Med Ulotka Szukaj Menu

EXBLIFEP 2 g/0,5 g proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji – ulotka, dawkowanie, skutki uboczne

Stan na
(EMA)

Ulotka dla pacjenta - Exblifep

1. Co to jest lek EXBLIFEP i w jakim celu się go stosuje

EXBLIFEP to antybiotyk. Zawiera dwie substancje czynne:

  • cefepim, który należy do grupy antybiotyków nazywanych cefalosporynami czwartej generacji i który może zabijać pewne bakterie;
  • enmetazobaktam, który blokuje działanie enzymów nazywanych beta-laktamazami. Te enzymy rozkładają antybiotyk, zanim zacznie działać, przez co sprawiają, że bakterie są oporne na cefepim. Blokując działanie beta-laktamaz, enmetazobaktam zwiększa skuteczność cefepimu w zabijaniu bakterii.

Lek EXBLIFEP jest stosowany u dorosłych w celu leczenia:

  • powikłanych (ciężkich) zakażeń dróg moczowych (pęcherz moczowy i nerki)
  • niektórych rodzajów zapalenia płuc, które mogą wystąpić podczas pobytu w szpitalu

Lek EXBLIFEP jest też stosowany do leczenia bakteriemii (obecności bakterii we krwi) spowodowanej (lub być może spowodowanej) którymkolwiek z powyższych zakażeń.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku EXBLIFEP

Kiedy nie stosować leku EXBLIFEP

  • jeśli pacjent ma uczulenie na cefepim, enmetazobaktam lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
  • jeśli pacjent ma uczulenie na cefalosporyny, które są antybiotykami stosowanymi do leczenia wielu różnych zakażeń.
  • jeśli u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja alergiczna (np. ciężkie złuszczanie skóry, obrzęk

twarzy, rąk, stóp, warg, języka czy gardła lub problemy z połykaniem i oddychaniem) na tak zwane antybiotyki beta-laktamowe (antybiotyki, takie jak penicyliny, karbapenemy lub monobaktamy).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku EXBLIFEP należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:

  • pacjent ma uczulenie na cefalosporyny, penicyliny lub inne antybiotyki (patrz „Kiedy nie stosować leku EXBLIFEP”);
  • pacjent choruje lub chorował na astmę i jest podatny na reakcje alergiczne. Przy pierwszym podaniu tego leku lekarz sprawdzi, czy występują jakiekolwiek objawy alergii (patrz punkt 4);
  • pacjent ma problemy z nerkami; lekarz może zadecydować o zmianie dawki tego leku;
  • pacjent ma zaplanowane w niedługim czasie jakiekolwiek badania krwi lub moczu. Ten lek może zmienić wyniki niektórych badań (patrz punkt 4).

W trakcie przyjmowania leku EXBLIFEP należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:

  • u pacjenta wystąpi ciężka i uporczywa biegunka w trakcie leczenia lub tuż po jego zakończeniu.

    Może być to objaw zapalenia jelita grubego. Wymaga ono pilnej interwencji medycznej.

  • pacjent podejrzewa, że podczas przedłużającego się stosowania leku EXBLIFEP wystąpiło u niego nowe zakażenie. Może być to spowodowane przez drobnoustroje, które są niewrażliwe na cefepim i może wymagać przerwania leczenia lekiem EXBLIFEP.

Dzieci i młodzież

Tego leku nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie ma wystarczająco dużo informacji na temat stosowania go w tej grupie wiekowej.

Lek EXBLIFEP a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

W szczególności pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli stosuje którykolwiek z następujących leków:

  • inne antybiotyki, zwłaszcza aminoglikozydy (takie jak gentamycyna) lub leki moczopędne

    (diuretyki, takie jak furosemid). Jeśli pacjent stosuje te leki, czynność jego nerek powinna być monitorowana;

  • leki stosowane w celu zapobiegania krzepnięcia krwi (antykoagulanty kumarynowe, takie jak warfaryna). Ich działanie może być nasilone przy jednoczesnym przyjmowaniu leku EXBLIFEP;
  • niektóre rodzaje antybiotyków (antybiotyki bakteriostatyczne). Mogą one wpływać na skuteczność działania leku EXBLIFEP.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz udzieli porady, czy pacjentka powinna otrzymywać lek EXBLIFEP w okresie ciąży.

