Med Ulotka Szukaj Menu

IMCIVREE 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań – ulotka, dawkowanie, skutki uboczne

Stan na
(EMA)

Ulotka dla pacjenta - Imcivree

1. Co to jest lek IMCIVREE i w jakim celu się go stosuje

Lek IMCIVREE zawiera substancję czynną setmelanotyd. Jest on stosowany w leczeniu otyłości i kontroli uczucia głodu u osób dorosłych i dzieci w wieku od 4 lat z nabytą otyłością podwzgórzową (aHO), która wynika z uszkodzenia lub upośledzenia czynności obszaru mózgu zwanego podwzgórzem.

Lek IMCIVREE jest też stosowany u osób dorosłych i dzieci w wieku od 2 lat w leczeniu otyłości wywołanej przez pewne choroby genetyczne wpływające na to, jak mózg kontroluje odczuwanie głodu.

Lek stosuje się w leczeniu następujących chorób o podłożu genetycznym:

  • niedobór POMC (proopiomelanokortyny);
  • niedobór PCSK1 (konwertazy proprotein sybtylizyny/keksyny typu 1);
  • niedobór LEPR (receptora leptyny);
  • zespół Bardeta-Biedla (BBS).

U osób z tymi chorobami występuje niedobór pewnych naturalnych substancji uczestniczących w kontroli łaknienia bądź takie substancje nie działają prawidłowo. Powoduje to nasilenie uczucia głodu i prowadzi do otyłości. Lek ten pomaga przywrócić kontrolę łaknienia i złagodzić objawy towarzyszące chorobie.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku IMCIVREE

Kiedy nie stosować leku IMCIVREE

  • jeśli pacjent ma uczulenie na setmelanotyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia lekarz powinien kontrolować skórę pacjenta pod kątem występowania znamion lub ciemnych obszarów. Podczas stosowania leku na skórze może się pojawiać więcej znamion lub ciemnych plam. Kontrola stanu skóry przed leczeniem pomoże zidentyfikować te, które pojawiły się od czasu rozpoczęcia przyjmowania leku.

W przypadku mężczyzn bardzo często podczas stosowania leku występują spontaniczne wzwody (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów). Jeśli wzwód utrzymuje się przez ponad 4 godziny, należy bezzwłocznie zgłosić się do lekarza. Nieleczony długotrwały wzwód (priapizm) może negatywnie wpłynąć na zdolność osiągania wzwodów w przyszłości.

Dzieci

Nie podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 4 lat, jeśli chorują na aHO. Nie podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 2 lat, jeśli występuje u nich niedobór POMC, PCSK1 lub LEPR albo BBS.

Nie są dostępne informacje na temat jego stosowania w tych grupach wiekowych.

Lek IMCIVREE a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania tego leku podczas ciąży lub prób zajścia w ciążę, ponieważ nie badano go u kobiet w ciąży. Spadek masy ciała podczas ciąży może być szkodliwy dla dziecka.

Jeśli pacjentka karmi piersią, przed przyjęciem leku powinna porozmawiać z lekarzem. Lekarz omówi z pacjentką korzyści i zagrożenia związane z przyjmowaniem tego leku w tym okresie.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek nie ma wpływu lub wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w związku z sennością.

Lek IMCIVREE zawiera alkohol benzylowy.

1 ml leku zawiera 10 mg alkoholu benzylowego, co odpowiada 1 mg w każdej dawce.

Alkohol benzylowy jest związany z ryzykiem wystąpienia poważnych działań niepożądanych u małych dzieci (w wieku poniżej 3 lat). Istnieje zwiększone ryzyko, że alkohol benzylowy będzie gromadzić się w ich organizmie (co nazywa się „kwasicą metaboliczną”), prowadząc do zespołu zaburzeń oddychania (ang. „gasping syndrome”). Dzieci w wieku 2 lat powinny pozostawać pod obserwacją lekarza pod kątem objawów takiego gromadzenia się (co obejmuje szybkie bicie serca, szybki oddech lub splątanie).

Alkohol benzylowy może wywoływać reakcje alergiczne.

Pacjentka w ciąży lub karmiąca piersią oraz pacjent z chorobą wątroby lub nerek powinni poradzić się lekarza lub farmaceuty. Jest to zalecane, ponieważ alkohol benzylowy może gromadzić się w organizmie i powodować działania niepożądane (tj. kwasicę metaboliczną).

