyrbanibulinę średnia wieku wynosiła 69 lat (zakres od 46 do 90 lat), a 96% pacjentów miało I, II albo III typ skóry według klasyfikacji Fitzpatricka. Skuteczność, mierzona jako całkowite (pierwszorzędowy punkt końcowy) i częściowe ustąpienie objawów były oceniane w dniu 57.

W dniu 57. u pacjentów leczonych z zastosowaniem tyrbanibuliny wskaźnik całkowitego i częściowego ustąpienia objawów był wyższy w sposób statystycznie istotny niż u pacjentów leczonych z zastosowaniem nośnika (p< 0,0001) (patrz Tabela 2). Skuteczność była niższa w przypadku zmian chorobowych na skórze głowy w porównaniu ze zmianami chorobowymi na twarzy, aczkolwiek nadal była statystycznie istotna (patrz Tabela 3).

Tabela 2: Wskaźnik całkowitego i częściowego ustąpienia objawów w dniu 57. populacja ITT

(dane zbiorcze z badań KX01-AK-003 i KX01-AK-004)

ITT = populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem (intent-to-treat)

1. a) Wskaźnik całkowitego ustąpienia objawów zdefiniowano jako odsetek pacjentów, u których nie występowały (żadne) widoczne klinicznie zmiany związane z rogowaceniem słonecznym na obszarze leczenia.
2. b) Wskaźnik częściowego ustąpienia objawów zdefiniowano jako odsetek pacjentów, u których wyleczonych zostało 75% albo więcej zmian związanych z rogowaceniem słonecznym występujących na obszarze leczenia w punkcie początkowym.
3. c) p< 0,0001; w porównaniu z nośnikiem na podstawie testu Cochrana-Mantela-Haenszela ze stratyfikacją według lokalizacji anatomicznej i badania.

Tabela 3: Wskaźniki całkowitego i częściowego ustąpienia objawów w dniu 57. według lokalizacji anatomicznej, populacja ITT (dane zbiorcze z badań KX01-AK-003 i KX01-AK-004)

CI = przedział ufności (confidence interval); ITT = populacja zgodna z zaplanowanym leczeniem

1. a) p< 0,0001; w porównaniu z nośnikiem na podstawie testu Cochrana-Mantela-Haenszela ze stratyfikacją według badania.

W poszczególnych badaniach wskaźnik całkowitego i częściowego ustąpienia objawów w dniu 57. (pierwszorzędowy i kluczowy drugorzędowy punkt końcowy w tych badaniach) był wyższy w sposób statystycznie istotny w grupie pacjentów leczonych z zastosowaniem tyrbanibuliny w porównaniu z grupą stosującą nośnik (p≤ 0,0003), zarówno w ujęciu ogólnym jak i według miejsca leczenia (twarz albo skóra głowy).

Skuteczność długoterminowa

Łącznie u 204 pacjentów (174 pacjentów leczonych z zastosowaniem tyrbanibuliny i 30 leczonych z zastosowaniem nośnika) doszło do całkowitego ustąpienia w dniu 57. zmian związanych z rogowaceniem słonecznym na obszarze leczenia i kwalifikowali się oni do udziału w trwającym rok okresie obserwacji kontrolnej, dotyczącym monitorowania bezpieczeństwa i oceny długotrwałej skuteczności na podstawie oceny zmian związanych z rogowaceniem słonecznym w obszarze leczenia.

Po upływie jednego roku współczynnik ponownego występowania objawów u pacjentów leczonych z zastosowaniem tyrbanibuliny wynosił 73%. Wskaźnik nawrotu zmian chorobowych na skórze głowy był wyższy w porównaniu do zmian chorobowych na twarzy. Spośród pacjentów, u których doszło do wznowy, u 86% wystąpiła jedna albo dwie zmiany. Ponadto 48% pacjentów, u których ponownie wystąpiły zmiany chorobowe, zgłosiło wystąpienie co najmniej jednej zmiany, której nie stwierdzono w momencie pierwszego włączenia leczenia (tj. nowo powstałe liczone jako wznowa).

Ryzyko progresji do raka kolczystokomórkowego

Do dnia 57. nie zgłoszono przypadków raka kolczystokomórkowego w obszarze leczenia u pacjentów leczonych z zastosowaniem tyrbanibuliny (0 z 353 pacjentów) albo nośnika (0 z 349 pacjentów). Po przeprowadzeniu oceny w dniu 57. u jednego pacjenta zgłoszono pojedynczy przypadek raka kolczystokomórkowego w obszarze leczenia; zdarzenie to zostało uznane przez badacza za niezwiązane z leczeniem z zastosowaniem tyrbanibuliny.

Pacjenci w podeszłym wieku

Spośród 353 pacjentów stosujących tyrbanibulinę w ramach dwóch randomizowanych badań fazy III, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby, z grupą kontrolną stosującą nośnik, 246 pacjentów (70%) było w wieku 65 lat albo starszych. Ogółem nie zaobserwowano różnic dotyczących skuteczności ani bezpieczeństwa pomiędzy młodszymi a starszymi pacjentami.

