Ulotka dla pacjenta - Emblaveo
1. Co to jest lek Emblaveo i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Emblaveo
Lek Emblaveo jest antybiotykiem zawierającym dwie substancje czynne: aztreonam i awibaktam.
- Aztreonam należy do grupy antybiotyków o nazwie „monobaktamy”. Może on zabijać niektóre rodzaje bakterii (zwane bakteriami Gram-ujemnymi).
- Awibaktam jest tak zwanym inhibitorem beta-laktamaz (blokuje działanie beta-laktamaz), który umożliwia aztreonamowi zabijanie pewnych bakterii, których sam aztreonam nie jest w stanie zabić.
W jakim celu stosowany jest lek Emblaveo
Lek Emblaveo jest stosowany u osób dorosłych w leczeniu:
- powikłanych zakażeń bakteryjnych brzucha (żołądka i jelit), kiedy zakażenie rozprzestrzeniło się do jamy brzusznej
- szpitalnego zapalenia płuc (zakażenia bakteryjnego płuc, które rozwinęło się w szpitalu), w tym odrespiratorowego zapalenia płuc (zapalenia płuc rozwijającego się u pacjentów podłączonych do respiratora - aparatu który wspomaga ich oddychanie)
powikłanych zakażeń układu moczowego (trudnych w leczeniu ze względu na
rozprzestrzenienie się do innych części ciała lub występowanie u pacjenta innych chorób), w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek (zakażenia nerek)
- zakażeń wywoływanych przez bakterie Gram-ujemne niewrażliwe na działanie innych antybiotyków.
2. Informacje ważne przed podaniem leku Emblaveo
Kiedy nie podawać leku Emblaveo
- jeśli pacjent ma uczulenie na aztreonam, awibaktam albo którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka reakcja alergiczna (obrzęk twarzy, dłoni, stóp, warg, języka lub gardła, albo trudności w połykaniu lub oddychaniu, lub ciężka reakcja skórna) na inne antybiotyki należące do grupy penicylin, cefalosporyn lub karbapenemów.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Emblaveo należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką jeśli:
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła reakcja alergiczna (nawet jeśli była to jedynie wysypka skórna) na inne antybiotyki. Objawy reakcji alergicznej obejmują świąd, wysypkę na skórze lub trudności w oddychaniu;
- pacjent ma problemy z nerkami lub przyjmuje leki wpływające na czynność nerek, takie jak inne antybiotyki o nazwie aminoglikozydy (streptomycyna, neomycyna, gentamycyna). Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek, lekarz może przepisać mniejszą dawkę leku Emblaveo i zlecić wykonywanie regularnych badań krwi w trakcie leczenia, aby sprawdzić czynność nerek. Ponadto u pacjenta może występować większe ryzyko ciężkich działań niepożądanych wpływających na układ nerwowy, takich jak encefalopatia (zaburzenie mózgu, które może wywołać choroba, uraz, przyjmowanie leków lub środków chemicznych) z powodu zwiększonego stężenia leku Emblaveo we krwi, chyba że dawka zostanie zmniejszona. Objawy encefalopatii obejmują: stan splątania, drgawki i zaburzenia funkcji umysłowych (patrz punkt 3: Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Emblaveo);
- pacjent ma jakiekolwiek problemy z wątrobą. W trakcie leczenia lekarz może zlecić wykonywanie regularnych badań krwi w celu sprawdzenia czynności wątroby, gdyż podczas stosowania leku Emblaveo obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
- pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe (zapobiegające krzepnięciu krwi). Lek Emblaveo może wpływać na krzepnięcie krwi. Lekarz będzie monitorował stężenie leku we krwi pacjenta, aby sprawdzić, czy w trakcie leczenia lekiem Emblaveo nie trzeba zmienić dawki leku przeciwzakrzepowego.
Należy porozmawiać z lekarzem, jeśli po rozpoczęciu stosowania leku Emblaveo u pacjenta wystąpią następujące działania niepożądane:
ciężka, długotrwała lub krwawa biegunka. Może to być objawem zapalenia jelita grubego.
