Med Ulotka Szukaj Menu

CAMCEVI 21, 42 mg – ulotka, dawkowanie, skutki uboczne

Stan na
(EMA)

Ulotka dla pacjenta - Camcevi

CAMCEVI 21 mg zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiuleuprorelina

1. Co to jest lek CAMCEVI i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną leku CAMCEVI jest leuprorelina, która jest agonistą gonadoliberyny (syntetyczną wersją naturalnego hormonu uwalniającego gonadotropiny) i działa w taki sam sposób jak hormon naturalny, czyli zmniejsza stężenie testosteronu (hormonu płciowego) w organizmie.

Rak prostaty (rak gruczołu krokowego) jest wrażliwy na hormony, w tym testosteron, a zmniejszenie stężenia testosteronu pomaga hamować rozwój nowotworu.

Lek CAMCEVI jest stosowany w leczeniu dorosłych mężczyzn, którzy chorują na:

  • hormonozależnego raka prostaty z przerzutami oraz
  • hormonozależnego raka prostaty wysokiego ryzyka bez przerzutów, w połączeniu z radioterapią.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CAMCEVI

NIE stosować leku CAMCEVI

  • jeśli pacjent jest kobietą lub dzieckiem w wieku poniżej 18 lat;

  • jeśli pacjent ma uczulenie na leuprorelinę lub podobne leki wpływające na hormony płciowe

    (agoniści gonadoliberyny); w razie konieczności lekarz pomoże w ich identyfikacji;

  • jeśli pacjent ma uczulenie na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
  • po chirurgicznym usunięciu jąder. Po wycięciu jąder lek ten nie może już pomóc w zmniejszeniu stężenia testosteronu.
  • jako jedynej metody leczenia, jeśli u pacjenta występują objawy związane z uciskiem na rdzeń kręgowy lub guzem w kręgosłupie. W takim przypadku lek CAMCEVI może być stosowany wyłącznie razem z innymi lekami na raka prostaty.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli wystąpi(ą):

  • nagły ból głowy;
  • wymioty;
  • utrata wzroku lub podwójne widzenie;
  • utrata zdolności poruszania mięśniami w oku lub wokół niego;
  • zmiana stanu psychicznego;
  • wczesne objawy niewydolności serca, w tym:

    • zmęczenie;
    • obrzęk kostek;
    • zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy;
    • więcej cięższych objawów, między innymi przyspieszony oddech, ból w klatce piersiowej i omdlenia.

Mogą to być objawy stanu zwanego udarem przysadki, polegającego na krwawieniu do przysadki mózgowej (gruczołu znajdującego się u podstawy mózgu) lub jej niedokrwieniu. Udar przysadki może być spowodowany guzem przysadki i rzadko pojawić się po rozpoczęciu leczenia. Większość przypadków występuje w ciągu dwóch tygodni od podania pierwszej dawki, a niektóre w ciągu pierwszej godziny.

W związku ze stosowaniem leuproreliny zgłaszano ciężkie wysypki skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną martwicę rozpływną naskórka (SJS/TEN). W przypadku zauważenia któregokolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4 stosowanie leuproreliny należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem stosowania leku CAMCEVI należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli pacjent:

  • ma objawy ze strony układu krążenia, takie jak szybkie chaotyczne bicie serca. Taka przyspieszona akcja serca może powodować omdlenia lub drgawki.
  • ma choroby serca lub naczyń krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia), lub zażywa leki im przeciwdziałające. Ryzyko zaburzeń rytmu serca zwiększa się podczas stosowania leku CAMCEVI. Lekarz może monitorować pracę serca pacjenta, wykonując elektrokardiogramy (EKG).
  • choruje na raka prostaty, który rozprzestrzenił się do kręgosłupa lub mózgu. Lekarz będzie uważniej kontrolował stan pacjenta podczas pierwszych kilku tygodni leczenia.
  • ma cukrzycę (wysokie stężenie cukru we krwi). Lek CAMCEVI może nasilić cukrzycę i dlatego osoby z cukrzycą muszą częściej badać stężenie glukozy we krwi.
  • u pacjenta występuje stłuszczeniowa choroba wątroby (stan, w którym w wątrobie gromadzi się nadmiar tłuszczu).

W trakcie stosowania leku CAMCEVI należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli u pacjenta:

  • wystąpi zawał serca. Do jego objawów należą ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy i pocenie się.
  • dojdzie do udaru mózgu. Do jego objawów należą: jednostronne opadanie twarzy, niemożność uniesienia rąk i niewyraźna mowa.
  • dojdzie do złamania kości. Stosowanie leku CAMCEVI zwiększa ryzyko złamań spowodowanych osteoporozą (zmniejszenia gęstości kości).
  • wystąpią drgawki.
  • zwiększy się stężenie cukru we krwi. W czasie leczenia lekarz będzie sprawdzał stężenie glukozy we krwi.
  • wystąpią trudności w oddawaniu moczu. Cewka moczowa może być niedrożna (zablokowana).

    Lekarz będzie ściśle kontrolował stan pacjenta w pierwszych tygodniach leczenia.

  • wystąpią objawy ucisku na kręgosłup, takie jak ból, drętwienie albo osłabienie rąk, dłoni, nóg lub stóp. Lekarz będzie ściśle kontrolował stan pacjenta podczas pierwszych kilku tygodni.

Problemy, które mogą wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia

W ciągu pierwszych tygodni leczenia zwykle dochodzi do krótkotrwałego zwiększenia stężenia testosteronu (męskiego hormonu płciowego) we krwi. Może to prowadzić do przejściowego nasilenia objawów związanych z chorobą, a także do pojawienia się nowych dolegliwości. Należą do nich zwłaszcza:

  • ból kości;
  • trudności w oddawaniu moczu, ból, drętwienie albo osłabienie rąk, dłoni, nóg lub stóp, utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami w wyniku ucisku na rdzeń kręgowy;
  • krew w moczu.