Lek IMCIVREE zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

3. Jak stosować lek IMCIVREE

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Ten lek jest podawany we wstrzyknięciu podskórnym raz na dobę na początku dnia. Jest przeznaczony do leczenia długotrwałego.

Lekarz zaleci właściwą dawkę do wstrzyknięcia.

Zalecana dawka dobowa w zależności od wieku, masy ciała i tygodnia leczenia jest podana w poniższych tabelach. Dostępne są różne tabele dawkowania w zależności od choroby, w leczeniu której stosuje się ten lek. Należy sprawdzić właściwą tabelę, aby uzyskać zalecaną dawkę.

Lekarz będzie regularnie monitorował stan pacjenta podczas stosowania tego leku, aby sprawdzić, czy konieczna jest zmiana dawki. Po podaniu dawki początkowej lekarz zaleci zwiększenie dawki do następnego poziomu w zależności od skuteczności leczenia i ewentualnych działań niepożądanych. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić zmniejszenie dawki. W razie wątpliwości dotyczących aktualnej dawki należy skonsultować się z lekarzem.

Szczegółowe instrukcje dotyczące wstrzykiwania dawki leku IMCIVREE znajdują się poniżej tabel z dawkowaniem.

Nabyta otyłość podwzgórzowa (aHO)

Zalecane dawki wymieniono poniżej:

Osoby dorosłe i dzieci w wieku od 6 lat
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Tydzień 10,5 mg0,05 ml
Tydzień 21 mg0,1 ml
Tydzień 32 mg0,2 ml
Tydzień 4 i kolejne3 mg0,3 ml
Dzieci w wieku od 4 do poniżej 6 lat
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Masa ciała pacjenta poniżej 20 kg
Tydzień 10,5 mg0,05 ml
Tydzień 21 mg0,1 ml
Tydzień 3 i kolejne1,5 mg0,15 ml
Masa ciała pacjenta od 20 do poniżej 25 kg
Tydzień 10,5 mg0,05 ml
Tydzień 21 mg0,1 ml
Tydzień 31,5 mg0,15 ml
Tydzień 4 i kolejne2 mg0,2 ml
Masa ciała pacjenta od 25 do poniżej 30 kg
Tydzień 10,5 mg0,05 ml
Tydzień 21 mg0,1 ml
Tydzień 31,5 mg0,15 ml
Tydzień 42 mg0,2 ml
Tydzień 5 i kolejne2,5 mg0,25 ml
Masa ciała pacjenta od 30 kg
Tydzień 10,5 mg0,05 ml
Tydzień 21 mg0,1 ml
Tydzień 32 mg0,2 ml
Tydzień 4 i kolejne3 mg0,3 ml

Niedobór proopiomelanokortyny (POMC), niedobór konwertazy proprotein sybtylizyny/keksyny typu 1 (PCSK1) i niedobór receptora leptyny

Zalecane dawki wymieniono poniżej:

Osoby dorosłe i dzieci w wieku od 12 lat
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Tygodnie 1–21 mg0,1 ml
Tydzień 3 i kolejne2 mg0,2 ml
Możliwe dodatkowe dawki na podstawie zalecenia lekarza2,5 mg0,25 ml
3 mg0,3 ml
Dzieci w wieku od 6 do poniżej 12 lat
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Tygodnie 1–20,5 mg0,05 ml
Tygodnie 3–41 mg0,1 ml
Tydzień 5 i kolejne2 mg0,2 ml
Możliwa dodatkowa dawka na podstawie zalecenia lekarza2,5 mg0,25 ml
Dzieci w wieku od 2 do poniżej 6 lat
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Masa ciała pacjenta poniżej 20 kg
Tydzień 1 i kolejne0,5 mg0,05 ml
Masa ciała pacjenta od 20 do poniżej 30 kg
Tygodnie 1–20,5 mg0,05 ml
Tydzień 3 i kolejne1 mg0,1 ml
Masa ciała pacjenta od 30 do poniżej 40 kg
Tygodnie 1–20,5 mg0,05 ml
Tygodnie 3–41 mg0,1 ml
Tydzień 5 i kolejne1,5 mg0,15 ml
Masa ciała pacjenta od 40 kg
Tygodnie 1–20,5 mg0,05 ml
Tygodnie 3–41 mg0,1 ml
Tygodnie 5–61,5 mg0,15 ml
Tygodnie 7–82 mg0,2 ml
Tydzień 9 i kolejne2,5 mg0,25 ml