W takim wypadku może być konieczne przerwanie leczenia lekiem Emblaveo i wdrożenie odpowiedniego leczenia biegunki (patrz punkt 4: Możliwe działania niepożądane);
- inne zakażenia. Istnieje ryzyko, że podczas leczenia lekiem Emblaveo lub po jego zakończeniu u pacjenta wystąpi inne zakażenie wywołane przez inne bakterie.
Badania laboratoryjne
Jeżeli u pacjenta planowane są badania laboratoryjne, należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu leku. Wynika to z faktu, że w przypadku testu zwanego „bezpośrednim lub pośrednim testem Coombsa” można uzyskać wówczas nieprawidłowe wyniki. Badanie to dotyczy wykrywania przeciwciał zwalczających krwinki czerwone pacjenta.
Dzieci i młodzież
Leku Emblaveo nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie wiadomo, czy stosowanie tego leku w tych grupach wiekowych jest bezpieczne.
Lek Emblaveo a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Przed stosowaniem leku Emblaveo należy omówić to z lekarzem, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków:
- lek stosowany w leczeniu dny moczanowej, o nazwie probenecyd.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Ten lek może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Można stosować go u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy lekarz uzna to za konieczne i tylko wówczas, gdy korzyści z leczenia dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka.
Lek ten może przenikać do mleka ludzkiego. Jeśli pacjentka karmi piersią, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy wstrzymać się od leczenia tym lekiem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Emblaveo może powodować działania niepożądane, w tym zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie zaleca się prowadzenia pojazdów, posługiwania się narzędziami ani obsługiwania maszyn, jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane, takie jak zawroty głowy (patrz punkt 4: Możliwe działania niepożądane).
Lek Emblaveo zawiera sód
Ten lek zawiera około 44,6 mg sodu (główna składowa soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 2,2% maksymalnego dziennego spożycia sodu, zalecanego dla osoby dorosłej.
3. Jak stosować lek Emblaveo
Lek Emblaveo będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę.
Dawka leku
Lek Emblaveo podaje się w postaci kroplówki bezpośrednio do żyły (wlew dożylny). Zazwyczaj stosowana dawka to jedna fiolka (zawierająca 1,5 g aztreonamu i 0,5 g awibaktamu) co 6 godzin. Dawka początkowa jest większa (2 g aztreonamu i 0,67 g awibaktamu). Wlew będzie trwać 3 godziny. Leczenie trwa zwykle od 5 do 14 dni, zależnie od rodzaju zakażenia i reakcji pacjenta na wlewy.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Jeżeli pacjent ma zaburzenia czynności nerek, lekarz może zmniejszyć dawkę leku i wydłużyć przerwy między dawkami. Dzieje się tak, ponieważ lek Emblaveo jest usuwany z organizmu przez nerki. Jeśli czynność nerek jest zaburzona, stężenie leku Emblaveo we krwi może się zwiększyć.
Podanie większej niż zalecana dawki leku Emblaveo
Lek Emblaveo będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę, dlatego jest mało prawdopodobne, aby pacjent otrzymał zbyt dużą dawkę tego leku. Jeśli jednak wystąpią działania niepożądane lub pacjent uzna, że otrzymał zbyt dużo leku Emblaveo, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli wystąpi stan splątania, zaburzenia funkcji umysłowych, problemy z poruszaniem się lub drgawki.
Pominięcie zastosowania leku Emblaveo
Przy podejrzeniu pominięcia dawki należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ciężkie działania niepożądane
Należy niezwłocznie powiadomić lekarza, jeśli zauważy się którekolwiek z poniższych ciężkich działań niepożądanych, gdyż może zaistnieć konieczność pilnego wdrożenia odpowiedniej terapii:
- obrzęk twarzy, warg, oczu, języka i (lub) gardła, pokrzywka oraz trudności w połykaniu lub oddychaniu. Mogą to być objawy reakcji alergicznej lub obrzęku naczynioruchowego, mogących zagrażać życiu;
ciężka, uporczywa lub krwawa biegunka (która może przebiegać z bólem brzucha lub gorączką).