Objawy te zwykle łagodnieją wraz z kontynuacją leczenia. Jeśli tak się nie stanie, należy skontaktować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem terapii lekiem CAMCEVI może być podany inny lek, który pomoże zmniejszyć początkowy wzrost stężenia testosteronu we krwi. Pacjent może otrzymywać ten inny lek przez kilka tygodni leczenia lekiem CAMCEVI.

Jeśli lek CAMCEVI nie pomaga

Niektórzy pacjenci mają nowotwory niewrażliwe na mniejsze stężenia testosteronu. W przypadku wrażenia, że działanie leku CAMCEVI jest za słabe, należy porozmawiać z lekarzem.

CAMCEVI a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek CAMCEVI może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. z chinidyną, prokainamidem, amiodaronem, sotalolem, dofetylidem i ibutylidem) lub zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca przy podawaniu z niektórymi innymi lekami, na przykład metadonem (stosowanym w łagodzeniu bólu oraz jako substytut heroiny podczas leczenia osób uzależnionych od narkotyków), moksyfloksacyną (antybiotykiem) i lekami przeciwpsychotycznymi stosowanymi w ciężkich chorobach psychicznych.

Ciąża i karmienie piersią

Lek ten nie jest przeznaczony dla kobiet.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

U osób leczonych produktem CAMCEVI może wystąpić zmęczenie, zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani obsługiwać maszyn.

3. Jak będzie podany lek CAMCEVI

Lekarz lub pielęgniarka będzie podawać lek CAMCEVI 21 mg w pojedynczym wstrzyknięciu pod skórę (podskórnie), raz na 3 miesiące.

Lek ten powinien być podawany wyłącznie przez lekarza lub pielęgniarkę, którzy zadbają o jego prawidłowe wstrzyknięcie pod skórę, a nie do żyły.

Po wstrzyknięciu lek przechodzi w formę stałą, a następnie przez trzy miesiące powoli uwalnia leuprorelinę do organizmu.

W połączeniu z radioterapią

Lek ten może być stosowany przed lub jednocześnie z radioterapią w leczeniu ograniczonego do prostaty raka wysokiego ryzyka lub miejscowo zaawansowanego raka prostaty. Nazwa „ograniczony do prostaty rak wysokiego ryzyka” oznacza, że rak prawdopodobnie rozprzestrzeni się poza gruczoł krokowy do pobliskich tkanek, stając się miejscowo zaawansowanym. Nazwa „miejscowo zaawansowany rak prostaty” oznacza, że rak rozprzestrzenił się poza miednicę do pobliskich tkanek, w tym węzłów chłonnych.

Monitorowanie leczenia

Lekarz będzie kontrolował odpowiedź pacjenta na leczenie za pomocą badań krwi, w tym oznaczania w niej stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA, z ang. prostate-specific antigen). Otrzymanie większej niż zalecana dawki leku CAMCEVI

Ponieważ wstrzyknięcie wykonuje lekarz lub odpowiednio wyszkolony personel, przedawkowanie jest mało prawdopodobne. Jeśli jednak pacjent omyłkowo otrzyma zbyt dużą dawkę leku, lekarz będzie kontrolował stan pacjenta i w razie konieczności wdroży dodatkowe leczenie.

Pominięcie zastosowania dawki leku CAMCEVI

W przypadku przekonania, że zapomniano o co trzymiesięcznej dawce leku CAMCEVI 21 mg, należy porozmawiać z lekarzem.

Skutki przerwania leczenia lekiem CAMCEVI

Terapia raka prostaty lekiem CAMCEVI z zasady wymaga jego długotrwałego stosowania. Z tego względu nie należy zbyt szybko kończyć leczenia, nawet jeśli nastąpi poprawa lub objawy całkowicie ustąpią. Jeżeli leczenie zostanie przerwane zbyt wcześnie, objawy mogą powrócić. Nie należy przerywać leczenia bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli wystąpi:

  • nagły ból głowy;
  • wymioty;
  • utrata wzroku lub podwójne widzenie;
  • utrata zdolności poruszania mięśniami w oku lub wokół niego;
  • zmiana stanu psychicznego;
  • wczesne objawy niewydolności serca, w tym:

    • zmęczenie;
    • obrzęk kostek;
    • zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy;
    • więcej cięższych objawów, między innymi przyspieszony oddech, ból w klatce piersiowej i omdlenia.

Mogą to być objawy stanu zwanego udarem przysadki, polegającego na krwawieniu do przysadki mózgowej (gruczołu znajdującego się u podstawy mózgu) lub jej niedokrwieniu. Udar przysadki może być spowodowany guzem przysadki i, rzadko, pojawić się po rozpoczęciu leczenia. Większość przypadków występuje w ciągu dwóch tygodni od podania pierwszej dawki, a niektóre w ciągu pierwszej godziny.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • czerwonawe, niewyniesione, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami pośrodku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica rozpływna naskórka).
  • zaczerwienienie skóry i swędząca wysypka (toksyczne wykwity skórne)
  • reakcja skórna powodująca wystąpienie czerwonych punktów lub plam na skórze, które mogą wyglądać jak tarcza strzelnicza z ciemnoczerwonym środkiem otoczonym jaśniejszymi czerwonymi pierścieniami (rumień wielopostaciowy).

Początkowe działania niepożądane

W pierwszym tygodniu leczenia zwykle dochodzi do krótkotrwałego zwiększenia stężenia testosteronu (męskiego hormonu płciowego) we krwi. Może to prowadzić do przejściowego nasilenia objawów choroby, a także do pojawienia się nowych dolegliwości. Należą do nich zwłaszcza:

  • ból kości;
  • trudności w oddawaniu moczu, ból, drętwienie albo osłabienie rąk, dłoni, nóg lub stóp, utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami, które mogą być objawami ucisku na rdzeń kręgowy;
  • krew w moczu.

Na początku leczenia lekarz może przepisać inny lek, który zmniejszy niektóre z tych początkowych działań niepożądanych (patrz również punkt 2, Problemy, które mogą wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia).