EXBLIFEP może przechodzić do mleka ludzkiego. Jeśli pacjentka karmi piersią, lekarz udzieli porady, czy powinna przerwać karmienie piersią, czy wstrzymać się ze stosowaniem terapii EXBLIFEP, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z terapii dla pacjentki.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Ten lek może spowodować zawroty głowy, co może wpłynąć na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn zanim zawroty głowy nie ustąpią.

3. Jak stosować lek EXBLIFEP

Lekarz lub inny fachowy pracownik ochrony zdrowia będzie podawać pacjentowi ten lek w infuzji (wlewie) do żyły (bezpośrednio do krwioobiegu). W zależności od rodzaju infekcji, na którą choruje pacjent i czynności jego nerek, infuzja będzie podawana przez dwie lub cztery godziny.

Zalecana dawka to jedna fiolka (2 g cefepimu i 0,5 g enmetazobaktamu) co 8 godzin.

Leczenie zazwyczaj trwa 7–14 dni, w zależności od ciężkości i umiejscowienia zakażenia oraz odpowiedzi organizmu na leczenie.

W razie występowania choroby nerek lekarz może zmniejszyć dawkę lub zmienić częstość podawania leku EXBLIFEP (patrz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku EXBLIFEP

Lek podaje lekarz lub inny fachowy pracownik ochrony zdrowia, stąd jest mało prawdopodobne, aby pacjent otrzymał zbyt dużą dawkę leku EXBLIFEP. Jednak w razie jakichkolwiek wątpliwości należy niezwłocznie zawiadomić lekarza lub pielęgniarkę.

Pominięcie zastosowania leku EXBLIFEP

Jeśli pacjent sądzi, że nie otrzymał dawki leku EXBLIFEP, powinien natychmiast poinformować lekarza lub innego fachowego pracownika ochrony zdrowia.

W razie dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią.

W razie zauważenia któregokolwiek z następujących poważnych działań niepożądanych należy natychmiast poinformować o tym lekarza — może zaistnieć konieczność pilnej pomocy medycznej:

Rzadko: mogą wystąpić u 1 na 1 000 osób

  • reakcja anafilaktyczna (alergiczna) i obrzęk naczynioruchowy. Może to zagrażać życiu; do objawów i oznak mogą należeć: nagły obrzęk warg, twarzy, gardła lub języka, ciężka wysypka oraz zaburzenia połykania lub oddychania.

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

  • zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka. Są to skrajnie nasilone i poważne reakcje skórne. Reakcje niepożądane ze strony skóry mogą się objawiać jako wysypki z pęcherzami lub bez nich. Podrażnienie skóry, owrzodzenia lub obrzęk ust, gardła, oczu, nosa i wokół narządów płciowych. Mogą też wystąpić gorączka i objawy grypopodobne. Wysypki skórne mogą rozwinąć się w poważne, rozległe uszkodzenie skóry (złuszczanie naskórka i powierzchownych warstw błon śluzowych) z następstwami zagrażającymi życiu.

Inne działania niepożądane

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić po leczeniu lekiem EXBLIFEP, obejmują działania wymienione poniżej:

Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób

Działania niepożądane widoczne w badaniach krwi:

  • dodatni wynik testu Coombsa (badanie krwi pod kątem przeciwciał, które atakują komórki krwinek czerwonych).

Często: mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób

  • zapalenie żyły w miejscu podania infuzji (zapalenie w miejscu infuzji powodujące ból, obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły),
  • reakcja, ból i reakcja zapalna w miejscu wstrzyknięcia leku,
  • biegunka,
  • wysypka skórna,
  • ból głowy.

Działania niepożądane widoczne w badaniach krwi:

  • wzrost stężenia enzymów wątrobowych we krwi,
  • wzrost stężenia bilirubiny (substancji wytwarzanej w wątrobie) we krwi,
  • wzrost stężenia amylazy (enzymu wspomagającego trawienie węglowodanów) we krwi,
  • wzrost stężenia lipazy (enzymu wspomagającego trawienie tłuszczów) we krwi,
  • podwyższenie stężenia dehydrogenazy mleczanowej (marker wskazujący na uszkodzenie komórek i tkanek w organizmie) we krwi,
  • zmiany liczby białych krwinek (eozynofilia)
  • mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość),
  • opóźnienie krzepnięcia krwi (wydłużenie czasu do wytworzenia skrzepu krwi).