To działanie niepożądane może wystąpić w trakcie leczenia antybiotykami lub po jego
zakończeniu i bywa objawem ciężkiego zapalenia jelit. W takim przypadku nie należy przyjmować leków, które zatrzymują lub spowalniają wypróżnienia;
- nagłe pojawienie się ciężkiej wysypki, pęcherzy lub łuszczenia się skóry, któremu może towarzyszyć wysoka gorączka lub ból stawów (mogą to być objawy ciężkich stanów, jak toksyczna nekroliza naskórka, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy).
Te ciężkie działania niepożądane występują niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób).
Pozostałe działania niepożądane
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli zauważy się którekolwiek z poniższych działań niepożądanych:
Często: (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)
- zmniejszenie liczby krwinek czerwonych – stwierdzone w wynikach badań krwi
- zmiana liczby pewnego rodzaju krwinek (zwanych „płytkami krwi”) – stwierdzona w wynikach badań krwi
- stan splątania
- zawroty głowy
- biegunka
- mdłości (nudności) lub wymioty
- ból brzucha
- zwiększony poziom pewnych enzymów wątrobowych – stwierdzony w wynikach badań krwi
- wysypka
- zapalenie żyły
- zapalenie żyły związane z zakrzepem krwi
- ból lub obrzęk w miejscu podania
- gorączka
Niezbyt często: (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)
zwiększenie liczby pewnych rodzajów krwinek białych (zwanych „eozynofile” i „leukocyty”)
- stwierdzone w wynikach badań krwi
- problemy z zasypianiem i utrzymaniem snu
- encefalopatia (choroba mózgu powodująca zmianę stanu psychicznego oraz splątanie)
- ból głowy
- zmniejszone odczuwanie dotyku, bólu i temperatury w jamie ustnej
- zaburzenia smaku
- dodatkowe uderzenia (skurcze) serca
- krwawienie
- obniżone ciśnienie krwi
- zaczerwienienie skóry twarzy
- nadmierne skurcze mięśni dróg oddechowych, powodujące trudności w oddychaniu
- krwawienie z żołądka
- owrzodzenia jamy ustnej
- zwiększenie stężenia niektórych substancji we krwi (gamma-glutamylotransferazy, fosfatazy zasadowej, kreatyniny)
- świąd
- fioletowe plamy przypominające siniaki, małe czerwone kropki
- nadmierna potliwość
- ból w klatce piersiowej
- osłabienie
Rzadko: (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób)
- zakażenia grzybicze pochwy
- obniżony poziom wszystkich krwinek (pancytopenia)
- istotne zmniejszenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych (zwanych „neutrofile”), które pomagają w zwalczaniu zakażeń – stwierdzony w wynikach badań krwi
- wydłużenie czasu potrzebnego do zatrzymania krwawienia z rany
- samoistne powstawanie siniaków
- nieprawidłowy wynik testu o nazwie „bezpośredni lub pośredni test Coombsa”. Badanie to wykrywa przeciwciała zwalczające krwinki czerwone pacjenta
- drgawki
- drętwienie, mrowienie, kłucie i tym podobne odczucia
- podwójne widzenie
- uczucie wirowania
- dzwonienie lub brzęczenie w uszach
- trudności w oddychaniu
- nieprawidłowy oddech (świszczący)
- kichanie
- niedrożność nosa (obrzęk błony śluzowej nosa)
- nieświeży oddech
- zapalenie wątroby
- zażółcenie skóry i oczu
- ból mięśni
- tkliwość piersi
- ogólne złe samopoczucie
Częstość nieznana: (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- nadkażenie (nowe zakażenie pojawiające się po rozpoczęciu leczenia istniejącego zakażenia)
Podczas stosowania innych leków tego samego typu obserwowano nagły ból w klatce piersiowej, co może być objawem potencjalnie ciężkiej reakcji alergicznej zwanej zespołem Kounisa. W takim przypadku należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Emblaveo
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie fiolki i pudełku po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2-8°C).
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Emblaveo
Substancjami czynnymi są aztreonam i awibaktam. Każda fiolka zawiera 1,5 g aztreonamu i awibaktam sodowy w ilości odpowiadającej 0,5 g awibaktamu (patrz punkt 2: Lek Emblaveo
zawiera sód).
