Ulotka dla pacjenta - Ilumira
1. Co to jest lek Ilumira i w jakim celu się go stosuje
Lek ten to typ leku określany jako prekursor radiofarmaceutyku. Zawiera on substancję czynną, lutetu chlorek (177Lu), która emituje promieniowanie beta minus.
Lek Ilumira nie jest przeznaczony do stosowania jako samodzielny lek, ale przed użyciem musi być połączony z innymi lekami (tzw. lekami nośnikowymi). Ten proces, w którym nośnik leku jest znakowany związkiem radioaktywnym, nazywany jest radioznakowaniem.
Leki nośnikowe są stosowane z określonym związkiem, w tym przypadku lutetu chlorkiem (177Lu), aby osiągnąć określony cel. Mogą to być substancje, które zostały zaprojektowane do rozpoznawania określonego typu komórek w organizmie. Kiedy taki radioznakowany lutetem (177Lu) lek nośnikowy jest podawany pacjentowi, przenosi on promieniowanie do miejsca, w którym znajdują się te komórki, w celu leczenia choroby lub uzyskania obrazów na ekranie, które są wykorzystywane do rozpoznania lub zlokalizowania choroby.
Stosowanie leku radioznakowanego 177Lu jest związane z ekspozycją na radioaktywność. Lekarz prowadzący i lekarz medycyny nuklearnej uznali, że korzyść kliniczna wynikająca z zastosowania leku radioznakowanego 177Lu przewyższa ryzyko wynikające z napromieniowania.
W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta leku radioznakowanego 177Lu.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ilumira
Kiedy nie stosować leku Ilumira
- jeśli pacjent ma uczulenie na lutetu chlorek (177Lu) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży.
W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta leku radioznakowanego 177Lu.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Lutetu chlorek (177Lu) nie jest przeznaczony do bezpośredniego podawania pacjentom. Naturalnie oczekuje się, że personel szpitala będzie stosował standardowe środki ochrony radiologicznej. Wszelkie inne osoby przebywające w bliskim kontakcie z leczonym pacjentem należy poinformować
o możliwych metodach zmniejszenia ekspozycji na promieniowanie pochodzące od pacjenta.
Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku leków radioznakowanych 177Lu:
- jeśli u pacjenta występują problemy z nerkami lub choroba hematologiczna (problemy z krwią lub tkankami krwiotwórczymi, takimi jak szpik kostny). U pacjentów z tymi chorobami możliwa jest zwiększona ekspozycja na promieniowanie, co prowadzi do większego ryzyka wystąpienia określonych działań niepożądanych (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane). Lekarz rozważy oczekiwane korzyści ze stosowania leku w stosunku do możliwego ryzyka i może przerwać leczenie, jeśli wystąpią określone działania niepożądane.
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość),
- zmniejszenie liczby płytek we krwi (małopłytkowość), które pełnią ważną rolę w zatrzymaniu krwawienia,
- zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia, limfopenia lub neutropenia), które pełnią ważną rolę w ochronie organizmu przed zakażeniem.
Większość tych zdarzeń jest łagodna i przemijająca. U niektórych pacjentów opisywano zmniejszoną liczbę wszystkich 3 rodzajów krwinek (czerwonych krwinek, płytek krwi i białych krwinek – pancytopenię). U pacjentów z pancytopenią należy przerwać leczenie.
Ponieważ lutet (177Lu) może czasami wpływać na komórki krwi, lekarz przeprowadzi badania krwi przed rozpoczęciem leczenia i będzie je wykonywać w regularnych odstępach czasu w trakcie leczenia. Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli wystąpi duszność, zasinienie, krwawienie z nosa, krwawienie z dziąseł lub gorączka.
W przypadku stosowania lutetu chlorku (177Lu) do radioznakowania leków nośnikowych, zwanych analogami somatostatyny, stosowanych w leczeniu nowotworów, zwanych guzami neuroendokrynnymi, radioznakowany lek nośnikowy jest wydalany przez nerki. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia przez pacjenta i w trakcie leczenia lekarz przeprowadzi badanie krwi w celu sprawdzenia czynności nerek.