Dzieci i młodzież

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań produktu leczniczego Klisyri we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu rogowacenia słonecznego (stosowanie u dzieci i młodzieży, patrz punkt 4.2).

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Maść z tyrbanibuliną była w minimalnym stopniu wchłaniana u 18 pacjentów z rogowaceniem słonecznym, po podaniu miejscowym raz na dobę, przez pięć kolejnych dni, na powierzchni 25 cm². Stężenie tyrbanibuliny w osoczu było niskie w stanie stacjonarnym (średnie stężenie maksymalne [C_max] równe 0,258 ng/mL albo 0,598 nM oraz AUC_0–24h wynoszące 4,09 ng∙h/mL).

Dystrybucja

Wiązanie tyrbanibuliny z białkami ludzkiego osocza wynosi około 88%.

Metabolizm

W badaniach in vitro tyrbanibulina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 i w mniejszym stopniu przez CYP2C8. Główny szlak metaboliczny stanowią N-debenzylacja i reakcje hydrolizy. Najważniejsze metabolity scharakteryzowano u pacjentów z rogowaceniem słonecznym w ramach badania farmakokinetycznego w warunkach stosowania maksymalnej dawki; wykazano minimalną ekspozycję ogólnoustrojową.

Badania in vitro wykazały, że tyrbanibulina nie hamuje ani nie indukuje enzymów cytochromu P450 i nie jest inhibitorem transporterów wypływu i wychwytu w warunkach maksymalnej ekspozycji klinicznej.

Eliminacja

Nie dokonano pełnej charakteryzacji usuwania tyrbanibuliny z organizmu człowieka.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Nie prowadzono oficjalnych badań dotyczących stosowania maści z tyrbanibuliną u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby albo nerek. Ze względu na niskie narażenie ogólnoustrojowe na tyrbanibulinę, po miejscowym podaniu maści z tyrbanibuliną raz na dobę przez pięć dni, mało prawdopodobne jest, aby zmiany w zakresie czynności wątroby albo nerek miały wpływ na eliminację tyrbanibuliny. W związku z tym korekta dawki nie jest potrzebna (patrz punkt 4.2).

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, wynikające z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa oraz badań toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka. Tyrbanibulina wywoływała umiarkowane podrażnienia podczas kontaktu ze skórą zwierząt, ale nie potwierdzono tego u ludzi.

W badaniach dotyczących genotoksyczności tyrbanibulina nie wykazywała działania mutagennego, ale indukowała uszkodzenia chromosomów i mikrojąder. Wyniki szczegółowych badań sugerowały, że tyrbanibulina ma działanie klastogenne/aneugenne związane z wartością progową, poniżej której zdarzenia związane z genotoksycznością nie są indukowane. Genotoksyczność in vivo występowała przy stężeniu w osoczu > 20 razy wyższym niż ekspozycja u człowieka w badaniu farmakokinetycznym w warunkach stosowania maksymalnej dawki.

W badaniach dotyczących rozwoju zarodka i płodu prowadzonych na szczurach i królikach toksyczny wpływ na zarodek i płód, w tym wady rozwojowe płodu, występował przy 22 razy i 65 razy większej ekspozycji niż ekspozycja u człowieka, w badaniu farmakokinetycznym w warunkach stosowania maksymalnej dawki, prowadzonym z udziałem ludzi. W badaniach dotyczących rozwoju szczurów w okresie prenatalnym i poporodowym u potomstwa leczonych samic obserwowano spadek płodności i zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów.

W badaniach dotyczących płodności i wczesnego rozwoju zarodkowego u szczurów: spadek masy jąder skorelowany ze spadkiem liczby plemników, obniżona ruchliwość plemników, zwiększona częstość występowania nieprawidłowości w budowie plemników oraz zwiększona częstość występowania zwyrodnienia nabłonka nasiennego, uznana za wskazującą na toksyczny wpływ na męską płodność, występowały przy 58 razy większej ekspozycji niż ekspozycja człowieka w badaniu farmakokinetycznym, w warunkach stosowania maksymalnej dawki, prowadzonym z udziałem ludzi. Nie odnotowano jednak zmian w zachowaniach reprodukcyjnych osobników męskich ani we wskaźnikach płodności.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Propylenowy glikol (E1520)

Glicerolu monostearynian 40–55

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3 Okres ważności

3 lata.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Saszetki z warstwą wewnętrzną wykonaną z liniowego polietylenu o niskiej gęstości. Każda saszetka zwiera 250 mg maści.

Opakowanie (pudełko tekturowe) zawiera pięć saszetek.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Saszetkę należy wyrzucić po pierwszym użyciu.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Almirall, S.A.

Ronda General Mitre, 151

08022 Barcelona

Hiszpania

8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

EU/1/21/1558/001

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

I DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

Data wydania pierwszego pozwolenia na dopuszczenie do obrotu: 16 lipca 2021 Data ostatniego przedłużenia pozwolenia:

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.