- Pozostałe składniki to arginina
Jak wygląda lek Emblaveo i co zawiera opakowanie
Lek Emblaveo ma postać białego lub lekko żółtego proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, który znajduje się w szklanej fiolce z gumowym korkiem i aluminiowym kapslem z odrywanym wieczkiem. Jest on dostępny w opakowaniach zawierających 10 fiolek.
Podmiot odpowiedzialny
Pfizer Europe MA EEIG
Boulevard de la Plaine 17
1050 Brussels
Belgia
Wytwórca
Pfizer Service Company BV
Hermeslaan 11
1932 Zaventem
Belgia
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
België/Belgique/Belgien
Luxembourg/Luxemburg
Pfizer NV/SA
Tél/Tel: +32 (0)2 554 62 11
Lietuva
Pfizer Luxembourg SARL filialas Lietuvoje Tel: +370 5 251 4000
България
Пфайзер Люксембург САРЛ, Клон България Teл.: +359 2 970 4333
Magyarország
Pfizer Kft.
Tel.: + 36 1 488 37 00
Česká republika
Pfizer, spol. S r.o.
Tel: +420 283 004 111
Malta
Vivian Corporation Ltd. Tel: +356 21344610
-
Danmark
Pfizer ApS
Tlf.: +45 44 20 11 00
Nederland
Pfizer bv
Tel: +31 (0)800 63 34 636
Deutschland
PFIZER PHARMA GmbH
Tel: +49 (0)30 550055-51000
Norge
Pfizer AS
Tlf: +47 67 52 61 00
Eesti
Pfizer Luxembourg SARL Eesti filiaal
Tel: +372 666 7500
Österreich
Pfizer Corporation Austria Ges.m.b.H. Tel: +43 (0)1 521 15-0
Ελλάδα
Pfizer Ελλάς A.E.
Τηλ: +30 210 6785800
Polska
Pfizer Polska Sp. z o.o. Tel.: +48 22 335 61 00
España
Pfizer, S.L.
Tel: +34 91 490 99 00
Portugal
Laboratórios Pfizer, Lda. Tel: +351 21 423 5500
France
Pfizer
Tél: +33 (0)1 58 07 34 40
România
Pfizer Romania S.R.L.
Tel: +40 (0) 21 207 28 00
Hrvatska
Pfizer Croatia d.o.o.
Tel: +385 1 3908 777
Slovenija
Pfizer Luxembourg SARL Pfizer, podružnica za svetovanje s področja farmacevtske dejavnosti, Ljubljana Tel: +386 (0)1 52 11 400
Ireland
Pfizer Healthcare Ireland Unlimited Company
Tel: +1800 633 363 (toll free)
Tel: +44 (0)1304 616161
Slovenská republika
Pfizer Luxembourg SARL, organizačná zložka Tel: + 421 2 3355 5500
Ísland
Icepharma hf.
Sími: +354 540 8000
Suomi/Finland
Pfizer Oy
Puh/Tel: +358 (0)9 430 040
Italia
Pfizer S.r.l.
Tel: +39 06 33 18 21
Sverige
Pfizer AB
Tel: +46 (0)8 550 520 00
Κύπρος
Pfizer Ελλάς Α.Ε. (Cyprus Branch)
Τηλ: +357 22817690
Latvija
Pfizer Luxembourg SARL filiāle Latvijā
Tel: + 371 670 35 775
Data ostatniej aktualizacji ulotki: MM/RRRR
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:
Ważne: Przed przepisaniem produktu należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego.
Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem roztworu chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań, roztworu glukozy (5%) do wstrzykiwań lub roztworu Ringera z mleczanami, wskazanych poniżej.
Proszek należy rozpuścić w sterylnej wodzie do wstrzykiwań, a otrzymany koncentrat natychmiast rozcieńczyć przed użyciem. Roztwór po rekonstytucji jest przezroczysty, bezbarwny lub żółty, i nie zawiera widocznych cząstek stałych.
Emblaveo (aztreonam/awibaktam) jest złożonym produktem leczniczym; każda fiolka zawiera 1,5 g aztreonamu i 0,5 g awibaktamu w stałej proporcji 3:1.