Działania niepożądane w miejscu wstrzyknięcia

Po wstrzyknięciu mogą wystąpić następujące działania niepożądane w miejscu wstrzyknięcia:

  • lekkie pieczenie i drętwienie bezpośrednio po wstrzyknięciu (bardzo często: mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób);
  • ból, zasinienie i kłucie po wstrzyknięciu (często: mogą występować nie częściej niż u 1 na

    10 osób);

  • swędzenie i stwardnienie skóry wokół miejsca wstrzyknięcia (niezbyt często: mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób);
  • uszkodzenie lub bolesność skóry w miejscu wstrzyknięcia (rzadko: mogą występować nie częściej niż u 1 na 1000 osób);
  • martwica tkanki w miejscu wstrzyknięcia (bardzo rzadko: mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 000 osób).

Te działania niepożądane są łagodne i nie utrzymują się zbyt długo. Występują one tylko tuż po wstrzyknięciu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów niepożądanych, należy zasięgnąć porady lekarza.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)

  • uderzenia gorąca;
  • zasinienie i (lub) zaczerwienienie skóry;
  • zmęczenie.

Częste działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób)

  • objawy przeziębienia (zapalenie jamy nosowo-gardłowej);
  • mdłości (nudności), biegunka, zapalenie żołądka i jelit/zapalenie okrężnicy);
  • swędzenie;
  • nocne poty;
  • bóle stawów, bóle rąk i nóg, ból mięśni;
  • potrzeba oddawania moczu częściej niż zwykle (w tym w nocy), trudności w oddawaniu moczu, ból podczas oddawania moczu, niepełne oddawanie moczu lub rzadsza potrzeba jego oddawania;
  • tkliwość i (lub) obrzęk piersi, kurczenie się jąder, ból jąder, niepłodność, zaburzenia erekcji, zmniejszenie prącia;
  • epizody wzmożonego drżenia z wysoką gorączką (dreszcze), osłabieniem, ogólnym złym samopoczuciem (złe samopoczucie);
  • zmiany w wynikach badań laboratoryjnych krwi (wydłużenie czasu krwawienia, zmiany w wartościach parametrów krwi, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych/mała liczba krwinek czerwonych).

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób)

  • zakażenie dróg moczowych, miejscowe zakażenie skóry;
  • nasilenie objawów cukrzycy;
  • nietypowe sny, depresja, zmniejszone libido (popęd seksualny);
  • zawroty głowy, ból głowy, częściowa lub całkowita utrata czucia w jakiejś części ciała, bezsenność, nieprawidłowe zmiany w odczuwaniu smaku i (lub) zapachu;
  • oszołomienie i utrata równowagi (zawroty głowy);
  • zmiany w wynikach EKG (wydłużenie odstępu QT);
  • zawał serca. Do jego objawów należą: ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy i pocenie się;
  • wysokie lub niskie ciśnienie krwi;
  • katar, duszność;
  • zaparcie, suchość w jamie ustnej, zaburzenia trawienia z objawami, takimi jak uczucie pełności

    żołądka, ból żołądka, odbijanie, nudności, wymioty, uczucie pieczenia w żołądku, (niestrawność), nudności (wymioty);

  • uczucie chłodu i lepkości oraz pocenia się;
  • ból pleców, skurcze mięśni;
  • skurcze pęcherza moczowego, krew w moczu, pęcherz nadreaktywny (potrzeba oddania moczu zanim pęcherz się wypełni), niemożność oddania moczu;
  • powiększenie piersi, impotencja, zaburzenia dotyczące jąder (np. opuchnięta, zaczerwieniona lub ciepła moszna, ból lub dyskomfort w obszarze miednicy);
  • senność (letarg), ból i gorączka;
  • zmiany w wynikach badań laboratoryjnych krwi, zwiększenie masy ciała.

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1000 osób)

  • niekontrolowane i niezamierzone ruchy ciała;
  • omdlenie, zapaść;
  • nadmierne oddawanie gazów i odbijanie;
  • wypadanie włosów, krosty na skórze;
  • ból piersi.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

  • zapalenie płuc (choroba śródmiąższowa płuc);
  • idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe wokół mózgu, charakteryzujące się bólem głowy, podwójnym widzeniem i innymi objawami dotyczącymi widzenia oraz dzwonieniem lub brzęczeniem w jednym uchu lub obu uszach).

Następujące ciężkie reakcje alergiczne były zgłaszane podczas stosowania leków z tej samej grupy co CAMCEVI

  • trudności w oddychaniu lub zawroty głowy (rzadko).

Następujące działania niepożądane były zgłaszane podczas stosowania innych leków zawierających leuprorelinę

  • puchnięcie (obrzęk) dłoni i stóp;
  • objawy zatorowości płucnej (zakrzep krwi w naczyniach zaopatrujących płuca), między innymi ból w klatce piersiowej, duszność, trudności w oddychaniu i krwioplucie (odkrztuszanie krwi);
  • zauważalnie szybkie, silne lub nieregularne bicie serca;
  • osłabienie siły mięśniowej;
  • dreszcze;
  • wysypka;
  • zaburzenia pamięci;
  • zaburzenia widzenia;
  • zanik mięśni/utrata tkanki mięśniowej po długotrwałym stosowaniu;
  • osteoporoza (choroba, w której kości stają się kruche, wskutek czego istnieje większe ryzyko ich złamań).

Następujące działanie niepożądane było zgłaszane podczas stosowania leków z tej samej grupy co CAMCEVI

  • drgawki.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek CAMCEVI

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu zewnętrznym po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przed użyciem należy odczekać do osiągnięcia przez CAMCEVI temperatury pokojowej (15°C do 25°C). Trwa to mniej więcej od 15 do 20 minut.

Po wyjęciu z lodówki produkt można przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze pokojowej (poniżej 25°C) przez okres do ośmiu tygodni; produkt należy wyrzucić, jeśli nie zostanie zużyty w ciągu ośmiu tygodni.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek CAMCEVI 21 mg

  • Substancją czynną leku jest leuprorelina. Jedna ampułkostrzykawka z zawiesiną do wstrzykiwań

    o przedłużonym uwalnianiu zawiera leuproreliny mezylan w ilości odpowiadającej 21 mg leuproreliny.