Niezbyt często: mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób

  • biegunka związana z zakażeniem Clostridioides difficile (CDAD), bolesna, ciężka biegunka spowodowana bakteriami o nazwie Clostridioides difficile,
  • zakażenie grzybicze w ustach,
  • zakażenie pochwy,
  • zapalenie jelita grubego objawiające się biegunką, zwykle z domieszką krwi i śluzu,
  • zawroty głowy, nudności, wymioty,
  • zaczerwienie skóry, pokrzywka, swędzenie,
  • gorączka,
  • reakcja zapalna w miejscu podania infuzji.

Działania niepożądane widoczne w badaniach krwi:

  • mała liczba niektórych krwinek (leukopenia, neutropenia, małopłytkowość),
  • zwiększone stężenia mocznika i kreatyniny (pomiary wskazujące na obniżenie czynności nerek)

    we krwi.

Rzadko: mogą wystąpić u 1 na 1 000 osób

  • zadyszka,
  • ból brzucha, zaparcia,
  • zakażenie grzybicze,
  • drgawki (napady drgawkowe),
  • zaburzenia odczuwania smaku,
  • uczucie mrowienia lub drętwienia skóry,
  • swędzenie pochwy i wokół niej,
  • alergiczne zapalenie skóry,
  • dreszcze,
  • rozszerzenie naczyń krwionośnych w organizmie.

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

  • śpiączka,
  • obniżenie poziomu świadomości,
  • encefalopatia (zaburzenie dotyczące mózgu, spowodowane szkodliwą substancją lub zakażeniem),
  • zmiana stanu świadomości,
  • drgania mięśni,
  • splątanie lub omamy (halucynacje),
  • fałszywie dodatni wynik oznaczenia glukozy w moczu,
  • zaburzenia nerek (niewydolność lub jakiekolwiek inne zmiany strukturalne lub zaburzenia czynności),
  • krwawienie,
  • rumień wielopostaciowy (wysypka skórna, która może złuszczać się, i wyglądać jak małe tarcze

    (ciemny punkt w środku otoczony bledszym obszarem, z ciemnym pierścieniem wokół).

Działania niepożądane widoczne w badaniach krwi:

  • bardzo małe liczby granulocytów, rodzaju białych krwinek (agranulocytoza),
  • zbyt szybkie niszczenie czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna),
  • małe liczby czerwonych krwinek spowodowane przez niezdolność do wytwarzania wystarczającej liczby nowych krwinek przez szpik kostny (niedokrwistość aplastyczna).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek EXBLIFEP

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nieotwarta fiolka: Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Po zrekonstytuowaniu i rozcieńczeniu: Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C) nie dłużej niż przez 6 godzin przed użyciem.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt leczniczy należy wykorzystać niezwłocznie po rekonstytucji.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek EXBLIFEP

  • Substancjami czynnymi leku są cefepim i enmetazobaktam.
  • Każda fiolka zawiera cefepimu dichlorowodorek jednowodny odpowiadający 2 g cefepimu i

    0,5 g enmetazobaktamu.

  • Pozostały składnik to L-arginina.

Jak wygląda lek EXBLIFEP i co zawiera opakowanie

Lek EXBLIFEP to proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji o barwie białej do żółtawej (proszek do sporządzania koncentratu), dostarczany w szklanej fiolce o pojemności 20 ml z korkiem z gumy bromobutylowej i kapslem typu flip-off.

Wielkość opakowania: 10 fiolek.

Podmiot odpowiedzialny

Advanz Pharma Limited

Unit 17 Northwood House

Northwood Crescent

Dublin 9

D09 V504

Irlandia

+44 (0)208 588 9131

medicalinformation@advanzpharma.com

Wytwórca

Infosaúde - Instituto De Formação E Inovação Em Saúde S.A.

Rua Das Ferrarias Del Rei,

nº6 - Urbanização da Fábrica da Pólvora,

Barcarena,

2730-269,

Portugalia

Data ostatniej aktualizacji ulotki

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: http://www.ema.europa.eu.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Przygotowanie roztworu

Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do infuzji dożylnej, a każda fiolka jest wyłącznie do jednorazowego użytku.

Przy przygotowaniu roztworu do infuzji należy przestrzegać techniki aseptycznej.

Przygotowanie dawek

Cefepim z enmetazobaktamem jest zgodny z roztworem chlorku sodowego 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań, roztworem 5% glukozy do wstrzykiwań oraz połączeniem roztworu glukozy do wstrzykiwań i roztworu chlorku sodowego do wstrzykiwań (zawierającego 2,5 % glukozy i 0,45% chlorku sodowego).