Podczas sporządzania i podawania roztworu należy stosować standardowe techniki aseptyczne. Dawki należy przygotowywać w worku infuzyjnym odpowiedniej wielkości.
Przed podaniem produkty lecznicze do podawania pozajelitowego należy sprawdzić wzrokowo pod kątem obecności cząstek stałych.
Każda fiolka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku.
Całkowity czas od rozpoczęcia rekonstytucji do zakończenia przygotowywania infuzji dożylnej nie powinien przekraczać 30 minut.
Instrukcje przygotowywania dawek dla osób dorosłych w WORKU INFUZYJNYM:
UWAGA: Poniższa procedura opisuje etapy przygotowywania roztworu do infuzji o końcowym stężeniu 1,5-40 mg/ml aztreonamu i 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu. Przed rozpoczęciem tych kroków należy zakończyć wszystkie obliczenia.
Przygotować roztwór metodą rekonstytucji (131,2 mg/ml aztreonamu i 43,7 mg/ml awibaktamu):
- a) Wprowadzić igłę przez korek fiolki i wstrzyknąć do fiolki 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań.
- b) Wyjąć igłę i delikatnie wstrząsnąć fiolką, aby uzyskać klarowny, bezbarwny lub żółty roztwór, bez widocznych cząstek stałych.
- 1.
Przygotować końcowy roztwór do infuzji (końcowe stężenie musi wynosić 1,5-40 mg/ml aztreonamu i 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu):
Worek infuzyjny: Roztwór uzyskany w wyniku rekonstytucji należy dodatkowo rozcieńczyć, przenosząc odpowiednio obliczoną jego objętość do worka infuzyjnego zawierającego jeden z poniższych roztworów: roztwór chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań, roztwór glukozy (5%) do wstrzykiwań lub roztwór Ringera z mleczanami.
Patrz tabela 1 poniżej.
Tabela 1. Przygotowanie w WORKU INFUZYJNYM produktu leczniczego Emblaveo do podawania osobom dorosłym
Dawka całkowita (aztreonam/awibaktam) | Objętość do pobrania z fiolki (fiolek) po rekonstytucji | Objętość końcowa po rozcień-czeniu w worku infuzyjnym1,2 |
| 2000 mg / 667 mg | 15,2 ml | od 50 ml do 250 ml |
| 1500 mg / 500 mg | 11,4 ml | od 50 ml do 250 ml |
| 1350 mg / 450 mg | 10,3 ml | od 50 ml do 250 ml |
| 750 mg / 250 mg | 5,7 ml | od 50 ml do 250 ml |
| 675 mg / 225 mg | 5,1 ml | od 50 ml do 250 ml |
| Wszystkie inne dawki | Objętość (ml) obliczona na podstawie wymaganej dawki: Dawka (mg aztreonamu) ÷ 131,2 mg/ml aztreonamu lub Dawka (mg awibaktamu) ÷ 43,7 mg/ml awibaktamu | Objętość (ml) będzie się różnić w zależności od dostępnego worka infuzyjnego i preferowanego stężenia końcowego (musi zawierać się w przedziale 1,5-40 mg/ml aztreonamu i 0,50-13,3 mg/ml awibaktamu). |
- 1. Rozcieńczyć do końcowego stężenia aztreonamu wynoszącego 1,5-40 mg/ml (końcowe stężenie awibaktamu 0,50-13,3 mg/ml) w celu zapewnienia stabilności gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, a następnie do 12 godzin w temperaturze do 30°C dla worków infuzyjnych zawierających roztwór chlorku sodu (0,9%) do wstrzykiwań lub roztwór Ringera z mleczanami.
- 2. Rozcieńczyć do końcowego stężenia aztreonamu wynoszącego 1,5-40 mg/ml (końcowe stężenie awibaktamu 0,50-13,3 mg/ml) w celu zapewnienia stabilności gotowego produktu przez 24 godziny w temperaturze 2-8°C, a następnie do 6 godzin w temperaturze do 30°C dla worków infuzyjnych zawierających roztwór glukozy (5%) do wstrzykiwań.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć natychmiast, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli produkt nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i nie mogą one przekraczać wartości podanych powyżej.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Więcej informacji o leku Emblaveo