  • Pozostałe składniki to: poli(D,L-laktyd-ko-glikolid) i N-metylopirolidon.

Jak wygląda lek CAMCEVI i co zawiera opakowanie

CAMCEVI jest zawiesiną do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. W ampułkostrzykawce znajduje się lepka, opalizująca zawiesina o barwie od białawej do jasnożółtej.

CAMCEVI jest dostępny w opakowaniu zawierającym: 1 ampułkostrzykawkę i 1 sterylną, zabezpieczoną igłę.

Podmiot odpowiedzialny

Accord Healthcare S.L.U.

World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n

Edifici Est, 6ª Planta

08039 Barcelona

Hiszpania

Wytwórca

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.

ul. Lutomierska 50

95-200 Pabianice

Polska

Lub

Accord Healthcare single member S.A.
64th Km National Road Athens,
Lamia, Schimatari, 32009,
Grecja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

AT / BE / BG / CY / CZ / DE / DK / EE / ES / FI / FR / HR / HU / IE / IS / IT / LT / LV / LU / MT / NL / NO / PL / PT / RO / SE / SI / SK

Accord Healthcare S.L.U.

Tel.: +34 93 301 00 64

EL

Win Medica Α.Ε.

Τηλ: +30 210 74 88 821

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Należy postępować zgodnie z instrukcjami, aby zapewnić właściwe przygotowanie produktu CAMCEVI przed podaniem.

Uwaga: Przed użyciem należy odczekać do osiągnięcia przez produkt CAMCEVI temperatury pokojowej (15°C do 25°C). Zaleca się używanie rękawiczek w czasie podawania tego produktu leczniczego.

Zestaw produktu CAMCEVI zawiera:

  • jeden blister zawierający jedną sterylną ampułkostrzykawkę;
  • jedną sterylną, zabezpieczoną igłę.

Złożona ampułkostrzykawka:

Etap 1 – przygotowanie produktu leczniczego

Pozostawić do osiągnięcia temperatury pokojowej i sprawdzić zawartość.

  • Wyjąć produkt CAMCEVI z lodówki.
  • Przed użyciem pozostawić produkt CAMCEVI do

    osiągnięcia temperatury pokojowej (15°C do 25°C). Trwa to mniej więcej od 15 do 20 minut.

  • Na płaskiej, czystej i suchej powierzchni otworzyć pudełko i wyjąć blister oraz saszetkę. Wyjąć z blistra

    ampułkostrzykawkę zawierającą produkt CAMCEVI (A). Wyjąć z saszetki zabezpieczoną igłę (B). Sprawdzić całą zawartość opakowania. Nie używać, jeśli którykolwiek element jest uszkodzony.

  • Sprawdzić termin ważności na ampułkostrzykawce.

    Nie stosować, jeśli termin ten minął.

  • Przed użyciem skontrolować i obejrzeć lek. Ampułkostrzy-kawka powinna zawierać lepką, opalizującą zawiesinę

    o barwie od białawej do jasnożółtej. Nie stosować w razie zauważenia obcych cząstek w cylindrze ampułkostrzykawki.

Etap 2 – montaż ampułkostrzykawki

Dołączyć igłę

  • Zdjąć z ampułkostrzykawki (A) szarą nasadkę.
  • Zamocować igłę (B) do końca ampułkostrzykawki (A), naciskając i obracając ją zgodnie z ruchem wskazówek zegara

    o około trzy czwarte obrotu, aż igła zostanie zabezpieczona. Nie dokręcać zbyt mocno. Wyrzucić ampułkostrzykawkę z produktem CAMCEVI, jeżeli zbyt silne kręcenie spowoduje pęknięcie igły bądź strzykawki.

Etap 3 – procedura podawania

Przygotować miejsce wstrzyknięcia

Podać produkt leczniczy

  • Wybrać miejsce wstrzyknięcia w górnej lub środkowej części brzucha, z wystarczającą ilością miękkiej lub luźnej tkanki podskórnej, które nie było ostatnio używane. Miejsce wstrzyknięcia należy okresowo zmieniać.
  • Oczyścić miejsce wstrzyknięcia gazikiem nasączonym alkoholem. NIE wstrzykiwać w obszary z mięsistą lub włóknistą tkanką podskórną ani w takie, które mogą być pocierane lub uciskane (na przykład paskiem, zakładanym lub wszytym).
  • Zdjąć z igły (B) osłonę. Jedną ręką chwycić i ścisnąć skórę wokół miejsca wstrzyknięcia. Wprowadzić igłę pod kątem 90° i następnie puścić ściśniętą skórę.
  • Wstrzyknąć całą zawartość ampułkostrzykawki, powoli i ze stałą siłą naciskając tłok, a następnie wycofać igłę pod tym samym kątem (90°), pod którym została ona wprowadzona.

    Należy bezwzględnie unikać wstrzyknięć dotętniczych i dożylnych.

Etap 4 – pozbycie się igły i ampułkostrzykawki

Ochrona przed ukłuciem igłą

Aktywacja kciukiemAktywacja powierzchnią
  • Natychmiast po wycofaniu igły aktywować osłonę zabezpieczającą używając palca/kciuka lub płaskiej powierzchni i wcisnąć, aż całkowicie zasłoni czubek igły i zablokuje się na swoim miejscu.
  • Słyszalne i wyczuwalne „kliknięcie” potwierdza

    zablokowaną pozycję. Sprawdzić, czy osłona zabezpieczająca jest całkowicie założona. Zużytą ampułkostrzykawkę z zabezpieczoną igłą umieścić w odpowiednim pojemniku na ostre odpady medyczne.

    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

CAMCEVI 42 mg zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiuleuprorelina

1. Co to jest lek CAMCEVI i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną leku CAMCEVI jest leuprorelina, która jest agonistą gonadoliberyny (syntetyczną wersją naturalnego hormonu uwalniającego gonadotropiny) i działa w taki sam sposób jak hormon naturalny, czyli zmniejsza stężenie testosteronu (hormonu płciowego) w organizmie.