Leczenie lekami radioznakowanymi 177Lu może wpływać na sposób, w jaki działa wątroba. W takim przypadku mogą u pacjenta wystąpić niektóre z następujących objawów: zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka), ból brzucha (szczególnie w prawej górnej części brzucha), nudności, wymioty, zmęczenie, utrata apetytu, ciemne zabarwienie moczu oraz krwawienie lub siniaczenie łatwiejsze niż zwykle. W celu kontrolowania czynności wątroby w trakcie leczenia lekarz prowadzący przeprowadzi badanie krwi.
Leki nośnikowe znakowane lutetem (177Lu) mogą być podawane bezpośrednio do żyły pacjenta za pośrednictwem rurki nazywanej kaniulą. Zgłaszano przypadki wycieku płynu do otaczającej tkanki (wynaczynienie). Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta wystąpi obrzęk lub ból w ramieniu.
Po leczeniu guzów neuroendokrynnych lekami radioznakowanymi lutetem (177Lu) u pacjentów mogą wystąpić objawy związane z uwalnianiem hormonów z komórek guza, co określa się mianem przełomu rakowiakowego. Należy poinformować lekarza, jeśli po leczeniu wystąpią omdlenia, zawroty głowy lub uderzenia gorąca (nagłe zaczerwienienie skóry, zwykle twarzy lub szyi) lub biegunka.
Leczenie lekami znakowanymi lutetem (177Lu) może spowodować zespół rozpadu guza (TLS), czyli stan występujący wskutek szybkiego rozpadu komórek guza. Może to prowadzić do nieprawidłowych wyników badań krwi, nieregularnej pracy serca, niewydolności nerek lub napadów drgawkowych Lekarz przeprowadzi badania krwi w celu monitorowania pacjenta pod kątem wystąpienia TLS. Należy powiadomić lekarza, jeśli wystąpią skurcze mięśni, osłabienie mięśni, splątanie lub duszności. Dodatkowe ostrzeżenia i środki ostrożności można znaleźć w ulotce dla pacjenta leku radioznakowanego 177Lu.
Dzieci i młodzież
Pacjenci w wieku poniżej 18 lat powinni porozmawiać z lekarzem medycyny nuklearnej. Lek radioznakowany 177Lu może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Należy zapoznać się z treścią ulotki dla pacjenta tego leku.
Leki radioznakowane lekiem Ilumira a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi medycyny nuklearnej o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, ponieważ mogą one zakłócać badanie.
Nie ma danych na temat możliwych interakcji lutetu chlorku (177Lu) z innymi lekami, ponieważ nie przeprowadzono stosownych badań.
Ciąża i karmienie piersią
Jeżeli istnieje możliwość, że pacjentka jest w ciąży, jeżeli opóźnia się krwawienie miesiączkowe lub jeżeli pacjentka karmi piersią, należy poinformować o tym lekarza medycyny nuklearnej przed otrzymaniem leków radioznakowanych 177Lu.
W razie wątpliwości ważne jest skonsultowanie się z lekarzem specjalistą medycyny nuklearnej, który będzie nadzorował badanie.
Jeśli pacjentka jest w ciąży
Leków radioznakowanych 177Lu nie wolno podawać, jeśli pacjentka jest w ciąży.
Jeśli pacjentka karmi piersią
Pacjentka zostanie poproszona o przerwanie karmienia piersią podczas leczenia lekami radioznakowanymi 177Lu. Należy zapytać się lekarza medycyny nuklearnej, kiedy można ponownie rozpocząć karmienie piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek radioznakowany 177Lu może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy dokładnie zapoznać się z treścią ulotki dla pacjenta tego leku.