Zespół Bardeta-Biedla (BBS)

Zalecane dawki wymieniono poniżej:

Osoby dorosłe i dzieci w wieku od 16 lat
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Tygodnie 1–22 mg0,2 ml
Tydzień 3 i kolejne3 mg0,3 ml
Dzieci w wieku od 6 do poniżej 16 lat
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Tydzień 11 mg0,1 ml
Tydzień 22 mg0,2 ml
Tydzień 3 i kolejne3 mg0,3 ml
Dzieci w wieku od 2 do poniżej 6 lat
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Masa ciała pacjenta poniżej 20 kg
Tydzień 1 i kolejne0,5 mg0,05 ml
Masa ciała pacjenta od 20 do poniżej 30 kg
Tygodnie 1–20,5 mg0,05 ml
Tydzień 3 i kolejne1 mg0,1 ml
Masa ciała pacjenta od 30 do poniżej 40 kg
Tygodnie 1–20,5 mg0,05 ml
Tygodnie 3–41 mg0,1 ml
Tydzień 5 i kolejne1,5 mg0,15 ml
Masa ciała pacjenta od 40 kg
Tygodnie 1–20,5 mg0,05 ml
Tygodnie 3–41 mg0,1 ml
Tygodnie 5–61,5 mg0,15 ml
Tygodnie 7–82 mg0,2 ml
Tydzień 9 i kolejne2,5 mg0,25 ml

Pacjenci z chorobą nerek

W przypadku pacjentów z niedoborem POMC, PCSK1 lub LEPR albo z BBS i łagodną lub umiarkowaną chorobą nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki.

W przypadku pacjentów z aHO i łagodną chorobą nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki. U pacjentów z aHO i umiarkowaną chorobą nerek należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania dla pacjentów z ciężką chorobą nerek.

U pacjentów z ciężką chorobą nerek zalecane dawki wymieniono poniżej:

Osoby dorosłe i dzieci w wieku od 12 lat (niedobór POMC, PCSK1 lub LEPR albo aHO) lub
od 16 lat (BBS)
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Tygodnie 1–20,5 mg0,05 ml
Tydzień 3 i kolejne1 mg0,1 ml
Możliwe dodatkowe dawki na podstawie zalecenia lekarza2 mg0,2 ml
2,5 mg0,25 ml
3 mg0,3 ml
Dzieci w wieku od 6 do poniżej 12 lat (niedobór POMC, PCSK1 lub LEPR albo aHO) lub od
6 do poniżej 16 lat (BBS)
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Tygodnie 1–20,25 mg0,025 ml
Tygodnie 3–40,5 mg0,05 ml
Tydzień 5 i kolejne1 mg0,1 ml
Możliwa dodatkowa dawka na podstawie zalecenia lekarza2 mg0,2 ml
Dzieci w wieku poniżej 6 lat
Tydzień leczeniaDawka dobowaObjętość wstrzyknięcia
Masa ciała pacjenta do 20 kg
Tydzień 1 i kolejne0,25 mg0,025 ml
Masa ciała pacjenta od 20 do poniżej 30 kg
Tygodnie 1–20,25 mg0,025 ml
Tydzień 3 i kolejne0,5 mg0,05 ml
Masa ciała pacjenta od 30 do poniżej 40 kg
Tygodnie 1–20,25 mg0,025 ml
Tygodnie 3–40,5 mg0,05 ml
Tydzień 5 i kolejne1 mg0,1 ml
Masa ciała pacjenta od 40 kg
Tygodnie 1–20,25 mg0,025 ml
Tygodnie 3–40,5 mg0,05 ml
Tygodnie 5–61 mg0,1 ml
Tydzień 7 i kolejne1,5 mg0,15 ml

Jak wstrzykiwać lek IMCIVREE

Lek jest podawany we wstrzyknięciu pod powierzchnię skóry wokół pępka. Lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka zaprezentują pacjentowi właściwy sposób wykonywania wstrzyknięcia. Gdy pacjent zyska biegłość w wykonywaniu wstrzyknięć sobie lub swojemu dziecku, będzie mógł je samodzielnie wykonywać w domu.

Lek należy podawać na początku dnia. Lek można stosować niezależnie od pory posiłków.