Rak prostaty (rak gruczołu krokowego) jest wrażliwy na hormony, w tym testosteron, a zmniejszenie stężenia testosteronu pomaga hamować rozwój nowotworu.

Lek CAMCEVI jest stosowany w leczeniu dorosłych mężczyzn, którzy chorują na:

  • hormonozależnego raka prostaty z przerzutami oraz
  • hormonozależnego raka prostaty wysokiego ryzyka bez przerzutów, w połączeniu z radioterapią.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CAMCEVI

NIE stosować leku CAMCEVI

  • jeśli pacjent jest kobietą lub dzieckiem w wieku poniżej 18 lat;

  • jeśli pacjent ma uczulenie na leuprorelinę lub podobne leki wpływające na hormony płciowe

    (agoniści gonadoliberyny); w razie konieczności lekarz pomoże w ich identyfikacji;

  • jeśli pacjent ma uczulenie na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
  • po chirurgicznym usunięciu jąder. Po wycięciu jąder lek ten nie może już pomóc w zmniejszeniu stężenia testosteronu.
  • jako jedynej metody leczenia, jeśli u pacjenta występują objawy związane z uciskiem na rdzeń kręgowy lub guzem w kręgosłupie. W takim przypadku lek CAMCEVI może być stosowany wyłącznie razem z innymi lekami na raka prostaty.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli wystąpi(ą):

  • nagły ból głowy;
  • wymioty;
  • utrata wzroku lub podwójne widzenie;
  • utrata zdolności poruszania mięśniami w oku lub wokół niego;
  • zmiana stanu psychicznego;
  • wczesne objawy niewydolności serca, w tym

    • zmęczenie;
    • obrzęk kostek;
    • zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy;
    • więcej cięższych objawów, między innymi przyspieszony oddech, ból w klatce piersiowej i omdlenia.

Mogą to być objawy stanu zwanego udarem przysadki, polegającego na krwawieniu do przysadki mózgowej (gruczołu znajdującego się u podstawy mózgu) lub jej niedokrwieniu. Udar przysadki może być spowodowany guzem przysadki i, rzadko, pojawić się po rozpoczęciu leczenia. Większość przypadków występuje w ciągu dwóch tygodni od podania pierwszej dawki, a niektóre w ciągu pierwszej godziny.

W związku ze stosowaniem leuproreliny zgłaszano ciężkie wysypki skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną martwicę rozpływną naskórka (SJS/TEN). W przypadku zauważenia któregokolwiek z objawów związanych z ciężkimi reakcjami skórnymi opisanymi w punkcie 4 stosowanie leuproreliny należy przerwać i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem stosowania leku CAMCEVI należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli pacjent:

  • ma objawy ze strony układu krążenia, takie jak szybkie chaotyczne bicie serca. Taka przyspieszona akcja serca może powodować omdlenia lub drgawki.
  • ma choroby serca lub naczyń krwionośnych, w tym zaburzenia rytmu serca (arytmia), lub zażywa leki im przeciwdziałające. Ryzyko zaburzeń rytmu serca zwiększa się podczas stosowania leku CAMCEVI. Lekarz może monitorować pracę serca pacjenta, wykonując elektrokardiogramy (EKG).
  • choruje na raka prostaty, który rozprzestrzenił się do kręgosłupa lub mózgu. Lekarz będzie uważniej kontrolował stan pacjenta podczas pierwszych kilku tygodni leczenia.
  • ma cukrzycę (wysokie stężenie cukru we krwi). Lek CAMCEVI może nasilić cukrzycę i dlatego osoby z cukrzycą muszą częściej badać stężenie glukozy we krwi.
  • u pacjenta występuje stłuszczeniowa choroba wątroby (stan, w którym w wątrobie gromadzi się nadmiar tłuszczu).

W trakcie stosowania leku CAMCEVI należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli u pacjenta:

  • wystąpi zawał serca. Do jego objawów należą ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy i pocenie się.
  • dojdzie do udaru mózgu. Do jego objawów należą: jednostronne opadanie twarzy, niemożność uniesienia rąk i niewyraźna mowa.
  • dojdzie do złamania kości. Stosowanie leku CAMCEVI zwiększa ryzyko złamań spowodowanych osteoporozą (zmniejszenia gęstości kości).
  • wystąpią drgawki.
  • zwiększy się stężenie cukru we krwi. W czasie leczenia lekarz będzie sprawdzał stężenie glukozy we krwi.
  • wystąpią trudności w oddawaniu moczu. Cewka moczowa może być niedrożna (zablokowana).

    Lekarz będzie ściśle kontrolował stan pacjenta w pierwszych tygodniach leczenia.

  • wystąpią objawy ucisku na kręgosłup, takie jak ból, drętwienie albo osłabienie rąk, dłoni, nóg lub stóp. Lekarz będzie ściśle kontrolował stan pacjenta podczas pierwszych kilku tygodni.

Problemy, które mogą wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia

W ciągu pierwszych tygodni leczenia zwykle dochodzi do krótkotrwałego zwiększenia stężenia testosteronu (męskiego hormonu płciowego) we krwi. Może to prowadzić do przejściowego nasilenia objawów związanych z chorobą, a także do pojawienia się nowych dolegliwości. Należą do nich zwłaszcza:

  • ból kości
  • trudności w oddawaniu moczu, ból, drętwienie albo osłabienie rąk, dłoni, nóg lub stóp, utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami w wyniku ucisku na rdzeń kręgowy
  • krew w moczu.

Objawy te zwykle łagodnieją wraz z kontynuacją leczenia. Jeśli tak się nie stanie, należy skontaktować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem terapii lekiem CAMCEVI może być podany inny lek, który pomoże zmniejszyć początkowy wzrost stężenia testosteronu we krwi. Pacjent może otrzymywać ten inny lek przez kilka tygodni leczenia lekiem CAMCEVI.

Jeśli lek CAMCEVI nie pomaga

Niektórzy pacjenci mają nowotwory niewrażliwe na mniejsze stężenia testosteronu. W przypadku wrażenia, że działanie leku CAMCEVI jest za słabe, należy porozmawiać z lekarzem.