3. Jak stosować lek radioznakowany lekiem Ilumira
Istnieją ścisłe przepisy dotyczące stosowania, przygotowywania i usuwania radiofarmaceutyków. Leki radioznakowane 177Lu można stosować wyłącznie w specjalnie kontrolowanych miejscach. Lek ten mogą przygotowywać i podawać wyłącznie osoby z odpowiednim przeszkoleniem i kwalifikacjami w zakresie bezpieczeństwa jego stosowania. Osoby te podejmują specjalne środki ostrożności w celu bezpiecznego stosowania leku i na bieżąco informują pacjenta o swoich działaniach. Lekarz medycyny nuklearnej nadzorujący zabieg zdecyduje o ilości leku radioznakowanego 177Lu, jaką należy zastosować w danym przypadku. Będzie to najmniejsza dawka niezbędna do uzyskania odpowiedniego wyniku, w zależności od podawanego leku radioznakowanego 177Lu oraz powodu jego zastosowania.
Podanie leku radioznakowanego lekiem Ilumira i przeprowadzenie procedury
Lek Ilumira może być stosowany wyłącznie w skojarzeniu z innym lekiem (lek nośnikowy), który został specjalnie opracowany i dopuszczony do stosowania w skojarzeniu z lutetu chlorkiem (177Lu). Sposób podania tego leku będzie zależał od rodzaju leku nośnikowego. Należy zapoznać się z treścią ulotki dla pacjenta tego leku.
Czas trwania badania
Lekarz medycyny nuklearnej poinformuje pacjenta o standardowym czasie trwania badania.
Po podaniu leku radioznakowanego lekiem Ilumira
Lekarz medycyny nuklearnej poinformuje pacjenta o ewentualnych środkach ostrożności, jakie należy podjąć po przyjęciu leku radioznakowanego 177Lu. W razie pytań należy zwrócić się do lekarza medycyny nuklearnej.
Otrzymanie większej niż zalecana dawki leku radioznakowanego lekiem Ilumira
Lek radioznakowany 177Lu jest podawany przez lekarza medycyny nuklearnej w warunkach ścisłej kontroli, więc istnieje bardzo niewielka możliwość podania większej dawki. Jednak w przypadku przedawkowania pacjent otrzyma odpowiednie leczenie zgodnie z potrzebą.
W razie jakichkolwiek dalszych pytań dotyczących stosowania leków radioznakowanych 177Lu należy zwrócić się do lekarza medycyny nuklearnej nadzorującego zabieg.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek radioznakowany 177Lu może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie.
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych należy natychmiast zwrócić się do lekarza.
Bardzo często (mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób):
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość)
- Zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia)
- Zmniejszenie liczby limfocytów, innego rodzaju białych krwinek (limfopenia)
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość)
Często (mogą występować u mniej niż 1 na 10 osób):
- Rodzaj nowotworu, w którym szpik kostny nie wytwarza wystarczającej liczby zdrowych krwinek lub płytek krwi (zespół mielodysplastyczny)
- Zmniejszenie liczby neutrofilów, rodzaju białych krwinek (neutropenia)
Niezbyt często (mogą występować u mniej niż 1 na 100 osób):
- Szybko rozwijający się nowotwór, w którym w szpiku kostnym i krwi znajduje się zbyt wiele mieloblastów (rodzaj niedojrzałych białych krwinek) (ostra białaczka szpikowa)
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
Przełom rakowiakowy
Przełom rakowiakowy jest połączeniem objawów spowodowanych uwalnianiem serotoniny i innych substancji z rakowiaków. Do objawów może należeć zaczerwienienie twarzy, płaskie naczyniaki (małe skupiska rozszerzonych naczyń krwionośnych) na skórze, biegunka, trudności z oddychaniem, szybkie tętno i nagłe spadki ciśnienia krwi powodujące zawroty głowy i uczucie oszołomienia.
Zespół rozpadu guza
Zespół rozpadu guza jest stanem, w którym komórki nowotworowe rozpadają się i uwalniają swoją zawartość do krwiobiegu, co może uszkodzić takie narządy jak serce, nerki i wątroba. Do objawów mogą należeć nudności, wymioty, osłabienie, zmęczenie, skurcze mięśni, napady padaczkowe lub zmiany w oddawaniu moczu.
- Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, płytek krwi i białych krwinek (pancytopenia)
Przypadki raka szpiku kostnego (zespołu mielodysplastycznego i ostrej białaczki szpikowej) zgłaszano kilka lat po leczeniu lekami nośnikowymi znakowanymi lutetem (177Lu) w przypadku guzów neuroendokrynnych.