Przed wykonaniem wstrzyknięcia leku należy dokładnie zapoznać się z poniższymi instrukcjami.

Krok 1. Przygotowanie do wstrzyknięcia

  • Zebrać wszystkie potrzebne przedmioty i umieścić je na czystej, płaskiej powierzchni.

Konieczne będzie przygotowanie następujących materiałów, które są dostarczane oddzielnie:

  • Umyć ręce ciepłą wodą i mydłem.
  • Otworzyć dwa opakowania gazików nasączonych alkoholem oraz opakowanie gazy.

Krok 2. Sprawdzenie fiolki

  • Sprawdzić termin ważności podany na etykiecie fiolki po skrócie EXP: MM/RRRR.
  • Płyn w fiolce powinien być bezbarwny do lekko żółtego.
  • Nie stosować leku, jeśli:

    • upłynął termin ważności;
    • płyn jest mętny;
    • w płynie unoszą się cząstki stałe;
    • plastikowy kapsel na nowej fiolce jest pęknięty lub go nie ma;
    • fiolkę przechowywano w temperaturze przekraczającej 30°C.

Krok 3. Przygotowanie fiolki

  • Przed użyciem pozostawić fiolkę do osiągnięcia przez nią temperatury pokojowej. Wyjąć fiolkę z lodówki 15 minut przed wykonaniem wstrzyknięcia albo ogrzać ją, delikatnie obracając między dłońmi przez 60 sekund.

    • Do ogrzania fiolki nie używać ciepłej wody ani nie podgrzewać jej w kuchence mikrofalowej lub w innych urządzeniach.
    • Nie potrząsać fiolką.
  • Jeśli używana będzie nowa fiolka — zdjąć plastikowy kapsel i wyrzucić go do śmieci.
  • Przetrzeć górną powierzchnię szarego korka w fiolce za pomocą gazika nasączonego alkoholem. Wyrzucić zużyty gazik do śmieci.

    • Nie wyjmować korka z fiolki.

Krok 4. Przygotowanie strzykawki

  • Dla dawek o objętości 0,25 mg (0,025 ml lub 2,5 jednostek), należy użyć strzykawki

    o pojemności 0,3 ml z przyrostami co 0,5 (pół) jednostki oraz igły o średnicy od 29 do 31 i długości od 6 do 13 mm, która jest odpowiednia do wykonywania wstrzyknięć podskórnych.

  • Dla dawek o objętości od 0,5 mg do 3 mg (od 0,05 ml do 0,3 ml), należy użyć strzykawki

    o pojemności 1 ml z przyrostami co 0,01 ml oraz igły o średnicy od 28 do 29 i długości od 6 do 13 mm, która jest odpowiednia do wykonywania wstrzyknięć podskórnych.

  • Nie zdejmować ochronnej osłony igły. Odciągnąć tłoczek strzykawki, tak by nabrać do niej powietrza w ilości odpowiadającej używanej objętości leku.
  • Zdjąć ochronną osłonę igły. Pociągnąć ją prosto, nie kierując strzykawki w swoją stronę.
  • Umieścić fiolkę na płaskiej powierzchni korkiem do góry. Chwycić strzykawkę i umieścić ją

bezpośrednio nad fiolką. Wbić igłę w środek szarego korka fiolki.

dawka 0,25 mg = 0,025 ml lub 2,5 jednostek

dawka 2 mg = 0,2 ml

  • Wcisnąć tłoczek, aby wprowadzić powietrze ze strzykawki do fiolki.
  • Bez wyjmowania igły delikatnie obrócić fiolkę do góry dnem.

    • Upewnić się, że koniec igły jest w pełni zanurzony w cieczy (leku) i nie znajduje się w warstwie powietrza nad cieczą.
  • Powoli odciągnąć tłoczek, napełniając strzykawkę lekiem w ilości odpowiadającej wymaganej dawce. W czasie odmierzania dawki upewnić się, że odczytuje się jednostki na skali w kierunku od końca położonego najbliżej czarnego, gumowego elementu tłoczka.
  • Bez wyjmowania igły z fiolki sprawdzić, czy w strzykawce znajdują się duże pęcherzyki powietrza.
  • Jeśli są one widoczne, należy usunąć powietrze ze strzykawki. W tym celu:

    • ostrożnie stuknąć bok strzykawki palcem, aby przesunąć pęcherzyki powietrza ku górze strzykawki;
    • wypuścić zawartość strzykawki z powrotem do fiolki;
    • napełnić strzykawkę jeszcze raz, wykonując opisane powyżej kroki; wolniej odciągać tłoczek i upewnić się, że koniec igły jest zawsze całkowicie zanurzony w cieczy — pozwoli to zmniejszyć szansę powstania w strzykawce pęcherzyków powietrza.
  • Gdy w strzykawce nie ma już dużych pęcherzyków powietrza, umieścić fiolkę korkiem do góry na twardej powierzchni.
  • Przytrzymać fiolkę jedną ręką, a palcami drugiej dłoni trzymać korpus strzykawki. Wyciągnąć igłę z fiolki, nie przekrzywiając jej.

    małe

    pęcherzyki powietrza

    duże pęcherzyki powietrza

  • Umieścić strzykawkę na twardej powierzchni i upewnić się, że igła nie ma styczności z powierzchnią. Nie nakładać ponownie osłony igły.

Krok 5. Przygotowanie miejsca wstrzyknięcia

  • Wybrać miejsce wstrzyknięcia wokół pępka.

    • Każdego dnia wybierać inne miejsce wstrzyknięcia.
    • Upewnić się, że wybrane miejsce leży w odległości co najmniej 5 centymetrów od pępka.
    • Nie wykonywać wstrzyknięć w miejsce, które jest zaczerwienione, opuchnięte lub podrażnione.
  • Oczyścić wybrane miejsce za pomocą drugiego gazika nasączonego alkoholem, wykonując koliste ruchy.
  • Odczekać około 10 sekund na wyschnięcie skóry.
  • Nie dotykać oczyszczonego miejsca, nie wachlować go ani nie dmuchać na nie.

Krok 6. Wstrzyknięcie leku IMCIVREE

  • Chwycić strzykawkę między kciukiem a palcem wskazującym dominującej ręki (używanej do pisania).
  • Za pomocą drugiej dłoni delikatnie chwycić kciukiem i palcem wskazującym około 5-centymetrowy fragment skóry. Skórę należy przytrzymywać do momentu zakończenia wstrzykiwania.
  • Przytrzymać strzykawkę pod kątem 90° względem powierzchni skóry i wkłuć igłę w miejsce

wstrzyknięcia. Upewnić się, że wprowadzono całą długość igły.

  • Nie trzymać tłoczka ani nie wciskać go podczas wkłuwania igły.
  • Przytrzymując korpus strzykawki między kciukiem a palcem środkowym, powoli wciskać tłoczek palcem wskazującym, aby wstrzyknąć lek.
  • Po wstrzyknięciu leku policzyć do 5, aby upewnić się, że cały lek wydostał się ze strzykawki.
  • Puścić uchwycony fragment skóry i wyciągnąć igłę.
  • Za pomocą gazy delikatnie ucisnąć miejsce wstrzyknięcia, a następnie wyrzucić gazę do śmieci.
  • Umieścić zużytą strzykawkę w pojemniku na ostre odpady. Nie wyrzucać jej do śmieci domowych.
  • Jeśli w fiolce pozostał lek, umieścić ją w pudełku i do momentu podania kolejnej dawki przechowywać w lodówce lub w bezpiecznym miejscu w temperaturze poniżej 30°C.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku IMCIVREE

W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku należy skontaktować się z lekarzem.

Pominięcie zastosowania leku IMCIVREE

W przypadku pominięcia wstrzyknięcia leku należy podać kolejną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku IMCIVREE

Ten lek jest przeznaczony do leczenia długotrwałego. W przypadku przerwania stosowania leku może powrócić uczucie głodu i zaniknąć spadek masy ciała. Należy przestrzegać harmonogramu dawkowania ustalonego przez lekarza lub farmaceutę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, także ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

  • znamię na skórze;
  • ból głowy;
  • nudności;
  • wymioty;
  • ciemne obszary lub plamy na skórze;
  • samoistna erekcja prącia;
  • zwiększenie nasilenia erekcji prącia;
  • ból, zasinienie lub zapalenie (zaczerwienienie lub obrzęk) w miejscu wstrzyknięcia;
  • uczucie zmęczenia.

Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów):

  • nadmierna liczba eozynofilów, rodzaju krwinek białych;
  • uczucie przygnębienia;
  • problemy ze snem;
  • zaburzenie podniecenia seksualnego;
  • zwiększone pożądanie seksualne;
  • zawroty głowy;
  • biegunka;
  • ból brzucha;
  • suchość w ustach;
  • niestrawność;
  • zaparcia;
  • zgaga;
  • wzdęcia;
  • podwyższona aktywność enzymów wątrobowych w badaniach krwi;
  • sucha, czerwona lub swędząca skóra;
  • wysypka;
  • zmiany na skórze;
  • wypadanie włosów;
  • bóle stawów;
  • ból pleców;
  • ból mięśni;
  • dyskomfort w obrębie żeńskich narządów płciowych;
  • uczucie osłabienia;
  • ból.

Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

  • nieregularne znamię na skórze;
  • zaburzenia apetytu;
  • uczucie pragnienia;
  • zaburzenie snu;
  • koszmary senne;
  • zmniejszone pożądanie seksualne;
  • senność;
  • migrenowy ból głowy;
  • utrata lub zaburzenia węchu;
  • zaburzenia smaku;
  • przebarwienie białkówek oczu;
  • zawroty głowy;
  • uderzenie gorąca;
  • ziewanie;
  • cieknący nos;
  • kaszel;
  • wzdęcie brzucha;
  • dyskomfort żołądka;
  • zwiększone wydzielanie śliny;
  • zaczerwienienie skóry;
  • linie lub pasma na skórze;
  • nadmierna potliwość;
  • nieprawidłowy rozkład tkanki tłuszczowej;
  • swędząca wysypka;
  • łuszczenie się skóry;
  • zmiany kolorów włosów;
  • odbarwienie paznokci;
  • ciemniejsze i grubsze niż zwykle plamy na skórze;
  • bóle stawów;
  • ból mięśni lub kości;
  • skurcze mięśni;
  • ból nóg lub rąk;
  • podwyższona aktywność enzymów mięśniowych w badaniach krwi;
  • u kobiet trudności z uzyskaniem lub utrzymaniem podniecenia seksualnego;
  • ból, dyskomfort lub wrażliwość w obrębie narządów płciowych;
  • zaburzenia w obrębie kobiecych narządów płciowych;
  • bóle menstruacyjne;
  • wrażliwość na ciepło lub zimno (uczucie gorąca lub zimna);
  • dreszcze.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek IMCIVREE

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Do upływu terminu ważności podanego na pudełku i fiolce, ten lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C. Ten lek można też przechowywać w temperaturze pokojowej — nieprzekraczającej 30°C — przez maksymalnie 30 dni albo do upływu terminu ważności, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej. Wszystkie fiolki (w tym otwarte) należy przechowywać w oryginalnym pudełku, aby chronić je przed światłem. Po pierwszym użyciu fiolki wyrzucić ją po upływie 28 dni.

Nie zamrażać leku.

Jeśli ten lek wystawiono na działanie temperatury przekraczającej 30°C, nie używać go i usunąć zgodnie z lokalnymi wytycznymi. Nie używać tego leku, jeśli pływają w nim cząstki stałe lub jest zmętniały.

Każde wstrzyknięcie wykonywać nową strzykawką.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek IMCIVREE

Jak wygląda lek IMCIVREE i co zawiera opakowanie

Lek IMCIVREE ma postać przejrzystego, bezbarwnego do lekko zabarwionego roztworu. Lek dostarczany jest w szklanych fiolkach z korkiem i kapslem, zawierających 1 ml roztworu do wstrzykiwań.

Lek IMCIVREE dostępny jest w opakowaniach zawierających 1 fiolkę wielodawkową lub 10 fiolek wielodawkowych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Rhythm Pharmaceuticals Netherlands B.V.

Radarweg 29

1043NX Amsterdam

Holandia

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu

Więcej informacji o leku Imcivree

O tym dokumencie

Źródło: Europejska Agencja Leków (EMA)

Stan na (EMA)

Widzisz błąd? Napisz do nas przez stronę kontaktową.

Informacje w serwisie nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Dane o leku Imcivree

Substancja czynna (INN) setmelanotide
Kod ATC A08AA – Leki działające ośrodkowo w leczeniu otyłości
Podmiot odpowiedzialny Rhythm Pharmaceuticals Netherlands B.V.
Status pozwolenia Dopuszczony do obrotu (16.07.2021)
  • Lek sierocy
Źródło Strona leku na stronie EMA

Źródło: Europejska Agencja Leków (EMA), Stan na 27.05.2026