CAMCEVI a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lek CAMCEVI może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. z chinidyną, prokainamidem, amiodaronem, sotalolem, dofetylidem i ibutylidem) lub zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca przy podawaniu z niektórymi innymi lekami, na przykład metadonem (stosowanym w łagodzeniu bólu oraz jako substytut heroiny podczas leczenia osób uzależnionych od narkotyków), moksyfloksacyną (antybiotykiem) i lekami przeciwpsychotycznymi stosowanymi w ciężkich chorobach psychicznych.

Ciąża i karmienie piersią

Lek ten nie jest przeznaczony dla kobiet.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

U osób leczonych produktem CAMCEVI może wystąpić zmęczenie, zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi ani obsługiwać maszyn.

3. Jak będzie podany lek CAMCEVI

Lekarz lub pielęgniarka będzie podawać lek CAMCEVI w pojedynczym wstrzyknięciu pod skórę (podskórnie), raz na 6 miesięcy.

Lek ten powinien być podawany wyłącznie przez lekarza lub pielęgniarkę, którzy zadbają o jego prawidłowe wstrzyknięcie pod skórę, a nie do żyły.

Po wstrzyknięciu lek przechodzi w formę stałą, a następnie przez sześć miesięcy powoli uwalnia leuprorelinę do organizmu.

W połączeniu z radioterapią

Lek ten może być stosowany przed lub jednocześnie z radioterapią w leczeniu ograniczonego do prostaty raka wysokiego ryzyka lub miejscowo zaawansowanego raka prostaty. Nazwa „ograniczony do prostaty rak wysokiego ryzyka” oznacza, że rak prawdopodobnie rozprzestrzeni się poza gruczoł krokowy do pobliskich tkanek, stając się miejscowo zaawansowanym. Nazwa „miejscowo zaawansowany rak prostaty” oznacza, że rak rozprzestrzenił się poza miednicę do pobliskich tkanek, w tym węzłów chłonnych.

Monitorowanie leczenia

Lekarz będzie kontrolował odpowiedź pacjenta na leczenie za pomocą badań krwi, w tym oznaczania w niej stężenia swoistego antygenu sterczowego (PSA, z ang. prostate-specific antigen).

Otrzymanie większej niż zalecana dawki leku CAMCEVI

Ponieważ wstrzyknięcie wykonuje lekarz lub odpowiednio wyszkolony personel, przedawkowanie jest mało prawdopodobne. Jeśli jednak pacjent omyłkowo otrzyma zbyt dużą dawkę leku, lekarz będzie kontrolował stan pacjenta i w razie konieczności wdroży dodatkowe leczenie.

Pominięcie zastosowania dawki leku CAMCEVI

W przypadku przekonania, że zapomniano o co półrocznej dawce leku CAMCEVI, należy porozmawiać z lekarzem.

Skutki przerwania leczenia lekiem CAMCEVI

Terapia raka prostaty lekiem CAMCEVI z zasady wymaga jego długotrwałego stosowania. Z tego względu nie należy zbyt szybko kończyć leczenia, nawet jeśli nastąpi poprawa lub objawy całkowicie ustąpią. Jeżeli leczenie zostanie przerwane zbyt wcześnie, objawy mogą powrócić. Nie należy przerywać leczenia bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli wystąpi:

  • nagły ból głowy;
  • wymioty;
  • utrata wzroku lub podwójne widzenie;
  • utrata zdolności poruszania mięśniami w oku lub wokół niego;
  • zmiana stanu psychicznego;
  • wczesne objawy niewydolności serca, w tym

    • zmęczenie;
    • obrzęk kostek;
    • zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy;
    • więcej cięższych objawów, między innymi przyspieszony oddech, ból w klatce piersiowej i omdlenia.

Mogą to być objawy stanu zwanego udarem przysadki, polegającego na krwawieniu do przysadki mózgowej (gruczołu znajdującego się u podstawy mózgu) lub jej niedokrwieniu. Udar przysadki może być spowodowany guzem przysadki i, rzadko, pojawić się po rozpoczęciu leczenia. Większość przypadków występuje w ciągu dwóch tygodni od podania pierwszej dawki, a niektóre w ciągu pierwszej godziny.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • czerwonawe, niewyniesione, tarczowate lub okrągłe plamy na tułowiu, często z pęcherzami pośrodku, łuszczenie się skóry, owrzodzenia jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i oczu. Te ciężkie wysypki skórne mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica rozpływna naskórka).
  • zaczerwienienie skóry i swędząca wysypka (toksyczne wykwity skórne)
  • reakcja skórna powodująca wystąpienie czerwonych punktów lub plam na skórze, które mogą wyglądać jak tarcza strzelnicza z ciemnoczerwonym środkiem otoczonym jaśniejszymi czerwonymi pierścieniami (rumień wielopostaciowy).

Początkowe działania niepożądane

W pierwszym tygodniu leczenia zwykle dochodzi do krótkotrwałego zwiększenia stężenia testosteronu (męskiego hormonu płciowego) we krwi. Może to prowadzić do przejściowego nasilenia objawów choroby, a także do pojawienia się nowych dolegliwości. Należą do nich zwłaszcza:

  • ból kości;
  • trudności w oddawaniu moczu, ból, drętwienie albo osłabienie rąk, dłoni, nóg lub stóp, utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami, które mogą być objawami ucisku na rdzeń kręgowy;
  • krew w moczu.

Na początku leczenia lekarz może przepisać inny lek, który zmniejszy niektóre z tych początkowych działań niepożądanych (patrz również punkt 2, Problemy, które mogą wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia).

Działania niepożądane w miejscu wstrzyknięcia

Po wstrzyknięciu mogą wystąpić następujące działania niepożądane w miejscu wstrzyknięcia:

  • lekkie pieczenie i drętwienie bezpośrednio po wstrzyknięciu (bardzo często: mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób);
  • ból, zasinienie i kłucie po wstrzyknięciu (często: mogą występować nie częściej niż u 1 na

    10 osób);

  • swędzenie i stwardnienie skóry wokół miejsca wstrzyknięcia (niezbyt często: mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób);
  • uszkodzenie lub bolesność skóry w miejscu wstrzyknięcia (rzadko: mogą występować nie częściej niż u 1 na 1000 osób);
  • martwica tkanki w miejscu wstrzyknięcia (bardzo rzadko: mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 000 osób).