Inne możliwe działania niepożądane
Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób)
- Nudności
- Wymioty
Łagodne, przemijające wypadanie włosów (łysienie)
Łysienie zgłaszano wśród pacjentów otrzymujących celowaną terapię radioizotopową opartą na analogach somatostatyny znakowanych lutetem (177Lu) w leczeniu guzów neuroendokrynnych (guzów, które powstają z komórek uwalniających hormony do krwi w odpowiedzi na sygnał z układu nerwowego).
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Suchość w jamie ustnej (zgłaszano wśród pacjentów z rakiem gruczołu krokowego otrzymujących leczenie z lutetem (177Lu) i była ona przemijająca.
Po podaniu leku radioznakowanego 177Lu dostarczy on pewną ilość promieniowania jonizującego (radioaktywności), co oznacza, że istnieje ryzyko wystąpienia nowotworu oraz powstania wad wrodzonych. We wszystkich przypadkach potencjalne korzyści z przyjęcia leku radioznakowanego przewyższają ryzyko związane z przyjętą dawką promieniowania.
W celu uzyskania dodatkowych informacji należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta leku radioznakowanego 177Lu.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Ilumira
Lek nie będzie przechowywany przez pacjenta. Ten lek jest przechowywany w odpowiednim miejscu pod nadzorem fachowego personelu medycznego. Preparaty radiofarmaceutyczne należy przechowywać zgodnie z obowiązującymi w danym kraju przepisami dotyczącymi ochrony radiologicznej oraz materiałów promieniotwórczych.
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować leku Ilumira po upływie terminu ważności (dacie i godzinie) zamieszczonego na etykiecie po: „Termin ważności (EXP)”. Lek Ilumira należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, które zapewnia ochronę przed promieniowaniem.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Ilumira
Substancją czynną leku jest lutetu chlorek (177Lu).
1 ml sterylnego roztworu zawiera 37 GBq lutetu chlorku (177Lu) w czasie aktywności referencyjnej (CAL) (odpowiadających maksymalnie 9 mikrogramom lutetu (177Lu) (w postaci chlorku).
(GBq: gigabekerel to jednostka miary radioaktywności).
- Pozostałe składniki to kwas solny i woda.
Jak wygląda Ilumira i co zawiera opakowanie
Ilumira to prekursor radiofarmaceutyku, roztwór. Lek jest dostępny jako przejrzysty i bezbarwny roztwór w przezroczystej fiolce ze szkła typu I o pojemności 2 ml lub 10 ml, odpowiednio z dnem w kształcie stożka lub z płaskim dnem, zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej pokrytym fluoropolimerem oraz aluminiowym karbowanym kapslem.
Fiolki umieszcza się w ołowianym pojemniku zapewniającym osłonę ochronną i pakuje w karton zewnętrzny.
Wielkość opakowania:
Fiolka 2 ml: Fiolki: 1,2,3 lub 4
Fiolka 10 ml: Fiolki: 1,2,3 lub 4
Nie wszystkie wielkości opakowań mogą być dostępne w obrocie.
Jedna fiolka zawiera od 0,05 do 6,6 ml roztworu (co odpowiada 1,8 - 244,2 GBq w czasie referencyjnym aktywności). Objętość zależy od ilości leku łączonego z lekiem Ilumira, niezbędnej do podania przez lekarza medycyny nuklearnej.
Podmiot odpowiedzialny
SHINE Europe B.V.
Jan Salwaweg 1, 4e verdieping
9641LL Veendam
Holandia
Wytwórca
MIAS Pharma Limited
Suite 1 First Floor, Stafford House, Strand Road,
Portmarnock, D13 WC83,
Irlandia
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego: Pełna Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL) Ilumira jest dostępna jako oddzielny dokument dołączony do opakowania produktu leczniczego, a jej zadaniem jest przekazanie personelowi medycznemu innych, dodatkowych informacji naukowych i praktycznych dotyczących stosowania tego preparatu radiofarmaceutycznego.
Należy zapoznać się z ChPL.
Więcej informacji o leku Ilumira