Produkt leczniczy EXBLIFEP jest dostarczany w postaci suchego proszku w fiolkach zawierających pojedynczą dawkę. Przed infuzją dożylną proszek wymaga rekonstytucji i dalszego rozcieńczenia w sposób opisany poniżej.

Aby przygotować wymaganą dawkę do infuzji dożylnej, należy dokonać rekonstytucji zawartości fiolki, w sposób określony w Tabeli 3, poniżej:

  1. 1. Pobrać 10 ml płynu z worka do infuzji zawierającego 250 ml (zgodnego roztworu do wstrzykiwań) i dokonać rekonstytucji zawartości fiolki z cefepimem i enmetazobaktamem.
  2. 2.

    Delikatnie wymieszać do rozpuszczenia. Zrekonstytuowany roztwór cefepimu z enmetazobaktamem będzie w przybliżeniu wykazywał stężenie cefepimu wynoszące 0,20 g/ml oraz stężenie enmetazobaktamu wynoszące 0,05 g/ml. Objętość końcowa wynosi około 10 ml.

    UWAGA: ZREKONSTYTUOWANY ROZTWÓR NIE JEST PRZEZNACZONY DO BEZPOŚREDNIEGO WSTRZYKNIĘCIA

Przed infuzją dożylną zrekonstytuowany roztwór musi być dalej niezwłocznie rozcieńczony w worku infuzyjnym o objętości 250 ml (zgodnego roztworu do wstrzykiwań). Aby rozcieńczyć zrekonstytuowany roztwór, należy pobrać całą zrekonstytuowaną zawartość fiolki, lub jej część, i dodać z powrotem do worka infuzyjnego, jak podano w Tabeli 3 poniżej.

  1. 3. Infuzja dożylna rozcieńczonego roztworu musi zostać ukończona w ciągu 8 godzin, w razie przechowywania w warunkach chłodniczych (tzn. w temperaturze 2°C–8°C. Jeśli roztwór był przechowywany w lodówce przez mniej niż 6 godzin, przed infuzją powinien osiągnąć temperaturę pokojową, a następnie być podany w temperaturze pokojowej przez 2 lub 4 godziny).

Tabela 1: Przygotowanie dawek cefepimu z enmetazobaktamem

Dawka cefepimu/enmetazobaktam

u

Liczba fiolek do rekonstytuc

ji

Objętość roztworu do pobrania z każdej zrekonstytuowanej fiolki do dalszego rozcieńczeniaKońcowa objętość worka infuzyjnego
2,5 g (2 g / 0,5 g)1Cała zawartość (około 10 ml)250 ml
1,25 g (1 g / 0,25 g)1

5,0 ml

(wyrzucić niezużytą część)

245 ml
0,625 g (0,5 g / 0,125 g)1

2,5 ml

(wyrzucić niezużytą część)

242,5 ml

Przed użyciem dokonać oceny wzrokowej fiolki. Roztwór można używać tylko wówczas, gdy jest przezroczysty i nie zawiera cząstek stałych. Należy używać wyłącznie przezroczyste roztwory.

Podobnie jak w przypadku innych cefalosporyn, roztwory cefepimu z enmetazobaktamem mogą przybrać kolor żółty do bursztynowego, w zależności od warunków przechowywania. Jednak nie ma to negatywnego wpływu na działanie produktu.

Przygotowany roztwór powinien być podany w infuzji dożylnej.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Więcej informacji o leku Exblifep

O tym dokumencie

Źródło: Europejska Agencja Leków (EMA)

Stan na (EMA)

Widzisz błąd? Napisz do nas przez stronę kontaktową.

Informacje w serwisie nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Dane o leku Exblifep

Numer pozwolenia UE EU/1/24/1794
Substancja czynna (INN) cefepime dihydrochloride monohydrate;Enmetazobactam
Kod ATC J01DE51
Podmiot odpowiedzialny Advanz Pharma Limited
Status pozwolenia Dopuszczony do obrotu (21.03.2024)
Dodatkowe monitorowanie Niniejszy produkt leczniczy będzie dodatkowo monitorowany. Umożliwi to szybkie zidentyfikowanie nowych informacji o bezpieczeństwie.
Źródło Strona leku na stronie EMA

Źródło: Europejska Agencja Leków (EMA), Stan na 22.03.2024