Te działania niepożądane są łagodne i nie utrzymują się zbyt długo. Występują one tylko tuż po wstrzyknięciu. Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów niepożądanych, należy zasięgnąć porady lekarza.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)

  • uderzenia gorąca;
  • zasinienie i (lub) zaczerwienienie skóry;
  • zmęczenie.

Częste działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób)

  • objawy przeziębienia (zapalenie jamy nosowo-gardłowej);
  • mdłości (nudności), biegunka, zapalenie żołądka i jelit/zapalenie okrężnicy);
  • swędzenie;
  • nocne poty;
  • bóle stawów, bóle rąk i nóg, ból mięśni;
  • potrzeba oddawania moczu częściej niż zwykle (w tym w nocy), trudności w oddawaniu moczu, ból podczas oddawania moczu, niepełne oddawanie moczu lub rzadsza potrzeba jego oddawania;
  • tkliwość i (lub) obrzęk piersi, kurczenie się jąder, ból jąder, niepłodność, zaburzenia erekcji, zmniejszenie prącia;
  • epizody wzmożonego drżenia z wysoką gorączką (dreszcze), osłabieniem, ogólnym złym samopoczuciem (złe samopoczucie);
  • zmiany w wynikach badań laboratoryjnych krwi (wydłużenie czasu krwawienia, zmiany w wartościach parametrów krwi, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych/mała liczba krwinek czerwonych).

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób)

  • zakażenie dróg moczowych, miejscowe zakażenie skóry;
  • nasilenie objawów cukrzycy;
  • nietypowe sny, depresja, zmniejszone libido (popęd seksualny);
  • zawroty głowy, ból głowy, częściowa lub całkowita utrata czucia w jakiejś części ciała, bezsenność, nieprawidłowe zmiany w odczuwaniu smaku i (lub) zapachu;
  • oszołomienie i utrata równowagi (zawroty głowy);
  • zmiany w wynikach EKG (wydłużenie odstępu QT);
  • zawał serca. Do jego objawów należą: ból w klatce piersiowej, duszność, zawroty głowy i pocenie się;
  • wysokie lub niskie ciśnienie krwi;
  • katar, duszność;
  • zaparcie, suchość w jamie ustnej, zaburzenia trawienia z objawami, takimi jak uczucie pełności

    żołądka, ból żołądka, odbijanie, nudności, wymioty, uczucie pieczenia w żołądku, (niestrawność), nudności (wymioty);

  • uczucie chłodu i lepkości oraz pocenia się;
  • ból pleców, skurcze mięśni;
  • skurcze pęcherza moczowego, krew w moczu, pęcherz nadreaktywny (potrzeba oddania moczu zanim pęcherz się wypełni), niemożność oddania moczu;
  • powiększenie piersi, impotencja, zaburzenia dotyczące jąder (np. opuchnięta, zaczerwieniona lub ciepła moszna, ból lub dyskomfort w obszarze miednicy);
  • senność (letarg), ból i gorączka;
  • zmiany w wynikach badań laboratoryjnych krwi, zwiększenie masy ciała.

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1000 osób)

  • niekontrolowane i niezamierzone ruchy ciała;
  • omdlenie, zapaść;
  • nadmierne oddawanie gazów i odbijanie;
  • wypadanie włosów, krosty na skórze;
  • ból piersi.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

  • zapalenie płuc (choroby śródmiąższowa płuc);
  • idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe wokół mózgu, charakteryzujące się bólem głowy, podwójnym widzeniem i innymi objawami dotyczącymi widzenia oraz dzwonieniem lub brzęczeniem w jednym uchu lub obu uszach).

Następujące ciężkie reakcje alergiczne były zgłaszane podczas stosowania leków z tej samej grupy co CAMCEVI

  • trudności w oddychaniu lub zawroty głowy (rzadko).

Następujące działania niepożądane były zgłaszane podczas stosowania innych leków zawierających leuprorelinę

  • puchnięcie (obrzęk) dłoni i stóp;
  • objawy zatorowości płucnej (zakrzep krwi w naczyniach zaopatrujących płuca), między innymi ból w klatce piersiowej, duszność, trudności w oddychaniu i krwioplucie (odkrztuszanie krwi);
  • zauważalnie szybkie, silne lub nieregularne bicie serca;
  • osłabienie siły mięśniowej;
  • dreszcze;
  • wysypka;
  • zaburzenia pamięci;
  • zaburzenia widzenia;
  • zanik mięśni/utrata tkanki mięśniowej po długotrwałym stosowaniu;
  • osteoporoza (choroba, w której kości stają się kruche, wskutek czego istnieje większe ryzyko ich złamań).

Następujące działanie niepożądane było zgłaszane podczas stosowania leków z tej samej grupy co CAMCEVI

  • drgawki.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do krajowego systemu zgłaszania wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek CAMCEVI

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu zewnętrznym po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przed użyciem należy odczekać do osiągnięcia przez CAMCEVI temperatury pokojowej (15°C do 25°C). Trwa to mniej więcej od 15 do 20 minut.

Po wyjęciu z lodówki produkt można przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze pokojowej (poniżej 25°C) przez okres do ośmiu tygodni; produkt należy wyrzucić, jeśli nie został zużyty w ciągu ośmiu tygodni.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek CAMCEVI

  • Substancją czynną leku jest leuprorelina. Jedna ampułkostrzykawka z zawiesiną do wstrzykiwań

    o przedłużonym uwalnianiu zawiera leuproreliny mezylan w ilości odpowiadającej 42 mg leuproreliny.

  • Pozostałe składniki to: poli-DL-laktyd i N-metylopirolidon.

Jak wygląda lek CAMCEVI i co zawiera opakowanie

CAMCEVI jest zawiesiną do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu. W ampułkostrzykawce znajduje się lepka, opalizująca zawiesina o barwie od białawej do jasnożółtej.

CAMCEVI jest dostępny w opakowaniu zawierającym: 1 ampułkostrzykawkę i 1 sterylną, zabezpieczoną igłę.

Podmiot odpowiedzialny

Accord Healthcare S.L.U.

World Trade Center, Moll de Barcelona, s/n

Edifici Est, 6ª Planta

08039, Barcelona

Hiszpania

Wytwórca

Accord Healthcare Polska Sp. z o.o.

ul. Lutomierska 50

95-200 Pabianice

Polska

Accord Healthcare single member S.A.
64th Km National Road Athens,
32009 Lamia, Schimatari,
Grecja

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

AT / BE / BG / CY / CZ / DE / DK / EE /ES/ FI / FR / HR / HU / IE / IS / IT / LT / LV / LU / MT / NL / NO / PL / PT / RO / SE / SI / SK

Accord Healthcare S.L.U.

Tel: +34 93 301 00 64

EL

Win Medica A.E.

Tel: +30 210 7488 821

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Należy postępować zgodnie z instrukcjami, aby zapewnić właściwe przygotowanie produktu CAMCEVI przed podaniem.

Uwaga: Przed użyciem należy odczekać do osiągnięcia przez produkt CAMCEVI temperatury pokojowej (15°C do 25°C). Zaleca się używanie rękawiczek w czasie podawania tego produktu leczniczego.

Zestaw produktu CAMCEVI zawiera:

  • jeden blister zawierający jedną sterylną ampułkostrzykawkę;
  • jedną sterylną, zabezpieczoną igłę.

Złożona ampułkostrzykawka:

Etap 1 – przygotowanie produktu leczniczego

Pozostawić do osiągnięcia temperatury pokojowej i sprawdzić zawartość.

  • Wyjąć produkt CAMCEVI z lodówki.
  • Przed użyciem pozostawić produkt CAMCEVI do

    osiągnięcia temperatury pokojowej (15°C do 25°C). Trwa to mniej więcej od 15 do 20 minut.

  • Na płaskiej, czystej i suchej powierzchni otworzyć pudełko i wyjąć blister oraz saszetkę. Wyjąć z blistra

    ampułkostrzykawkę zawierającą produkt CAMCEVI (A). Wyjąć z saszetki zabezpieczoną igłę (B). Sprawdzić całą zawartość opakowania. Nie używać, jeśli którykolwiek element jest uszkodzony.

  • Sprawdzić termin ważności na ampułkostrzykawce.

    Nie stosować, jeśli termin ten minął.

  • Przed użyciem skontrolować i obejrzeć lek. Ampułkostrzy-kawka powinna zawierać lepką, opalizującą zawiesinę o barwie od białawej do jasnożółtej. Nie stosować w razie zauważenia obcych cząstek w cylindrze ampułkostrzykawki.

Etap 2 – montaż ampułkostrzykawki

Dołączyć igłę

  • Zdjąć z ampułkostrzykawki (A) szarą nasadkę.
  • Zamocować igłę (B) do końca ampułkostrzykawki (A), naciskając i obracając ją zgodnie z ruchem wskazówek zegara

    o około trzy czwarte obrotu, aż igła zostanie zabezpieczona. Nie dokręcać zbyt mocno. Wyrzucić ampułkostrzykawkę z produktem CAMCEVI, jeżeli zbyt silne kręcenie spowoduje pęknięcie igły bądź strzykawki.

Etap 3 – procedura podawania

Przygotować miejsce wstrzyknięcia

Podać produkt leczniczy

  • Wybrać miejsce wstrzyknięcia w górnej lub środkowej części brzucha, z wystarczającą ilością miękkiej lub luźnej tkanki podskórnej, które nie było ostatnio używane. Miejsce wstrzyknięcia należy okresowo zmieniać.
  • Oczyścić miejsce wstrzyknięcia gazikiem nasączonym alkoholem. NIE wstrzykiwać w obszary z mięsistą lub włóknistą tkanką podskórną ani w takie, które mogą być pocierane lub uciskane (na przykład paskiem, zakładanym lub wszytym).
  • Zdjąć z igły (B) osłonę. Jedną ręką chwycić i ścisnąć skórę wokół miejsca wstrzyknięcia. Wprowadzić igłę pod kątem 90° i następnie puścić ściśniętą skórę.
  • Wstrzyknąć całą zawartość ampułkostrzykawki, powoli i ze stałą siłą naciskając tłok, a następnie wycofać igłę pod tym samym kątem (90°), pod którym została ona wprowadzona.

    Należy bezwzględnie unikać wstrzyknięć dotętniczych i dożylnych.

Etap 4 – pozbycie się igły i ampułkostrzykawki

Ochrona przed ukłuciem igłą

Aktywacja kciukiemAktywacja powierzchnią
  • Natychmiast po wycofaniu igły aktywować osłonę zabezpieczającą używając palca/kciuka lub płaskiej powierzchni i wcisnąć, aż całkowicie zasłoni czubek igły i zablokuje się na swoim miejscu.
  • Słyszalne i wyczuwalne „kliknięcie” potwierdza

    zablokowaną pozycję. Sprawdzić, czy osłona zabezpieczająca jest całkowicie założona. Zużytą ampułkostrzykawkę z zabezpieczoną igłą umieścić w odpowiednim pojemniku na ostre odpady medyczne.

    Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Więcej informacji o leku Camcevi

O tym dokumencie

Źródło: Europejska Agencja Leków (EMA)

Stan na (EMA)

Widzisz błąd? Napisz do nas przez stronę kontaktową.

Informacje w serwisie nie zastępują porady lekarza ani farmaceuty.

Dane o leku Camcevi

Numer pozwolenia UE EU/1/22/1647
Substancja czynna (INN) leuprorelin mesilate
Podmiot odpowiedzialny Accord Healthcare S.L.U.
Status pozwolenia Dopuszczony do obrotu (24.05.2022)
Źródło Strona leku na stronie EMA

Źródło: Europejska Agencja Leków (EMA), Stan na 15.09.2026